India op de kast met “racistische wereldkaart”
Iedere zichzelf respecterende supermacht wil dat zijn land er op de wereldkaart goed op staat. Nu India zich steeds meer als (economische) supermacht begint te manifesteren wordt het voor de Indiërs dus hoog tijd om wat kartografische misstanden aan te kaarten. Op de nog steeds veel gebruikte Mercator-projectie uit 1569 van de Vlaamse kartograaf Gerardus Mercator (voor intimi: Gerard Kremer) beslaat het Noordelijk Halfrond 2/3 van het gehele kaartblad. Hierdoor zijn bijvoorbeeld Skandinavië en Groenland onevenredig groot, terwijl Afrika en India er bekaait afkomen. India is op deze kaart een onbeduidend klompje in vergelijking met Europa, Rusland en de Noord-Amerika.
De Indiase Financial Express bracht afgelopen zaterdag een vlammend betoog ter verwerping van de Euro-centrische en tevens racistische Mercator-projectie. Deze zou zijn ontwikkeld voor de Europese handelsreizigers om vanuit Europa de wereld te onderwerpen. Een betere projectie zou de Peter’s projectie zijn. Maar volgens het kaartenweblog The Map Room doet deze weer geen recht aan de noordelijke landen en zij adviseert daarom de Robinson projectie.
A map that helped European navigators and conquerors, rather than one that would promote equality, should have been officially discarded, except for navigational purposes. It is about time India made an official world map of its own and marked the rest with the warning: “Beware of distorted sizes.” (FinancialExpress)
Een maand geleden verbaasde Google de wereld met
Een reconstructie van de schommelingen in het zeespiegelniveau heeft aangetoond dat het klimaat op aarde ook tussen ijstijden sterk kan fluctueren. Voorheen werd aangenomen dat in de perioden tussen ijstijden het klimaat relatief stabiel was. Maar een studie naar oude koraalafzettingen geeft aan dat ook tijdens deze perioden binnen enkele duizenden jaren de zeespiegel 30 meter kon stijgen of dalen. Voer voor broeikas-ontkenners en werk voor Rijkswaterstaat:
Homo sapiens is inmiddels het grootste eroderende agens op aarde. Met andere woorden: de mens verplaatst meer grond dan alle rivieren, gletsjers, regen en wind bijelkaar.


Uit de grote gelijkenis moet worden geconcludeerd dat de aanwezigheid dan wel afwezigheid van grote grazers geen verschil heeft uitmaakt voor de oerbossen. Daarmee kan het idee van parkachtige bossen naar het land der fabelen worden verwezen. 