Pasen heeft geen koopzondag nodig
Wij zeggen niet dat winkels op zondag open moeten, maar wel dat zij dat mogen wanneer ze het willen.
Aldus de Raad Nederlandse Detailhandel (RND) die gisteren door het hele land actievoerde voor uitbreiding van het aantal koopzondagen. Volgens Trouw vindt de RND dat het aantal koopzondagen op lokaal niveau moet worden vastgesteld en dat het kabinet zich daarmee niet moet bemoeien. De timing was opvallend, aangezien dit Paasweekend (zonder koopzondag) de consumptie tot duizelingwekkende hoogte gestegen was.
De detailhandel voerde actie samen met de VVD, de Consumentenbond, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en MKB Nederland, met zelfs een website tegen het sluiten van koopzondagen. Toch hebben ze niets te klagen op dit moment: het Centraal Bureau Levensmiddelen (CBL) becijferde dat de uitgaven van dit afgelopen paasweekend oplopen tot ruim 680 miljoen euro. Volgens het CBL is dat ruim 40 miljoen euro meer dan vorig jaar en 80 miljoen meer dan in 2006.
Nu is het prima om te beargumenteren dat consumenten zelf mogen bepalen of ze wel of niet op zondag inkopen doen. Maar de consument lijkt er zich weinig van aan te trekken.

Governments need to be ready to use public funds to prop up struggling financial markets. We must keep all options on the table, including the potential use of public funds to safeguard the financial system. While I am not advocating the use of taxpayer funds for individual banks, I fully recognize an appropriate role for public sector intervention after market solutions have been exhausted. [..] Policy makers as a matter of course need to ’think the unthinkable’, and to consider how they would plan to react if contingencies arise. The need to prepare more systematically for potential risks has been demonstrated amply during the past few months. [..] After seven months of credit turmoil, there is little doubt that risks could escalate and decisive policy action is needed.
Ik durf hem
Lekker tegendraads verhaal in de
De Amerikaanse economie staat aan op de rand van een recessie. De huizenprijzen dalen en de banken lijden grote verliezen op hun ongebreidelde leningen aan huishoudens. Lange tijd hebben ze op de pof gefeest, nu zitten de Amerikanen met een kater. Eindelijk gaan de Amerikanen meer sparen. Met als gevolg: wereldwijde vraaguitval.