Hal Incandenza

76 Artikelen
4 Waanlinks
1.141 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)

Monsanto lobbyist Patrick Moore slikt zijn woorden in

Maar niet de Roundup (bestrijdingmiddel en succesnummer van Monsanto) waarvan hij tien seconden eerder claimt dat het toch echt ongevaarlijk is voor mensen. In zijn eigen worden: “I’m not an idiot!”.

Patrick Moore, ex-Greenpeace activist, heeft overigens wel groot gelijk dat hij niet even een pintje Roundup achterover slaat. Tenminste als je (net als hijzelf) eerder The Lancet gelooft dan Patrick Moore. De conclusie van deze maand in The Lancet gepubliceerd onderzoek is dat het actieve ingrediënt Glyfosaat in Roundup “probably carcinogenic to humans” is. Stiekem is Patrick Moore toch liever hypocriet dan dood, zo blijkt.

Foto: Pete Simon (cc)

Zuinigheid in tijden van crisis

ANALYSE - Het huishoudboekje moet op orde, dus  moet er bezuinigd worden. Dat is het VVD-mantra. Die ideologie is inmiddels flink ingehaald door de empirie.

Dat de VVD het liefst een zo klein mogelijke overheid ziet, wisten we met z’n allen natuurlijk al tientallen jaren. Dat zij de crisis zou gebruiken om dit te doel bereiken mag dan ook geen verrassing heten. Immers: never waste a good crisis. Daarbij had ze de wind vier jaar geleden ook nog eens mee. Zo pleitte bijvoorbeeld het IMF voor terughoudendheid in het uitgavenpatroon van overheden in de ontstane crisis.

Er leek ook een solide wetenschappelijke basis ten grondslag te liggen aan de bepleite zuinigheid van overheden. De(assistent-)professors aan Harvard Alesina en Ardagna publiceerden in 2009 bijvoorbeeld een paper waarin ze stelden dat lage tekorten zouden leiden tot vertrouwen van de markten en groei op de korte termijn. Een economisch mechanisme dat Paul Krugman van The New York Times al typeerde als het geloof in de confidence fairy. In de echte wereld blijkt de confidence fairy maar niet op te komen dagen. Zo blijft in Nederland, ondanks al onze bezuinigingen, het consumentenvertrouwen onverminderd laag en het economisch klimaat belabberd. Ook bleek bij een nadere analyse (pdf) van hun data dat in meer dan de helft van de door Alesina en Ardagna aangehaalde gevallen de groei het jaar na die bezuinigingen juist nog verder terugliep. 

Foto: Eric Heupel (cc)

Noorse waardigheid

Na de aanslagen van Anders Breivik is het debat over de politieke filosofie van Anders Breivik en de vraag hoeverre het maatschappelijke klimaat en debat vorm krijgt door toegenomen verhitte retoriek in volle hevigheid losgebarsten. Wat hierin helaas ondergesneeuwd raakt is de reactie van de Noren zelf.

Ik weet niet zoveel van Noorwegen of het politieke klimaat, maar de waardigheid en ingetogenheid waarmee de Noren, gewone burgers en politici van alle gezindten reageren op een tragedie van deze omvang is bijna niet te bevatten. Een terrorist blaast het regeringscentrum op en trekt vervolgens naar een vakantiekamp voor jongeren van de partij van de premier en richt een ongekend bloedbad aan. Er zijn nog niet al te veel details over de slachtoffers maar in ieder geval is de stiefbroer van de toekomstige koningin omgekomen en naar alle waarschijnlijk veel kinderen, vrienden en bekenden van vooraanstaande Noren en politici. Nergens roepen zij op tot vergelding.

Vele Noren hebben interviews gegeven op televisie. Er heerst onder hen geen paniek en met immer stijgende verbazing hoor ik ze allemaal oproepen tot meer liefde, openheid en democratie. Voor ons als Nederlanders is het een inkijkje in een parallel universum. Terwijl in Nederland na het schietincident met Tristan van der Vlis iedereen elkaar de schuld gaf en pro- en anti-wapenactivisten over elkaar heen buitelden om aan te geven waarom ze gelijk hadden, hoor je de Noren niet. Zo hoor je de Noren ook niet over het inperken van persoonlijke vrijheden of meer overheidscontrole.

Quote du Jour | Welcome to hell

“It has taken a long time for this monster to be brought to justice. Welcome to hell, bin Laden. Let us all hope that his demise will serve notice to Islamic radicals the world over that the United States will be relentless is tracking down and terminating those who would inflict terror, mayhem and death on any of our citizens.” (Mike Huckabee in reactie op de dood van Osama Huffingtonpost)

Foto: Eric Heupel (cc)

De willekeur viert hoogtij in gedoogland

Gisteravond was met dank aan het mediagenieke gymnasiummeisje Sahar het debat over Afghaanse meisjes en de vraag of zij al dan niet terug moeten. Leers zei over het door zijn departement ontwikkelde beleid eergisteren het volgende:

“Dan ik wil ik ook kijken of ik op een integere, zuivere manier beleid heb, waar in pincipe elk meisje voor in aanmerking kan komen als dat aan de orde is. Dat beleid heb ik ontwikkeld en dat ga ik morgen in de Kamer verdedigen.”

Dit nieuw ontwikkelde beleid gaat over verwestering en meer specifiek over te verwesterde meisjes uit Afghanistan die ouder zijn dan tien jaar en hier al meer dan acht jaar zijn. Wat dat verwesterd zijn nou precies inhoudt is mij totaal niet duidelijk. Iemand suggesties? Een dikke laag make-up? Een kort rokje? Een Nederlands vriendje? Juichend langs de weg met een oranje hoofddoek op Koninginnedag met pul bier in de hand? Of is dat dan weer niet verwesterd genoeg en een oranje Bavaria-jurkje wel? Wie het weet mag het zeggen.

Zoals verwacht kreeg Leers de handen op elkaar van de gedoogcoalitie en de omgekochte mannenbroeders. Waar Hero Brinkman ruim twee weken geleden verwestering nog een “compleet waanzinnige” manier noemde te bepalen of iemand in Nederland mag blijven, loopt de PVV nu braaf achter de minister aan. Misschien omdat Leers Wilders toch wel een plezierige en betrouwbare vent blijkt te vinden. Of misschien omdat onder deze specifieke voorwaarden maar 40 tot 100 meisjes lijken te vallen. Echt willekeurig wordt het echter als er naar de details wordt gekeken. Klaarblijkelijk kan een meisje met een hoofddoek (ongetwijfeld tot grote vreugde van de PVV) eerder worden teruggestuurd dan een meisje zonder. Of een meisje met grote broers dat misschien wel teruggestuurd wordt, want haar grote broers kunnen haar over straat begeleiden in Afghanistan en een meisje zonder grote broers niet. Bizar is in dit verband een eufemisme. Compleet waanzinnig is het, dus geef ik voor het eerst en naar alle waarschijnlijkheid voor het laatst een keer Brinkman gelijk.

Foto: Eric Heupel (cc)

Driemaal Goldstone is scheepsrecht?

De Volkskrant van vandaag geeft ons op de opiniepagina driemaal Goldstone en zijn rapport. Driemaal grosso modo dezelfde incorrecte mening dat rechter Goldstone zijn gelijknamige rapport in zou willen trekken. Nu vind ik drie artikelen over één onderwerp op één dag al wat veel van het goede, maar ook nog drie keer zo ongeveer dezelfde mening laten spuien is wel heel veel van het goede.

De usual suspects hebben zichzelf weer opgetrommeld om de Israëlische zaak te verdedigen: Afshin Elian, ik heb ontslag genomen bij NRC want zij vonden mij te rechts, Ronny Naftaniël, ik verdedig Israël per definitie en als kers op de taart Yochanan Visser, kolonist en one-man-propaganda-army. Allemaal zeggen ze hetzelfde, namelijk dat Goldstone zich heeft bekeerd tot de mening dat zijn rapport de prullenmand in kan en dat Israël geen oorlogsmisdaden heeft begaan. Naftaniël bakt helemaal bruine broodjes door te stellen dat het schandalig is dat Goldstone stelt dat als Israël mee had gewerkt, het rapport er anders uit had gezien. Dus als Israël geen bewijzen van onschuld opvoert (lees: openheid van zaken geeft), dan is het kennelijk de schuld van de ‘aanklager’ dat hij een rapport opstelt met de informatie die hij wel tot zijn beschikking heeft. Zo lust ik er nog wel een paar.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Armoedige Statenverkiezingen

SaillantLOGOHet gewicht van de Statenverkiezingen leidt tot intellectuele armoede.

Gisteren tijdens het lijsttrekkersdebat tussen de lijsttrekkers voor de Eerste Kamer werd duidelijk dat alle partijen aan een gebrek aan visie lijden. Het is an sich al een vrij bizarre aangelegenheid, een verkiezingsdebat tussen landelijke lijsttrekkers voor provinciale verkiezingen. Waar moet dat precies over gaan dan?

Treurig was dat thema’s als het inzetten van dierenpolitie en wie waar hoofddoekjes mogen dragen niet tot interessante discussie kunnen leiden. Nog treuriger was dat ook het al dan niet bezuinigen op het onderwijs niet leidde tot een levendig debat. Een nog slapper aftreksel van een debat dan we de afgelopen verkiezingen hebben gezien, ontspon zich dus.

Eens te meer bleek dat links krachteloos is en niet in staat om door het pantser van optimisme van Rutte 1 heen breken. Duidelijk werd ook dat D’66 en GroenLinks nog steeds best zaken willen doen met het kabinet. Ik betwijfel of dat voor GroenLinks nog steeds geldt na de komende afstraffing, maar soit.

De campagne leidt net als het debatje van gisteren aan een chronische intellectuele armoede. De PVV moet natuurlijk iedere keer een nieuwe variant van het populaire gezelschapsspel ‘Moslimpje pesten’ bedenken, in dit geval hoofddoekjes verbieden op provinciehuizen en in het OV. D’66 wil graag naar de toekomst kijken en niet bezuinigen op onderwijs. De PvdA wil solidariteit. GroenLinks wil niet naar de toekomst kijken maar haar kiezen. Het CDA staat nergens tegen of voor en de SP voor de ‘armste’ 75% en tegen bankiers en tegen ‘rijkste’ 25%. What else is new?

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Palestine Papers zijn de nekslag voor het vredesproces

SaillantLOGODe Palestine Papers zijn de nekslag voor het vredesproces. De PA verliest erdoor al haar geloofwaardigheid en vertrouwen is makkelijker te verspelen dan terug te winnen.

Of het goed is of niet daar kun je over discussiëren maar dat WikiLeaks mensen op ideeën heeft gebracht is na het uitlekken van de Palestine Papers wel duidelijk. De Palestine Papers maken eens te meer duidelijk dat Israel en de V.S. het vredesproces doelbewust saboteren. Zelfs toen de Palestijnse Autoriteit bereid was om toe te geven aan de meeste van de Israëlische eisen, kwam er dus geen akkoord.

De PA wilde delen van Jerusalem afstaan, Israël als Joodse staat erkennen en ging akkoord met de terugkeer van maar 10.000 vluchtelingen. Nog was het kennelijk niet genoeg. Zo wilde minister van justitie Livni ook nog graag wat Israëlische Arabieren in de ruil betrekken. In gewoon Nederlands noemt men dat een etnische zuivering. Precies het risico van het expliciet erkennen van Israël als Joodse staat natuurlijk.

Ook de Amerikanen blijken niet van zins een echte bijdrage te willen leveren aan het vredesproces. Obama stelde na zijn aantreden George Mitchell aan die vrede had bewerkstelligd in Noord-Ierland. Maar daarna is het stil gebleven, tot teleurstelling van de Palestijnen. Bovendien wordt er hoogstwaarschijnlijk komende week wederom een resolutie in de Veiligheidsraad gevetoed door de V.S. Een resolutie waarin alleen de nederzettingen als illegaal worden bestempeld. Een feit waarover alle volkenrecht-deskundigen het wel eens zijn.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Leers moet terug naar zijn eigen land: Limburg

SaillantLOGO Gerd Leers moet stoppen met opzoeken van de uiterste grenzen van de wet bij het terug (willen) sturen van asielzoekers.

Gisteren in de Volkskrant verwoordde Kader Abdolah mijn gedachten over Leers mooier dan ik het zelf waarschijnlijk ooit zal kunnen. (Abdolah is een vluchteling, nota bene.) Hoe kan Leers voor het oog van Nederland verandert zijn van die aimabele strenge doch rechtvaardige burgemeester van Maastricht in een hardvochtig machtspoliticus die geen enkel middel schuwt om uitgeprocedeerde asielzoekers ‘te stimuleren om het land te verlaten’.

Vroeger was hij voor een ruimhartig asielbeleid en tegenwoordig probeert hij een moeder van haar kinderen gescheiden te houden en haar zo te dwingen terug te keren naar Angola. Gelukkig zijn er competente rechters die dit soort ongein niet toleren. Het meest tenenkrommend was nog wel hoe Leers afgelopen week bij Pauw en Witteman zijn beleid namens Rutte-1 verdedigde. Die mensen die komen hier namelijk alleen maar om te profiteren van onze voorzieningen en als we niet oppassen herkennen onze kleinkinderen Nederland straks niet meer, bezwoer Leers P&W.

Bovendien is het niet zijn schuld dat hij die moeder van haar kinderen moet scheiden, ze wil helemaal niet weg. Het is haar verantwoordelijkheid, niets maar dan ook niets zei hij over de verantwoordelijkheid van de overheid. Die mevrouw is hier al vanaf 2001, dat zij eindeloos is beroep gaat lijkt me nogal logisch. Wie wil er nou terug naar Angola en twee van haar kinderen zijn ook nog hier geboren. Dat het negen jaar kan duren worden ligt niet aan degene die gebruik maakt van de regels, maar aan de regels zelf.

Volgende