GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Arnoud Engelfriet, ICT-jurist. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen blog. Jaja, daar zit je dan in je mooie 'You wouldn't download a car' shirt in de rechtszaal bij de Mininova-bodemprocedure. Verder was iedereen zeer keurig gekleed, dus ik detoneerde slechts een heel klein beetje. De zitting kende twee delen: het voorlezen van de pleitnota's (waarom dat moet is me een raadsel) en het vuurwerk. Lees de pleitnota van Mininova of die van Brein online. Hieronder geef ik een impressie van de dingen die me opvielen tijdens de zitting. Ik raad ook het verslag van Anne Jan Roeleveld aan trouwens. Torrentbestandzoekmachine Al vanaf de opening ademde het pleidooi van advocaat Dirk Visser (inderdaad, van mijn favoriete boek) de bekende BREIN-retoriek. Ik hoorde binnen drie minuten al de bekende kreten 'leeuwendeel van het aanbod' en 'faciliteren', en de nieuwste in de stal, het 'verspreiden van entertainmentinformatie' waarmee waarschijnlijk de torrentbestanden bedoeld worden. Dat was overigens meteen de enige keer dat torrentbestanden als zodanig benoemd werden. De rest van het pleidooi had namelijk net zo goed geschreven kunnen zijn voor een site die zelf de content host en verspreidt.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag komt P.J. Cokema, zoals beloofd, nog terug op zijn gastlog van vorige week maandag.
Ik had beloofd op het gastlogje van vorige week maandag terug te komen. Uiteraard met de bedoeling een boeiend overzicht van alle creatieve vondsten te presenteren, die Nederland zouden doen schitteren in de internationale schijnwerpers. Op de vraag met welk klimaatvriendelijk en schoon idee Nederland die glansrol kon vervullen, kwam slechts één reactie. Het artikel was ook gelinkt op Nujij.nl en daar reageerden toch nog vier lezers.
Deze ongewoon lage respons kan klimaat-moeheid zijn, of een totaal gebrek aan innoverend denken. Ik hou het er voorlopig maar op dat de lezer van GC de internationale schijnwerpers liever niet op dit land gericht zien. Ook niet als er een goed ideetje wordt gelanceerd. Zo trots op Nederland is men hier blijkbaar niet. Het kan ook zijn dat men gedacht heeft dat internationale belangstelling nergens voor nodig is, omdat het op milieu- en klimaatgebied al erg goed gaat hier. Gewoon doorgaan en verder geen aandacht aan besteden. Dat kan aardig kloppen.
Neem de twee reacties die te maken hadden met de elektrische auto. Hier op GC opperde Mark het idee alvast langs de snelwegen honderd tankpunten voor de elektrieke kar te plaatsen. Op Nujij.nl wees ene Yaerav op het succes die de TU Delft bij de zonne-auto-races weet te behalen. De reacteurs waren misschien geïnspireerd door het testritje dat minister Eurlings met een elektrische auto maakte en, opgelucht dat-ie er geen voetgangers mee had geraakt, uitriep dat hij vele miljoenen wil uittrekken voor Nederlandse bedrijven die de motoren voor elektrische auto?s ontwikkelen. Het idee van Mark moet geen probleem zijn. Een volautomatisch batterijwisselsysteem en oplaadstation, zou consumenten kunnen stimuleren over te gaan tot de aanschaf van een elektrische auto. In Japan staat een model dat in luttele minuten de auto weer oppimpt. De bestuurder kan gewoon in de auto blijven zitten. Makkelijker dus en sneller dan benzine tanken.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals dit stuk van JL, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.
Poen, pieken, cash. Gewoon wat woorden, zou je zeggen. Maar deze woorden herbergen een grote, onheilspellende psychologische kracht. Laat ze een paar keer door je mond rollen (geld moet immers rollen) en je wordt een compleet ander persoon. Alleen al nadenken over woorden die men associeert met geld schijnt ons terughoudender te maken om anderen te helpen. En het kan vreemder: het tastbaar in handen hebben van wat geld kan de steek van sociale afwijzing en zelfs fysieke pijn verlichten.
Dit alles is zeer merkwaardig wanneer je nagaat wat geld eigenlijk behoort te zijn. Voor economen is het niet meer dan een ruilmiddel dat het leven efficiënter maakt. Net als een hamer ons in staat stelt een spijker in een plank te slaan, stelt geld ons in staat markten te hebben die de prijs bepalen van praktisch alles, van een pak melk tot een Picasso. Echter: geld wakkert veel meer passie aan dan een hamer ooit zou kunnen. We kunnen er gewoonweg niet rationeel mee omgaan. Maar waarom niet? De realiteit is dat we niet rationeel zijn. In plaats van het te behandelen als een werktuig dat met objectieve precisie gebruikt dient te worden, staan we geld toe in eeuwenoude emotionele delen van ons brein te tappen, vaak met onvoorspelbare gevolgen.
Onze relatie met geld heeft vele verschillende facetten. Hoe meer we ontdekken over het effect dat geld op ons heeft, des te duidelijker komt boven water dat de hersenen van de ene persoon erop reageren als ware het een drug, terwijl het voor een ander als een vriend is. Sommige mensen lijken verslaafd aan het oppotten van iedere cent, terwijl anderen door het gat in hun hand naar de wereld kijken en onmogelijk kunnen sparen voor een appeltje voor de dorst. Een aantal studies suggereren zelfs dat onze zucht naar geld verweven is met onze hongergevoelens. Proefpersonen die honger hadden, waren veel minder geneigd geld te geven aan een goed doel dan proefpersonen die net hun buikje hadden rondgegeten. En omdat het hebben van een grote hoeveelheid geld betekent dat je meer spullen kunt kopen, staat het virtueel synoniem met status – zozeer dat het verliezen ervan kan leiden tot depressie en zelfmoord.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk uit de tweede categorie van Peter, dat reeds verscheen op zijn eigen weblog.
Het kabinet moet zoveel verantwoording afleggen, dat het een mirakel is dat het nog aan werken toekomt. Behalve in de vele spoeddebatjes en de debatten over de begroting, moet het kabinet ook jaarlijks een tussentijdse verantwoording afgeven. Dat vond vorige week plaats en Balkenende en Bos deelden mee dat het eigenlijk best wel goed ging.
In tegenstelling tot vorig jaar, toen de Algemene Rekenkamer de vloer aanveegde met de resultaten en transparantie van het beleid, zit het kabinet nu met 82 procent van de gestelde doelen op de goede weg. Vorig jaar was dat nog maar 44 procent. Bovendien was de haalbaarheid van de gestelde doelen deze keer voor bijna de volle honderd procent te meten. Vorig jaar wist de het kabinet slechts de helft van de voortgang inzichtelijk te maken, aldus de verantwoording van Balkenende. Hij meende het oordeel van de Algemene Rekenkamer dus met een gerust hart tegemoet te kunnen zien. En wat zegt de Algemene Rekenkamer nu?
Om te beginnen is de Rijksrekening goedgekeurd, ondanks de flinke kanttekening dat de 23 miljard euro die is gespendeerd aan de kredietcrisis als onrechtmatig is bestempeld. Het betreft hier de uitgaven om Fortis overeind te houden. Officieel had daar eerst uitvoerig met het parlement over gedebatteerd moeten worden. Daar was geen tijd voor, zo stelde het kabinet destijds, haast was geboden bij om grotere ongelukken te voorkomen. De Tweede Kamer nam daarmee genoegen en dus volstaat de Rekenkamer met een kanttekening. Waarmee ze eigenlijk zegt: als de Tweede Kamer niet op haar strepen staat, wie zijn wij dan om de boel af te keuren?
“Ik trek definitief een streep door privatisering. Weg ermee! Waarom? Omdat de maatschappelijke functie van Schiphol daarmee niet gediend is. We hebben nu de overheid als grootste aandeelhouder. Die is heel stabiel en ondersteunt ook primair onze maatschappelijke functie. Een beursgang was ook erg tegen de zin van onze belangrijkste klanten, de luchtvaartmaatschappijen. Dus niet naar de beurs gaan, levert intern ook veel meer rust op.”
Dat was wel even een verrassing bij het opslaan van de Volkskrant vanochtend. De nieuwe Schipholbaas Jos Nijhuis ziet niets in privatisering van de luchthaven. Dat is namelijk nationale infrastructuur en die moet je niet aan de kapitalistische horden overlaten. Hij heeft natuurlijk gelijk. Nationale infrastructuur, helemaal als er sprake is van een monopolist, moet bezit van de gemeenschap blijven (overigens is Schiphol al deels eigendom van de Franse staat).
Tegelijkertijd houdt Nijhuis echter wel belangstelling voor andermans nationale infrastructuur. Hij zou bijvoorbeeld best het vliegveld van Beijing willen hebben, en Schiphol houdt belangen in de vliegvelden van Parijs en New York. Daarmee kan de luchthaven allicht een trend zetten: ook Nederlandse staatsbedrijven gaan proberen in het buitenland strategische belangen te verwerven, waar tot nu toe vooral buitenlandse staatbedrijven in Nederland shoppen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
“Rabobank, a wonderfully dull bank in the Netherlands, is the only bank in the world that can still boast a AAA rating from Standard & Poor?s.”
The Economist maakt de winst- en verliesrekening van de bankencrisis op, met een opmerkelijke winnaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.