De economie is Irans ware probleem

De werkelijke reden dat president Ahmadinejad steun lijkt te verliezen uit conservatieve hoek is volgens Rana Foroohar zijn economische beleid. "Zijn slecht doordachte energie- en monetaire politiek alsmede op hol geslagen publieke subsidies hebben meercijferige inflatie, stijgende werkeloosheid en stroomuitvallen teweeg gebracht." Ondanks de grote voorraden aan fossiele brandstoffen en ondanks de zeer hoge olieprijs gedurende de afgelopen jaren heeft Iran onder Ahmadinejads bewind gas moeten importeren. Waar al het geld dat met de export van aardolie is verdiend is gebleven, is erg onduidelijk. Vermoed wordt dat Ahmadinejad de olieopbrengsten heeft verdeeld onder bondgenoten binnen de Revolutionaire Garde en voormalige officieren die nu in zaken zitten. Corrupte en inefficiënte bedrijven vormen daardoor nu de belangrijkste economische spelers in Iran, "met verstrekkende invloed op sleutelsectoren als fabricage, de bouw en banken". Grote binnenlandse politieke verdeeldheid en toenemende ongerustheid in het buitenland zijn het gevolg. Ahmadinejad mag dan door de ayatollahs wederom benoemd zijn tot president, de komende jaren zal hij geenszins een onafhankelijk beleid kunnen voeren. Tegelijkertijd wantrouwen buitenlandse investeerders het regime meer en meer waardoor het moeilijker wordt om het land economisch stabiel te houden. De politieke gevolgen voor de regio en voor de internationale handen in olie zouden hiervan bijzonder ongelukkig kunnen zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Afname krimpt met 2 procent

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Formules! (Foto: De Speld)

De economische situatie in Nederland neemt een onverwachte wending. Het ingaan van een nieuwe Europese variabele dividendbelasting en het daaruit voortvloeiende first-mover effect zorgt voor een sterke afzwakking van de depositobalans, mits de derivatencontracten minder verliesgevend worden. De zeer gestage daling van de teruggang van de neerwaartse spiraal lijkt daarmee gestuit: waar de verwachting was dat de afnemende verliesstijging in de tweede helft van 2009 zou afvlakken, wordt die prognose nu bijgesteld. Voor veel Nederlanders blijkt dit maar moeilijk te begrijpen.

Hoogleraar econometrie Bert Bokhoven zegt dat het economische onbegrip van veel Nederlanders te wijten is aan gebrekkige berichtgeving in de media. “Het stoort me mateloos dat economisch nieuws vaak zo onhandig en onduidelijk wordt gerapporteerd.” In werkelijkheid is de huidige situatie vrij eenvoudig, aldus Bokhoven. “Door de verhoogde investeringen vanuit Japan en de kapitaalinjectie vanuit Zuid-Amerika wordt de afname van de invloed van de renteverhoging het best beschreven door een logistische functie. Tegelijkertijd trekken de economische tijgers, en dan kijk ik vooral naar India, heel erg hard aan de technologiefondsen. Onze tweede orde conditionele ballistic accumulator modellen laten zien dat het bruto nationaal product in landen met een variabele stimuleringsaftrek dan, althans ten opzichte van de demand pull, afvlakt.” Bokhoven vervolgt: “Als je het zo uitlegt is het voor iedereen helder wat we er mee aan moeten. Maar de dagbladen maken er een potje van. Dan weet de gewone man niet waar hij aan toe is, en dat is doodzonde.”

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Quality journalism is not cheap

“Quality journalism is not cheap, and an industry that gives away its content for free is simply cannibalising its ability to produce good reporting.”

Het hing al een tijdje in de lucht, maar nu heeft hij het officieel gemaakt: Rupert Murdoch gaat geld vragen voor de online toegang tot zijn kranten.

De details zijn nog niet duidelijk, maar experts zijn het over eens dat het alleen kan werken als het op een slimme manier gebeurt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Japan wil verandering

Taro Aso, nu nog premier van Japan (Foto: Flickr/World Economic Forum)

De Liberaal Democratische Partij van Japan lijkt af te stevenen op een flinke verkiezingsnederlaag eind deze maand. De partij regeert Japan vrijwel onafgebroken sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog en in deze periode wist het land zich op te werken tot de tweede economie van de wereld. De afgelopen jaren echter bleef de groei achter. Japan lijdt nog altijd zeer onder de deflatie die begin jaren negentig het land raakte en alhoewel het nog altijd voorloopt op het gebied van technologische innovatie hinderen de enorme overheidsuitgaven van de voorgaande tien jaar de economie nog evenzeer. Een hoge staatsschuld in combinatie met een erg lage rente hielp Japan maar weinig.

De stedelijke elite is al langer ontevreden met de regering, nu brokkelt echter ook haar aanhang op het platteland af waardoor de voornaamste mededinger, de Democratische Partij, een erg goede kans lijkt te maken om de aankomende parlementsverkiezingen te winnen. De Democraten verzetten zich tegen de grootte van het Japanse ambtenarenapparaat en beschouwen marktwerking als optimaal. De voornaamste taak van de overheid ligt volgens hen in het creëren van de randvoorwaarden waaronder ‘een maatschappij van zelfstandige individuen kan samenleven’. Ondanks de liberale leest waarop de LDP geschoeid zou moeten zijn toonde het zich de afgelopen jaren maar zelden een voorstander van individualisme en de vrije markt. De Democraten springen nu maar al te graag in het gat dat de regeringspartij heeft opengelaten en gedijen erbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een nieuw beloningssysteem voor CEO’s

Geld (Foto: Flickr/Cliph)

De economische crisis heeft het al jarenlang sluimerend ongenoegen over de topsalarissen in volle hevigheid doen losbarsten. Zelfs in de Verenigde Staten, waar een gigantisch salaris aan een stuk minder kritiek bloot stond dan in Europa, is de publieke verontwaardiging groot. De laatste berichten over bankiers die extreme bonussen ontvangen terwijl hun bedrijven aan het infuus van de belastingbetaler hangen, schoten ook in ’s werelds meest kapitalistische land in het verkeerde keelgat. Zelfs daar gaan nu stemmen op om dergelijke excessen bij wet te verbieden.

De grote verontwaardiging rond de bonussen kan ik me in het huidig economisch klimaat heel goed voorstellen. Ook ik erger me aan bestuurders die een bonus mee naar huis nemen terwijl hun bedrijf beroerd gepresteerd heeft. Maar ook bestuurders die jarenlang prachtige cijfers lieten zien, welke achteaf gebaseerd bleken op te risicovolle activiteiten kunnen bij mij op weinig sympathie rekenen. Zij leken het goed te doen, maar lieten een brakke tent achter.

Salarisplafond?
Om dit probleem op te lossen kan er voor gekozen worden om directief per wet een salarisplafond in te stellen. Daar ben ik tegen. Een exceptionele prestatie mag mijns inziens exceptioneel beloond worden en het aftoppen van salarissen zal er slechts voor zorgen dat een boel topmensen tegen die max aan gaan zitten, maar dat een relatie tussen prestatie en beloning nog steeds afwezig is. Ik denk dat elegantere oplossingen denkbaar zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Eerste levensbehoeften

“De computer geldt ook voor Nibud als eerste levensbehoefte. Kinderen kunnen anders geen huiswerk maken. En het weekje vakantie valt onder als noodzakelijk beschouwde sociale participatie, net als bijvoorbeeld lidmaatschap voor een sportclub.”

Het SCP en het Nibud onderzochten eens grondig wat de gemiddelde Nederlander als armoede beschouwt. Nuttig, want de instituten bepalen gezamenlijk wat de definitie van armoede is in Nederland. De definitie van de organisaties kwam verrassend genoeg aardig overeen met hoe ‘het volk’ over armoede denkt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Geluk is een overschatte emotie

“Geluk is een overschatte emotie.”

Heleen Mees is verantwoordelijk voor waarschijnlijk het meest bizarre citaat van het jaar. Het is haar antwoord als De Groene Amsterdammer haar de stelling voorlegt dat veel mensen gelukkiger zijn als ze niet keihard een carrière nastreven, maar proberen te genieten van het leven. (alleen voor abonnees)

En passant introduceert Mees ook nog de term ‘statistische discriminatie’:

“Dan zit ik op een terras, prachtig weer en zie ik goed opgeleide vrouwen die met hun kinderen in de weer zijn. Dan lijkt het leven bijna perfect. En, denk ik, waarom stoort dit me? Dan word ik met mezelf geconfronteerd en denk: wat vind ik hier nou verkeerd aan? Weet je wat het is? Die deeltijdvrouwen zitten die vrouwen die méér willen dan kinderen in de weg. Daarom stoort het me. Dat is statistische discriminatie.”

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kroes dreigt met boete voor Azië

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Neelie Kroes (Foto: Flickr/World Economic Forum)

Als het aan Eurocommissaris Neelie Kroes ligt gaat het gehele Aziatische continent op de bon. De Europese waakhond heeft in een persverklaring aangegeven dat ze binnenkort het ‘het ontduiken van economische wetgeving, stelselmatig misbruik van de machtspositie en gebrekkige markttransparantie’ aan de kaak zal stellen. Het is de eerste keer dat een heel continent wordt aangeklaagd, maar dat vormt volgens Kroes geen enkele belemmering.

De precieze aard van de aanklacht is nog niet vrijgegeven, maar mevrouw Kroes licht al wel een tipje van de sluier op. “Producten worden op zeer grote schaal vervalst. Bovendien is er sprake van kartelvorming, want vele buurlanden maken onderling prijsafspraken.” De geschatte aanklacht van 712 triljard dollar is een absoluut record, maar volgens Kroes ‘gezien de omstandigheden reëel’. Als de rechter de Eurocommissaris in het gelijk stelt, is het de hoogste boete die ooit aan een continent is opgelegd.

De aanstaande rechtszaak kan nog voorkomen worden, melden bronnen vanuit Brussel. Om de aanklacht af te wenden moeten er rigoureuze maatregelen worden getroffen. Een mogelijke optie is dat China wordt opgeknipt tot twee onafhankelijke landen. “Het is een ingrijpende maatregel, maar één die absoluut noodzakelijk is. Een economische tijger van deze omvang, met een twijfelachtige reputatie wat betreft corporate governance – dat is een situatie die ons inziens niet houdbaar is,” aldus Kroes volgens ingewijden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoe kan je de kranten redden? (IV)

In deze serie kijk ik naar aanleiding van het advies van de commissie-Brinkman naar innovatie binnen de krantensector. Eerder ging ik in op de innovatietheorien van Christensen en Bhide en keek ik in hoeverre zij toepasbaar waren in concrete innovatiesituaties in de Nederlandse krantenwereld. Ook hebben we gekeken naar het interview met Nu.nl oprichter Kees Zegers. Hij eindigde met de conclusie dat het grootste probleem voor innovatie interne barrieres binnen de kranten zijn. Vandaag kijk ik wat daaraan te doen is en welke mogelijkheden kranten hebben om nieuwe markten aan te boren.

Freedom press (Foto: Flickr/Ben Scicluna)

Zegers, overigens furieus over het advies van Brinkman, geeft overduidelijk aan dat de innovatiebarrieres intern zitten. Ook Christensen waarschuwt daarvoor. Als je dus als perssector wil innoveren, zul je eerst je organisatie op innovatie moeten inrichten.

Uit de vorige afleveringen van deze serie kan je afleiden dat de perssector onder andere de volgende stappen en principes zal moeten nemen en toepassen:

1. Zorg dat het ideeënmanagement goed op orde is. Hoe gemakkelijk bereiken initiatieven van buiten de krant? Hoeveel besluitvormingsmomenten zijn er nodig voordat een nieuw initiatief gestart wordt? Zijn er in de organisatie budgetten beschikbaar om de mogelijkheden van nieuwe initiatieven te testen? Worden afgewezen ideeen eens in de zoveel tijd nogmaals tegen het licht gehouden? Praat elke dag met willekeurige mensen, ook die jouw krant niet lezen, over waar zij informatie voor gebruiken.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoe kan je de kranten redden? (III)

In deze serie kijk ik naar aanleiding van het advies van de commissie-Brinkman naar innovatie binnen de krantensector. Eerder ging ik in op de innovatietheorien van Christensen en Bhide en keek ik in hoeverre zij toepasbaar waren in concrete innovatiesituaties in de Nederlandse krantenwereld. Vandaag ga ik aan de hand van de ideeën van beide heren in op het interview van Nu.nl oprichter Kees Zegers met de commissie-Brinkman en kijk welke innovatielessen er nog meer te trekken zijn.

Freedom press (Foto: Flickr/Ben Scicluna)

Nu.nl, het bedrijf dat Zegers mede-opgericht heeft, is typisch een voorbeeld van een ‘goed genoeg’ oplossing. Met hun focus op snelheid, in een simpele maar doeltreffende lay-out, is wat zij bieden prima voor mensen die gewoon even snel willen weten wat er in de wereld gebeurd is. Vergelijk Nu.nl maar eens met de websites van de verschillende kranten. Niet alleen staat het nieuws waarschijnlijk eerder op Nu.nl, maar als je wil koppensnellen op een specifiek onderwerp kan dat bij Nu.nl een stuk sneller. Zegers vertelt dat PCM, de uitgever van onder andere de Volkskrant en NRC, een aantal jaar geleden de kans had om Nu.nl te kopen. Binnen de high-tech sector is een dergelijke verkoop een van de standaard-exits als je technologie bewezen is. Voor de bedrijven die de technologieën opkopen is dit een van de meest effectieve manieren om hun innovatiesnelheid te verhogen. PCM besloot echter niet van dit soort lessen te leren en in plaats daarvan zelf een concurrent op te zetten, En.nl. Dit initiatief faalde echter jammerlijk.

Je kan je ongeveer voorstellen waarom dat gebeurde. Bij En.nl waren een aantal journalisten neergezet die redeneerden vanuit hun journalistieke kader. De les van Nu.nl was echter nu juist dat het niet ging om het journalistieke, maar om de snelheid. Zegers zelf zegt daarover: “Wij hebben nooit gepretendeerd dat wij journalistiek bedreven, wat wij gepretendeerd hebben is dat wij aan het uitgeven waren.” Met andere woorden; het is een andere business, met andere regels.

Vorige Volgende