Wederom een bijdrage van Paul Teule. Zondag zat Alexander Rinnooy kan bij Buitenhof. Het ging over de SER, maar ook over zijn stokpaardje: de kenniseconomie. Nederland dreigt haar status als “duurzame, toonaangevende kenniseconomie” te verspelen als er voor 2020 niet jaarlijks tot 12 miljard euro privaat en publiek geld extra in onderzoek en innovatie wordt gestoken. Eerder dit jaar leidde hij al een brede coalitie van vakbonden, bedrijven en onderwijsinstellingen, die beweerde dat Nederland voor 7-10 miljard euro op jaarbasis zou kunnen toetreden tot de wereldwijde top 5 van “hoogwaardige kennislanden”. Nederland zou net als Zweden en Finland minstens 3% van haar BBP in kennis en innovatie moeten steken. Nu nog zit Nederland op een schamele 1,7%, zelfs onder het Europese gemiddelde van 1,9%. OK, ik ben te autoriteitsgetrouw, maar als Neerlands meest invloedrijk burger, met zo’n brede maatschappelijke achterban, die dit als oud-bankier en hoogleraar wiskunde goed doorrekent, zoiets bepleit, dan betekent dat toch iets?
[qvdd]
What’s imperative now is to restart six-party talks as soon as possible.
De Chinese regeringswoordvoerder Hong Lei roept Noord- en Zuid-Korea op te gaan praten na de beschietingen van vanochtend. Beide landen zouden meer moeten doen voor de vrede. Maar moet China ook niet eens wat doen?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Mexicaanse auteur Carlos Fuentes schreef het ooit al: originaliteit bestaat niet. Alle verhalen zijn al geschreven, je kunt hoogstens een interessante variant op een bestaand verhaal schrijven. Waar is dat duidelijker dan in Mexico, waar de nieuwsstroom wordt gedomineerd door verhalen over de drugsoorlog en migratie? Tuurlijk, drugsbendes komen en gaan, soms duiken er slachtoffers op in steden waar het tot nu toe rustig is geweest of keert de rust terug op een plek waar drie weken geleden de onthoofde lijken nog aan bruggen werden gehangen. Maar het patroon is altijd hetzelfde: schietpartijen, onthoofdingen, executies, onschuldige slachtoffers, drugsvangsten, verdachten die trots door de politie met wapens en drugs voor de camera worden gezet.
De drugsoorlog is het meest verslagen thema in Mexico en ook voor mij is het, sinds ik ruim een jaar geleden in Mexico arriveerde als stringer, de belangrijkste bron van inkomsten. Toch wordt het steeds moeilijker om er over te schrijven, want bijna alle invalshoeken hebben we al gehad. Vijftien doden in een wasstraat in Tepic? Been there. Broer van een openbaar aanklager verdwenen in Chihuahua? Done that.
Wij correspondenten moeten nochtans over het onderwerp blijven schrijven. Het domineert Mexico, het bepaalt in grote mate de toekomst van het land. En het spreekt nog steeds tot de verbeelding van de Nederlandse lezer, zelfs na tien verhalen over de uit de hand gelopen situatie in Ciudad Juárez en Tijuana. Maar hoe kun je als correspondent het gevoel van urgentie over de drugsoorlog blijven doorgeven zonder steeds weer hetzelfde verhaal op te schrijven?
Vandaag een gastbijdrage van historicus en freelance journalist Jip van Dort. Het stuk staat ook op zijn eigen site.
Het kabinet-Rutte buigt zich momenteel over een nieuwe missie naar Afghanistan, ditmaal een missie om politie op te leiden. Na aanhoudende druk van de NAVO en de Amerikanen heeft het kabinet reeds een voorstel klaar om vijftig politietrainers te sturen vergezeld van driehonderd tot vijfhonderd militairen plus vier F-16’s.Op dit moment zijn Nederlandse soldaten, trainers en diplomaten in Afghanistan op verkenning.
Maar zo’n politiemissie is geen goed idee. Er zijn geen goede argumenten voor. Sterker nog, zelfs de argumenten van premier Rutte en andere voorstanders van een nieuwe missie blijken bij benadering eerder tegenargumenten.
De voorstanders wijzen er bijvoorbeeld op dat de Afghanen niet in de steek gelaten mogen worden. Nederland heeft in Uruzgan immers opbouwwerk verricht en het is zonde als dit niet geconsolideerd wordt. Alhoewel het sentiment erachter begrijpelijk is houdt dit argument toch geen stand.
In de praktijk valt de omvang van het opbouwwerk allereerst erg tegen. Uiteindelijk is slechts negen procent van het geld dat de missie in Uruzgan heeft opgeslokt hieraan besteed. Anders dan ons door de regering voorgehouden ging het dus niet om een opbouwmissie, maar om een vechtmissie. Daarnaast kan men zich afvragen wat het opbouwwerk waard is als straks de Taliban weer de macht grijpt. Helaas is dit scenario allerminst denkbeeldig. Het overgrote deel van het land staat al onder controle van de fundamentalisten en de beweging blijft in kracht en omvang groeien.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Hierbinnen ligt niet alleen radioactief afval, maar hangen ook kunstwerken. U heeft wat gemist. Echt, het is prachtig.” (PZC)
Minister Verhagen was duidelijk in zijn nopjes tijdens een bezoek aan de Covra opslagruimte voor laag- en middelactief radioactief afval in Vlissingen. Tijdens dit bezoek liet hij weten dat er in Nederland snel een tweede kerncentrale moet komen. Verhagen meent dat kernenergie Nederland minder afhankelijk maakt van het buitenland. Maar is dat wel zo?
McDonald’s weg uit Nederland? Onbestaanbaar. Als, om wat voor reden dan ook, de pusher van het Happy Meal Nederland de rug toe zou keren, zou er een volksopstand uitbreken. Het zou in elk geval op alle voorpagina’s staan. Het land zou te klein zijn.
De voorpagina’s gaan vandaag over hele andere dingen en van revoluties is op deze zonnige ochtend niets te merken. En toch is er iets heel ergs gebeurd, veel erger dan het nepnieuws waar ik vanmorgen mee besloot uit te pakken: Jan Robben, het aardbeiengeweten van Nederland, de man die zo ongeveer in zijn eentje de écht lekkere aardbei op de kaart zette, stopt ermee. Hij is het, begrijpelijkerwijs, moe om tegen de stroom op te roeien. Want het rare is dat een eigenwijze aardbeienteler, die er in tientallen jaren van hard werken en experimenteren met teeltwijzen, bemestingsschema’s en wat al meer in slaagt om een aardbei te telen die écht spectaculair beter smaakt dan wat er in de super het hele jaar door (!) te krijgen is, die verrukkelijke aardbeien waarvan er op geen stukken na voldoende zijn voor heel Nederland, niet als vanzelf weg ziet vliegen.
In plaats daarvan bleek Jan Robben er een tweede dagtaak aan te hebben om te worstelen met distributiekanalen, marketingstrategieën en iets wat je gerust missiewerk mag noemen. En zelfs dát leidde niet tot spectaculaire resultaten. De frustraties bleven zich opstapelen. Meer dan eens werden afspraken niet nagekomen, gingen er logistieke zaken fout en bleken afnemers te elfder ure af te haken omdat de consument het liet afweten. En uiteindelijk was ook de bank, ja, die Rabobank die mooi weer speelt met haar roots in de agrarische wereld, niet meer bereid de noodzakelijke voorfinanciering te verschaffen. Want Jan Robben stond naar de mening van de bank te weinig op het land en zat te veel op internet om te proberen zijn fantastische product aan te laten slaan. En toen dit jaar de de verkiezing van de Held van de Smaak draaide rond fruit, bleek Jan Robben, de man die ruim tien jaar lang in zijn eentje de kar van de smaakaardbei heeft getrokken, in de regionale ronde al buiten de boot te vallen. Ik klap niet uit de school want ik ben van de oude stempel en mijn informatie is niet op “journalistieke” wijze verkregen. Maar ik was er wel woest over. En dat ben ik nog steeds. Een regelrechte schande was het.
ChristenUnie: Wiegman: dit is een Randstad-kabinet
De ChristenUnie is niet te spreken over het nadrukkelijke economische voorkeursbeleid van dit kabinet. Tweede Kamerlid Esmé Wiegman zal dit naar voren brengen tijdens de begrotingsbehandeling van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Wiegman: ,,Minister Schultz bevestigd deze week dat het kabinet investeert in infrastructuur in de economisch sterke regio’s. Lees: de Randstad. Nederland is groter dan de Randstad. Het kabinet miskent de economische slagkracht van de rest van Nederland.”
Ook het stopzetten van gerichte investeringen in innovatie zal veel gevolgen hebben voor banen in de provincies. Wiegman: ,,Onze kenniseconomie heeft juist heel specifieke arbeidsmarktproblemen. Als we niet oppassen leidt het tot afbraak van kennis en kunde in Nederland.”
De voorbeelden zijn bekend. Eerder dit jaar werd door het vertrek van grootschalig farma-onderzoek uit Weesp en Oss al duidelijk dat Nederland met grote arbeidsmarktproblemen in de kenniseconomie heeft te kampen. Ook in Zwolle en Drunen heeft een eerder vertrek van productie van scheepsmotoren geleid tot grootschalig banenverlies na het verdwijnen van productie naar China.
Wiegman: ,,Economische ontwikkeling buiten de Randstad is geen ‘ver van je bed-show’, maar onmisbaar in het verbeteren van onze internationale concurrentiepositie.”
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)
Ik ging, samen met mehn kiddoo op een zondagmiddag nog effe naar de plaatsulekeh zupehhr. Je weet wel, in Leidsuh-veen. Ut belastingwinguhbied van ex-artikul 12 gemeentuh Duh Haag.
Hoe dan ook, alweer na de gebruikelijke vreeht en drankwarruh te hebben ingenomen kwamen we nade kassa aan beh duh brandweerwagen alwaar een Saraceense jochie al zat te joelen bij het op en neergaan. Een pinguin met kruinbedekking of hoofdoekie pakte mijn joch en zette deze naast de Saraceen. Ik dach noch blijf met je Moslimse fikken van mijn bloed af…. of ik snij je de keel door met je eigen kromzwaard. Maar niets daarvan ik vond het tot mijn verbazing nog leuk ook en glimlachte naar de vrouw met hoofddoek. Wist zij veel…..
Tja, zo zie je maar weer, deze anecdote geeft aan hoe ver je je door die media kunt laten beinvloeden. Nu is het nog goed afgelopen. Maar de volgende keer? En de keer daarop? Rustig blijven viking, rustig. Islamisering hou je niet tegen. Haal nu diep adem en zeg: Allah is Groot. Zie je wel dat geeft rust…..
The shit hits the fan, ..again. Maar nu toch wel heel serieus. Noord-Korea heeft granaten afgevuurd op een Zuid-Koreaans eiland: tientallen huizen zijn geraakt. Zuid-Korea heeft teruggeschoten. De Zuid-Koreaanse regering beraadt zich in een bunker op de volgende stappen. Seoul heeft gezegd escalatie te willen voorkomen (NOS).
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
