Should Europe play a role in the Korean crisis, and if so: what role would that be? From London or Brussels, the situation on the Korean Peninsula can appear – in the words of former British Prime Minister Neville Chamberlain – a "quarrel in a far-away country between people of whom we know nothing". On one side, a mad dictator (you only have to look at his hairstyle) with nuclear weapons and long-range missiles of doubtful reliability; on the other side, the country of Gangnam Style and Samsung. The nuclear weapons cannot reach Europe. And the big global powers, the US and China, are already engaged. Europe could leave them to sort things out, at best playing the role of Greek chorus in support of US policy (as a Western ex-official described it recently). But that would be a mistake. Seasoned Korea watchers say that the current crisis is as serious as they can recall. Against that background, as the US flies B2 bombers over South Korea and Japan deploys ships with anti-missile defences, one could ask, as Stalin did of the Pope, how many divisions the EU has. But while it may not have armies there, Europe has interests and assets in the region. It should think about how to protect the former and use the latter.
The biggest difference is that here they respect human rights. You can sell whatever you want and go to foreign countries and do whatever you want; everything is free here. There is no control.
Een illegale Noord-Koreaanse immigrante over de relatieve vrijheid in buurland China.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
COLUMN - Van een stel gebeurtenissen afgelopen week ga je toch vooral hopen dat een paar 1april-grappen vertraging hebben opgelopen.
Het is eindelijk april. Geen maand meer die onstuimig zijn staart roert, maar gewoon een maand die begint met een hele leuke dag. 1 april heeft zich in het verleden bewezen als een dag vol geinige grollen en hilarische hilariteiten, maar ik moet zeggen dat het dit jaar nogal een fletse was. Of het door het weer kwam, weet ik niet, maar het leek gewoon helemaal nergens op. De enige leuke grap was niet eens op 1 april, maar op 31 maart. Als grappen te vroeg kunnen komen, dan komen er ook vast een paar te laat. Ik koester goede hoop.
Die hele commissie rond de kroning – of moet ik zeggen: ‘inauguratie’? – van Willem Alexander, dat kán namelijk toch helemaal niet echt zijn? Ik kreeg al twijfels toen de uitgekauwde melodie van ‘het Koningslied’ werd gepresenteerd, maar het werd naar mijn idee wel heel extreem met de ‘polonaise voor de koning’. Typische 1 april-grap natuurlijk, ervoor zorgen dat er zo veel mogelijk mensen openlijk intuinen, en dan ook nog eens lallend in een malle sliert. Ze hebben zichzelf nu echter wel weggegeven met de ‘droom voor de koning’. Veel gekker moet het niet worden, welke monarch zit nu te wachten op mijn droom waarin ik achtervolgd word door Joop Munsterman op een scooter?
OPINIE - Noord-Korea watchers en Google helpen inzicht te geven in het gesloten land. Maar zo krijgen wij als buitenstaanders misschien een beter beeld van het land dan de inwoners zelf.
Eric Schmidt, topman van Google, ging er even langs en nu druppelen langzaam de steeds nauwkeuriger ingekleurde kaarten naar buiten. ‘Geen verband’, reageerde een woordvoerder van Google op de vraag of het bezoek iets met de ontsloten informatie te maken had, maar wel opvallend. Dat verband hoeft ook niet, want Google heeft nauwelijks informatie over Noord-Korea. Dat heeft een groepje enthousiaste amateur-cartografen jarenlang op Google Maps zitten plotten en die kaarten zijn nu zo gedetailleerd, dat het bedrijf heeft besloten die info te delen met de rest van de wereld.
Nog even en Noord-Korea is alleen nog maar een geheim voor haar eigen bevolking. Een gegeven overigens waardoor het lang duurt eer er verandering in de zaak komt. Het moet voor menig Noord-Koreaanse official angstaanjagend zijn om te zien hoe westerlingen hun vrije tijd opofferen om en detail Google Maps te bestuderen en zo stap-voor-stap de geheimen van het morbide regime bloot leggen. Een van hen van komt het land waarschijnlijk wel in, maar vervolgens nooit meer uit: Curtis Melvin. Hij runt North Korean Economy Watch. Een niche in regime-ontsluiting.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
This is an expression of all the service personnel and people’s absolute support and profound trust in supreme leader Kim Jong Un as they single-mindedly remain loyal to him.
Het Korean Central News Agency naar aanleiding van Kim Jong-uns verkiezing tot lid van Noord-Korea’s hoogste wetgevende orgaan, de Opperste Volksvergadering, met 100% van de stemmen (bij een opkomstpercentage van 100%).
OPINIE - Noord-Korea is de vijand. Dat is het beeld dat de VS succesvol over de wereld verspreiden. Maar de Noord-Koreanen worden in die rol gedwongen door de VS en de VN, betoogt freelance journalist Bas Verbeek, die in Zuid-Korea woont en werkt.
Provoceren. De laatste keer dat die term besproken werd, was een paar jaar geleden toen we het hadden we over een Canadese politieagent die zei dat vrouwen zich niet ‘als sletten moeten kleden’ indien ze niet verkracht willen worden. Het lokte feministische protesttochten over de hele wereld uit, de slutwalks.
Deze week konden we in iedere krant lezen dat Noord-Korea ‘weer eens provoceerde’ nadat ze een raket succesvol de ruimte in schoten. Tijd om het weer eens te hebben over wat dat dan is, provoceren. Want wie provoceert nou eigenlijk wie?
Geschiedenis in vogelvlucht
Stel je voor. Je bestaat al vele honderden jaren lang als land, hebt een duidelijke soevereine, nationale identiteit ontwikkelt. Deuren bleven lang dicht voor figuren die met hun Europese schepen aan kwamen varen. Terecht, want het bleek dat die scheepsladingen vol blanken voornamelijk de bedoeling hadden om de boel over te nemen. Voor een groepje iets minder principiële Koreanen waren de deals van de buitenlanders moeilijk te weerstaan en gaven uiteindelijk de Japanners een vinger, maar die namen de hele hand. Veel Koreanen waren het daar niet mee eens en verzetten zich tegen de Japanners die dan maar met het punt van het zwaard de laatste Koreaanse koning afzette en het land onderwierp aan de Japanse keizer.
Comparison of carbon emissions from six leading countries. Click image to enlarge.
Earlier this month the U.S. Department of Energy’s Energy Information Administration announced an 8 percent drop in U.S. carbon dioxide emissions during the first quarter of 2012. Emissions between January and March 2012 were the lowest since 1992.
The drop in emissions was mostly attributed to a mild winter and utilities’ continuing shift away from coal-burning due to low natural gas prices, but the quarterly results are consistent with an ongoing trend in the United States: falling carbon dioxide emissions. Since peaking at 1,642 tons of carbon (6,022 tons of carbon dioxide) emissions in 2007, have fallen 9 percent.
But reductions in the United States have been more than offset by carbon emissions growth in developing countries, especially China, where emissions from fossil fuels have grown from 929 metric tons of carbon in 2000 to 2,248 in 2010. Other countries are outpacing even China, however. Vietnam, Oman, and Nigeria all experienced faster growth in greenhouse gas emissions since 1995. Since 2000, only Angola and Vietnam have surpassed China in emissions growth among countries with more than 10 million metric tons in annual emissions.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Een moeder werd gedwongen haar eigen kind te vermoorden:
“It was the first time I had seen a newborn baby and I felt happy. But suddenly there were footsteps and a security guard came in and told the mother to turn the baby upside down into a bowl of water,” she said.
“The mother begged the guard to spare her, but he kept beating her. So the mother, her hands shaking, put the baby face down in the water. The crying stopped and a bubble rose up as it died. A grandmother who had delivered the baby quietly took it out.”
De vrouw van Poetin is op haar 54ste weer zwanger geworden en de aarde wordt op 25 oktober 2017 getroffen door een enorme komeet. Zo wat nieuwtjes van de Russische tegenhanger van the Onion, Fognews.
De humor gaat een beetje verloren als je het via een vertaalmachine leest natuurlijk, maar ze doen wel hun best. En ze zijn in ieder geval inventief.
Intussen heeft de nieuwe machthebber in Noord Korea, Kim Jong-un, zijn eerste grote test te pakken. Het land kampt met de ernstigste droogte van de laatste 50 jaar. En dat brengt de voedselvoorziening in gevaar. Iets waar ze toch al zo’n moeite mee hebben. Bij de hongersnood in de jaren negentig kwamen aldaar 1 tot 2 miljoen mensen om.
Een aantal landen staan nu niet echt te springen om te helpen. Ze willen eerst zien dat Noord Korea echt af gaat zien van haar nucleaire programma.
Dansen, dansen, dansen op de vulkaahaaaaan. Noord-Korea probeert een air van ongenaakbaarheid uit te stralen, gezien het luchtige gedans in Pyongyang. Nou ja, luchtig, het lijkt eerder een choreografie die door robots is verzonnen, maar ja, oordeelt u vooral zelf.
Maar heel betrouwbaar kan die raket niet afgeleverd worden.
Het Westen begrijpt te weinig van Noord-Korea, legt hoogleraar Koreastudies Remco Breuker uit in het NRC. En daardoor drukken we op alle verkeerde knoppen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
