Quote du Jour | Genoeg
Kan veel hebben. Maar er zijn grenzen. Dag
Het is komkommertijd. Het feit dat Diederik Samsom drie maanden geleden stopte met twitteren is nu nieuws.
Kan veel hebben. Maar er zijn grenzen. Dag
Het is komkommertijd. Het feit dat Diederik Samsom drie maanden geleden stopte met twitteren is nu nieuws.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
DATA - Het “Education Policy Data Center” heeft een bijzonder fraaie website met onderwijsdata. Daarbij biedt ze allerlei tools om deze data te visualiseren. Ten opzichte van wat we in Nederland zelf aan data hebben, is de website natuurlijk beperkt. Maar voor veel (ontwikkelings)landen zijn dit soort websites zeer belangrijk.
Ik heb even geprobeerd met de tool zelf mooie grafieken te maken, maar de medewerkers van het EPDC kunnen dat zelf toch beter (al gebruiken ze er zelf een andere tool voor: Tableau). Eén van grafieken gaat over het conflict in Irak.

Er komen verschrikkelijke verhalen beelden uit Irak, maar dit plaatje vertelt nog een ander verhaal. Onder Saddam Hoessein waren de kansen voor kinderen in de Koerdische provincies zeer slecht. Van de 15-jarigen had in 1991 slechts 40% de lagere school afgerond, terwijl in Bagdad dat percentage op 80% lag.
Sinds de regio’s meer autonomie kregen in 1992, en de Koerden onderwijsmaterialen in eigen taal gingen gebruiken, nam het opleidingsniveau gestaag toe, terwijl deze in alle andere regio’s in Irak daalden. Een kind geboren in 1996, en 15 in 2011, had minder kans op het voltooien van de basischool dan een kind dat 20 jaar daarvoor geboren was: behalve in de Koerdische regio’s. Daar nam de kans met 36-38% toe, tot 92% in bijvoorbeeld Sulemaniya.
Amnesty International en Human Rights Watch hebben sinds 7 juli, het moment waarop Israel de Gaza-strook aanviel, tevergeefs geprobeerd toestemming te krijgen om Gaza binnen te gaan. De twee mensenrechtenorganisaties kregen twee redenen te horen voor de weigering. De eerste was dat de grensovergang Erez gesloten was. De tweede dat de organisaties niet waren geregistreerd bij het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken of het ministerie van Sociale Zaken. Dat meldt Amira Hass van de Israelische krant Haaretz.
Beide argumenten zijn smoezen. De grensovergang was namelijk gedurende de hele tijd dat de operatie Protective Edge duurde gewoon open. En de mededeling dat HRW en Amnesty geregistreerd hadden moeten zijn bij het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken of het ministerie van Sociale Zaken is een doorzichtige administratieve truc.Yonatan Gher, de directeur van Amnesty in Israel, had van het ministerie van Buitenlandse Zaken te horen gekregen dat Amnesty zich daar helemaal niet kan laten registreren. Dit ministerie registreert alleen VN-organisaties. En voor het ministerie van Sociale Zaken geldt hetzelfde: dat ministerie registreert alleen humanitaire hulporganisaties en dat is een categorie waarin Amnesty en HRW niet thuis horen.
Beide mensenrechtenorganisaties hadden experts naar de Gaza-strook willen sturen, met name wapenexperts, om uit de eerste hand forensische details te kunnen verzamelen over welke ammunitie er op welke manier was ingezet. Volgens hen zijn er geen experts met voldoende kennis op dat gebied in Gaza zelf. Later details hierover verzamelen is lastig, omdat veel bewijsmateriaal – scherven, bomkraters en dergelijke, na korte tijd verdwijnen. Zowel Amnesty als HRW hebben in het verleden kritische rapporten geschreven over de operatie Cast Lead (2009) en Pillar of Defense (2012) (kijk bijvoorbeeld hier, en hier, en hier, en hier en hier). Human Rights Watch krijgt al sinds 2006 geen toestemming van Israel om Gaza binnen te gaan via Erez, Amnesty wordt geweerd sinds juni 2012. Voor in Egypte het regime van Abdel-Fattah el-Sisi aan de macht kwam, konden de organisaties via Rafah Gaza binnenkomen, dat is nu echter niet meer mogelijk.
Het dodental in Gaza als gevolg van de operatie Protective Edge is intussen tot boven de 2.000 gestegen door het overlijden van diverse gewonden in ziekenhuizen in Gaza zowel als in Cairo en Jeruzalem. Ook werd nog een lichaam gevonden in het puin van d wijk Shuja’iyyah in Gaza-stad. Het aantal doden is nu 2.016, van wie 541 kinderen, 250 vrouwen en 95 oudere mannen, volgens het ministerie van Gezondheid in Gaza. Het aantal gewonden bedraagt 10.196.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Popcorn, de synthesizer klassieker in de versie van Hot Butter uit 1972, met een extreem lachwekkend dansje erbij.
COLUMN - De zaterdagkranten. Juist als je de tijd hebt rustig alles te lezen, maken de redacties zich er vanaf met een jantje van leiden. Er staat nooit iets in waarvan je dacht dat je het echt had willen lezen. Hoewel… afgelopen zaterdag had Het Parool zomaar een ingezonden stuk over de islam dat niet alleen de moeite van het lezen waard was, maar ook de moeite van het reageren. Bij dezen.
‘Praten met Joden nu niet het belangrijkst’ luidde de kop. Daarmee verzekerde de auteur, Khalil Aitblal ( ‘internationaal adviseur interreligieuze relaties’) zich meteen van mijn aandacht, want als er de afgelopen weken nu één ding duidelijk is geworden, dan is het dat de relaties tussen de islam en het jodendom op het zieke af gespannen zijn.
De strekking van Aitblals betoog is dat, hoe sympathiek het ook is dat moslims en joden met elkaar in dialoog willen, de moslims eerst hun eigen huis eens op orde moeten brengen. ‘De grootste dreiging suddert en loert van binnenuit’, schrijft Aitblal, en hij varieert op dat thema in alle toonaarden.
We zijn niet voorbereid op het opvangen van jongeren die slachtoffer worden van hersenspinsels die een bedreiging zijn voor islam en moslims en de rest van de mensheid. Om het maar niet te hebben over de preventie.
COLUMN - Mannen liegen gemiddeld zo’n drie keer per dag. Vrouwen hooguit maar één keer per dag. Dit blijkt uit het onderzoek naar de betrouwbaarheid van mannen en vrouwen. Meteen heb ik hier al mijn twijfels over. Is dit onderzoek wel te vertrouwen? Is er niet gesjoemeld met de cijfers, om ons mannen er slechter uit te laten komen? In al mijn argwaan zou ik nu kunnen denken dat dit onderzoek door een vrouw gedaan is. Mijn vertrouwen wordt er in elk geval niet beter op. Ik ga dan ook direct bij mezelf te rade. Het is op dit moment van schrijven, zaterdagmiddag 14.15 uur. Ik heb vandaag nog geen enkele keer gelogen. Alhoewel, dat is deels gelogen. Ik heb eerder vandaag tegen mijn vriendin gezegd dat de kleine potjes huismerkmayonaise uitverkocht waren, terwijl ze er eigenlijk wél nog eentje hadden in de supermarkt. Leugentje om bestwil, want de grote pot Calvé mayonaise is natuurlijk relatief goedkoper dan het kleine potje. Die reden wordt geaccepteerd.
Dat we soms gewoonweg niet onder een leugen(tje) uit kunnen komen is niet zo vreemd. De heersende maatschappij eist natuurlijk op alle fronten honderd procent inzet en participatie van ons. Daarbij is het vaak onmogelijk om onder een leugen(tje) uit te komen (zoals mijn mayonaiseleugen(tje) van zojuist, waarmee ik voldoe aan het feit dat de helft van de mannen liegt om het leven makkelijker te maken (want: geen gezeur van vrouwlief over die grote pot mayo, die kleine was immers ‘op’…)). Nu is mijn mayonaiseleugentje een minuscuul deeltje in een groot en complex geheel. Want blijkbaar is dat pas 1/1095e deel van al mijn leugens dit jaar! Moet ik nu gaan vrezen voor mijn relatie? Is deze vanaf nu dan enkel en alleen op onbetrouwbaarheid gebaseerd, door ‘mayonaise-gate’?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Blast from the past: George Orwell over Mein Kampf van Hitler, maart 1940.
HT L.
Tegen de communis opinio in, maar toch: ik heb problemen met de manier waarop de Marokkaanse ambtenaar Yasmina Haifi wordt aangepakt.
Eerder schreef ik over de Gedachtenpolitie die in Nederland dreigt te ontstaan.
Nu komt daar iets bij: het groeiende onbehagen in islamitische hoek dat moslims minder vrijheid van meningsuiting hebben dan andersdenkenden of andere groeperingen. En ik denk dat ze daar tot op zekere hoogte een punt hebben.
Even de piketpaaltjes op inhoudelijk vlak: ik vind de uitspraken van Haifi ondoordacht, ongefundeerd, en in die zin dom. Maar zijn ze verwerpelijk? Daar twijfel ik al. Zijn ze strafbaar? Ik denk van niet. Zijn ze antisemitisch? Volgens mij niet. Is het per definitie antisemitisch om ergens een ‘zionistisch complot’ te vermoeden?
Als die vraag met ‘ja’ wordt beantwoord, wat is het dan als je ergens een Amerikaans complot vermoedt? Of een Westers-, islamitisch-, Russisch-, Oekraïens-, Nederlands-, PVV-, neonazi- of marxistisch complot? Waarom zou je uitsluitend zionisten niet van een complot kunnen of mogen verdenken?
Volgend punt: mag een ambtenaar zoiets vinden? Ik zeg: ja. Mag hij of zij het tweeten? Ja (naar mijn bescheiden mening).
Natuurlijk besef ik dat Haifi op een politiek-strategisch gevoelige afdeling werkt (National Cyber Security Center). En het lijkt me terecht dat aan functionarissen van zo’n dienst (extra) hoge eisen worden gesteld ten aanzien van hun antecedenten, contacten, loyaliteiten en misschien zelfs denkbeelden. Een dienst die zich ook bezig houdt met moslimterrorisme zit niet echt te wachten op een verdediger van IS. Zomin als op een neonazi-sympathisant. Met andere woorden: overplaatsing naar een andere afdeling lijkt me verdedigbaar. Maar ontslag?
RECENSIE - In de vijfde aflevering van Zomergasten: Ionica Smeets.
Ionica Smeets is dol op raadsels van het soort dat de hoofdrol speelt in de film La Habitación de Fermat. In deze Spaanse thriller zitten vier wiskundigen opgesloten in een kamer waarvan de muren steeds dichterbij komen, elke keer als ze er niet in slagen een raadsel binnen bepaalde tijd op te lossen.
Om het extra interessant te maken, had Ionica Smeets speciaal voor deze uitzending ook een dergelijk raadsel bedacht. U kunt ‘m hier nalezen, mocht u het leuk vinden uw hoofd daarover te breken. U kunt nog iets winnen ook, naar het schijnt.
Ikzelf heb een hekel aan dergelijke raadsels. Wanneer ik niet in staat ben het raadsel binnen vijf minuten op te lossen, begin ik namelijk aan mijn intelligentie te twijfelen, met als gevolg dat ik het raadsel enkel en alleen wil oplossen om mezelf gerust te stellen, en niet om achter het antwoord te komen. Wanneer ik met een dergelijk raadsel in aanraking kom, maak ik mezelf het liefst wijs dat dergelijke raadsels mij niet interesseren. Ik ben dan zowel Micha Wertheim als zijn toehoorders die op een feestje vol bewondering aan zijn lippen hangen terwijl hij suggereert de complete booker prize shortlist te hebben gelezen, enkel en alleen om niet te hoeven toegeven dat hij Joe Speedboot niet heeft gelezen. De angst om door de mand te vallen.
Uit Rotterdam: Rats on Rafts. Vrolijke punkrock met een vleugje reggae en verder geen kapsones.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Vanavond is alweer de vijfde Zomergast van 2014 aan de beurt: wiskundemeisje Ionica Smeets.
Smeets deed een proefschrift Wiskunde, begon in 2006 een blog over het vak, won twee Dutch Bloggies en schrijft sindsdien voor de Volkskrant over wiskunde.
Na haar promotie deed ze met Bas Haring onderzoek hoe je wetenschap het meest effectief kunt populariseren; dat leidde tot het boek Vallende Kwartjes (2010).
Smeets heeft een eigen website. En ze schijnt altijd te lachen.
Beeld: TEDxDelft (2012), ccFlickr