Associate Degree in opkomst

Wie op Associate degree googelt, ziet dat het wemelt van de plannen om samen met ROCs nieuwe opleidingen te starten. Met name de ROCs verspreiden daarover diverse persberichten: begrijpelijk omdat het een aantrekkelijk perspectief is voor MBO-ers die door willen stromen. De Associate degree (Ad) is een tweejarige opleiding op hbo-niveau die bedoeld is voor mbo’ers die na hun opleiding door willen studeren en werkenden en werkzoekenden die weer willen gaan studeren. Ad-programma’s hebben nu nog een tijdelijke status, maar op 8 februari 2011 is besloten dat de Associate degree definitief zal worden ingevoerd als onderdeel van het hoger onderwijs. Een Ad-programma wordt aangeboden door een hogeschool en heeft een studielast van 120 studiepunten. Wie de studie met succes afrondt, ontvangt een wettelijk erkend getuigschrift (diploma) en een wettelijke graad: de Associate degree (Ad).

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Potloden slijpen is een kunst

David Rees used to be a political cartoonist. He gave that career up to pursue his dreams. David loves #2 pencils and pencil sharpeners, and considers it a privilege to sharpen pencils for friends and strangers. In New York’s Hudson River Valley, he still practices the age-old art of manual pencil sharpening.

“Is this a joke? If you start a pencil-sharpening business, you can expect to hear this question a lot. The short answer? No, this is not a joke. You pay David Rees money and he sharpens your pencils. If you think it’s a joke, why don’t you poke yourself with your newly sharpened pencil? Or better yet, don’t – because it’ll really hurt. In fact, every pencil David Rees sharpens is shipped with a signed and dated certificate authenticating that it is now a dangerous object.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Unoccupy

In tentjes op een plein zitten, veroorzaakt geen beweging. Op een roze wolk democratisch praten over alles wat verkeerd zit in de wereld is geen revolutie.
Het schoonvegen van de pleinen waar de Occupiers zijn neergestreken, is misschien het beste wat ze kan overkomen. Na enige weken waren ze immers niet meer geworden dan toeristische attracties terwijl de wereld doordraaide.

Het grootste manco van de Occupiers is dat ze traditioneel denken en met hun aanpak de verkeerde macht raken. Als je het financiële systeem wilt raken, moet je niet de publieke ruimte bezetten. Daarmee val je alleen maar nietige gemeentewethouders en narcistische burgervaders lastig. De werkelijke macht ligt dubbel van het lachen naast de rookstoel in de herensociëteit.

Dus pak die tentjes maar weer in en verzin iets beters. Zo moeilijk is dat niet.

Knip uw creditcard en pinpas van die foute bank door en hang ze voor het raam. Ga op zoek naar een goede bank. Zeg uw verzekeringen allemaal op en maak met de helft van het bedrag bij een goede bank een reservepotje. Los uw hypotheek versneld af. Neem geen leningen meer. Vraag aan de opperbobo van de organisatie waar u werkt of de financiën niet beter bij een goede bank ondergebracht kunnen worden. Vraag het vervolgens aan uw collega’s of zij het aan de bobo willen vragen. Vraag het ook aan de ondernemingsraad als die er is. Zeg tegen uw krant dat u uw abonnement opzegt als je alleen maar geld over kunt maken naar een foute bank. Stop bij de sportvereniging die het geld bij een foute bank heeft staan. Vertel dit aan al uw vrienden en familie. Knip uw bonuskaarten en airmilespassen door en hang ze onder de andere pasjes. Leg aan iedereen uit waarom u dat doet. Verzin of gebruik een alternatief systeem voor geld. Doe werk in ruil voor een tegenprestatie of iets materieels in plaats van geld. Haal uw geld weg bij uw pensioenmaatschappij en plaats het zelf op een betere plek. Etc… etc….

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rijstvelpakketje met radijs, avocado en tofu

Foto Andrei Tchernikov

De Flexitariër gelooft dat je met groenten, granen, kruiden, vruchten, bloemen, wieren, noten en zaden heel fijne maaltijden kunt samenstellen. Smaakt een gerecht echter beter met wat bouillon, vis of een eitje erbij dan doet de Flexitariër daar niet moeilijk over. De Flexitariër houdt niet van dogma’s in het eten. De Flexitariër is een samenwerking tussen fotograaf Andrei Tchernikov en receptontwikkelaar Fiona Ivanov.

Rijstvelpakketje met radijs, avocado & tofu
veganistische borrelhap, 30 stuks

300 g tofu
2 el sesamolie
50 ml Japanse sojasaus
2 rijpe avocado’s
1 limoen, geperst
30 rijstvellen
1 vel nori (zeewier)
1 bos radijsjes, in plakjes

Dep de tofu goed droog en snijd in dunne lange plakken. Verwarm de olie en bak hierin de tofu goudbruin, voeg op het laatst 3 el sojasaus erbij en laat afkoelen. Snijd de avocado’s in plakken, bewaar tot gebruik in de heflt van het limoensap. Doe heet water in een grote bak. Week een rijstvel enkele seconden in het water tot het zacht wordt en leg op een werkvlak. Knip de zeewier in dunne reepjes. Verdeel wat tofu, avocado, radijs en nori op het rijstvel, vouw de onderkant en zijkanten eromheen en rol het rijstvel strak op, het blijft vanzelf plakken. Herhaal dit met de rest van de rijstvellen en overige ingredienten. Zorg dat het water heet blijft, verhit het indien nodig opnieuw. Roer de rest van de sojasaus om met de rest van het limoensap en serveer dit als dipsaus bij de rijstpakketjes. Lekker met ijskoude wodka.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

We worden cyborgs

De mens wordt een cyborg. En dat is niet erg zegt Jan Eberg is socioloog, bestuurskundige, docent en publicist. Een nieuwe aflevering in de serie over Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Ik zou graag in de tijd van Star Trek willen leven. Daar is alles voorhanden, bezit geen doel en technologie het middel alom. Over de vraag of technologie, hoe intiem ook, bevrijdend of  bedreigend is, maakt men zich niet druk. We zijn altijd technologisch geweest. De mens is kampioen technologieontwikkeling, ook al voelt de gouden medaille om zijn nek soms als een molensteen.

Intieme technologie dooradert ons huidige bestaan. We hebben allemaal een burgerservicenummer, pincodes en passwords. We gebruiken sociale media en talloze technische snufjes. Werk en vrije tijd zijn ondenkbaar zonder computers. Volgens ethicus James Moor zitten we inmiddels in de tweede fase van de computerrevolutie. De eerste fase was de introductie, ontwikkeling en verfijning van computertechnologie. Nu is er de fase van doordringing en integratie in al het dagelijkse handelen. Het zal ons leven en lichaam totaal veranderen. Hij stelt dan ook dat het niet meer de vraag is of we cyborgs zullen worden, maar wat voor cyborgs we willen worden.

Een medaille heeft twee kanten. Dat geldt sterk voor de ontwikkelingen rond intieme technologie. Het kan ons méér mens maken, maar ook minder mens. In discussies over technologieontwikkeling is dat de klassieke tegenstelling: de utopie en de dystopie, het droombeeld en het doembeeld. Technologie als zegen, de bron van gemak, luxe, en langer leven. En technologie als zorg, de oorzaak van risico’s, leed en afhankelijkheid. Welke kant van de medaille overheerst?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende