"Dit zijn de beste ministers," zei aanstaand minister-president Mark Rutte gisteren, na kritiek op het geringe aantal vrouwen in zijn kabinet. Een zwak verweer van de VVD-leider in reactie op de uitspraken van eurocommissaris Neelie Kroes, nota bene uit zijn eigen partij. Rutte heeft naar eigen zeggen heel goed gezocht, maar niet meer gevonden. Hij kan in elk geval nog aanvoeren dat de VVD 2 van de 3 vrouwelijke ministers levert: het CDA levert alleen Marja van Bijsterveldt als minister van Onderwijs. De overige twee vrouwen zijn Edith Schippers (op Volksgezondheid) en Melanie Schultz van Haegen (Ruimte en Infrastructuur).
[youtube=4×3]wL0h3AdL7SE[/youtube]
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Wilders gaat nog van ons horen,” zei Ad Koppejan in het TV-programma Nieuwsuur.”We hebben een heel krachtige positie,” voegde Kathleen Ferrier daar aan toe. Dreigende taal van twee voormalige rebellen van de CDA-fractie die nog niet door hebben dat ze zichzelf irrelevant maakten op het moment dat ze toegaven aan Verhagen.
Nadat Ferrier en Koppejan op dinsdag 5 oktober alsnog en zonder concrete voorbehouden hun fiat gaven aan het minderheidskabinet van CDA en VVD met gedoogsteun van de PVV, zei beoogd premier Mark Rutte dat het kabinet nu de steun heeft van ’76 zetels in de Kamer’. Hij bedoelde daarmee vast niet dat dit mogelijk werd door de twee zetels van Ferrier en Koppejan, maar door de twee zetels van de SGP.
Want Koppejan en Ferrier hebben met hun fiat Rutte en Verhagen de vrije hand gegeven om hen te kunnen negeren. De twee zetels van de SGP, een partij die bereid is steun te verlenen aan het minderheidskabinet, neutraliseren de macht die uitgaat van de twee zetels van de voormalige CDA-rebellen. En dat is allemaal de schuld van Ferrier en Koppejan zelf.
Dat zit zo. Toen de twee CDA-fractieleden nog in verzet waren, keken Rutte en Verhagen al naar de mogelijkheid van steun van de SGP. Er werd op de achtergrond gesproken met de fundamentalistische protestanten. Officieus werden toezeggingen over gedoogsteun gedaan. Maar alleen toezeggingen en, zoals Ab Klink het omschreef, “de veronderstelling dat de SGP steun verleent” zouden niet voldoende zijn voor goedkeuring van de koningin.
De tijd van de koude oorlog heeft veel invloed op ons politieke debat. De centrale vraag die nu over de wereld waait is: “nu de vrije markt door de crisis heeft bewezen, dat het zonder regulering niet gaat, wat is de rol die de overheid moet spelen?” Of is het feit dat de financiële wereld zijn hebzucht niet kan of kon bedwingen, niet van belang voor het denken over de rol van de staat? De landen met “staatskapitalisme” (China, India, Rusland) komen beter door de crisis, dan wij in het westen. Kennelijk gaan de dingen beter, als er enige autoritaire sturing plaats vindt; maar wat is de goede maat daarin?
Het is maar een vraag: de Koude Oorlog ging tussen de vrije ondernemingsgewijze productie en een geleide staatseconomie. Die oorlog werd door het westen gewonnen en hete vrede was ons deel, het ”einde van de geschiedenis” werd uitgeroepen (Fukuyama). Maar spoedig ging de discussie verder: wat was nu de juiste vorm van staatsingrijpen? Die vraag werd overheerst door een economische terminologie, die het politieke debat overwoekerde: wat is efficiënt, wat is doeltreffend, wat geeft het beste rendement?
Tony Judt, historicus, begon zijn testament met de verzuchting dat we de prijzen kennen, maar de waarden niet. We hebben een deugd gemaakt van het najagen van ons eigen materieel belang. We hebben een discursief probleem, meent Judt. Het economenbargoens is ongeschikt voor het bespreken van politieke onderwerpen. Judt is hierom gekritiseerd, maar mij bevalt het wel. Een beetje moralisme in het openbaar debat, kan het denken behoorlijk scherper maken. Van mij mogen historici moralisten zijn: graag zelfs, want is de geschiedenis niet bij uitstek de discipline die de menselijke tekorten bestudeert?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[qvdd]
We hebben kennis genomen van de situatie in de CDA-fractie en we hebben geconstateerd dat er voldoende steun is voor de politieke samenwerking met het CDA en de VVD. Ik ben ontzettend blij dat we aan de slag kunnen.
Aldus aanstaand premier Mark Rutte van de VVD. Waarmee moet hij het eerst aan de slag wat jou betreft?
Zojuist heeft het CDA-congres haar steun uitgesproken voor het gedoogakkoord. Vanaf hier schatten we het percentage voor-tegen op zo’n 70-30. Straks horen we de precieze percentages. Hieronder kunt u filosoferen over wat deze uitslag betekent voor het CDA en de kabinetsdeelname van die partij.
Update:
Stemmen voor: 2759
Stemmen tegen: 1274
Totaal: 4033.
68% voor, 32% tegen.
‘Maxime verhagen is politieke hoer’
Harde woorden Raad van Kerken
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.