Links, Rechts en het Milieu

De laatste tien jaar heeft het milieupolitiek in een verdomhoekje gezeten: andere onderwerpen, zoals integratie (volgens 75 sociale wetenschappers het meest overschatte probleem van de huidige tijd) domineert de politiek, in het Nederlandse parlement zitten 24 klimaatprobleemontkenners, milieu is nu verbannen naar een staatssecretariaat, internationaal komen de Verenigde Staten, Europa en de ontwikkelingslanden niet tot een oplossing. Ondertussen heeft het bedrijfsleven het milieu wel opgepakt: duurzame auto's van Toyota, groene stroom van GreenChoice, biologische katoen bij de HEMA, duurzaam sparen bij de ASN, vleesvervangers van van de Vegetarische Slager, led lampen van Phillips. Grote bedrijven en kleine ondernemers, iedereen gaat duurzaam. Kleine innovatieve bedrijfjes springen in niches. Maar grote bedrijven vergroenen ook. Consumenten vragen erom: een groene lifestyle is hip en duurzaamheid is vaak goed voor je portemonee.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Is framing een rechtse hobby?

, door

Wilders is de Hollandse koning van het framen. Denk aan kopvoddentax, Marokkaans straattuig of massa-immigratie uit moslimlanden. Het ene denkraam (frame) werkt beter dan het andere. Kopvoddentax ging net wat te ver en was daardoor contraproductief. Toehoorders waren zich bewust van Wilder’s tactiek en verontwaardigd over het gehanteerde taaltrucje. Massa-immigratie is effectiever. Alle PVV’ers gebruiken consequent het woord massa-immigratie, zodat weinigen zich nog afvragen of het woordje ‘massa’ er wel voor hoort. Het is zo effectief, dat ook niet-PVV’ers het woord in de mond nemen. Een effectieve frame werkt in op je onbewuste. Zijn windmolens schone energie of draaien ze op subsidie? De vraagformule framed het antwoord. Taal beïnvloedt je onbewuste, het stuurt je denkrichting en het creëert de werkelijkheid.

Succesvolle rechtse frames
Als ik naar frames uit het verleden kijk, dan zijn het de rechtse frames die zijn blijven hangen. Wiegel maakte Den Uyl uit voor Sinterklaas. Het kwartje van Kok kent iedereen nog, terwijl een litertje Euro 95 inmiddels bijna 4 oud-Hollandse guldens kost. Pim Fortuyn sprak over de puinhopen van Paars en de Islamisering van Nederland, dat laatste nam ene Geert Wilders later over. Balkenende noemde Bos een draaier en won de verkiezingen. De PvdA is al langdurig het mikpunt van framers, afgelopen verkiezingen nog. Alle rechtse media zetten de sociaaldemocraten stelselmatig weg als regenteske potverteerders. Alle politici ter rechterzijde beschuldigen de PvdA dat zij ‘de rekening doorschuiven naar de volgende generatie’. Als je naar de feiten kijkt blijkt dat mee te vallen. Sterker nog: de staatsschuld onder linkse kabinetten stijgt niet harder dan onder rechtse kabinetten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Iedereen dezelfde BigMac, of toch niet?

, door

Via Kerim Friedman, a list of items found on specific McDonald’s menus in different parts of the world. For instance:

Korokke Burger in Japan

McRice Burger in Malaysia

McPaneer Wrap in India

As Kerim notes, it is a good example of cultural globalization. Actually, as I wrote on my website, it is a good illustration of one aspect of what Roland Robertson called glocalization: particularization of the universal:

“Ironically, McDonald’s has extensively glocalized its product line as it established franchises worldwide, especially in cultures where eating beef, or meat generally, is not as routine as it is in the United States. For instance, in India, outlets offer mutton burgers whereas in France, some outlets offer burgers with foie gras (a French delicacy made of duck or goose liver). Similarly, McDonald’s offers vegetarian burgers on the West Coast, but not in the Midwest. The way individual outlets are run may be similar around the world (according to the principles of McDonaldization), but McDonald’s outlets have had to adapt themselves to local cultures.

Foto: Enric Borràs (cc)

Chamas, Chesbollah, Turkse ’terroristen’ en een ‘legale’ blokkade

, door

Onweerstaanbaar werd ik herinnerd aan die keer, jaren geleden alweer, dat ik naast mijn intussen overleden NRC-collega Michael Stein zat bij een persconferentie in Algerije van de intussen ok al niet meer onder ons verkerende George Habash, de leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina.  Mijn collega Michael wilde wat vragen en riep om de aandacht te trekken: ´Mister Chabash, mister Chabash!´

Onmiddellijk zag ik tientallen vijandige blikken op Michael gericht, die zich met deze uitspraak kenbaar maakte als een zionist, misschien zelfs wel een Israeli. Ik moest hem een fikse trap onder de tafel geven en hem in het oor fluisteren: ´Michael, het is Habash, Chabash is de Israelische uitspraak,´ zodat hij zich  haastig kon corrigeren.

Het debat van donderdagmorgen in de Tweede Kamer over de komende ´Freedom Flotilla 2´ en de mogelijke deelname van Nederlandse organisaties daarin leverde een soortgelijke ervaring op. Uri Rosenthal had het consequent over Chamas en Chesbollah waar hij Hamas en Hezbollah bedoelde, daarmee te kennen gevend dat we een zionistische minister van buitenlandse zaken hebben, zoniet zelfs een Israelische.

Het was niet het enige dat opviel aan dit debat. Het belangrijkste was toch dat de Nederlandse regering, c.q. Rosenthal, kennelijk vindt dat de blokkade die Israel ten aanzien van Gaza in stand houdt legaal is. En het tweede dat belangrijk was, was dat geen van de Kamerleden dit standpunt aanviel, iets wat me zeer teleurstelde in PvdA, GroenLinks en de SP.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Open dagen kerncentrale Fukushima

, door

[speld] De veelbesproken kerncentrale in het Japanse Fukushima opent eind juni haar deuren voor het grote publiek. Dit heeft de Japanse minister van Buitenlandse Zaken en Toerisme, Tamuri Bensashimi, zondag bekendgemaakt. De open dagen zullen naar verwachting vele tienduizenden liefhebbers naar de regio trekken en een impuls geven aan het toerisme in het getergde noorden van Japan.

“We hopen tijdens deze open dagen voorlichting te kunnen geven over de voordelen van kernenergie in risicogebieden”,aldus Holly Vandermeer, Amerikaans initiatiefneemster van deze nieuwe vorm van ecotoerisme. Vandermeer meent dat de recente ramp in het gebied kernenergie in een onterecht verdomhoekje heeft geplaatst. “Veel mensen weten niet dat een kerncentrale prima gedijt op een breuklijn. Vergeleken met een kolencentrale is de kans één op 4.2 miljoen dat na een aardbeving een tsunami ontstaat waardoor het koelsysteem beschadigd raakt. Bij een kolencentrale is deze kans één op 2.19 miljoen.” Vandermeer wil de toeschouwer attent maken op de relativiteit van de ramp. “Per seconde vallen er meer verkeersdoden of doden als gevolg van verstikking in visgraatjes dan er slachtoffers gevallen zijn bij dit incident. En bovendien: men zal versteld staan over wat er allemaal gewoon overeind is blijven staan in de centrale. Wij geven de bezoeker de gelegenheid alles met zijn eigen onbevangen blik te bekijken, zonder manipulatie door de media.”

Voor de organisatie van de open dagen is onder meer de hulp ingeroepen van Windig Party Events, tevens verantwoordelijk voor de catering en parkeerterreinbeheer van de Vlootdagen in Den Helder. Geen rare keuze volgens de Japanse autoriteiten. “De organisatie heeft een uitstekende staat van dienst. Al jaren komen honderdduizenden mensen af op de Vlootdagen en daar zijn voor zover bekend nooit doden bij gevallen”, aldus minister Bensashimi.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een nieuwe soort

, door

Like many biologists, German Oliver Zompro spends thousands of hours looking at specimens of dead animals. He found his first new species when he was twenty. By the age of thirty he had named dozens of wild new forms. While other people around him did crossword puzzles and drank lattes, he explored the world, one animal at a time.

Then, one day, things changed. He was looking through specimens when he found something more interesting than anything he had ever seen before. It was a fossil that looked like a cross between two different kinds of animals. It had the wrong mix of parts. It was – he would come to convince himself – a single individual of an entirely new order of beasts.

Meer bij The Presurfer.

Vorige Volgende