Kunst op Zondag fietst de IJsselbiënnale

Deze zomer vindt de vierde editie van de IJsselbiënnale plaats. Dit is een kunstroute door de IJsselvallei in Overijssel en Gelderland. De rivier is de blauwe lijn in dit verhaal. Op een route van 120 kilometer zijn 27 buiteninstallaties te ontdekken van nationale en internationale kunstenaars. Ruim 100 vrijwilligers staan klaar om de vele bezoekers welkom te heten. Wij gingen op de pedalen voor Kunst op Zondag. Het werd een mini-vakantie in onze eigen provincie. [caption id="attachment_346583" align="aligncenter" width="450"] IJsselbiënnale 2023, klaar voor vertrek © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Klaar voor vertrek De ene fietstas is bepakt met onze fiets- en slaapkleding, de andere met goede herinneringen van onze eerste IJsselbiënnale in 2021. Dat was een hele bijzondere editie met veel zon én hoogwater in de zomer. Dat leverde prachtige foto’s op en nog mooiere fietsherinneringen. In verband met het hoge water moesten drie kunstwerken in de uiterwaarden worden verplaatst. Daarvan is nu geen sprake. De weermannen en -vrouwen hebben ander weer voor ons in petto. Een regenpak en extra sokken in plaats van een zomerjurkje met espadrilles. Ook nu is het klimaat HET thema waarmee de kunstenaars aan de slag zijn gegaan. [caption id="attachment_346585" align="aligncenter" width="450"] IJsselbiënnale 2023, locatie Turnhal in Ellecom © foto Wilma L.[/caption] Zo werkt het klimaat Het centrale thema van IJsselbiënnale 2023 (IJ23) is het klimaat. Kunstenaars zoomen in op de aarde, de bodem en de grond onder de titel ‘Grondtonen’. Ze vragen zich af of wij de aarde dwingen te leveren wat wij willen, of zijn we in staat te luisteren naar wat de bodem ons vertelt? De planeet waarop wij leven is een ingenieus natuurlijk en dynamisch systeem dat de basis vormt voor alle leven. En het is een rijk archief. De natuurhistorie is 3,5 miljard jaar oud, de cultuurhistorie zo’n 250.000 jaar. De aarde heeft en brengt ons nog steeds veel zoals grondstoffen voor voedsel, bouwwerken, techniek en energie. Al deze facetten komen op de een of andere manier terug in de buiteninstallaties en de het rijkelijk gevulde activiteitenprogramma, de Nevengeul. Alle informatie is gebundeld in de rode reisgids, die je zowel online als bij verschillende locaties kunt kopen (€ 27.50).  Als je de reisgids aanschaft, kun je de extra informatie via de QR-codes gratis downloaden. [caption id="attachment_346586" align="aligncenter" width="450"] X2 After Nature (2023) © Leonard van Munster© foto Wilma L.[/caption] After Nature Door onze woonplaats, stroomt de Oude IJssel, we fietsen een kleine 20 kilometer tot Hanzestad Doesburg en pakken daar het fietsknooppuntenplan op. Via knooppunten 14 naar en 15 komen we in de uiterwaarden van De Steeg en Ellecom. Hier wordt al jaren hard gewerkt aan het plan ruimte voor de rivier, dat zien we hier ook. Bij Vakantieboerderij de Steeg laat Leonard van Munster (1972) ons kennis maken met zijn installatie After Nature. “Dat we meer moeten doen om de natuur te sparen, zullen weinig mensen het mee oneens zijn. Maar of we bereid zijn ons ‘luxe’ leven daarvoor op te geven?, is een vraag die Van Munster bezig houdt. Zijn project beweegt zich in het spanningsveld tussen woord en daad. Van Munster confronteert ons met de tegenstrijdigheden in ons denken en handelen. In After Nature speelt Van Munster met het kunstmatige van onze natuur. Hij snijdt de bodem in plakken, haalt er lagen uit, kantelt die en verbindt ze opnieuw door middel van doorzichtige buizen. Door deze buizen stroomt water, maar niet via de logica die jij verwacht. [caption id="attachment_346577" align="aligncenter" width="450"] Ellecom collage X1 secret performances Hanae Utamura © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Regeninstallaties en lindebloesem Ondanks dat het de laatste weken behoorlijk heeft geregend, staat de regeninstallatie aan op het weiland. We kijken naar de windrichting en beoordelen zo wanneer de kans op een droge doorkomst het grootst is. Via fietsknooppunten 60 en 90 komen we Ellecom binnen op de Eikenstraat. Verspreid langs de route staan lindebomen die heerlijk geuren door de lindebloesem. In Ellecom slaan we rechts af naar de oude Turnhal. Deze hal is in de Tweede Wereldoorlog is gebouwd voor Duitse-officieren. De geschiedenis van het pand kun je binnen uitgebreid lezen. In de restanten van de hal vind je zowel een buiteninstallatie X1 van de Japanse kunstenaar Hanae Utamura (Ibaraki, 1999) als één van de vele exposities uit het Nevengeulprogramma. Utamura neemt je in een serie video’s mee in haar Secret Performances (2009-2013). Hier voor heeft ze verschillende reizen gemaakt door verschillende , geïsoleerde landschappen zoals een woestijn en een sneeuwvlakte. Ik zie haar met een sneeuwschep door een wit bestoven Fins-landschap ploeteren. Ik heb vandaag niet de rust om de hele video af te kijken, want de expositie die in het tweede deel te zien is, brandt als het ware in mijn rug. [caption id="attachment_346576" align="aligncenter" width="450"] Collage Be my coral...be my rose (2019-2023) © Tanja Isbarn © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Grondtonen In de IJsselvallei wonen en werken veel beeldend kunstenaars. Deze zomer zijn er twee groepstentoonstellingen te zien waarin samen zo’n 50 verschillende kunstenaars hun grondtonen met ons delen. Een in Zwolle, in de Harculo-hal en een hier in Ellecom. Bij binnenkomst krijgen we een informatieblad met daarop een korte toelichting over de verschillende werken en hun makers. Een deur met daarop een stukje afplaktape en de tekst ‘na bezoek aub de deur weer sluiten’ trekt mijn belangstelling. Ik stap binnen in de wereld van Tanja Isbarn (Berlijn, 1971). Op de grijze, betonnen vloer ligt een tapijt van rosé figuurtjes. Isbarn noemt het ‘be my coral…by my rose (2019-2023). De ontelbare elementen ‘fakes’ (rolletjes) maakt ze van biologisch afbreekbaar materiaal op basis van meel, water, zout en olie. De aarde is de leverancier van de ingrediënten (bouwstoffen) en de grond is de drager voor deze ‘bodembedekker’. Sluit de deur en geniet alleen in stilte van dit mooie werk en de lichtinval door de verstofte ramen.  Naast deze kamer vind je de ruimte met  plantaardige groeisels van Oeda van den Born, een serie keramische objecten van Wendy Janssen (1970) en de video ‘Wachten op de vloed’ van Paula Biemans & Klaas Kloosterhuis. [caption id="attachment_346575" align="aligncenter" width="450"] A time for anything © Ria Geerdink en Onno Dirks © foto Wilma L.[/caption] A time for anything Ik probeer een kamer in te lopen, maar sta al snel stil. Op de vloer liggen honderden kristalachtige druppels waarmee het licht speelt. In de ruimte hangen tientallen stroken met daarop repen van natuurbeelden. De stroken dansen als het ware vrij in de ruimte. Het project waarna ik kijk is het resultaat van een gelegenheidssamenwerking tussen Onno Dirks en Ria Geerdink. Ik kijk ‘a time for anything’. Dirks en Geerdink hebben de bewegingen van de natuur en het veranderende licht als uitgangspunt genomen voor dit werk. Neem de tijd en laat het licht de rest doen. Kijk nog even achterom als je de kamers verlaat en weer in de grote turnhal komt. [caption id="attachment_346584" align="aligncenter" width="450"] Prachtig opgehangen deze twee werken van © Karin Hoogesteger © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Tegen de afgebikte en afgebladderde muur hangen twee werken van schilder Karin Hoogesteger (Emmeloord, 1973). Kijk eens hoe mooi de boomstructuren van het doek ‘Cultivated Nature’ overgaan op de muur. Hoogesteger verkent en verbeeldt in haar werk de altijd aanwezige spanning tussen cultuur en natuur. Schilderen is voor deze kunstenaar filosoferen met andere middelen. [caption id="attachment_346591" align="aligncenter" width="450"] X8 'An affinity for water' (2023) © Martine van Lubeek © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Mossen bewateren & kleicanvas Via de Veluwezoom fietsen we naar Hanzestad Zutphen. Op dit deel van de route kom je helaas geen kunstwerken tegen. In Zutphen ontdekken we op de steiger bij de Houthaven ‘an affinity for water’ (affiniteit met water) van kunstenaar en artistiek onderzoeker Martine van Lubeek (1999). We zien een soort iglo van (droog) mos, talrijke gieters en drie ‘reservoirs’. Manlief pakt direct een gieter, vult deze met water en begint het verdroogde mos te bewateren. Van Lubeek vroeg zich tijdens het maakproces of wat de toeschouwer zou doen. Vooral in de zomer is het belangrijk dat het mos dagelijks water krijgt. Hoe dit werk er aan het einde van de IJsselbiënnale 2023, op 17 september uit zal zien, is mede afhankelijk van de zorg die wij als bezoekers bieden. [caption id="attachment_346578" align="aligncenter" width="450"] Gorssel Collage X9 a canvas for lanscape dynamism© foto Wilma L.[/caption] Na de mossen volgt ‘a canvas for landscape dynamism’ (een canvas voor landschapsdynamiek) van de Deense kunstenaar Sidsel Bonde (1992).  Zoals wij het canvas van 10 bij 10 meter van klei zien, zul jij het zeker niet zien. Het weer na ons zal zijn effect laten zien op dit werk in het Natura 2000-gebied. [caption id="attachment_346580" align="aligncenter" width="450"] Deventer, Rizoom © Rob Voerman © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Drie buiteninstallaties in Deventer Onze tweede fietsdag is een dag vol regen en wind. We weten het iedere keer zo te plannen dat wanneer we na een korte pauze weg willen fietsen, binnen drie minuten worden overvallen door een regenbui. Van Gorssel pakken we de korte route naar Deventer. Vanwege de regen laten we Wilp en de werken Mock-up van een Jaknikker van Vladimir Turner (Tsjechië, 1986) en Hoogbouw Camping ‘Nature City’ van Willem de Haan (1996) helaas ‘rechts’ liggen. In het zuidelijke puntje van Deventer liggen drie installaties dicht bij elkaar. Rizoom van Rob Voerman (Deventer, 1966) ligt in de uiterwaarden dichtbij bij de Deventer roeiclub. Vanaf deze locatie zie je de Zwarte Silo al liggen. [caption id="attachment_346581" align="aligncenter" width="450"] Deventer Epifyt-D (2023) © Niels Ahlers © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Naast deze silo ontdekken we het werk Epifyt - D van kunstenaars Niels Albers (1983). Albers heeft om het oude fragiele liftgebouw van de graansilo een beschermde laag aangebracht. De hout en constructie met trappen en uitkijkpunten lijkt als een stel beschermde armen om het oude liftgebouw te zijn aangebracht. Als in een symbiose houden kunstwerk en liftgebouw elkaar in balans. Op enkele honderden meters van dit werk, kun je de geluidsinstallatie ‘newet mmik 27i (man) van Em’kal Eyongakpa (Kameroen, 1981) Em’Kal is niet alleen kunstenaar hij is ook afgestudeerd in de biologie en de ecologie. [caption id="attachment_346579" align="aligncenter" width="450"] in Deventer schuilen we voor de regen in het Havenkwartier bij Punt op de kade © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Storm Poly regeert Door de onverwachte komst van zomerstorm Poly, moesten we onze plannen aanpassen. De windkracht was te sterk om de lange brug bij Zutphen over te fietsen naar de noordoever van de IJssel. We wilden op de derde dag de installaties Home (2023) van Giuseppe Licari (Sicilië, 1980)  en Once we were River’ van Maud van den Beuken (Venlo, 1993)  verkennen. Daarnaast leek het ons ‘lekker’ te snoepen van Loesjes Bodemsnoepjes gebakken door Loes ten Anscher (1959)  in Bronkhorst. We missen ook de Nederzetting van Martin Schmidt (München, 1963) in het dorpje Rha verkennen. De wind kwam onverwacht uit en andere hoek, het waaide allemaal anders. We hebben gekozen voor een andere, veiliger terugfietsroute, meer landinwaarts naar Doetinchem. Aan de ene kant van de fietsdrager hangt nu een tas vol natte kleding aan de andere kant een tas met nieuwe vakantieherinneringen. Storm Poly transformeerde ons van twee fietsers in twee verzopen katten. [caption id="attachment_346582" align="aligncenter" width="450"] IJsselbiënnale, 120 kilometer fietsen langs de IJssel © foto Wilma L.[/caption] IJsselbiënnale (#IJB23) is een 120 kilometer lange (fiets) route, verdeeld in vijf etappes, door de IJsselvallei van het Overijsselse Kampen tot het Gelderse Ellecom. De buiteninstallaties zijn bijna allemaal 24/7 te zien. Op de website van de IJsselbiënnale vind je (bijna) alle informatie die je nodig hebt. Ondanks de routekaart, vonden wij het lastig om de gele bordjes met daarop de pijl naar de locatie van verschillende buiteninstallaties moeilijk te vinden. Zo hebben we meer kilometers gefietst dan aangegeven en soms helaas ook een kunstwerk gemist. © tekst en foto’s Wilma Lankhorst © gebruik van de foto’s met dank aan en toestemming van de IJsselbiënnale en de genoemde kunstenaars.  

Door: Foto: IJsselbiënnale, campagnebeeld langs de route © foto Wilma Lankhorst.
Foto: Esther Westerveld (cc)

Kunst op Zondag | Sloten kunst

Ik zal Nieuwkoop niet gauw vergeten; waar staan er nou 130 kunstwerken in de sloot?

Die verbazing sprak Jan Terlouw uit toen hij in Nieuwkoop de ‘Toekomststoel’ mocht onthullen, die bij de toegangsboog van Slootkunst is geplaatst.

Alles ter gelegenheid van het 750-jarige Nieuwkoop. De Toekomststoel is een ideetje van Jan Terlouw. Bij elk overleg zou een lege stoel geplaatst moeten worden. Die stoel vertegenwoordigt de toekomst en helpt ons herinneren dat we in de hedendaagse beslissingen duurzaamheid meewegen.

Nieuwkoop moet natuurlijk niet stil blijven staan bij de 750e verjaardag, want het heeft nog sloten toekomst voor zich. De stoel kan dus van pas komen. En wat deden de Nieuwkopers met de duurzame gedachten? Ze flikkeren kunst in de sloot!

Awel, dat doet alle goed bedoelingen te kort. Excuus.
Slootkunst is de 1,5 kilometer lange expositie met 130 panelen en 19 vlotten geplaatst in de Ringsloot in Nieuwkoop centrum. Alles blijft staan en drijven tot en met 1 oktober. Thema van de meeste werken is natuurlijk ‘Nieuwkoop maakt het al 750 jaar’.

De kunstwerken zijn gemaakt door amateurs, professionals, scholen, verenigingen, bedrijven, instellingen en organisaties uit Nieuwkoop en omgeving. Leuk om op een zonnig dagje te bekijken. De opening (met Jan Terlouw) kun je hier nog een bekijken.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: copyright ok. Gecheckt 22-04-2022

Kunst op Zondag | Een rondje landschapskunst

Begin november, toen net alle coronamaatregelen weer aangescherpt werden, hadden mijn man en ik enkele vakantiedagen, die we toch graag leuk wilden invullen. We trakteerden onszelf op een paar dagen Flevoland; lekker wijds en veel ruimte, dat kon nooit kwaad, zelfs in coronatijd. Een dagje landschapskunst stond al heel lang op mijn verlanglijstje en dit was het perfecte moment. Tijdens de aanleg van de Flevopolder besloten de ingenieurs en planologen om een aantal grote kunstwerken te realiseren. Ze richtten zich daarbij op een kunstvorm die tot hun verbeelding sprak: Land art. In de jaren zeventig waaide deze spraakmakende stroming over van Amerika naar Nederland. Het resultaat is een bijzondere collectie van landschapskunstwerken.

Hierboven zie je Riff.PD#18245 van Bob Gramsma, een bijzonder indrukwekkend bouwwerk. Op drie paalfunderingen en een complexe constructie zoals die ook wordt gebruikt in bruggen- en botenbouw stortte Gramsma een heuvel van 8000 kubieke meter landbouw- en Zuiderzeegrond. Hierin groef hij een grote holte, die vervolgens is bekleed met een laag spuitbeton. Vervolgens haalde Gramsma de aarde weg tot maaiveldhoogte, en bleef dit afgietsel  van beton vermengd met Zuiderzeebodemresten over. Het is een afdruk van Gramsma’s gegraven spoor in Flevogrond, en weerspiegelt daarmee de ontginning en kunstmatigheid van de polder. Het biedt onderdak aan dieren en mossen. Op dit moment is de trap afgesloten om binnenkort gerenoveerd te worden, maar anders kun je het bouwwerk beklimmen en uitkijken over het oude land bij Elburg.

Foto: copyright ok. Gecheckt 24-02-2022

Zomer 2020: Kunstroute door Zuid-Limburg

REPORTAGE - Sargasso’s kunstgalerie geeft ruimte aan kunstbloggers. Elke vierde zondag van de maand een bijdrage van Wilma takes a break.

Voor Kunst op Zondag hebben we in juli een kunstroute door Zuid-Limburg gemaakt. De focus lag in deze verkenningstocht op het ontdekken van kleine musea en bijzondere cultuurparels. Limburg is ook bekend door de vele kastelen. Daarom begint de kunstroute door Zuid-Limburg in Kasteel Hoesbroek. Ik wens je een mooie zomer!

Kunstroute door Zuid-Limburg Hoensbroek_kasteel_de grote sael © foto Wilma_Lankhorst

Sfeer impressie van de grote sael in Kasteel Hoensbroek

Kasteel Hoensbroek

Kasteel Hoensbroek is één van de grootste waterkastelen van Europa. Tijdens deze coronazomer is htt een interessante optie om dit grote complex eens te bezoeken. Het oudste gedeelte van het kasteel stamt uit 1360. Tot 1920 heeft er altijd een vertegenwoordiger van de Heren van Hoensbroek in dit complex gewoond. Tijdens de rondleiding krijg je zowel een indruk van de middeleeuwse sfeer als die van de 18de-eeuwse pruikentijd.

Kasteel Hoensbroek is gratis te bezoeken met een Museumkaart. Meld je vooraf online even aan.
Via deze link kun je het kasteel alvast virtueel verkennen.

Kunstroute door Zuid-Limburg Sittard_De_Domijnen_erfgoedcentrum_24 topstukken gang © foto Wilma_Lankhorst

Gang van het Erfgoedcentrum met toegang tot 24 Topstukken.

Museum de Domijnen in Sittard

Een kleine 20 kilometer ten noorden van Hoensbroek ligt Sittard/Geleen. In het Erfgoedcentrum De Domijnen wordt het verhaal van stad en streek in 24 topstukken verteld. De geschiedenis begint met een vuurbijl gevonden in Wijlre, deze vuurbijl is zo’n 115.000 jaar oud. Via de Romeinen, de Franken, de Ridders en Bokkenrijders kom je in de 20ste eeuw. Hier sta je oog in oog met de Hollanders, de mijnwerkers, de schippers en de Joden. 24 Topstukken vertellen je het verhaal van voorspoed en tegenslag, van oorlog en vrede, van autochtonen en nieuwkomers, van geloof en bijgeloof.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eiland Galerij, schilderijen Niek Welboren © foto Wilma Lankhorst

Kunst op Zondag | KunstZomerTexel

VERSLAG - Sargasso’s kunstgalerie geeft ruimte aan kunstbloggers. Elke vierde zondag van de maand een bijdrage van Wilma takes a break

KunstZomerTexel is een nieuw initiatief voor kunstliefhebbers om deze zomer het eiland Texel en de Texelse kunstenaars individueel te bezoeken. In verband met de coronamaatregelen zijn alle grote evenement tot 1 september 2020 geannuleerd. Zo ook de kunstevenementen op Texel. De leden van de Stichting Lange Juni hebben een alternatief bedacht zodat je deze zomer toch kunt genieten van de artistiek energie op het eiland.

Mondkapje verplicht tijdens de overtocht © foto Wilma Lankhorst

Mondkapje verplicht tijdens de overtocht © foto Wilma Lankhorst

Texel met trein en (huur)fiets

Het eiland Texel is via Den Helder gemakkelijk per trein te bereiken. De veerboten varen elk half uur en de overtocht duurt maar 20 minuten. Mede hierdoor is Texel een ideale bestemming voor een dagtocht. Je eigen fiets mag voorlopig nog even niet mee in de trein. In de haven van ’t Horntje (Texel) zijn fietsen te huur. Je kunt het eiland ook met de eilandbus verkennen. En als je meer tijd hebt, kun je ook plannen maken voor een mini-vakantie of lange zwoele zomervakantie in eigen land.

Kunst_Zomer_Texel_Rozendijk_Wolkers © foto Wilma_Lankhorst

Rozendijk, even buiten Den Burg © foto Wilma Lankhorst

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Kunst op Zondag | Route

Omdat deze maand door heel het land kunstroutes op gang komen én omdat het vandaag de eerste zondag van deze maand is, loopt KoZ kunstroutes langs die op ‘eerste zondagen’ plaatsvinden.

Op de website ckplus, die zich “de eerste kunst en cultuur search engine noemt”, kun je gratis toegankelijke kunst- en atelierroutes vinden. Een aardige aanvulling op de museumkalender, de expositiewijzer, de zoekmachine van Museum.nl of Kunst actueel van cultuurarchief.nl.
Het aardige van kunstroutes waar ateliers en galeries in zijn opgenomen, is dat je in veel gevallen direct in contact kan komen met de kunstenaars zelf.

De presentaties verschillen enorm. Inhoudelijk zijn het niet altijd alleen galeries en ateliers. Sommigen combineren het met gevestigde musea, winkels met kunstgerelateerde producten en curiosa-zaakjes.
Bij sommige websites kun je via goede menus met één tot twee muisklikken bij de kunstenaars komen, bij anderen moet je raden wat er achter plaatjes zit of valt er helemaal niets te klikken.

Het wordt tijd dat er een goed toegankelijke website komt, waar je snel kunt zien waar en wanneer kunstenaars hun ateliers openstellen. Tot dan biedt het overzicht van ckplus een redelijk alternatief. Vooral omdat het om maandelijkse kunstroutes gaat en niet de eenmalige, vaak in de zomerperiode gehouden kunst- en cultuurroutes.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Foto: copyright ok. Gecheckt 24-11-2022

Kunst op Zondag | Polders

Sargasso duikt deze zomer de polder in. Per aflevering van de zomerserie vertelt een lezer over zijn of haar favoriete polder. De redactie van KOZ ontdekte een paar opvallende expressies van het poldermodel.

De Nederlandse polders zijn internationaal beroemd. In het buitenland oogsten de polders misschien zelfs meer bewondering dan binnen de dijken. Pas als de overheid besluit die prachtige polders weer terug te geven aan het water, mogen sommige polders zich weer in enige belangstelling verheugen.

Net zo min als huidige generaties een idee hebben van het plakje varken op hun brood,  zo weinig realiseren zij zich hoe de grond onder hun voeten is drooggelegd en droog wordt gehouden. Dat geldt waarschijnlijk het meest in de polders, waar de weidse blik is gevinexeerd.

Zoals Nesselande, de laatste gerealiseerde wijk in de Prins Alexander polder, waarmee Sargasso’s polderserie van start ging. Nesselande kent een Laan van Magisch Realisme, een Laan van Avant-garde, een Laan van het Surrealisme en een Laan van Dada, omgeven door straten die naar kunstenaars uit deze stromingen zijn genoemd. Aan de zo karakteristieke vinex-bebouwing zie je dat kunstzinnig elan niet af. Planologen en architecten hebben hier een enorme kans gemist.

Wordt dat goedgemaakt worden door het kunstenplan “De zeespiegel en de polder”?  Uitgevoerd door het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam (CBK), op verzoek van de deelgemeente Prins Alexander. Het CBK heeft het poldermodel hoog en laat bij elke kunstenplan voor de openbare ruimte  onderzoek doen naar de locatie en naar wie er (gaan) wonen, alvorens kunstenaars een opdracht toe te bedelen. Dat ging goed en ‘Hydra’ van Moritz Ebinger rees op uit het water van het Rietveldpark.

Foto: copyright ok. Gecheckt 24-11-2022

Kunst op Zondag | Kanalen

Geen land, maar water / Geen water, maar land / Land dat op water drijft / Vlak land derhalve / Twee kanalen die elkaar snijden / liggen in hetzelfde vlak / Land waarin gesneden wordt / Water waarin gesneden wordt / Vaarwater“.

Een gedicht van Gerrit Krol, gemonteerd op een door Regina Verhagen 12 meter hoge gemaakte paal, maakte onderdeel uit van Woordenstroom. Twaalf kunstwerken, voorzien van teksten van twaalf dichters of schrijvers werden in 2006 en 2007 langs het Prinses Margrietkanaal, het Van Starkenborghkanaal en het Eemskanaal geplaatst. Op de afbeelding boven dit artikel zie je een fragment van het werk van Verhagen en Krol. Meer over kunst langs de kanalen tussen Lemmer en Delfzijl lees je hier.

Omdat ons land nu eenmaal doorsneden is met waterwegen, vandaag wat extra zomertips over kunst langs kanalen.

Geen specifiek Nederlandse specialiteit. Door heel Europa vind je vaarroutes die met kunst zijn opgetuigd. In België viert men dit jaar de 150-jarige verjaardag van het kanaal Roeselare-Leie. Onderdeel van alle feestelijkheden is het project Kanal (pdf). Onder het motto ‘Ondernemen is een kunst’ worden bedrijfsgebouwen langs het kanaal voorzien van kunstwerken. Op tien gebouwen tref je werk aan van negen kunstenaars.
Koen Vanmechelen, ‘Ínzicht’ op de gevel van een veevoederbedrijf.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.