OPINIE - De aanslag op het redactiekantoor van Charlie Hebdo is een directe aanval op de vrijheid van meningsuiting. Op de vrijheid van denken zelfs: sommige figuren, specifiek de profeet Mohammed waarvan het blad ooit karikaturen publiceerde, mag je niet bespotten – op straffe van brute executie. Daarmee verzetten de daders van deze doelbewuste en professionele aanslag zich tegen alles wat een samenleving tot meer maakt dan een reactionair en barbaars keurslijf. Dat is het soort aanval dat om een reactie smeekt. Er moet toch iets te doen zijn tegen dit soort achterlijke, door een kwaadaardige, niet-bestaande hemelbewoner geïnspireerde barbarij? Maar nog nergens heb ik iemand iets zinnigers zien zeggen dan in deze tweet van Joris Luyendijk:
Geen clipje vandaag. Die zijn er gewoon niet zoveel uit de begintijd van ska en reggae. Toots & The Maytals horen tot de groten. Funky Kingston dateert uit 1972 en je hoort er Amerikaanse blues- en soulelementen in terug. De heren hebben ook een fijne versie van Louie Louie op hun naam staan.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
COLUMN - Zoals elk jaar zijn we de afgelopen kerstvakantie bestookt met aanvragen van goede doelen. Het glazen huis is een illustratie van de moeite die liefdadigheidsinstellingen in deze periode doen om de aandacht trekken. De ontvangers van onze donaties zijn er hopelijk bij gebaat, maar hoe zit het met de donoren zelf? Zijn we blij met de mogelijkheid iets goeds te doen, of ergeren we ons groen en geel aan de bedelarij? En welke emotie wint er over het geheel genomen?
Psychologen hebben weten al lange tijd dat iets voor anderen doen mensen een goed gevoel kunnen geven. Zo zijn bijvoorbeeld mensen die vrijwilligerswerk doen tevredener en gezonder.
Dit verband is bovendien (gedeeltelijk) causaal, zoals de auteurs van een artikel gepubliceerd in 2008 in het blad Science, laten zien. De onderzoekers gaven proefpersonen geld dat ze moesten besteden aan ofwel een cadeau voor zichzelf ofwel voor een ander. De mensen die de opdracht kregen een cadeau voor een ander te kopen rapporteerden aan het eind van de dag hogere scores voor geluk (“happiness”) dan degenen die voor zichzelf iets gekocht hadden.
Dit resultaat betekent echter nog niet dat de mogelijkheid tot doneren tot een algemene emotionele vooruitgang leidt. Een deel van de gevers doneert misschien alleen omdat ‘het moet’. En hoe zit het met degenen die niet doneren? Misschien dat hun ergernis of schuldgevoel de positieve gevoelens van de donateurs meer dan compenseren.
OPINIE - Het woord ‘hervormingen’ is geen neutraal woord, maar een ideologisch geladen term die de bedoeling heeft ons denken een bepaalde richting in te sturen.
De Duitse regering bereidt zich alvast voor op de Grexit, lezen we hier. In dit bericht treffen we tevens de volgende zin aan:
Als de linkse partij Syriza in Griekenland de macht krijgt en hervormingen niet doorvoert, kan Duitsland ervoor kiezen de geplande 10 miljard euro aan hulpgeld niet over te maken aan de Grieken.
Geen woord over het feit dat de reeds doorgevoerde ‘hervormingen’ de ellende in Griekenland alleen maar hebben vergroot – zonder reëel perspectief op verbetering.
Opvallend: normaal gesproken heeft het woord ‘hervormingen’ een positieve connotatie en wordt doorgaans niet gebruikt om maatregelen mee aan te duiden die ons contraproductief lijken.
Nog erger: het woord ‘hervormingen’ werkt verhullend. Want voor wat er concreet gebeurt, hebben we veel preciezere woorden, zoals: ‘bezuinigingen’, ‘lastenverzwaringen’ (voor burgers, niet voor grote bedrijven) en ‘afbouwen van werknemersrechten’.
Met andere woorden ‘hervormingen’ is – in deze context – geen neutraal woord, maar een ideologisch geladen term die de bedoeling heeft ons denken een bepaalde richting in te sturen.
Dat wordt nog veel duidelijker als we kijken naar het geval Frankrijk. Frankrijk is de zieke man van Europa die de ‘hervormingen’ dringend moet versnellen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Je kunt het beste niks doen, zo overweegt Jeroen terecht. Maar zo denken ze er bij AP en andere nieuwsdiensten en kranten kennelijk niet over. Die vinden dat je de aanslagplegers vooral moet laten weten dat de aanslag een succes was, zo bericht de Volkskrant.
Zie ook hier.
ANALYSE - Net voor kerst had EenVandaag een uitzending over Pegida. Deze Duitse beweging is tegen de ‘Islamisering’, maar heeft niets tegen Syriërs hoorden we, maar weer wel tegen Serviërs en Tunesiërs.
Dan moeten we toch maar eens even de cijfers van Duitsland erbij pakken. Doen we meteen ook die van Nederland en een aantal andere landen erbij.
De inleiding van Pieter Jan Hagens zet de toon: ‘Bijna 18.000 mensen demonstreerden gisteravond in Dresden tegen de islamisering van Duitsland.’
Iets van ‘vermeende’ of iets dergelijks ontbreekt.
Vervolgens zien we ‘Ed aus Holland’ en die horen we zeggen dat ze niets tegen Syriërs hebben, maar wel tegen Tunesiërs en Serviërs. Ook een mevrouw heeft het later in de uitzending over de Tunesiërs.
Dit zijn de cijfers van 2008 tot en met 2013 van Servische, Tunesische en het totaal aantal asielzoekers van een aantal EU+ landen plus het totaal van de EU plus Noorwegen en Zwitserland.
Dat valt dus wel mee. Wat de Serviërs met de islamisering te maken hebben is mij niet helemaal duidelijk. Slechts 3% van de Servische bevolking is moslim volgens de CIA.
Hier de cijfers van de eerste tien maanden van dit jaar. Ook weinig spectaculair, behalve de Syriërs natuurlijk.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Eén van de belangrijkste ergernissen over de onderhandelingen over het TTIP verdrag is de geheimzinnigheid waarmee de onderhandelingen en de bijbehorende documenten zijn omgeven. In een poging tot meer transparantie heeft de Europese Commissie een gedeelte van de documenten online gezet.
(via)
In Parijs zijn woensdag Twaalf doden en enkele gewonden gevallen toen met een automatisch wapen werd geschoten in het kantoor van het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo.
Dit keer gaat het om Mehmet Ulger ‘wegens een incident dat twee jaar geleden plaatsvond’.
Waarom nu?
Minister Bert Koenders van Buitenlandse Zaken heeft in gesprek met Turkse ambassadeurs en bewindslieden dinsdag benadrukt dat intimidatie van journalisten onaanvaardbaar is.
Dat lijkt me geen toeval.
Interessante informatie in deze column van Carolien Roelants: Obama ziet voor Iran een plek weggelegd als een ‘erg succesvolle regionale macht’.
Nu sta ik weinig positief tegenover de Islamitische Republiek van Iran, maar ze zijn zeker niet erger dan de facto Amerikaanse bondgenoot Saoedi-Arabië.
De Republikeinen uiteraard schreeuwen moord en brand, ook vanwege Netanyahu’s afkeer van de as Iran-Assad-Hezbollah:
Er zwerven beren over de weg. Onder andere het Congres, dat voornamelijk denkt in extra sancties tegen Iran en met zijn nieuwe Republikeinse meerderheid in Huis én Senaat nog meer macht heeft om een akkoord te saboteren. Ik zag een andere opmerkelijke uitspraak, van senator Lindsey Graham tegen de Israëlische premier Netanyahu, dat „het Congres uw leiding zal volgen”. Netanyahu wil alleen maar géén deal met Iran. Tussen twee haakjes, wat zou ú ervan vinden als een prominent Kamerlid zoiets tegen een buitenlandse premier zou zeggen?
En tenzij de opstandelingen over helikopters en barrel bombs beschikken, zijn Assad c.s. verantwoordelijk.
Overigens staat chloorgas niet officieel te boek als een chemisch wapen.
PVV-statenlid Matthijs Jansen stapt uit de partij en sluit zich aan bij de partij Voor Nederland (VNL). Jansen maakte vandaag bekend dat hij zich niet meer kan vinden in de partijkoers. ‘De rechts-liberale punten van weleer zijn ingeruild voor een socialistisch programma waar de SP op sommige punten links wordt ingehaald’, aldus Jansen in een verklaring.
En daarmee gaat Jansen zijn medevluchtelingen Louis Bontes en Joram van Klaveren achterna.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.