Portret van Camiel Eurlings
‘Fijn portret van Camiel Eurlings. Lichtgewicht dat kwam bovendrijven,’ in de woorden van reageerder Olav.
De Balkan blijft een onrustig gebied. De EU neemt een groot risico als het de uitbreiding met de westelijke Balkanlanden temporiseert. De eerste voetbalmatch tussen Servië en Albanië sinds 1967 heeft Europa weer even met de neus op de feiten gedrukt. De onrust in de "achtertuin" op de Balkan, die men maar al te graag wil negeren, gaat niet vanzelf weg. Het weren van Albanese supporters bij de beladen voetbalwedstrijd afgelopen woensdag was niet voldoende om een rel te voorkomen. Er zijn tegenwoordig modernere middelen om de aandacht te vestigen op een nog steeds levend politiek conflict. Tijdens de wedstrijd verscheen boven het veld een vlag met een tekening van Groot-Albanië, dus inclusief Kosovo. Een Servische speler kreeg de vlag te pakken, waarna spelers met elkaar op de vuist gingen. De wedstrijd werd gestaakt. De drone waaraan de vlag hing bleek bestuurd te worden vanuit de VIP-room door Olsi Rama, broer van de Albanese premier Edi Rama. Hij is gearresteerd met enkele anderen, maar werd woensdag weer vrijgelaten "omdat er wegens een staking geen advocaten beschikbaar waren." Zelf verklaarde hij dat de Serviërs hem niets konden maken "want hij heeft een Amerikaans paspoort". Je kunt het zien als een bizar incident, maar in een regio met zoveel onderhuidse spanningen kan zoiets gemakkelijk aanleiding zijn voor het oplaaien van geweld. In Bosnië-Hercegovina, een ander deel van de westelijke Balkan, constateerden waarnemers van de OVSE bij de zondag gehouden verkiezingen dat de etnische tegenstellingen onverminderd op scherp staan. De verhalen uit de Balkan stemmen nog steeds niet vrolijk.
‘Fijn portret van Camiel Eurlings. Lichtgewicht dat kwam bovendrijven,’ in de woorden van reageerder Olav.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
ANALYSE - De nieuwe datering van eerder gevonden rotstekeningen in Indonesië leidt tot een jubelstemming in archeologische kringen. De vraag is echter of deze ontdekking niet te verwachten viel. Wat zegt dit over de ontwikkeling van de archeologie als wetenschap?
Een oude vondst was vorige week opnieuw groots in het nieuws. Grottekeningen in Maros, Indonesië, blijken veel ouder dan gedacht. De oorsprong van de menselijke creativiteit komt daarmee in een nieuw licht te staan. Die ligt niet uitsluitend in Europa – zoals altijd gedacht – maar ook in Azië.
Met dat nieuwe inzicht, dringt zich echter ook een andere vraag op. Namelijk: wat is hier eigenlijk de grootste ontdekking? De leeftijd van deze grottekeningen? Of een zekere naïviteit in de Westerse archeologie?
Met een nieuwe dateringstechniek zijn in de jaren vijftig ontdekte rotstekeningen opnieuw bekeken. Wetenschappers dachten dat deze tekeningen hooguit 10.000 jaar oud konden zijn. Nu blijken zij veel ouder, sommigen tot bijna 40.000 jaar, zo staat in een publicatie in het blad Nature. Dat maakt ze ouder dan wereldberoemde rotstekeningen in Chauvet en Lascaux in Frankrijk en ongeveer net zo oud als tekeningen in El Castillo, Spanje.
Ontdekking achter de ontdekking
Opwinding in de archeologie is het gevolg. Sommige wetenschappers weten hun enthousiasme nog te temperen, maar hoogleraar archeologie Wil Roebroeks van de universiteit Leiden komt openlijk voor zijn opwinding uit. ‘Ik kreeg kippenvel toen ik het las,’ zo vertrouwt hij NRC toe. Roebroeks schreef ook een commentaar bij het originele artikel in Nature. Hierin stelt hij dat er nog veel meer ontdekkingen zitten aan te komen:
COLUMN - Hij keek me aan. Ik had geen idee welke reactie er zou gaan komen.
‘Dus, het is gewoon een man die zich verkleedt als Sinterklaas?’
‘Ja, dat is zo.’
‘Waar kwamen die cadeaus dan vandaan?’
‘Denk eens na Pipo’.
‘Wat? Hebben jullie al die jaren cadeaus voor ons gekocht?!’
‘Ja joh, het kwam echt niet uit de lucht vallen, of met de boot mee. Snap je nu waarom die trampoline er nooit kwam?’
‘Ja, dat wilden jullie niet en dan zeiden jullie: “Vraag maar aan Sinterklaas. Je weet nooit”. Maar dan wisten jullie het al wel hè?’
‘Ja Schatje, jullie hebben al schommels. Weet je dat een vriendin van mij bij haar eigen vader op schoot heeft gezeten en dat ze echt dacht dat het Sinterklaas was?’
De oudste sloper bleef me even aankijken en toen begon hij te gieren van de lach. Hij rolde bijna van de bank af, zo leuk vond hij het.
‘Bij haar eigen vader? En ze had niks door?’
‘Nee, ik heb ook nog bij hem op schoot gezeten. Ik wist zeker dat het Sinterklaas was, ook al zag ik de plakrand van zijn baard. Hij liet schijnbaar ook zijn mijter wel eens slingeren thuis, maar niemand die alles met elkaar verbond. En dat is nou de lol van grote mensen. In ruil voor die lol krijgen jullie cadeaus. Zo moet je het maar zien. Dit is trouwens de enige grote leugen van grote mensen hoor. Verder houden we je niet voor de gek.’
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Zo meldt nu.nl.
Vind ik eigenlijk behoorlijk veel.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Ronselen voor de jihad op Volkel bleek een hoax. Net als de auto met ‘mannen met een Arabisch uiterlijk’ die op een troep soldaten in Twente inreed.
En nu blijkt ook dat de defensiestudent die op het station van Boxtel met een mes zou zijn bedreigd door een man van, wederom, Arabische afkomst, zijn verhaal verzonnen heeft:
De jongen zou op 26 september in de Brabantse plaats met een mes zijn bedreigd. “Ik ken jou en ik weet wat je doet. Als ik je nog een keer tegenkom, dan steek ik je neer”, zo zou de messentrekker hebben gezegd. Dit klopt dus niet, aldus de politie.
De student wordt in contact gebracht met hulpverleners. Er wordt een dossier gemaakt, dat wordt doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie.
ergens, in een parallel universum…
Een bizarre recensie in The Economist gaf het boek in één klap bekendheid over de gehele wereld.
Historicus Edward Baptist praat met Sam Seder over zijn boek The Half Has Never Been Told (2014), over de cruciale rol die de slavernij speelde als motor van de 19e eeuwse Amerikaanse economie, en de systematische wijze van foltering als instrument om productiviteit te verhogen.
Het bijzondere aan het album We Go Home van Adam Cohen (ja, de zoon van) is dat hij de nummers heeft opgenomen in de huizen waarin hij is opgegroeid.
De VVD wil niets weten van plannen van de Europese Commissie om zich met de belastingen van de lidstaten te bemoeien. […] [VVD-Kamerlid] Neppérus wees op voornemens van de Europese Commissie om onder meer de vennootschapsbelasting in alle EU-landen op één lijn te brengen.
Want als dat plannetje doorgaat, wordt het voor bedrijven natuurlijk een stuk moeilijker om te profiteren van de race to the bottom die op dat gebied aan de gang is (en waar Nederland om het hardst aan meedoet).
Reza Aslan (Geen God dan God, De Zeloot) spreekt drie kwartier met Cenk Uygur van de Young Turks over religie, islam en fundamentalistische atheïsten.
Het is een informatief gesprek, niet alleen omdat de agnostische Uygur veel van de kritiek uit een seculiere hoek aan Aslan voorlegt, maar ook omdat Aslan als theoloog en soefi een alternatieve kijk op godsdienst geeft:
I don’t ‘believe’ Islam. Islam is a man-made institution, it’s a set of symbols and metaphors that provides a language for which to express what is inexpressable, and that is: faith. It’s symbols and metaphors that I prefer, but it’s not more right or more wrong than any other symbols and metaphors. It’s a language. That’s all it is.
Punt is natuurlijk wel dat de meeste gelovigen hun godsdienst niet louter als een taal beschouwen waar zij de voorkeur aan geven, maar als een set openbaringswaarheden waar ze heilig van overtuigd zijn.
Twee keurig belastingbetalende wiettelers met transparante administratie die alleen aan officieel gedoogde coffeeshops leveren, zijn wel schuldig aan het overtreden van de wet, maar verdienen geen straf, zo meent de rechtbank in Groningen:
“Nu de verkoop van softdrugs uit deze coffeeshops gedoogd wordt, impliceert dit ook dat de coffeeshops bevoorraad worden en mitsdien dat ten behoeve van die aanvoer, ook geteeld wordt. Over de vraag hoe die bevoorrading dan plaats moet vinden laat het beleid zich niet uit”, staat in de uitspraak van de rechtbank. […]
De rechtbank vindt dat de verdachten hebben gehandeld naar de belangrijkste doelstellingen van het softdrugsbeleid, “te weten het belang van de volksgezondheid en het handhaven van de openbare orde”.