Cyprus: nu of nooit

Verdeeldheid alom in Europa. Op Cyprus is de kans op hereniging van Turken en Grieken groter dan ooit. In Zwitserland onderhandelen de Grieks-Cypriotische leider Nicos Anastasiades en zijn Turkse collega Mustafa Akinci onder leiding van VN-ambassadeur Espen Barth Eide over een vredesregeling. Het eiland is sinds 1974 verdeeld in een Grieks en een Turks deel. Het Turkse Noord-Cyprus heeft zich onafhankelijk verklaard, maar het wordt alleen erkend door Turkije dat een legermacht van 35.000 soldaten op het eiland heeft gestationeerd. Het Britse leger heeft er ook nog bases op grondgebied dat nog steeds toebehoort aan het United Kingdom. Sinds 2004 is Cyprus lid van de Europese Unie. Tot nu toe geldt de Europese wet alleen op het Griekse deel, waar inmiddels ook de euro is ingevoerd. Ondanks de complexe situatie op het eiland is er nu toch een kans dat er een einde gemaakt kan worden aan de verdeeldheid. Anastasiades en Akinci hebben in principe overeenstemming bereikt over een federatief verband van een Griekse en een Turkse zone op het eiland. Onder toezicht van de VN worden nu in Zwitserland de details uitgewerkt. Turkije, Griekenland en het Verenigd Koninkrijk schuiven aan bij het overleg, met name voor het lastigste deel: de noodzakelijke garanties voor veiligheid en defensie.

De haat wordt nu in het openbaar beleden

Twitteraar Shaun King verzamelt incidenten begaan door Trumpfans een dag na diens verkiezingsoverwinning. Een kleine greep:

He started yelling at [a smaller Asian woman…] He said: “We won. Now get the fuck out of my country.”

Parents at Shasta High School in Redding California just wrote me and said white kids brought “deportation letters” for Latino students.

Can’t wait until your ‘marriage’ is overturned by a real president. Gay families = burn in hell. Trump 2016.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022 copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Geen bal op tv | Donald Trump, Biff Tannen en Jeff Tweedy

“Let’s go to John King at the magic wall”, zei de presentator van CNN tegen me. Ik ging mee. We hadden net een KEY RACE ALERT gehad met de MAJOR PROJECTIONS IN THE BALANCE OF POWER in de staten die TOO EARLY TOO CALL waren. Het nieuws was dus dat het te vroeg was om er iets over te zeggen. De KEY RACE ALERT had een eigen bumper inclusief gezwollen voice-over die vertelde dat we ontzettend belangrijke informatie zouden krijgen over deze dag der dagen. Ik begon zelf ook tegen mevrouw Molovich te schreeuwen dat ik EVEN NAAR DE KEUKEN ging om EEN KOP LIFE CHANGING KOFFIE te zetten.

Ik zei het al eerder: we zijn onszelf kapot aan het amuseren. Ik zag nu aan de gezichten van de presentatoren dat ze willoze passagiers waren in de achtbaan die ze zelf hadden gebouwd. Ze konden niks anders dan meebewegen. Op en neer en heen en weer. Rechtstreeks de afgrond in. De rem was zoek.

John King kon op zijn magic wall precies zien welke kleur de staten kregen. In real time. Bloedstollend. En terwijl de presentator steeds stevige conclusies trok, hield John King voortdurend een flinke slag om de arm. Want ja, heel Florida kleurde rood, echter: in Palm Beach en in Miami County waren nog maar 25% van de stemmen geteld en percentueel gezien had Clinton daar een flinke voorsprong. Dus als ze die percentuele voorsprong kon vasthouden, dan zou Florida ongetwijfeld naar Clinton gaan.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Onderzeeër

De Russische vloot in de Middellandse Zee heeft een Nederlandse onderzeeër verjaagd die te dicht in de buurt van hun vlaggenschip kwam. Zeggen de Russen. De Nederlanders houden hun mond stijf dicht. Want geheim. Maar de boodschap is helder: jullie Russen vliegen al jarenlang met straaljagers hinderlijk door ons luchtruim, wij gaan met onze onderzeeër even terug pesten.

Het schijnt in de lucht altijd een joviale boel te zijn, met Russiche piloten die tegen begeleidende Nederlandse F16’s zeggen dat ze ook maar gewoon in opdracht een rondje vliegen. Hoe het in de Middellandse zee ging, zullen we allicht nooit weten. Maar uit het voetbal weten we dat een vriendelijke handdruk voor het fluitsignaal geen belemmering is voor een doodschop erna.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Jason Eppink (cc)

Feiten? Die doen er niet toe

COLUMN - Het wantrouwen jegens politici, bestuurders, instanties, onderzoekers en media is groot. De aanname is dat zij hun standpunten uitsluitend innemen omdat ze daar profijt bij hebben – de baat gaat voor de feiten uit, zoiets. Alsof niemand in zo’n positie nog principes heeft, of oog voor de publieke zaak, laat staan zich moeizaam een weg door conflicterende belangen heeft gebaand en een beredeneerde afweging probeert te maken.

Alles is eigenbelang, en je kunt niemand vertrouwen; dat is de teneur.

Mijn broer, die ervan overtuigd is dat MH17 door de Oekraïne is neergehaald, in de hoop zo Rusland in de ogen van het westen in een kwalijk daglicht te stellen, deelt mij mee dat hij ‘de MSM [de mainstream media] niet meer vertrouwt’, gemakzuchtig De Groene Amsterdammer op dezelfde hoop oud vuil gooiend als waar De Telegraaf volgens hem thuishoort.

Het minutieuze onderzoek van het Londense BellingCat naar de bewegingen van de BUK-raket en de manschappen verwerpt hij, want ‘zij worden betaald door Soros, dan weet je toch genoeg?’ Die frauduleuze club is nota bene adviseur van de Nederlandse regering, sneert hij. Als ik om adstructie vraag, wijst hij op het rapport van de MH17-onderzoekscommissie, die BellingCat echter alleen als een van de vele bronnen gebruiken. Dat onderscheid schuift hij terzijde.

Foto: IoSonoUnaFotoCamera (cc)

Het loopt wel los met die Trump; toch?

De VS hebben Richard Nixon overleefd, dus zal het met Trump ook wel meevallen. Maar helemaal gerust ben ik er toch niet op.

Briljante visie van Sarah Palin: “we gaan hand in hand met Brexit.”

Dat zegt ze niet omdat de V.S. ook lid van de EU zijn, maar omdat de wereld wordt beschouwd als de status quo versus de rebellie daartegen. Dat is ook wat boeit na een doorwaakte nacht: wat betekent de overwinning van Trump voor onze eigen politiek en de EU? Dat we zijn verlost van een polariserend moddergevecht?

Kijk naar de overwinningsspeech van president-elect Trump. Ik was tevreden met zijn saaie rust: hij deed alles wat nodig was, feliciteerde Hillary met haar campagne en prees haar zelfs en dankte haar voor ‘public service’, gedurende vele jaren. Dat gaf wel een beetje onrust onder zijn gehoor.

Chaotisch programma?

President-elect Trump gaf kort aan wat hij ging doen.

Hij is gek op handel, dus hij wil met iedereen eerlijk zaken doen.

Hij wil de binnensteden en de infrastructuur opknappen en daarmee banen scheppen.

Hij wil voor iedereen president zijn en goede verhoudingen met de hele wereld.

Dat is nog niet zo’n slecht lijstje; dat de V.S. aanvallen van isolationisme heeft, is niet gek, na jaren pogingen de wereld te bepalen en regimes te veranderen. (Irak, Libië, Egypte, Afghanistan) De verwaarloosde infrastructuur vraagt inderdaad aandacht en opknappen daarvan lijkt economisch van belang en goed voor de werkgelegenheid. De verzoenende toon was voor het eerst presidentieel.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: CNN Tonight with Don Lemon (via Youtube) copyright ok. Gecheckt 27-09-2022

Wat bezielt de FBI? Over lekkende agenten en nietszeggende emails

ACHTERGROND - Waar is de FBI toch mee bezig? Iets meer dan een week geleden zond FBI-directeur James Comey een brief naar het Amerikaanse parlement met het bericht dat agenten zo’n 650,000 emails gevonden hadden op de gezamenlijke laptop van Anthony Weiner en diens echtgenote Huma Abedin.

Mogelijk zouden die nieuw licht werpen op de vraag of Hillary Clinton staatsgeheimen in gevaar had gebracht. Maar niks van dat alles dus.

Clinton was tot afgelopen zomer voorwerp van onderzoek omdat ze – tegen de beleidsregels in – werkmails op een privé-server ontving. Tienduizenden memo’s en conversaties met overheidsgeheimen versturen via een matig beveiligde server: er zijn er voor minder aangeklaagd. Maar de FBI concludeerde begin juli na maanden onderzoek dat Clinton en haar medewerkers nergens de wet hadden overtreden. Quod licet iovis, non licet bovis, zo leek het.

De Republikeinen waren not amused: daar ging hun stok om Hillary mee te slaan, al hadden zij op dat moment hun eigen problemen met het monster van Trumpenstein, dat zich maar niet laat beteugelen.

Emailstorm in een glas water

Weiner staat op zijn beurt onder verdenking omdat hij vunzige berichtjes en pikante foto’s uitwisselde met een vijftienjarige. Zijn voormalige echtgenote Huma Abedin, Clintons voornaamste assistente, had eerder tegenover de FBI verklaard dat zij niks met Hillary’s private email-server van doen had, en dat ze regelmatig mails naar huis zond om daar uit te printen.

Foto: Darron Birgenheier (cc)

Liveblog Amerikaanse verkiezingen 2016

Vandaag barst het los in de VS, en hopelijk weten we morgenochtend wie de meest uitzonderlijke presidentiële verkiezingsrace uit de Amerikaanse geschiedenis heeft gewonnen. Het lijkt erop dat de winst Clinton niet meer kan ontgaan, maar dachten we niet allemaal dat de Brexit ook wel los zou lopen? En nog een spannend momentje, hoe gaat Trump op zijn waarschijnlijke verlies reageren? En zijn aanhang? Kortom, genoeg om de komende 18 uur over te praten bij een al dan niet virtuele borrel. De bijdragen zullen niet op de voorpagina van de site getoond worden, alleen op de detailpagina.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: olarte.ollie (cc)

De burger als detective

RECENSIE - Huub Dijstelbloem schreef een filosofische verhandeling over een ondergewaardeerd aspect van de politiek: de ogen van de burger.

Democratie is voor de meeste mensen op de eerste plaats een kwestie van spreken. Burgers stemmen en eisen inspraak en medezeggenschap. In het parlement eisen politici verantwoording van de regering. De naoorlogse politieke filosofie heeft zich voornamelijk aan ‘de stem’ opgehangen, schrijft Dijstelbloem. In zijn boek Het Huis van Argus vraagt hij in navolging van Jeffrey Green aandacht voor de ‘oculaire democratie’: de empowerment van burgers als toeschouwers die inspecteren, observeren en surveilleren. Een kritische blik en een waakzaam oog op de macht kunnen evengoed verandering bewerkstelligen als meepraten, meent Green. Dijstelbloem vult hem aan. Waar Greens model niet verder gaat dan een plebiscitaire democratie waarin de bevolking zich via referenda uitspreekt voor of tegen de macht, vindt Dijstelbloem dat van de burgers meer verbeelding gevraagd mag worden. Ze moeten als controleurs niet alleen naar het verleden kijken, maar ook oog hebben voor de toekomst. Hij verwijst daarbij onder andere naar het begrip contrademocratie van de Franse filosoof Rosanvallon.

Het Huis van Argus is geen makkelijk boek. Dijstelbloem verwijst in zijn betoog veelvuldig naar andere sociale en politieke filosofen, zoals Latour en Sloterdijk. Die nogal abstracte verwijzingen veronderstellen bekendheid met hun werk. Als je niet ingevoerd bent zijn Dijstelbloems beschouwingen vaak moeilijk te volgen en dat geldt dan ook zijn eigen standpunt ten opzichte van de filosofen die hij bespreekt.

Vorige Volgende