Café Davids | het Irak Onderzoek

UPDATE: VN resoluties gaven onvoldoende mandaat voor inval Irak - Balkenende had onvoldoende regie - Nederlandse inlichtingendiensten hadden genuanceerdere informatie dan buitenlandse diensten over massavernietigingswapens - rapport_commissie_irak.pdf Vandaag presenteert Commissie Davids haar bevindingen van het onderzoek naar de omstreden Nederlandse politieke steun aan de Irak-oorlog. Het NRC zette alvast de te verwachten belangrijkste punten op een rijtje: (1) klopte de steun aan de oorlog volgens het Volkenrecht, (2) in hoeverre was het een eigenstandige afweging, (3) hoe was de relatie tot de bondgenoten, (4) was Nederland misschien toch heimelijk ook militair betrokken, (5) wat worden de politieke gevolgen? We zitten in Café Davids, niet iedereen is op tijd vanwege de gladde stoepen. We drinken zwarte koffie en chocolademelk. Hier staat de stream en hier zijn de tweets: #davids, #irak, #balkenende, #stoep en hier alle online reacties van politici op cie Davids via Polifeeds (NIEUW)..eens kijken wie straks zijn stoepje moet schoonvegen?    

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Openheid Natura 2000 Gate

SaillantLOGOPremier Balkenende moet openheid geven over voor welke belangengroep(en) hij lobbyde toen hij heimelijk het Europese natuurbeschermingsbeleid Natura 2000 probeerde af te zwakken.

Dit weekeinde publiceerde de Volkskrant een briefwisseling tussen premier Balkenende en Europese Commissie voorzitter Barroso waaruit blijkt dat de premier heeft geprobeerd het Europese natuurbeschermingsbeleid Natura 2000 af te zwakken. Balkenende meent -ten onrechte- dat Natura 2000 schade toebrengt aan economische activiteiten. De premier werd door Barroso vervolgens vakkundig de oren gewassen. Lees hier de brief van Balkenende en de reactie van Barroso en u ziet dat de Nederlandse premier op al zijn punten miskleunt: een gênante vertoning. Maar nu de vraag: waarom deed hij zoiets doms en waarom deed hij het stiekem?

Natura 2000 is een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden. Dit netwerk vormt de hoeksteen van het beleid van de EU voor behoud en herstel van biodiversiteit. Ondanks dat we in Europa hebben afgesproken het biodiversiteitsverlies per 2010 te stoppen is de staat van onze natuur zorgelijk, niet in de laatste plaats omdat economische activiteiten nog altijd niet duurzaam worden gepland en natuur daarom regelmatig aan het kortste eind trekt. Hoog tijd dus om het tij te keren en de praktijk in lijn met de fraaie doelstellingen te brengen enwel daarom is Balkenende’s actie niet verstandig.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

IJsbeulen

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jaap de Goede, dit artikel verscheen ook op zijn eigen blog.

Stel je voor. Twee heel grote mijnheren intimideren een klein meisje. Ze willen namelijk dat zij tien euro terug betaalt. De tien euro die de heren ergens in haar jasje hadden verstopt. Nu is het kwijt – uit haar jasje gevallen. Zij wil en kan het tientje niet terug geven. Maar de heren willen niet buigen. Ze staan dapper op hun stuk.

Grof? Blijkbaar denken we er niet zo over als de IJslandse president toch ook niet terug wil betalen. Terug betalen wat niet hij, of zijn kiezers, maar enkele op zijn gebied opererende bankiers hebben kwijt gemaakt. Bij elkaar 3,8 miljard euro. Waarvan twee derde van Groot Brittanië, en de rest van Nederland. Beide laatste landen staan nu dapper op hun stuk, en willen het geld echt terug.

Maar IJsland heeft maar driehonderdtwintigduizend inwoners. Als zij elk moeten betalen, kost hen dat 11857 euro per persoon, plus rente. Dat is per gezin al snel meer dan 50.000 euro, te betalen over vijftien jaar. Ik snap wel dat meer dan zestigduizend IJslanders een petitie tekenen dat ze dát heel oneerlijk vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

IJsland weigert terug te betalen

Gleðilegt nýtt ár! Happy New Year! De IJslandse president Olafur Ragnar Grimsson weigert een wet te ondertekenen die regelt dat IJsland een voorschot van in totaal 3,8 miljard euro terugbetaalt aan Nederland en Groot-Brittannië vanwege het faillissement van internetspaarbank Icesave (NRC). Geheel terecht natuurlijk want zoals de terugbetaling nu gefrommuleerd is zouden alle 306.694 IJslanders aan de bedelstaf raken. En dat enkel om de spaarcenten (=geld dat je niet direct nodig hebt) van wat Hollandse en Britse rente-avonturiers z.s.m. te vergoeden? Toen de IJslandse banken omvielen als domino-stenen en het land in shock verkeerde werd de toenmalige (rechtse) IJslandse regering zwaar onder druk gezet door Wouter Bos en zijn Britse collega. De manier waarop de afspraak toen tot stand kwam doet mij denken aan de truc die in Argentinië wordt gebruikt om mensen die doodziek op de Eerste Hulp worden binnengebracht eerst nog formulieren te laten ondertekenen die hen verplicht tot het volledig vergoeden van de behandelkosten. Wouter Bos zegt zeer teleurgesteld te zijn in de nieuwe opstelling van IJsland. Maar ik zie er juist een herstel van de IJslandse eigenwaarde, zelfvertrouwen en kracht in. Eigenschappen van een toekomstig EU-lid waar we verheugd om zouden moeten zijn! Enwel daarom een filmpje van de Sterkste Man Aller Tijden: de IJslander Jón Páll Sigmarsson.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Massa-immigratie. Allemaal de Schuld van Links. Toch? (2)

Hieronder volgt een gastbijdrage van vandyke, dit artikel verscheen al eerder op zijn eigen blog.

Inleiding
In mijn vorige blogpost had ik al een historisch overzichtje gegeven van de migratie door de eeuwen heen. Ik concludeerde dat de verschillen tussen de groepen zo groot zijn dat het niet bij elkaar te vegen is. Ik moet het in stukken knippen en de meest makkelijke groep is die van de arbeidsmigranten. Turken en Marokkanen vormen daarvan verreweg de grootste groep. Hoe is die migratie tot stand gekomen en met behulp van de cijfers kom ik tot conclusies.

Het begin van de werving van ongeschoolde arbeidskrachten
Al in 1947 (Kabinet Beel I; PvdA,CDA – het was de KVP, maar die is opgegaan in het CDA) werd de eerste bilaterale overeenkomst gesloten, met Italië, om ongeschoolde arbeiders hierheen te halen om –voornamelijk – in de mijnbouw te komen werken – opmerkelijk trouwens dat al twee jaar na de oorlog er blijkbaar al niet genoeg Nederlanders waren die dit werk wilden doen.
Later werden er door werkgevers nog meer Italianen geworven, maar in 1960 waren het nog maar 2700 Italianen werkzaam in Nederland. We kregen echter een steeds groter tekort aan ongeschoolde arbeidskrachten en er werden nog meer wervingsovereenkomsten gesloten. Opnieuw met Italië (1960), Spanje (1961), Portugal (1963), Turkije (1964), Griekenland (1964), Marokko (1969), Joegoslavië (1970) en Tunesië (1970).
Al deze contracten werden afgesloten door CDA-VVD kabinetten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Massa-immigratie. Allemaal de Schuld van Links. Toch? (1)

Hieronder volgt een gastbijdrage van vandyke, dit artikel verscheen al eerder op zijn eigen blog.

Inleiding We hebben het de afgelopen jaren allemaal uit ten treure gehoord: ‘Die (massa-)immigratie? Allemaal de schuld van links.’ Een echte onderbouwing door bijvoorbeeld cijfers heb ik nooit gezien en misschien wordt het wel geroepen uit politieke overwegingen. Om de vraag te beantwoorden is het nodig om naar een langere periode te kijken. Allereerst stel ik mijzelf de vraag of de (im)migratie de afgelopen 50 jaar nu wel iets bijzonder was.

Polen in de mijnbouw
Was er voor 50 jaar geleden geen migratie? Jazeker wel, er is wat afverhuisd de afgelopen eeuwen. Bekende groepen zijn de Franse Hugenoten, Portugese Joden en ook de Batavieren kwamen geloof ergens uit de buurt van Hongarije. Ook kwamen er, tot aan het eind van de 19e eeuw, tienduizenden trekarbeiders uit de ons omliggende landen ieder jaar hier in de landbouw werken en gingen er Nederlanders naar bijvoorbeeld Duitsland om daar in de industrie wat te verdienen. Polen en Slovenen kwamen in de jaren twintig van de vorige eeuw werken in de mijnbouw van Limburg. Nederlanders vertrokken naar de VS, Canada, Australië, Nieuw Zeeland, maar ook naar België en Duitsland. Vluchtelingen uit België, Duitsland, Oost-Europa kwamen weer hier. Het lijkt niet zo heel veel anders dan de afgelopen vijftig jaar, alleen de absolute aantallen en de landen verschillen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een betere wereld begint bij jezelf

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Dit maal een van Léon.

Ons huidige politieke stelsel is ontstaan in een tijd waar de gemeenschap boven het individu ging. De enige archaische herinnering aan deze periode is nu nog ons parlement, waar politieke partijen voortbestaan voor Christen Democraten, Vrijzinnigen en Arbeiders. Zoals zovelen al gemerkt hebben, heeft de klok buiten Den Haag echter niet stil gestaan.

Landsbestuur voortkomend uit een ideologie is niet meer van deze tijd. Dit blijkt maar al te duidelijk uit het voortdurende electorale gemor, waar 10 jaar ná de opkomst van Fortuyn nog steeds geen eenduidig antwoord op is gevonden. De Tweede Kamer zou zich diep, diep moeten schamen voor zo’n gapend gebrek aan empathie met de mensen die hun verkiezen.

Het gangbare idee dat het probleem grotendeels bij het volk ligt, dat slechts “voorgelicht” moet worden om de wijsheden van Den Haag in te zien, iets zo kundig aangetoond tijdens vrijwel elke volksraadpleging – of dat nu om een verkozen burgemeester gaat, of de Europese Unie – duidt op een soort pre-copernicaanse koppigheid waar niemand wat aan heeft. Zeker nu niet nu wij voor uitdagingen staan van monumentale proporties zoals falende immigratie, een gehavende economie en de potentieel desastreuze effecten die klimaatverandering op ons land kan hebben.

Wat wij Nederlanders nodig hebben zijn moderne politici, die problemen en uitdagingen doelmatig kunnen ontleden en deze met expertise aan oplossingen kunnen koppelen, zonder te terug te vallen op een ideologieën die tientallen jaren geleden zijn ontwikkeld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Onderwijs in de jaren nul (2)

Hieronder volgt een gastbijdrage van pedagoog en filosoof Ron Ritzen over het onderwijs in de jaren nul. Dit is het tweede en tevens laatste deel, het eerste deel verscheen gisteren.

In de serie ‘De jaren nul (2000-2009)’ blikt de Volkskrant terug op het afgelopen decennium. Op 28 december was het onderwijs aan de beurt. In het overzichtsartikel kwam ook het dalende taalniveau ter sprake. Maar er is (kennelijk) goed nieuws: “de touwtjes (in het onderwijs) worden weer aangehaald”.

Daalt het taalniveau echt? Om die vraag te kunnen beantwoorden, moet je eerst weten hoe je dat taalniveau eigenlijk kan meten. De Groningse hoogleraar De Glopper lichtte een tijdje geleden een tipje van de sluier op. Op dit moment zijn het deskundigen die bepalen wat het wenselijk geachte niveau moet zijn. Het prestatieniveau, zo voegde deze taalkundige er meteen aan toe, is overigens nauwelijks adequaat in te schatten. Het probleem is de norm waaraan de prestaties van leerlingen worden afgemeten. Die wordt bepaald door deskundigen die ‘ter zake kundig’ zijn. Maar aan het vermogen van deskundigen om de moeilijkheid van toetsopgaven adequaat in te schatten, ontbreekt veel.

Laten we de zaak eens toespitsen op één onderdeel dat goed zichtbaar: spelling. Het eerste punt is dat de Nederlandse spelling er sinds de laatste twee spellingwijzigingen (1995 en 2005) niet logischer op is geworden, meent taalkundige Neijt. Voor spelling gelden twee logische principes: fonologie, in de zin van schrijven wat je hoort, en morfologie, in de zin van zorgen voor een constant woordbeeld. Vanwege de morfologie houden we vast aan de ‘d’ in hond omdat de meervoudsvorm ‘honden’ is. Maar in de nieuwste regeling is de etymologie, het kiezen van een spelling op grond van de herkomst van woorden, belangrijker geworden. De Nijmeegse hoogleraar taalkunde stelt dat soms voor de ene, dan weer voor de andere oplossing gekozen werd. Maar die gulden middenweg valt niet meer uit te leggen. Bovendien zijn er ook veel details vastgelegd. Het gevolg is dat door die regeldrift de Nederlandse spelling het karakter heeft van een opzoekspelletje. De belangrijkste eis is volgens haar dat je spellingregels moet kunnen uitleggen. Bij de laatste twee wijzigingen is daar te weinig rekening mee gehouden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende