Marc van Roosmalen: Tilburger van geboorte (1947) - Braziliaan van nationaliteit - dwars wetenschapper - belangrijkste kenner van het Amazonebekken dat hij blootsvoets doorkruiste - ontdekker van niet minder dan 100 boomsoorten, 20 nieuwe apensoorten en ruim 20 andere boom- en bodembewonende zoogdieren - onvermoeibaar activist voor het behoud van het regenwoud - TIME Hero of the Planet - met de dood bedreigd door belanghebbenden bij illegale houtkap – ten onrechte aangeklaagd voor biopiraterij - gedetineerd in een van de beruchtste gevangenissen van Brazilië - verloor hierdoor zijn Nederlanderschap - op de vlucht voor de Braziliaanse justitie - ondergedoken in Nederland dat weigert hem de status van vluchteling te verlenen. Help Marc van Roosmalen:
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Als er in Groot-Brittannië jaarlijks 23 duizend hectare (~15km x 15km) bos wordt bijgeplant legt het 10% van haar eigen CO2-uitstoot vast. In 2050 zal het bosareaal dan zijn gestegen van 12 naar 16%, dat ligt dan nog steeds onder het Europese gemiddelde van 37% maar de nieuwe aanplant biedt al veel voordelen op het gebied van klimaatbeleid, natuurbescherming, recreatie, houtproductie en overstromingspreventie. Dit stelt de Britse Forestry Commission in een rapport [zie: pdf] waarin het de risico’s en kansen voor de Britse bossen bij klimaatverandering bekijkt. De Woodland Trust vindt dat het tempo van de voorgestelde herbebossing best nog verdubbeld kan worden en dat de nadruk moet liggen op aanplant van inheemse soorten.
De Britse Eilanden zijn al vroeg vrijwel volledig ontbost: Keltische boeren, Romeinen en Britse adel hakten er enthousiast op los. De laatste eeuw herstelt het bos zich voorzichtig, maar het kan sneller. Het rapport van de Forestry Commision is hoopgevend omdat het de economische potentie én de significante impact van bosaanplant op CO2-reductie verheldert. Bovendien is er bij bosaanplant in stabiele staten aanzienlijk minder risico op conflicten rondom grondrechten die in ontwikkelingslanden wel spelen. Laat de Nederlandse overheid ook maar eens snel een studie doen naar de herbebossing van het ontboste Holland (oftewel houtland). Met slechts 10,6% bosbedekking bevindt ook dit land zich in de Europese achterhoede. Het gaat om keuzes maken, dit land kan zoveel bossiger. Een weiland met koeien dat kaas en melk oplevert óf een gevarieerd landschap met bossages en weiden dat bouwmateriaal, energie, bosvruchten, een beetje kaas en melk oplevert en bovendien faciliteert in koolstofvastlegging, recreatie, overstromingspreventie en een hogere biodiversiteit herbergt?
Donderdag studentendag! De kroegen vullen zich straks weer met toekomstig hogeropgeleiden die zich onderdompelen in een met alcohol gekatalyseerd paringsritueel. Velen onder hen zullen na vijf bier besluiten dat het ook deze avond weer niks wordt en vervolgens alle gevoelens van frustratie verdoven met nog meer alcohol. Maar voor al deze wanhopige jonge mensen is er één troost: wees maar blij dat u geen ‘Dawson bij’ bent.
De mannetjes van de Australische Dawson bijensoort vechten zich namelijk massaal dood om maar te mogen paren met een vrouwtje. Een BBC cameraploeg legde dit dramatische tafereel voor het eerst vast. Zodra de vrouwtjes -op donderdag- uit hun ondergrondse holen kruipen duiken de mannetjes erboven op. Onmiddelijk ontstaat er een kluwe van bijtende en stekende bijen. Het gaat er meedogenloos aan toe, in het filmpje is te zien hoe zelfs een vrouwtje per ongeluk wordt onthoofd. Maar de echte slachtoffers zijn de mannetjes, die zijn op het eind zo goed als allemaal dood. Het ritueel verzekert de vrouwtjes ervan dat ze enkel met de sterkste mannetjes paren. Frenzied bees enter deadly combat (BBC Wildlife) Past u een beetje op in de kroeg?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Barack Obama doet het slechter op soortenbescherming dan de gedoodverfde George Bush die ooit ook president was van de Verenigde Staten. Na een jaar presidentschap heeft hij nog maar één bedreigde soort onder de Endangered Species Act (ESA) geplaatst, te weten een Hawaiiaanse plant waar er nog maar een paar exemplaren van over zijn. Een planten- of diersoort die op de ESA-lijst staat krijgt wettelijke bescherming, het leefgebied mag bijvoorbeeld niet (zomaar) worden aangetast. George Bush die Alaska opengooide voor de olie-industrie zette -ondanks zijn schadelijke milieubeleid- gemiddeld acht soorten per jaar op de ESA lijst. Bill Clinton plaatste in acht jaar maar liefst 522 soorten op de lijst, een gemiddelde van 65 soorten per jaar. Obama heeft 249 soorten op een kandidaatlijst laten zetten, maar de daadwerkelijke toevoeging verloopt uiterst langzaam. Tot die tijd krijgen deze bedreigde soorten geen bescherming (Mongabay). Lees ook het Sargief: Bush doet iets goed (16-06-2006)
Deze maand is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel. Maar voor de edelherten in Tsjechië en Zuid-Duitsland is de Koude Oorlog nog niet voorbij (bron: WSJ). Zij durven zelfs anno 2009 de oversteek van Oost naar West niet te maken. Het voormalige IJzeren Gordijn zit nog tussen de geweien.
Ondanks dat de huidige generatie edelherten geen herinnering heeft aan de onoverbrugbare barrière van prikkeldraad, betonnen muren en mijnenvelden lijken ze zich wel van bewust van waar het zich ooit afspeelde. De militaire obstakels uit de Koude Oorlog zijn allang opgeruimd en wat vaak rest is een smal pad door dicht dennebos. Biologen die aan beide kanten van het IJzeren Gordijn de hertenpopulaties met GPS ontvangers volgden kwamen echter tot de conclusie dat slechts een enkel individu de oversteek waagt. Enkel jonge mannetjes wippen nog wel eens naar de overkant, waarschijnlijk uit pure onbezonnen geiligheid. Een verklaring moet gezocht worden in de collectieve overlevering van de paden en gebieden die de herten gebruiken. Opgroeiende vrouwtjes blijven langer bij hun moeder waardoor de inprenting van deze gebiedsgrenzen intenser is dan bij jonge mannetjes.
Dit gedrag van herten is opvallend als je kijkt naar andere diersoorten. Zo heeft de wolf juist gretig gebruik gemaakt van het slechten van het IJzeren Gordijn en staat Bor alweer op één dag lopen van de Nederlands grens. Vogels vlogen sowieso altijd al van Oost- naar West-Berlijn… Maar de bangige -of moeten we zeggen conservatieve- bambi’s willen dus maar niet veranderen?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Leave the hippos alone! Don’t forget, we humans are the worlds most destructive and invasive species! (NYT)
Reaguurder Chris uit New York uit op 11 september zijn verontwaardiging over het mogelijk afschieten van de nijlpaarden van Pablo Escobar in het Zuid-Amerikaanse Colombia. De wijlen drugsbaron die in 1993 in Medellin tijdens een achtervolging met de politie op een dak zelf ook werd neergeschoten blijft Colombia en de wereld bezighouden. In zijn bloeiperiode richtte Escobar een buitenverblijf in met een stierenvechtplaats, betonnen dinosauriërs én talloze Afrikaanse wilde dieren (filmpje!). Na zijn dood werden de meeste exotische dieren verplaatst naar dierentuinen, maar de nijlpaarden bleven en vermenigvuldigden zich.
Nu zijn het er inmiddels bijna dertig en als het zo doorgaat binnen tien jaar meer dan honderd. Het nijlpaard is -op Hitler na- de dodelijkste vegetariër op aarde: een serieus gevaar voor de plaatselijke bevolking nabij het vervallen landgoed.
Daarbij is de aanwezigheid van Hippopotamus amphibius in de Nieuwe Wereld regelrechte fauna vervalsing en een verstoring van het ecosysteem, natuurlijke vijanden zijn er immers niet. Het gevaar en de potentiële schade van deze invasieve soort doet nu stemmen opgaan om de dieren af te schieten. Er zijn weinig alternatieven: castratie schijnt bij een volwassen nijlpaardhengst(?) praktisch onmogelijk te zijn. Wegvangen en afvoeren naar Afrika: te duur. In juli dit jaar schoot het Colombiaanse leger al een nijlpaard af dat het landgoed had verlaten. De plaatselijke bevolking heeft angst dat de nijlpaarden binnenkort de rivier zullen overnemen en hun transport-route wordt geblokkeerd door de gevaarlijke lobussen. Dierenrechtenactivisten zijn echter fel tegen het afschieten van de nijlpaarden. “Waarom heeft een nijlpaard in Zuid-Amerika geen recht op leven?” zo stellen de lokale Mariana Tomillo’s. Voorlopig zal de curieuze ecologische erfenis van Escobar dus nog wel even doorhobbelen in Colombia.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.