Hij die iets bezit kent de waarde ervan niet
DATA -
Rijke mensen streven het beeld van rijk zijn niet na. Ze identificeren zich in ieder geval niet met iemand die het belangrijk vindt om rijk te zijn. De Daily Chart van de Economist schetste gisteravond een interessant plaatje. De grafiek laat zien in hoeverre mensen zich identificeren met iemand die het belangrijk vindt om veel geld te hebben en dure dingen te bezitten. Mensen in Oost-Europa, de armere regio van Europa met veel voormalig communistische landen, zijn het meest belust op rijkdom. Mensen in de rijke Skandinavische landen, oh, en Nederland, geven vaker aan dat zij zich niet identificeren met een persoon die graag rijkdom wil bezitten.
Zij die iets bezitten kennen de waarde ervan niet, spreekt uit deze grafiek. Mensen die dubbeltjes (of de Oekraïnse variant hiervan) moeten omdraaien verlangen naar meer. Opvallend is de plek van Ierland en Griekenland hiertussen. Zij staan hoog in het rijtje, identificeren zich dus zeer met mensen die rijkdom belangrijk vinden. Dit lijkt mij te wijten aan de financiële staat van deze landen. De staat van hun overheidsfinanciën speelt blijkbaar zeer op het gevoel van het bezit van rijkdom van individuele personen.

Als McDonald’s morgen de MacShit op het menu zet, happen morgen een miljard mensen een broodje poep. Wie vandaag een nieuwe slimme telefoon koopt, zet volgend jaar een dom exemplaar op Marktplaats. De globalisering en modernisering zijn nooit sneller gegaan dan nu. Dat deze ontwikkelingen bij veel mensen tot een unheimisch gevoel leiden is geen nieuws. Sommige mensen kunnen de technologische ontwikkelingen niet bijbenen en geven de technologische ratrace op. Hun interne klok tikt langzamer dan de dorpsklok. Mijn vader vroeg me bijvoorbeeld of het zinnig was om een LinkedIn-profiel te maken. ‘Maar je gaat volgende maand toch met pensioen?’ was mijn verbaasde antwoord. ‘Ja, dat wel, maar ik krijg per e-mail steeds van die verzoeken om te connecten. Niet doen dus, zeg jij?’ Er zijn ook serieuze moderniseringsproblemen in onze tijd, de Europese crisis is zo’n serieus probleem. In Europa leeft niet ieder land in dezelfde tijd. De Zuid-Europese landen kunnen het tempo van hun noordelijke broeders niet bijbenen. Dat konden ze nooit, maar door de geldunie zonder fiscale unie is dat nu wel een probleem. Vorig jaar