It’s not easy being green

Femke Halsema deed een oproep tot consuminderen. Het roer moet om, minder focus op werk en consumptie. Uiteindelijk bleek haar oproep net even iets anders in elkaar te zitten, maar van mij had ze hem best mogen doen. Veel langer kunnen we niet voort rijden en vreten met 'na ons de zondvloed'. Het kwaad was echter al geschied en als door een wesp gestoken viel rechts-populistisch Nederland, met GeenStijl voorop natuurlijk, over haar heen. Want Halsema is kamerlid, links en verdient een redelijke boterham. Bovendien staat uw huis vol met overbodige elektronische rotzooi. En die moeten [sic] weg aangezien de samenleving tegen haar voegen klotst, aldus de Zwarte Hypocrita van het grachtengordelsocialisme. Want het is makkelijk lullen voor Halsema met haar Triple A lokatie koopwoning.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Advertentiemarkt: VS vs. NL

Een leuk artikeltje over de Nederlandse online advertentiemarkt. Deze groeide het afgelopen kwartaal naar een record van 34,5 miljoen euro, een stijging van 8% ten opzichte van het jaar daarvoor (overigens, een ander rapport spreekt al van bijna 100 miljoen euro in de eerste helft van 2006).

In de VS was de online advertentiemarkt vorig jaar goed voor 14,3 miljard euro, ruim het honderdvoudige van de Nederlandse markt van (ruwe schatting) een kleine 140 miljoen. En dat met een bevolking die minder dan 20 keer zo groot is.

Hoe zit dat? Waar zit dat vijfvoudige gat tussen de advertentiemarkt in Nederland en die in de VS? Ik ging een beetje zoeken en kwam al snel bij de oorzaak. De totale advertentiemarkt in Nederland, 2,9 miljard euro (2006), valt in het niet bij de Amerikaanse markt, die namelijk ruim 200 miljard groot is. Gecorrigeerd voor bevolking is die advertientiemarkt óók een factor 3 a 4 groter dan die in Nederland.

Mooi, probleem opgelost. In zowel Nederland als de VS wordt – relatief gezien – iets minder uitgegeven aan online reclame. Niets schokkends, gezien het feit dat we nog wat achterlopen op de online advertentiemarkt. Maar als je er even over nadenkt komen er alleen maar meer vragen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Koopkracht

Agnes Jongerius (Flickr/Guus Krahe)

Wij hebben onze wensen voor de begroting helder gemaakt en het kabinet kan daarmee alleen zijn voordeel doen. Koopkrachtverbetering is voor ons het belangrijkste.

Aldus Agnes Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. Hoe schat u uw eigen koopkrachtontwikkeling in, positief of negatief?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Topbestuurders: al klagend graaien

Afgelopen vrijdag kopte de Volkskrant met “Boze topman verplaatst hoofdkantoor“. Een artikel dat stelt dat Nederlandse topbestuurders dreigen hun hoofdkantoor te verplaatsen als Nederland niet stopt met klagen over hun salarissen. Ik vond het een hilarisch artikel, dat juist onderstreepte waar de topbestuurders zich blijkbaar het meest druk om maken: hun eigen salaris. De afweging zou natuurlijk een andere moeten zijn, namelijk wat het beste is voor het bedrijf. Maar dat station zijn we blijkbaar al gepasseerd.

Zaterdag kwam de Volkskrant dan ook met een welgemeend “fuck you” door te openen met het artikel “Salariskloof verdrievoudigd“. Topbestuurders verdienen nu gemiddeld 44 keer een modaal jaarsalaris, en gaven zichzelf afgelopen jaar een gemiddelde loonsverhoging van 24%.

Je kan gaan schreeuwen om een graaitax, de bedragen belachelijk vinden, maar uiteindelijk gaat het maar om één ding. Zijn de topmannen rendabel? Leveren ze een toegevoegde waarde aan een bedrijf die de beloningen rechtvaardigen?

Ik geloof dat topbestuurders niet rendabel zijn. Ze kosten meer geld dan ze opleveren, en ik vraag me af hoe jullie erover denken. Tijd voor een polletje dus!

Zijn topbestuurders rendabel?
( polls)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Immigratie

CBS Logo

In het eerste kwartaal van 2008 immigreerden bijna 32 duizend personen naar Nederland, bijna 6 duizend mensen meer dan een jaar eerder. Meer dan de helft van de stijging van het aantal immigranten betreft personen die in een van de landen van de Europese Unie zijn geboren. Dat blijkt uit de nieuwste kwartaalcijfers van het CBS over de bevolkingsontwikkeling.

Aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), over de toename in immigratie. Het CBS ziet een relatie met de krapte op de Nederlandse arbeidsmarkt. En u?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Groenbesef begint bij de CIO

Groene computerfan (foto:flickr/lucias_clay

De chief information officers (CIO) worden meer en meer gezien als de groene ambassadeurs binnen het bedrijf, aldus een onderzoek van Cisco. De voornaamste reden waarom de computermannen groen zijn uitgeslagen is niet milieubewustzijn, maar de elektriciteitsrekening.

Efficiënt werken zit de IT’ers in de genen, dus wordt niet alleen intern, maar ook bij de leveranciers gekeken of het niet zuiniger kan. Volgens Cisco is de helft van de bedrijven inmiddels bereid een ‘groene premie’ te betalen als er zuinig met middelen wordt omgegaan. De link wordt niet expliciet gelegd, maar het ligt voor de hand dat de CIO’s verwachten dat grondstofprijzen voorlopig niet omlaag zullen gaan.

Aangezien de CIO steeds meer in de melk te brokkelen heeft en ook zaken als gebouwbeheer naar zich toe begint te trekken, is dat een interessante ontwikkeling. De incorporatie van milieubesef in het kapitalistische denken is een betere weg naar klimaatbeheersing dan wachten tot het bedrijfsleven uit ideële motieven milieu-interesse gaat opbrengen. Of niet?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een merk als geloof?

Xbox 360 en Playstation 3 gebroederlijk naast elkaar (Foto: Flickr/jorgeq)

De afgelopen tijd zie je het steeds meer op het Internet. Reacties van boze consumenten die het niet meer pikken. En wat pikken ze niet meer? Dat ze slechte service hebben gehad of een ondeugdelijk product hebben gekocht? Nee, zij pikken het niet dat er negatief wordt bericht over “hun merk”. Het meest duidelijk wordt dit aan de hand van de strijd tussen Microsoft’s en Sony’s spelcomputers; de Xbox 360 en de Playstation 3. De zogenaamde “fanboys” van beide merken lijken elkaar soms naar het leven te staan.

Dat mensen “zweren” bij een bepaald merk is absoluut niets nieuws. Men heeft goede ervaringen met een bepaald product en blijft deze vervolgens trouw. De laatste paar jaren echter lijkt dit bij een aantal consumenten door te zijn geslagen naar een blind fanatisme dat mij nog het meest doet denken aan een godsdienstwaanzinnige.

Zo werd recent op de games.blogo een artikel geplaatst over het feit dat consumenten programma Kassa aandacht besteed aan een groot aantal kapotte Playstation 3‘s. Sony wou geen commentaar leveren, de klachten werden slecht behandeld en het ging zelfs zo ver dat klanten soms een goedkoper, minder krachtig model kregen terug gestuurd na maanden wachten op een reparatie. Een schande natuurlijk. Maar hoe reageert een groot deel van de bezoekers op het artikel? Het loopt van ontkenningen tot en met beschuldigingen aan het adres van de redacteur. In de reacties hangt een sfeer dat zij die durven klagen over de slechte service afvalligen zijn van het PS3 geloof.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC?s ZondagMatinee: Super Rich: The Greed Game

In GC’s Zondag Matinee elke week speciaal voor uw kijkgenot een fascinerende documentaire, een spraakmakend TV-programma of een bijzonder (leuk) cabaretfragment.

'Greed Game' (Foto: Flickr/No pants day)

In deze docu gaat Robert Peston op zoek naar de winnaars en de verliezers van de ?global greed game?. Want: het ging érg goed met de economische groei, maar hoe kon het dat Londen verantwoordelijk was voor 1/3 van de gehele economische groei van Groot-Brittannië? Dr. Philip Beresford geeft aan dat het zelfs zó goed ging met de economische groei, dat het vorige moment waarop we zo?n toename zagen het begin van de industriële revolutie was. Toen kwam dit vanwege nieuwe technologieën en uitvindingen, nu zit de ?vooruitgang? in het gebruikmaken en lenen van geld.

Ten tijde van Greenspan stond de Amerikaanse rente op een laagterecord: tegen een schamele anderhalf procent konden banken, hedge funds en investeringsmaatschappijen geld lenen van de FED. Door middel van ?leverage? ? het lenen van geld om te investeren en te speculeren ? én lage belastingen voor Engelse bedrijven werd de ?greed game? kwistig gespeeld (fast forward naar 29 minuten voor de uitleg).

Doordat de risico?s werden verspreid en verkocht in een mooi pakketje (met een ?triple A-rating?) was er weinig gevoel voor verantwoordelijkheid. The sky is the limit. Daarnaast was het nog niet eerder voorgekomen dat een product met een AAA-rating ?bankroet? raakte en ?zo laat Peston zien- waren er geen incentives tot het controleren van deze financieringsmethoden in het economische systeem. Eerder omgekeerd, de triple A-rating liet beleggers de ogen sluiten voor mogelijke gevolgen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het complot tegen IJsland

IJsland (Foto: Flickr/Matt Chapman)

Volgens een voorspelling van de IJslandse centrale bank zal de economie van het arctische eiland komend jaar met 2,5% krimpen, en het jaar daarop nog eens met 1,5%. Een stevige recessie dus. Daar is op zichzelf niets vreemd aan. Wat de situatie echter opmerkelijker maakt is dat de IJslandse regering deze economische crisis geheel te wijten acht aan een complot van een aantal Londense hedge funds.

De situatie is, kort samengevat, als volgt: IJsland heeft een grote banksector, volgens sommigen zelfs veel te groot in vergelijking tot de rest van de economie. Deze banken zijn min of meer verzekerd tegen bankroet door het systeem van credit default swaps. In deze CDS’en is een levendige handel ontstaan. De eigenaars van deze CDS’en hebben er belang bij als de bedrijven waarvoor de CDS is afgesloten in betalingsmoeilijkheden komen, omdat zij dan een (soms forse) uitkering ontvangen.

De bovengenoemde hedge funds hebben fors geinvesteerd in CDS voor verschillende IJslandse banken. De IJslandse banken zelf hebben de afgelopen jaren forse bedragen geleend in het buitenland om mee te speculeren. Hun betalingspositie komt echter in gevaar nu de waarde IJslandse kroon sterk aan het dalen is (ze moeten immers schulden in euro’s en dollars afbetalen met kronen die steeds minder waard zijn). Met andere woorden, de hedge funds zitten nu likkebaardend te wachten tot de eerste IJslandse bank in moeilijkheden komt en ze kunnen cashen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dollars, banken en hypotheken

Dollar bill toilet paper (Foto: Flickr/dances fantastic)

Voor de relatieve leek zijn het verwarrende en verontrustende tijden. Het ene na het andere bericht over kelderende dollars en kredietcrises verschijnt in de media. Als je dan, zoals ik, de klepel nooit helemaal hebt kunnen vinden in die economische klok is het lastig om er achter te komen wat je er van moet vinden. En of het überhaupt zinvol is er iets van te vinden.

De dag dat de dollar valt, de interessante, maar ook beangstigende documentaire van Tegenlicht heb ik gezien. De extreem lage eindkoers waar die uitzending mee eindigde begint dichterbij te komen. Desondanks kan ik nog steeds pinnen, mijn hypotheek betalen en alhoewel ik zie dat een tank diesel steeds meer kost en zelfs het brood van de Lidl duur begint te worden, heb ik geen honger. De stijgende voedselprijzen in de wereld maken voornamelijk dat ik me druk maak over biobrandstof en hongersnood en de daar eventueel uit voortvloeiende onrusten.

Naar wat of wie moet ik luisteren? Wouter Bos, die zegt dat het hier zo’n vaart niet loopt, of het IMF, dat spreekt van de ergste crisis sinds 1929? Dan krijg ik toch echt visioenen van gaarkeukens en stempelaars.

Wanneer is een crisis een crisis? Heeft het zin als ik elke dag even kijk of de Dow Jones en de dollar gezakt zijn? Moet ik me zorgen maken als Amerikaanse banken bijna failliet gaan? Als mijn huis minder waard wordt is dat niet prettig, maar veel was het toch al niet gestegen en verhuizen ga ik niet. Natuurlijk, als de zaak echt uit de hand loopt en ons inkomen wegvalt, dan hebben we een probleem. Maar op de één of andere manier kan ik me dat niet voorstellen. Zo’n dip in de economie komt om de zoveel jaar voorbij. Toch? Is dat naïviteit of een gezonde levenshouding? Is het nu anders dan voorheen? Wanneer moet ik me echt zorgen gaan maken?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Permanente crisis

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor vaste Volkskrant columnist Marcel van Dam.

Van Dam (Foto:Flickr/guuskrahe)

Dinsdag stond er een artikel in de Volkskrant waarin de daling van het consumentenvertrouwen in de landen van de Europese Unie werd besproken. In Nederland is dat vertrouwen de afgelopen negen maanden het sterkst gedaald. Terwijl er, als je naar de economische feiten kijkt, voor Nederlanders reden zou zijn om zich het minst van iedereen zorgen te maken. Dat het vertrouwen daalt, is gezien de kredietcrisis te begrijpen. Dat het in vergelijking met andere landen zo sterk daalt in het geheel niet.

Ook het vertrouwen in het kabinet, in de bewindslieden en in de politiek staat op een dieptepunt.

Hoe groot het wantrouwen in het kabinet en de politiek in het algemeen is, kwam aan de oppervlakte bij de beschamende vertoning in de Tweede Kamer waar Wilders het kabinet voor een stelletje complotterende, vervalsende leugenaars uitmaakte. Dat statement werd door één op de drie Nederlanders onderschreven, zo bleek uit opinieonderzoek.

Vertrouwenscijfers in ondernemers ken ik niet, maar als ze zouden worden gemeten geef ik ze niet veel kans hoog te scoren. Door de exorbitante zelfverrijking waaraan zij zich schuldig blijven maken, hebben zij terecht hun krediet verspeeld. Ik denk dat ook het vertrouwen van burgers in elkaar is afgenomen, zij het, zo leert de ervaring, niet zo veel als in de instituties. Is er een verband tussen die fenomenen? Zo ja, wat is daar de oorzaak van?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Spagaat

ADHD (Foto:Flickr/09traveler)

Sommige kinderen hebben er last van dat de wereld om hen heen hectisch is. [..] Maar de regering heeft boter op het hoofd. Aan de ene kant horen ouders dat ze meer moeten opvoeden, tegelijkertijd moeten ze ook meer werken. En om het makkelijk te maken wordt er beknibbeld op de kinderopvang.

Aldus Bas Levering, lector pedagogiek aan de Universiteit van Utrecht en bestuurslid van de Nederlandse Vereniging van Pedagogen en Onderwijskundigen. Hij reageert op de constatering van minister Rouvoet dat veel kinderen gedragsproblemen vertonen, doordat er te veel van hen wordt gevraagd. En: jongeren hebben steeds meer het gevoel dat ze op zichzelf zijn teruggeworpen. Hun ouders hebben minder tijd voor hen én scholen zijn steeds grootschaliger geworden. Een spagaat waar een oplossing voor is?

Vorige Volgende