Willem Duys overleden
, door
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Kwaliteitsimpuls: voor een dubbeltje op de eerste rang?
, door
Uitdagingen, kansen, kwaliteitsimpulsen. Waar Balkenende kampioen ‘vage gemeenplaatsen’ was, zal Rutte hem overtreffen als meester in verhullend taalgebruik. Het lijkt allemaal glashelder, ferm, daadkrachtig. Het leidt helemaal nergens toe.
Meest recente voorbeeld: de kwaliteitsimpuls voor de AWBZ. Prachtig plan, goed geformuleerd. Maar eigenlijk had er moeten staan: we weten het ook niet, dus we doen maar wat.
Het kabinet wil de pgb’s aanpakken. Teveel mensen maken gebruik van de persoonsgebonden budgetten. Ooit geïntroduceerd als het wondermiddel om meer mensen keuzevrijheid te geven èn de zorgkosten omlaag te krijgen. Maar het blijkt “een belangrijke oorzaak van de overschrijdingen in de AWBZ”, aldus het kabinet.
Om de pgb’s betaalbaar te houden, worden die alleen nog beschikbaar gestel voor mensen die eigenlijk in een zorginstelling horen, maar die ervoor kiezen de zorg zelf in te kopen. De mensen die niet aan dat criterium voldoen kunnen zorg in natura (bijvoorbeeld thuiszorg) krijgen. Een deel van langdurige zorg, bijvoorbeeld begeleiding, wordt overgeheveld naar de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning). Verder gaat het kabinet fraude met pgb’s hard aanpakken.
Wie naar de geschiedenis van de AWBZ kijkt, voelt op zijn klompen aan dat deze zoveelste aanpassing niet zal helpen. Een overzicht.
In 1968 wordt de AWBZ ingevoerd. Bedoeld om langdurige zorg en kosten die niet onder het ziekenfonds vallen te verzekeren.
In 1980 wordt het kruiswerk (o.a. verplegende verzorging aan huis, zuigelingenconsult) overgeheveld naar de AWBZ.
In 1989 worden ook de psychische zorg, hulpmiddelen, sociaalpedagogische zorg, gezinszorg en de regionale instellingen voor beschermd wonen bij de AWBZ onder gebracht.
In 1992 wordt farmaceutische hulp, audiologische hulp, erfelijkheidsonderzoek en revalidatiezorg aan de AWBZ toegevoegd.
In 1997 wordt alles, behalve de psychiatrische zorg, weer terug gekieperd naar de ziekenfondswet. Kort na die schoonmaakactie worden bejaardenzorg, gezinszorg en kruiswerk weer teruggetakeld naar de AWBZ. Nu onder de noemer thuiszorg.
Vanaf 1998 wordt toegewerkt naar de nieuwe AWBZ. Vanaf 2003 kan zorg ingekocht worden op onderdelen. Van verpleging tot activerende begeleiding. Van thuiszorg tot ondersteunende begeleiding. Het PGB (persoonsgebonden budget) wordt ingevoerd. Zorg op maat moet zowel de cliënt tevreden stellen, als de kosten overzichtelijker en beheersbaarder maken.
In 2007 is het mis. De AWBZ blijkt veel te duur. Er moet weer wat uit. Als eerste wordt de thuiszorg overgeheveld naar de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning).
Vanaf 2009 worden bepaalde vormen van ondersteunende en activerende begeleiding ook naar de WMO verhuisd. De AWBZ zou toch weer meer echte zorg moeten bekostigen: verpleeghulp, revalidatie, etc. Als mensen die zorg met meer welzijn opgetuigd wensen te zien, dan betalen ze dat zelf maar. Kunnen ze dat niet, dan mogen ze een beroep op de WMO doen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Praivisie versus sijbersekjoeritie
, door
Een CDA’er die iets over ICT roept is zoiets als een SGP’er met een mening over vrouwenmode: de kans is klein dat er wat zinnigs uit komt. Zo ook met het laatste proefballonnetje van CDA-Kamerlid Raymond Knops. Tegenover Security.nl houdt hij een pleidooi voor een discussie over Privacy versus Veiligheid.
Volgens hem dreigen er Diehard 4.0-achtige toestanden als we cyberwarfe- en cybercrime niet snel een halt toeroepen. Dat kan alleen door het anoniem surfen aan banden te leggen. Normaal gesproken laat je zo’n broddeltekst van je afglijden, maar ja, het CDA heeft nog steeds regeringsverantwoordelijkheid, dus dan toch maar even wat tegengas geven.
Ten eerste zijn cyberwarfare en -crime de nieuwe troetelspeeltjes van politici. Oud-generaal Wesley Clark schreef er een boek over en sindsdien dwepen Amerikaanse politici en de regering-Obama met het onderwerp. Dat Clark en alle andere onheilsprofeten hun boodschap van een cyberarmageddon nogal overdrijven (omdat ze voor bedrijven werken die daar flink aan kunnen verdienen) is in de Amerikaanse pers al uitgebreid blootgelegd (en Sargief). In Europa en Nederland is die boodschap nog niet helemaal doorgekomen.
Ten tweede pleit Knops voor een discussie die al jaren geleden beslecht is. Privacy versus veiligheid is een tegenstelling die alleen waarde heeft voor mensen die geen flauw benul hebben van wat beide zijn. Wat bedoelt Knops eigenlijk als hij het heeft over privacy? Waarschijnlijk ziet hij privacy als ‘iets te verbergen’ hebben. Maar dat is een nogal beperkte en ouderwetse opvatting van dit veelzijdige en onhandige begrip. Privacy heeft in de eerste plaats vooral betrekking op informatierechten en handelt over vragen als hoe zorg je ervoor dat informatie in de juiste context wordt beoordeeld en gebruikt? Hoe zorg je voor een transparante en eerlijke verwerking van persoonsgegevens? En vooral, hoe zorg je dat datasubjecten grip houden op wat er met hun gegevens gebeurt?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Alleen samenwerken niet genoeg voor Defensie EU
, door
Een bijdrage van Tomas Valsek, director of foreign policy and defence at the Centre for European Reform.
How do you do more with less? The EU defence ministers agreed last week that the way to limit the impact of the economic crisis on their defence budgets lies in more co-operation. In a joint statement, they called for more military ‘pooling and sharing’: joint development and procurement of weapons, and partial integration of European militaries. EU member-states have trialled such ideas before but with limited success. Deep co-operation remains highly sensitive: governments are reluctant to build joint units because this may require them to share decisions on how and when to use them. The ministers’ conclusions are correspondingly cautious: they call for a “structured” and “long-term” approach while offering few specific guidelines. It need not be this way: past pooling and sharing attempts offer plenty of lessons on what makes military collaboration successful.
In a recent CER report,’Surviving austerity: The case for a new approach to EU military collaboration‘, May 2011, I suggested ways for European countries to avoid past mistakes. Partial military integration works best when participating countries have similar strategic cultures, a high level of mutual trust, comparable attitudes to defence industry, and relatively low corruption in defence procurement. It also helps if countries are roughly similar in size, and serious about defence matters: that is, they are willing to use their armed forces and keen to maintain their ability to fight for future contingencies.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Willem Duys overleden
, door
Avro icoon Willem Duys vanmorgen overleden.
Herinnert u zich nog De Vuist van Duys, de vissenkom, de man met het gaatje in zijn hoofd, de magistraal, stralende zon van Johnny van Doorn?
We’ve Never Seen Such Horror
, door
Een rapport van Human Right Watch over Syrië. Waarom maakt het westen nog steeds een verschil tussen Libië en Syrië?
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Quote van de Dag: Geneuzel over bijzaken
, door
[qvdd]
In politiek Den Haag wordt te veel achter hypes aangelopen en geneuzeld over bijzaken. […] Dat kost geld en is slecht voor het imago van de politiek. […] Er zijn Kamervragen gesteld over de overlast van de roeken in Lochem, de aanleg van een fietspad bij het station van Breda, of een buslijn in Maarheeze.
VVD-er Stef Blok roept wat iedereen al weet: de Nederlandse landelijke politiek houdt zich veel te veel met de details bezig.
Quote du Jour | de Spaarpot
, door
“De Kerk heeft geen spaarpot, wij rekenen op vrijwilligers” [bron]
Que? Jawel hoor, u leest het het goed. Jarenlang haast automatisch aan het priesterambt verbonden misbruik van kinderen zal nu vergoed worden door uw grootmoeder die haar euros in het offerbakje gooit. Geniaal natuurlijk. Zo zijn we weer een kudde, toch? Misschien meteen een briefje erboven hangen: “Laat de Heer van kinderen meteen hoeren maken, zodat een in het rond spuitende priester, vrij van wroeging, hen kan betalen.” Wordt daar eigenlijk belasting op betaald? Is dat inclusief btw?
Terwijl je eerste reflex is: gooi toch de eerste de beste Rubens op de markt and Bob’s your uncle, lees je dat het Parasitair Instituut eigenlijk genoeg geld heeft. Niet echt een verrassing voor een mirakelinstituut, gelukkig bestaat er nog ènig moreel besef – maar ja, het Interdiocesaan Pastoraal Beraad is dan weer een lekenclub.
Ondertussen, in de echte wereld, wordt het Vaticaan gedagvaard door de slachtoffers.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.