Hoe grote multinationals EU-burgers er met TTIP opnieuw in proberen te luizen

TTIP wordt vaak een vrijhandelsverdrag tussen de VS en de EU genoemd. De Piratenpartij heeft niks tegen vrije handel. Toch nemen wij als een van de weinige partijen duidelijk stelling tegen TTIP. Het is namelijk niets meer dan een lobbydeal waarmee de belangen van grote multinationals boven mensenrechten worden gesteld, schrijft Matthijs Pontier, Lijsttrekker Piratenpartij bij de Europees Parlementsverkiezingen. Het lobbyparadijs in de EU We zijn de enige internationale politieke partij. Samen met de Piratenpartijen in andere landen denken we daarom dus ook vaak na hoe we dingen internationaal kunnen oplossen. Ook denken we dus graag na hoe we door internationale afspraken te maken, effectiever handel kunnen bedrijven.

Door: Foto: Didier Misson (cc)
Waan van de dag

Meerderheid Nederlanders voor gelijke arbeidsrechten in EU

, door

Zo bericht nu.nl:

De meerderheid van de Nederlandse bevolking is voorstander van de invoering van gelijke arbeidsrechten en plichten in de Europese Unie. […]

70 procent van de duizend ondervraagden in het onderzoek zegt in meer of mindere mate voorstander te zijn van gelijke arbeidsrechten en plichten in Europa. 27 procent is tegen een gelijktrekking in Europa.

Onder de arbeidsrechten en plichten vallen onder meer veiligheidsregels, regels omtrent ziekteverzuim, zwangerschapsverloven en ontslagbescherming. […]

Het grote aantal voorstanders is opvallend, omdat de meerderheid van de grote politieke partijen in Nederland tegenstander is gelijke arbeidsrechten en plichten.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: William Murphy (cc)

Meer aandacht dan stemmen

, door

ACHTERGROND - Donderdag zijn er weer Europese verkiezingen. Net als bij de vorige Europese verkiezingen krijgt ‘Brussel’ er in de media flink van langs en staan eurosceptici centraal in de campagne. Dit is opmerkelijk, want uit peilingen rijst een heel ander beeld. Net als bij de vorige Europese verkiezingen gaan de meeste stemmen weer naar partijen die absoluut niet eurosceptisch zijn. De media mogen het eurosceptisch geluid wel wat meer in perspectief plaatsen.

Jesse Klaver is ‘uit de kast’. Het GroenLinks-Tweede Kamerlid sprak afgelopen week openlijk over zijn liefde voor Europa. Klaver riep bekende Nederlanders op om ook uit te komen voor hun ware gevoelens voor de EU. Hij koos zijn woorden zorgvuldig, alsof hij de eerste openlijke homoseksueel onder profvoetballers was. Mocht je bij jezelf het gevoel ontdekken dat de EU ons ooit wel eens iets goeds heeft gebracht dan verberg je dat. Je heimelijke fantasieën over een democratischer en sterker Europa houd je angstvallig voor je. Overdreven natuurlijk, maar er zit een kern van waarheid in. Of je Klavers standpunten nu deelt of niet, het verkondigen ervan is in deze campagne roeien tegen de stroom in.

Vijftien jaar geleden waaide de mediawind nog uit tegengestelde richting. Bij de Europese verkiezingscampagne van 1999 kreeg geen enkele EU-kritische partij veel aandacht. Die campagne ging sowieso vrijwel ongemerkt voorbij. Deels omdat er weinig te kiezen viel: alle grote partijen waren pro-EU. De vijf grootste partijen indertijd, samen goed voor 137 Tweede Kamerzetels, waren het grotendeels eens over de EU. Ook bij de vier Europese verkiezingen vóór 1999 viel haast geen kwaad woord over ‘Brussel’. Destijds waren het de eurosceptici die tegen de stroom in roeiden. Het pro-EU-kamp ontving telkens minstens 83% van de stemmen. De mediaberichtgeving strookte dus met het stemgedrag.

Foto: MPD01605 (cc)

Europese ‘lijsttrekkers’

, door

ACHTERGROND - Er is nogal wat boeiend gespeculeer ontstaan over de vraag naar de politieke betekenis van het Europese lijsttrekkerschap, dat dit jaar voor het eerst bij de Europese Parlementsverkiezingen wordt beproefd.

De grote partijen in het parlement hebben ieder een Europese ‘lijsttrekker’ aangewezen. Iets preciezer gezegd, ieder van de partijen heeft een kandidaat-voorzitter van de Europese Commissie ingezet. De afspraak in het Europees Parlement is dat de kandidaat van de partij die bij de verkiezingen als de grootste eindigt voorzitter van de Europese Commissie en dus opvolger van José Manuel Barroso moet worden.

Deze opzet is op zijn minst gewaagd. Doordat de kandidaten (ook de Groenen hebben zo’n Europese lijsttrekker, tevens de enige vrouw) alleen in eigen land meestal bovenaan de lijst staan, is er geen mogelijkheid om in heel de Europese Unie daadwerkelijk één lijsttrekker te laten ‘winnen’. Dat beperkt de legitimiteit van de voordracht als Commissievoorzitter. De kiezers oefenen er immers alleen indirect invloed op uit door hun partijkeuze.

Het Europese Parlement, of liever: de daarin vertegenwoordigde grote fracties, hebben het zichzelf niet gemakkelijker gemaakt door alleen politici uit het noorden van Europa als kandidaten naar voren te schuiven. Het moge zo zijn dat, na de Portugees Barroso, een Noord-Europese Commissievoorzitter in de rede ligt, maar dat is toch een iets te zwak argument. Dat geldt temeer, nu de eurocrisis de rivaliteit tussen zuid en noord eerder groter dan kleiner heeft gemaakt. Voorts zijn de kandidaten allen overtuigde federalisten.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour

Quote du jour | Bastion van leugens en bedrog

, door

Het CPB is een bastion geworden van leugen en bedrog.

Volkskrantcolumnist Peter de Waard reageert op het interview met voormalig CPB-directeur Coen Teulings in de Telegraaf, waarin laatstgenoemde beweert dat dat de berekeningen uit 2011 van zijn Planbureau over de voordelen van de euro naar boven zijn afgerond en met een korreltje zout moeten worden genomen.

De Waard gaat verder:

Als directeur van het Centraal Planbureau was Coen Teulings tussen 2006 en 2013 blijkbaar een gedienstig lakei van het kabinet. Nu hij lesgeeft aan de eurosceptische horden in Cambridge en nog wat extra centjes bij elkaar schnabbelt als schrijver van provocerende columns, is hij lid van de populistische meute.

Eigenlijk zegt Teulings dat hij eind 2011 het hele land zat voor te liegen. […] Maar als hij niet een complete opportunist is, betekent het op zijn minst dat hij niet kan rekenen. Tussen 2006 en 2013 zat zogezegd bij het CPB een totaal ongeschikt iemand, waarvan alle prognoses en onderzoeken onmiddellijk in de vuilnisbak moeten worden gegooid en door Google uit het world wide web moeten worden gewist.

Waan van de dag

Thomas Piketty pleit voor een nauwere politieke unie van de eurozone

, door

Ziehier zijn manifest. Enkele hoogtepunten:

Het wordt tijd om het toe te geven: de huidige Europese instituties functioneren slecht en zijn aan herziening toe. De inzet is simpel: de democratie en de publieke overheid moeten weer de overhand krijgen zodat ze enerzijds op efficiënte wijze het financiële gemondialiseerde kapitalisme van de 21e eeuw kunnen reguleren en anderzijds een politiek van sociale vooruitgang kunnen voeren – politiek die op het moment ontbreekt. Een munteenheid met 18 verschillende publieke schulden waarop ze op de markt onbelemmerd kunnen speculeren, en met 18 verschillende belasting- en sociale systemen die met elkaar in een concurrentiestrijd zijn verwikkeld, werkt niet, en zal nooit kunnen werken.

Ons eerste concrete voorstel is dat de landen van de Eurozone, te beginnen met Frankrijk en Duitsland, gemeenschappelijk belasting heffen op de winsten van de maatschappijen. Wanneer een land alleen staat, wordt het bedrogen door de multinationals, die gebruik maken van de verschillen tussen nationale wetgevingen om nergens belasting te hoeven betalen. De nationale soevereiniteit is wat dit betreft een mythe geworden.

Ons tweede, belangrijkste voorstel vloeit voort uit het eerste. Om door stemming de schaal van de belasting op de maatschappijen te kunnen bepalen, en meer in het algemeen om na debat op democratische en soevereine wijze de besluiten op fiscaal, financieel en politiek terrein aan te kunnen nemen, is het nodig een parlementaire kamer van de Eurozone in het leven te roepen. […]

Ons derde voorstel heeft direct betrekking tot de schuldencrisis. Volgens onze overtuiging is de enige manier om er definitief uit te komen een samenvoeging van de schulden van de landen van de Eurozone. Gebeurt dit niet, dan zal aan het speculeren op rentestandaarden nooit een einde komen.

Waan van de dag

De vijf sleutelprincipes van internationale betrekkingen

, door

Volgens Stephen Walt in Foreign Policy:

No. 1: Anarchy

You don’t have to be a realist to recognize that what makes international politics different from domestic politics is that it takes place in the absence of central authority. […]

No. 2: The Balance of Power

[…] Big shifts in the balance of power are usually dangerous, either because rising powers challenge the status quo, or lagging powers launch preventive wars, or simply because shifts make it hard to know who is presently stronger and thus make miscalculation more likely. […]

No. 3: Comparative Advantage

[…] The (partial) rejection of mercantilism and the embrace of more open trade is the root of contemporary globalization and a key reason why the world is more prosperous today than it was two centuries ago […]

No. 4: Misperception and Miscalculation

[…] you can’t really understand international politics and foreign policy without recognizing that national leaders (and sometimes whole countries) frequently misunderstand each other and often do remarkably stupid things. […]

No. 5: Social Construction

[…] social reality is not like the physical world; it is made and remade by what humans do and say and think.
Waan van de dag

Armen betalen de rekening van het justitiële systeem in de VS

, door

In de VS is klassenjustitie is helemaal terug!

A yearlong NPR investigation found that the costs of the criminal justice system in the United States are paid increasingly by the defendants and offenders. It’s a practice that causes the poor to face harsher treatment than others who commit identical crimes and can afford to pay. […]

The roots of the growing practice to add more fines and fees can be dated back to the start of America’s tough-on-crime policies, beginning with the War on Crime in the 1970s and then the War on Drugs in the 1980s. In 40 years, the number of people behind bars in the U.S. jumped 700 percent. Jails, prisons and courtrooms became overcrowded. And the costs of running them, according to the federal Bureau of Justice Statistics, rose from $6 billion for states in 1980 to more than $67 billion a year in 2010.

At the same time, states struggled with budget deficits. Politicians faced new pressure not to raise taxes. So states started charging user fees to defendants.

Vorige Volgende