Gisteren werd op diverse weblogs een artikel van de Times aangeprezen ('Let him in') als een goed stuk over waarom Wilders niet geweigerd had mogen worden in het Verenigd Koninkrijk. En de strekking is correct, Wilders had niet geweigerd mogen worden. Alleen getuigt de conclusie van een bijna schattige naïeviteit. Allereerst een kleine correctie op het stuk. Het artikel lijkt ervan uit te gaan dat Wilders slechts wordt vervolgd voor zijn uitspraken over de islam. Dat is maar ten dele het geval, een onderdeel van de aanklacht is namelijk ook discriminatie in het algemeen. De Times zegt daarom wél terecht dat "The right to oppose, mock, deride and even insult people's beliefs is essential to a society where bad ideas are superseded by better ones", alleen is dat slechts een onderdeel van wat Wilders zegt en doet. Hij stigmatiseert niet alleen het geloof, maar ook de mensen die dat geloof aanhangen. "Mohammed was een gek" is geloofskritiek, "Wie zich niet aan onze dominante cultuur aanpast, is hier over twintig jaar niet meer. Die wordt het land uitgezet" is dat niet. Of je vindt of dat laatste wel of niet moet kunnen laat ik even in het midden, maar het is volgens mij wel een belangrijk detail, dat de krant niet noemt en het verhaal in een iets andere context plaatst. De uiteindelijke conclusie van het stuk is dat Wilders juist een podium moet krijgen om zijn boodschap te verkondigen. De krant constateert terecht dat Wilders helemaal geen beschermheer is van de vrijheid van meningsuiting en dat hij zelfs onliberaal is. Maar de gevolgtrekking dat als Wilders dat podium krijgt hij zichzelf daardoor - uiteindelijk - belachelijk zal maken bij het publiek en dat zijn ideeën daarom een stille dood zullen sterven is ronduit naïef.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
‘Er is iets aan de hand waardoor uw kind gevaar loopt, maar heb vertrouwen! Wat is er dan aan de hand? Ja, dat gaan we u niet vertellen!’ Kinderen in Weesp kregen maandag een brief (.pdf) mee naar huis waarin staat dat er dreigementen zijn binnengekomen bij onderwijsinstellingen in Weesp. Daarop besloot de burgemeester in overleg met vertegenwoordigers van de gemeente Weesp, de politie, onderwijsinstellingen en peuterspeelzalen enkele maatregelen te nemen. Naast extra waakzaamheid en surveillerende politie- agenten zullen scholen deuren op slot houden als de kinderen binnen zijn.
Deze maatregelen suggereren ernstige dreigementen. Maar wat zijn die dreigementen dan? En wie uit die dreigementen? Dat wil de burgemeester niet kwijt ‘in belang van het onderzoek’. Over het zwijgen van de verantwoordelijken ontstaat steeds meer verontwaardiging onder de ouders van de kinderen die op de scholen zitten. Met ‘Dendermonde’ in het achterhoofd zet een ouder zijn/haar kind niet gerust af bij een school die veiligheidsmaatregelen treft.
De gemeente lijkt op dit moment de onrust alleen maar te vergroten door niet te melden waar de dreigementen vandaan komen en van wat voor aard ze zijn. De inwoners van Weesp speculeren over een wit geschminkte man of een man met een masker die voor schoolramen staat. Kinderen roepen al dat er een man rondloopt die kinderen vermoord.
Dit artikel verschijnt tegelijkertijd op Sargasso.
Wilders geweerd in Engeland! Op donderdag reist blonde Greet toch af naar het land van Brown, bobby’s en boobies. Het zal tevergeefs zijn. Het is allemaal nogal ironisch: Britse wetgeving die Wilders waarschijnlijk zelf zou omhelzen, doet hem nu de das om. Verscherping van de regels zorgt ervoor dat buitenlandse extremisten en haatzaaiers makkelijker buiten de deur gehouden kunnen worden, na de aanslagen in Londen in 2005. De bewijslast is, sinds de aanscherping, omgedraaid. Buitenlanders die van extremisme worden verdacht, moeten zelf bewijzen dat ze niet extremistisch zijn. Ik geloof niet dat Geert Wilders de film ‘Fitna’ als geslaagd bewijsmateriaal zal aanvoeren.
Het is te belachelijk voor woorden dat een Tweede Kamerlid niet een ander land van de Europese Unie kan binnenkomen vanwege zijn of haar mening. Hetzelfde zou wat mij betreft overigens gelden voor elke Nederlander. Het is beschamend dat we in het Westen onze maatschappij op slot gooien voor woorden, om het vrije woord en een vrije samenleving te beschermen. De Britten zouden zich moeten schamen voor hun wetten: bedoeld om terrorisme tegen te gaan, maar met bizarre gevolgen. Onderling de grenzen sluiten lijkt me niet de oplossing. Of je het nu met Wilders eens bent of niet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dit artikel, van onze maandelijkse columnist P.J. Cokema, verschijnt tegelijkertijd op Sargasso, GeenCommentaar én Peters Pagina. Cross- posten gaat het helemaal worden in 2009.
Afgelopen vrijdag stond hier een crosspost van Sargasso’s redacteur Steeph, die met behulp van de formule (kc=sw)+mi=80², wees op de mogelijkheid dat het ook buiten de jaarwisseling om wel eens onrustig op straat kan worden. En wel (zie formule) omdat de kredietcrisis een stijgende werkloosheid veroorzaakt en mede door een mislukt integratiedebat extreemrechtse tendensen zullen groeien, zoals ook in de jaren 80 het geval was. Onlust wordt maatschappelijke onrust, die hardhandig afgereageerd zal worden op immigranten en hun nazaten. Het is slechts een scenario, volgens Steeph.
Toegegeven: er zijn wat overeenkomsten tussen de jaren 80 en nu. Aan het begin van dat roemruchte decennium trok de tweede oliecrisis een aardige wissel op de economie en een beurskrach in 1987 deed menigeen huiveren. De werkloos- heid steeg en de kabinetten Lubbers reageerden met stevige bezuinigingsmaat- regelen. Het integratiedebat begon goed op gang te komen en extreemrechts groeide dermate, dat ze in 1982 een zetel in het parlement wist te bemachtigen. Maar rellen?
Tja, in de jaren 70 waren er inderdaad heel vervelende matpartijen in Den Haag en Schiedam jegens allochtonen. Maar misschien was het aan de verkiezingswinst van Janmaat te danken dat het geschreeuw zich in de parlementaire tradities voegde. Of zouden de maatregelen van de overheid, op grond van de Wet Arbeid Buitenlandse Werknemers (1979) voor rust op straat gezorgd hebben?
[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukken zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van gronk.[/i]
De kredietcrisis zorgt ervoor dat het begrotings- tekort snel oploopt, en dat noopt tot ‘ingrijpende maatregelen’. Er wordt gemorreld aan de hypotheek- renteaftrek, of toch niet. Een pensioenleeftijd van 65 jaar lijkt ook niet meer heilig. Dat laatste is tegen het zere been van de FNV. Eerlijk gezegd vind ik dat een onbegrijpelijk standpunt. Of de FNV moet wel heel cynisch zijn.
Eerst even wat context: door de vergrijzing is de AOW (en de kosten van de gezondheidszorg) op lange termijn onbetaalbaar (zie bijvoorbeeld dit CPB-rapport (.pdf)); er zijn teveel mensen die er gebruik van maken, en te weinig mensen die de premies moeten opbrengen. Er zijn ruwweg drie oplossingen:
1) Niks doen, na ons de zondvloed, onze kinderen zoeken het maar uit, het valt allemaal wel mee, en in 2040 is een begrotingstekort van 5% de norm.
2) Over een jaar of tien a twintig de hoogte van de AOW fors verlagen. Resultaat is dat heel veel bejaarden niet rond zullen komen, en zwart moeten gaan bij- klussen (want ‘wit’ werken is niet toegestaan). Ik geloof dat de FNV de behoefte aan bejaardenporno overschat.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
StopKinderSex is weer eens op oorlogspad. De organisatie – met als inspirerend roerganger Yvonne van Hertum – heeft een nieuwe site opgezet waarop de namen en foto’s van veroordeelde Nederlandse pedofielen staan. In Amerika uiteraard, waar dit wél mag.
Daar bestaan zulke sites al jaren, volgens een artikel in Elsevier. Een korte zoektocht leverde echter geen site op.
Het moge duidelijk zijn, SKS speelt hier op een gevaarlijke manier voor eigen rechter. Zeker met een onderwerp als pedoseksualiteit is het een kwestie van wachten totdat er een keer een volksgericht plaats zal vinden. En als dat gebeurt dan is de kans groot dat daar onschuldigen de dupe van worden.
Volgens een woordvoerder SKS is de site nodig, omdat “er anders niets tegen ze wordt ondernomen”. Dat argument is totale onzin. Zuiver het feit dat het hier gaat om veroordeelde pedofielen illustreert het failliet van de redenering. Als je het niet eens bent met de straffen, dan zijn er andere manieren om daar aandacht voor te vragen. De vraag is zelfs wat de woordvoerder bedoelt met “iets tegen ze ondernemen”.
Als het geweld is, dan slaagt SKS daar goed in. Zo is gisteren de ruit ingegooid bij een van de pedoseksuelen op de lijst.
Als we de privacyaspecten en het voor eigen rechter spelen even opzijschuiven: is deze site de oplossing voor het probleem? SKS schijnt uit te gaan van het concept ‘eens een pedoseksueel, altijd een pedoseksueel’. Als de organisatie daar gelijk in heeft dan is er wat voor zo’n site te zeggen, aangezien iedere veroordeelde pedoseksueel dan een wandelende tijdbom is.
Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Het land in rep en roer! PvdA heeft eindelijk een integratienota waarmee ze lijken te breken met de softe, tolerante houding van de laatste twintig jaar. Andere partijen waren hun al voorgegaan in de “omslag”, mede gedreven door het succes van wat meer uitgesproken politici op rechts.
Dus nu gaat iedereen zich verheugen op de mogelijkheid het probleem van de integratie nu eens werkelijk aan te pakken. Jammer alleen dat dit komende debat waarschijnlijk al achterhaald is voor ze straks goed en wel vruchten begint af te werpen. Over een jaar interesseert het helemaal niemand meer hoeveel nieuwkomers een inburgeringscursus hebben gedaan of hoeveel woordjes een derde generatie allochtoon toch minimaal moet beheersen voor groep 5 van de basisschool. Over een jaar is men bezig om een opstand te onderdrukken die men nu al aan kan zien komen.
Maar waarom gaat die opstand er dan komen? Het antwoord is in de basis eenvoudig: De kredietcrisis. Maar om het goed te duiden moeten we ook kijken naar de recente geschiedenis.
Eerst maar eens de relevante ontwikkelingen de komende tijd schetsen om uit te leggen waar het pijn gaat doen. De kredietcrisis begint er stevig in te hakken. Een van de belangrijkste effecten is die op de werkgelegenheid. Bedrijven grijpen snel het wapen van ontslag om de kosten te reduceren. In diverse landen is de stijging al stevig ingezet. In Nederland komt het wat langzaam op gang. Maar omdat wij voor een stevig deel weer afhankelijk zijn van het buitenland voor onze export en handel, is het niet onwaarschijnlijk dat ook wij over een jaar minimaal 50% meer werkelozen zullen hebben, als het geen verdubbeling wordt.
En dan begint de werkeloosheid in Nederland dus ineens weer een heel belangrijk onderwerp te worden. Daarmee halen we een niveau dat we sinds halverwege jaren negentig niet meer gezien hebben. Maar de overeenkomst met begin jaren tachtig is misschien nog veel relevanter. Toen steeg de werkeloosheid ook in zeer korte tijd heel snel, in combinatie met een aantal andere factoren zoals een ingezakte huizenmarkt.
De associatie met de jaren tachtig is echter om een andere reden heel belangrijk. Een van de ontwikkelingen in die tijd was de groei van extreem rechts. Die vonden een ideale voedingsbodem in de combinatie van werkeloosheid en immigratie. Het was makkelijk zieltjes winnen met wijzen naar allochtonen die “onze banen” afpakken. Maar in die tijd was het eigenlijk ook nog een groot taboe om op die manier naar allochtonen te kijken. De link met racisme hield nog veel mensen tegen om openlijk steun te geven.
De situatie is nu echter aanzienlijk veranderd. Met de komst van Fortuyn (terwijl de werkeloosheid toevallig heel laag was) en partijen als de PVV is wijzen naar allochtonen mainstream geworden. Maar daarbij lag de laatste paar jaar vooral de nadruk op culturele verschillen en de problemen die allochtonen veroorzaakten in met name de volkswijken.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Het land in rep en roer! PvdA heeft eindelijk een integratienota waarmee ze lijken te breken met de softe, tolerante houding van de laatste twintig jaar. Andere partijen waren hun al voorgegaan in de ‘omslag’, mede gedreven door het succes van wat meer uitgesproken politici op rechts. Dus nu gaat iedereen zich verheugen op de mogelijkheid het probleem van de integratie nu eens werkelijk aan te pakken. Jammer alleen dat dit komende debat waarschijnlijk al achterhaald is voor ze straks goed en wel vruchten begint af te werpen. Over een jaar interesseert het helemaal niemand meer hoeveel nieuwkomers een inbur- geringscursus hebben gedaan of hoeveel woordjes een derde generatie allochtoon toch minimaal moet beheersen voor groep 5 van de basisschool. Over een jaar is men bezig om een opstand te onderdrukken die men nu al aan kan zien komen. Maar waarom gaat die opstand er dan komen? Het antwoord is in de basis eenvoudig: De kredietcrisis. Maar om het goed te duiden moeten we ook kijken naar de recente geschiedenis.
Eerst maar eens de relevante ontwikkelingen de komende tijd schetsen om uit te leggen waar het pijn gaat doen. De kredietcrisis begint er stevig in te hakken. Een van de belangrijkste effecten is die op de werkgelegenheid. Bedrijven grijpen snel het wapen van ontslag om de kosten te reduceren. In diverse landen is de stijging al stevig ingezet. In Nederland komt het wat langzaam op gang. Maar omdat wij voor een stevig deel weer afhankelijk zijn van het buitenland voor onze export en handel, is het niet onwaarschijnlijk dat ook wij over een jaar minimaal 50% meer werklozen zullen hebben, als het geen verdubbeling wordt.
Minister Guusje ter Horst gaat zich binnen het kabinet sterk maken voor een bindend correctief referendum. Een referendum dat kan worden aangevraagd door het volk, waarbij de besluiten van de overheid kunnen worden teruggedraaid.
Ik ben altijd een beetje huiverig voor dit initiatief geweest. Allereerst omdat het soms simpelweg nodig is om impopulaire maatregelen door te voeren, ook al is bijna niemand er gelukkig mee. Anderzijds kan het gebeuren dat bijvoorbeeld een religieuze gek of bedrijf met teveel geld ermee vandoor gaat, een internetpagina bouwt en voor je het weet kan je met z’n allen naar het stemhokje om het recht op het homohuwelijk of abortus te verdedigen of nog erger, ben je aan het meewerken aan het terugdraaien van ziekenhuisbeleid dat een paar farmaceutische bedrijven dwars zit. Een triomf voor de democratie? Misschien, maar een (groot?) deel van zulke referenda zal een lage opkomst kennen, aangezien het buiten de doelgroep niemand kan interesseren. En een te lage opkomst betekent over het algemeen dat de politiek zich er -terecht – niets van aan zal trekken. Iets wat ongetwijfeld kwaad bloed zal zetten in het huidige politieke klimaat.
Om te voorkomen dat er teveel van dit soort referenda komen zullen er dus een aantal serieuze drempels moeten worden opgeworpen. En deze tijd van lage actiebereidheid, maar hoge bereidheid om even ergens je digitale handtekening onder te zetten, al of niet wetend wát je ondertekent, houdt in dat de limiet hoger moet zijn dan menig politicus zal beseffen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De PVDA werkt aan een nieuwe nota over het integratievraagstuk. Hoewel de auteurs van het stuk ? waaronder Marianne Ploumen, Mariette Hamer en Achmed Aboutaleb – het stuk een stevigere toon willen meegeven dan het geluid dat we tot op heden van de PvdA gehoord hebben, heeft Wouter Bos op een recent partijcongres enkele kanttekeningen geplaatst bij de voorgestelde nieuwe koers van zijn partij.
Door de nadruk te leggen op de negatieve ontwikkelingen die gepaard gaan met de integratie van nieuwe Nederlanders, en daarmee dus ook op de repressieve maatregelen die voor verbetering zouden moeten zorgen, werk je een negatief toekomstbeeld in de hand. Bos wil dat de nota ook die dingen benoemt die wel goed gaan. We moeten trots zijn op wat er bereikt is, en een ‘beschaafde vorm van nationalisme ontwikkelen’, waardoor alle Nederlanders de toekomst met meer vertrouwen tegemoet zien.
Enigszins vertwijfeld lees ik dat kleine bijzinnetje nog eens terug, ‘beschaafde vorm van nationalisme’. Het is een nogal rare uitdrukking. De combinatie van woorden veronderstelt dat nationalisme op zichzelf niet beschaafd, en alleen in aangepaste vorm een positieve ontwikkeling is. Daar kan ik, links-georiënteerde multiculti wereldburger die ik ben, tot op zekere hoogte nog in meegaan. Maar wat wil hij er nu eigenlijk mee zeggen? Wat zou hij verstaan onder ‘beschaafd’? En wat bedoelt hij met nationalisme? Is het misschien een verkapte sollicitatie bij Trots op Nederland? Trots zijn op je land is mijns inziens een redelijk beschaafde vorm van nationalisme, dus het is geen absurde gedachte. Een meer voor de hand liggende interpretatie is dat het een verkapte aanval op de populistische rechterflank van het politieke speelveld is. Dat laatste vermoeden wordt bevestigd als ik later lees dat Bos ook heeft opgemerkt dat trots zijn op je land niet alleen ‘iets van rechts’ is.
Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Eigenlijk zouden in Fiji, het eilandenrijk in de Stille Oceaan dat in 2006 zijn meest recente militaire coup beleefde, uiterlijk dit voorjaar verkiezingen worden gehouden. Deze week ter verantwoording geroepen door enkele landen in de regio, liet sterke man Voreqe (Frank) Bainimarama echter weten nog een jaar of tien nodig te hebben om de hervormingen door te voeren, die eerlijke verkiezingen mogelijk maken. Het is natuurlijk ook een hele klus, zo’n kieswet herschrijven.
Bainimarama’s grootste probleem is dat zijn eigen etnische groep, de Indo-Fijiërs die ooit door de Britten geïmporteerd werden om op de plantages te werken, demografisch steeds verder in het nadeel raken. Dertig jaar geleden vormden ze meer dan de helft van de bevolking, nu is dat nog maar een derde. Ze wonen grotendeels in de steden, waar ze de handel domineren, terwijl de autochtone Fijiërs nog altijd het grootste deel van het land bezitten. In 2000 waren die de drijvende kracht achter een coup, die een gekozen regering van Indo-Fijise signatuur afzette.
Het curieuze is dat al die coups er waarschijnlijk nooit geweest waren, als Fiji niet zo gretig had meegedaan aan vredesmissies van de Verenigde Naties. Toen Fiji in 1970 onafhankelijk werd, telde het leger 200 man. Vanwege missies in de Sinaï en Libanon groeide het aan tot 3500. De eerste coup vond dan ook plaats, toen het leger terugkeerde van zijn missie in het Midden-Oosten en de soldaten niks te doen hadden. Het leger kondigde deze week aan haar rangen te willen versterken.