Sargasso crossposter

4 Artikelen
11 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

PVV en de postbodes

Logo SGC klein (Illustratie: Crachát)

Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar. Het is geschreven door Steeph.

“Meer dan 3 miljard euro terug naar de mensen thuis. Postbodes, politieagenten, onderwijzers en vele anderen gaan er daardoor in de plannen van de PVV honderden euro?s netto per jaar op vooruit.”

“Maar gesteund door het andere Nederland, dat van de gewone mensen. De mensen die het niet cadeau krijgen. Mensen die niets meer verlangen dan het behoud van hun vrije Nederland, veiligheid, een redelijk salaris en een betere toekomst voor hun kinderen. Mensen die geen andere stem hebben dan de Partij voor de Vrijheid.”

Twee stukken uit de inbreng van dhr Wilders (PVV) tijdens het debat over de miljoenennota, afgelopen najaar.

Lijkt me aan duidelijkheid niets te wensen over te laten. De PVV komt op voor de gewone man en vooral de postbodes.

Maar woorden zijn nog geen daden. De kans om een daad te stellen kregen ze echter deze week bij de stemmingen over de liberalisering van de postmarkt. Daar werden twee moties ingediend die beiden bedoeld waren om zeker te stellen dat postbodes in de toekomst ten minste het minimumloon zouden krijgen. Dus zou je verwachten dat de PVV voor zou stemmen. Niet dus. Beide moties worden door de PVV verworpen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Tien jaar voor niets een drugsoorlog gevoerd

Logo SGC klein (Illustratie: Crachát)

Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.

Pats! Een natte lap in het gezicht van de internationale gemeenschap van moraalridders. De oorlog tegen de drugs levert al 10 jaar helemaal niets op. Sterker nog, het gebruik stijgt, de prijs daalt en de georganiseerde misdaad (inclusief terrorisme) floreert. Tien jaar geleden werd in de algemene vergadering van de VN een actieplan afgesproken. Dat heeft niets opgeleverd. Dus wat stelt men dan voor binnen de komende speciale vergadering van de VN voor de komende tien jaar?

“Reaffirm our unwavering commitment to ensure that all aspects of demand reduction, supply reduction and international cooperation are addressed in full conformity with the purposes and the principles of the Charter of the United Nations, international law and the Universal Declaration of Human Rights.”

De Europese Unie bracht deze week ook een rapport uit over deze materie, met dezelfde conclusies.

De vraag is dan ook, waarom blijft de internationale gemeenschap vasthouden aan een aanpak die niet helpt in het oplossen van het probleem maar wel veel geld kost? Een andere vraag is waarom het nog steeds niet is toegestaan om naar eigen inzicht drugs te gebruiken, net zoals we dat nu doen met alcohol, tabak en koffie?

Foto: Eric Heupel (cc)

Tijd voor Tobin Taks 2.0

Logo SGC (Illustratie: Crachát)

Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.

Financiële instellingen moest je de afgelopen jaren vooral niet hinderen met belastingen of sturing. Ze maakten immers fantastische nieuwe financiële producten die de gehele wereldeconomie opstuwden. Een remming zou zelfmoord zijn voor de economie in een land. Nu blijkt al die groei gebakken lucht te zijn geweest die sneller verdwijnt dan ze kwam. De bankiers die er jarenlang van geprofiteerd hebben genieten nu na en de rest van de belastingbetalers kan voor de schade opdraaien. Een beter moment voor een discussie over het introduceren van de Tobin Taks is er niet. Maar dan niet de Tobin Taks 1.0. Die richtte zich te zeer alleen op de valutahandel. Een oplossing voor een probleem uit het verleden. Wat we nodig hebben is een Tobin Taks 2.0. Een kleine belasting op alle financiële handelstransacties tussen banken en wat dies meer zij. Pakketje leningen doorschuiven? 1%. Short gaan op Aegon? 0,5%. Miljard Yen omzetten naar Euro? 0,1%. En zo verder.

De percentages hoeven niet eens zo hoog te zijn om effect te hebben. Op het hoogtepunt van de pre-kredietcrisis hausse wisselden sommige banken iedere nacht een kwart van hun korte termijn verplichtingen uit. Dat wordt snel minder rendabel. En het primaire doel van de belasting is dan niet zozeer een zware rem zetten op de handel, want dat lijkt nogal moeilijk te zijn, maar meer om een garantiepot op te zetten. Prima dat banken leuke dingen verzinnen, maar de staat (en de belastingbetaler) kan alleen garant staan als ze wat risico-afdrachten hebben ontvangen. Het belasten van de “gewone” winst is daarvoor onvoldoende. Geen Tobin Taks, geen redding van banken in de toekomst. Gewoon bij wet vastleggen. Verder zal het natuurlijk wel een rem hebben op de complexe producten die snel van eigenaar wisselen. De stapeling van belastingen bij iedere overdracht maakt dat onaantrekkelijk. Maar dat is, gegeven de ervaring van de afgelopen jaren, alleen maar een gunstige bijkomstigheid.

Foto: Eric Heupel (cc)

Tikkende tijdbom onder het integratiedebat

Logo SGC (Illustratie: Crachát)

Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.

Dit is de toekomst, niet een saai debat (Foto: Flickr/Tito Slack ?)

Het land in rep en roer! PvdA heeft eindelijk een integratienota waarmee ze lijken te breken met de softe, tolerante houding van de laatste twintig jaar. Andere partijen waren hun al voorgegaan in de ‘omslag’, mede gedreven door het succes van wat meer uitgesproken politici op rechts. Dus nu gaat iedereen zich verheugen op de mogelijkheid het probleem van de integratie nu eens werkelijk aan te pakken. Jammer alleen dat dit komende debat waarschijnlijk al achterhaald is voor ze straks goed en wel vruchten begint af te werpen. Over een jaar interesseert het helemaal niemand meer hoeveel nieuwkomers een inbur- geringscursus hebben gedaan of hoeveel woordjes een derde generatie allochtoon toch minimaal moet beheersen voor groep 5 van de basisschool. Over een jaar is men bezig om een opstand te onderdrukken die men nu al aan kan zien komen. Maar waarom gaat die opstand er dan komen? Het antwoord is in de basis eenvoudig: De kredietcrisis. Maar om het goed te duiden moeten we ook kijken naar de recente geschiedenis. Eerst maar eens de relevante ontwikkelingen de komende tijd schetsen om uit te leggen waar het pijn gaat doen. De kredietcrisis begint er stevig in te hakken. Een van de belangrijkste effecten is die op de werkgelegenheid. Bedrijven grijpen snel het wapen van ontslag om de kosten te reduceren. In diverse landen is de stijging al stevig ingezet. In Nederland komt het wat langzaam op gang. Maar omdat wij voor een stevig deel weer afhankelijk zijn van het buitenland voor onze export en handel, is het niet onwaarschijnlijk dat ook wij over een jaar minimaal 50% meer werklozen zullen hebben, als het geen verdubbeling wordt.