Het echte gevaar is al onder ons

Gisteren hoorde ik deze radiospot tegen agressie in het verkeer. Waarom hier een post over? Dat zit zo. In plaats van dat het een rustgevende werking op mij had, triggerde de uitspraak: “he, er wonen hier ook kinderen” bij mij juist een gevoel van agressie. Als racefietser krijg ik dit namelijk vaak naar mijn hoofd geslingerd. En nee: ik scheur niet met 30+ over woonerven. Kinderen, niet aangelijnde honden, onoverzichtelijke situaties en het gas gaat er meteen af.

Toch krijg ik dan als ik tergend langzaam een groepje ouders voorbij rij, toch nog een opmerking naar mn hoofd. Of nog erger: mensen gaan pontificaal op de weg staan om je te dwingen nog meer vaart te minderen. Zo ook met honden: laatst werd me op een fietspad (?!) verweten dat ik 20km per uur reed op een plaats waar mensen hun hond onaangelijnd aan het uitlaten waren. Voor de fietsleek: twintig doe je ook gewoon op je stadsfiets.

Ik kan me er in zo verre in verplaatsen dat ik ook begrijp dat iemand op een racefiets met sportkleren aan en een snelle zonnebril op zn knar een gevoel van snelheid opwekt. Wat ik dan niet begrijp is de complete afwezigheid van enige empathie bij dezelfde mensen. Ze zien alleen een racefietser op hun vertrouwde straatje/hondenuitlaatveldje. Daarbij wordt compleet voorbij gegaan aan het feit dat het gewoon een stuk openbare weg is en er wordt niet de moeite genomen om je daadwerkelijke snelheid in te schatten.

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Olivier van Beemen (oa. Frankrijk-correspondent voor het GPD), dat eerder in twee delen op zijn weblog Parijsblog.nl verscheen.

Noot: uniek moment. Twee gastloggers op hetzelfde moment. Dubbelpost in het kwadraat. Beide artikelen laten we staan.

President Sarko van Frankrijk doet zichzelf voor als geheelonthouder. Zijn motoriek en spreekwijze tijdens een persconferentie na een gesprek met Vladimir Poetin tijdens de G8 in Duitsland lijken het tegendeel te bewijzen. Heeft Poetins staff stiekem wodka door Sarkozy’s glas water gedaan, om hem vervolgens de code voor de atoombom te ontfutselen?

In het vervolgfilmpje houdt het gehijg echter vrij snel op als hij eenmaal verslag doet van zijn ontmoeting. Hij drukt zich niet uit als een dronkaard, hoewel ‘la journaliste‘ (de vermoorde kritische journaliste Anna Politkovskaja) wat vaag overkomt.

Wellicht wilde hij niet riskeren haar naam verkeerd uit te spreken. En hijgde hij omdat hij kwam aanrennen, trappen op moest, en even op adem moest komen. Zijn rare glimlach zou zijn te verklaren door een grap die Poetin hem net verteld had en die weer boven kwam. En zijn vraag Qu’est-ce que vous préférez, que je réponde aux questions? is gewoon wat onhandig. Het zou allemaal kunnen.

Dat is nog eens aardig: als de klanten van de NS tevreden genoeg zijn, krijgen alle conducteurs aan het eind van het jaar 250 euro bonus.

Dat kost natuurlijk wat moeite: als je ?s ochtends op een winderig perron staat te wachten op een trein die weer eens vertraagd is, ben je niet in je beste humeur. Als je dan bedenkt wat een treinkaartje kost en dat de NS ook nog gemeenschapsgeld mag beuren, wordt dat er niet beter op.

En zo sta je daar te wachten op je vertraagde trein, in de hoop dat je toch nog op tijd op je werk komt. Goede kans van wel, want de trein is zo vaak vertraagd dat je een half uur eerder opstaat om speling te hebben.

Met dat werk verdien je overigens je brood, en misschien heb je het al zo goed voor elkaar dat je 50 mille per jaar verdient. In dat geval ben je wellicht toch niet zó chagrijnig.

Totdat je bedenkt dat meneer Veenman, opperhoofd van de spoorwegen, dat in 2006 per maand verdiende. Inderdaad, pauper, van jouw belastingcenten. Én van het geld dat jij voor je kaartje hebt betaald. Daar gaat je goede humeur.