Betrek gebruikers zo vroeg mogelijk in innovatie

De uitvinding van de kunst-alvleesklier ter grootte van een smartphone was vorige week volop in de media. Goed nieuws voor diabeten, zij hebben straks geen werk meer aan prikken, koolhydraten tellen, insuline doseren en injecteren en minder kans op nare lange termijn complicaties zoals nierschade, blindheid, hart en vaatziekten. Deze innovatie zal het leven van mensen met diabetes, het werk van zorgverleners en de hele organisatie van zorg op zijn kop zetten. Dat is tenminste de belofte. De praktijk lijkt helaas anders. Er zijn talloze voorbeelden van apparaten die ideaal lijken op de tekentafel, maar bij de gebruiker thuis in de kast belanden. Een innovatie als de kunstmatige alvleesklier kan op wrijving rekenen, omdat het veel verandert aan het huidige leven van mensen met diabetes en aan de organisatie van zorg. Zo ervoer een deelnemer aan een trial zoveel angst bij het uit handen geven van de controle over zijn bloedsuikerspiegel aan het apparaat, dat hij de kunstmatige alvleesklier niet langer wilde dragen. Geen vreemde reactie als je bedenkt dat diabeten al jarenlang gewend zijn heel actief hun bloedglucose te controleren, koolhydraten te tellen en insuline dosering goed af te stemmen. De ontwerpers bij Inreda Diabetic hadden dit echter niet voorzien.

Teeven weigert podium te delen met kritische asieladvocaat

NIEUWS - Vanavond gaat Arnon Grunberg met Fred Teeven in gesprek in debatcentrum De Balie. Er waren voor de avond extra sprekers uitgenodigd, waaronder asieladvocaat Pieter Bogaers. Mr. Bogaers is al jaren zeer kritisch op de IND en het asielbeleid in Nederland en heeft daar in eigen beheer verschillende boeken over geschreven.

Een medewerker van Teeven liet Grunberg weten dat Teeven niet zou komen als Bogaers aanwezig zou zijn, omdat Bogaers de IND een fascistische organisatie genoemd zou hebben. Bogaers geeft aan nooit zoiets gezegd te hebben.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Maari-chan (cc)

Risicovolle samenleving eindigt bij opwindbare sinaasappels

ANALYSE - Culturele beschouwingen over PRISM leggen vooral het verband met de boeken 1984 van George Orwell en Het proces van Franz Kafka. In A Clockwork Orange staat misschien wel de belangrijkste aanname centraal wanneer je überhaupt in een samenleving zonder overheidsdwang wilt leven, legt Ralf de Jong uit.

Een vrije, open samenleving zoals de onze leidt automatisch tot een risicovolle samenleving. Dit stelde Rob Wijnberg afgelopen zomer in De Groene Amsterdammer. Het gedrag van de zeven miljard individuen op deze aardbol valt nauwelijks te sturen op een manier waardoor geen gevaar voor de ‘collectieve veiligheid’ dreigt. Dit kan alleen wanneer de staat daarvoor de vrije samenleving opoffert door van alles te verbieden  – van vliegtuigen en heggenscharen tot de voetbalwedstrijd Ajax-Feyenoord.

Literaire betekenis

Zoals bekend probeert de NSA met PRISM de risico’s in de samenleving ieder geval te verkleinen door de privacy van burgers op te offeren. Een vergelijking met de samenleving in 1984 van George Orwell lag vanuit literair perspectief direct voor de hand aangezien de staat (ook) hier het leven van zijn burgers probeert te domineren door hen dag en nacht te bespioneren.

De wereld uit Franz Kafka’s klassieker Het proces geeft goed de hopeloosheid van het individu weer wanneer hij niet de regels van het rechtssysteem kent. Of wanneer hij zoals de hoofdpersoon Jozef K in Het proces niet weet voor welke misdaad de politie hem arresteert. Volgens de Amerikaanse rechtsprofessor Daniel Solove problematiseert het zo de machtsrelatie tussen de staat en haar burgers, bijvoorbeeld wanneer de NSA dankzij PRISM over meer informatie van jou beschikt dan je zelf weet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Giro 555-actie werkt beste voor natuurramp, zoals tyfoon Haiyan

DATA - De samenwerkende hulporganisaties (SHO) hebben vanmiddag Giro 555 opengesteld om geld in te zamelen voor noodhulp aan de slachtoffers van tyfoon Haiyan op de Filipijnen. Het is de veertigste nationale actie van de SHO sinds 1984.

De tyfoon Haiyan heeft een ravage aangericht op de Filipijnen. Het officiële dodental stond vanmiddag volgens de Associated Press op 942, maar er wordt verwacht dat het aantal doden nog flink zal oplopen.

Van de 39 Giro 555-acties die de SHO in de afgelopen dertig jaar heeft gehouden, waren er 20 vanwege een natuurramp. Die brachten tezamen ruim 593 miljoen euro op. Dat is driekwart van de totale opbrengst van Giro 555-acties sinds 1984. Eerder dit jaar zetten we al op een rij hoeveel de verschillende acties hebben opgebracht, en welk percentage daarvan naar overhead zijn gegaan.* 

Aan die tabel moeten nog twee acties worden toegevoegd. In 2011 werd ‘Droogte Hoorn van Afrika’ gestart, een actie die volgens de SHO 25 miljoen euro opbracht. De actie ‘Help slachtoffers Syrië’ bracht 4.9 miljoen euro op. Dat onderstreept onze conclusie dat natuurrampen meer geld in het laatje van de SHO brengen.

Zoals hierboven vermeld is het merendeel van het geld (75%) opgehaald voor natuurrampen. Daarvoor zijn ook de meeste acties georganiseerd (51%). Met de helft van de Giro 555-acties is dus driekwart van het totaal opgehaalde bedrag gehaald. In de top 5 van van acties met de hoogste opbrengsten staat slechts één niet-natuurramp: Kosovo in 1999.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Toenemend aantal journalisten in Syrië ontvoerd, vermoord

Eerst wat getallen:

The New York-based Committee to Protect Journalists says at least 30 journalists are being held and 52 have been killed since Syria’s civil war began in early 2011. The group also has documented at least 24 other journalists who disappeared earlier this year but are now safe.

Ter vergelijking:

In Iraq, 150 journalists were killed between the U.S. invasion in 2003 and the departure of American troops in 2011 — a rate similar to the CPJ’s figures for Syria — but the numbers of abducted journalists was smaller.

Foto: copyright ok. Gecheckt 15-11-2022

Prutsers

ACHTERGROND - ‘God schiep de wereld en de Nederlanders schiepen Nederland’. Met dit gezegde wordt wel de lof gestoken van de Nederlanders, die in staat waren om land te veroveren op het water. Nu zijn de prestaties van al die ingenieurs tussen Leeghwater en Lely natuurlijk best indrukwekkend. Het is geen kleinigheid om een meer of zelfs een stuk zee droog te leggen. Maar het gezegde gaat voorbij aan het feit dat God wel degelijk eerst Nederland geschapen heeft en dat de Nederlanders het daarna eerst danig hebben verprutst. Pas toen dat was gebeurd, vonden ze uit hoe ze de puinhoop die ze ervan hadden gemaakt weer moesten rechtbreien.

De oorzaak van alle ellende lag in de hoge middeleeuwen, toen het westen van Nederland in cultuur werd gebracht en wat tot dan toe woestenij was geweest, ineens landbouwproducten begon op te brengen. De nieuw ontgonnen gronden bestonden uit zompig veen: organisch en dus vruchtbaar materiaal dat echter één hinderlijke eigenschap heeft: als veen uitdroogt, verdwijnt het. En laat het voor de landbouw nu net nodig zijn om van dat zompige veen in ieder geval de bovenlaag te ontwateren.

Overal in het Hollandse veengebied begon het maaiveld daarom langzaam maar zeker te dalen. Dat ging door totdat al die landbouwgrond zo laag kwam te liggen dat de ontwatering niet meer vanzelf ging en waterbeheer een noodzaak werd. Uiteindelijk kwam het maaiveld zo laag te liggen, dat dat waterbeheer te lastig, en landbouw dus onmogelijk werd. Daarom bestaat het westen van Nederland voornamelijk uit weide en vindt er nu vooral veeteelt plaats. Ooit waren het akkers met wuivend graan.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Tien meest gelezen stukken het afgelopen jaar

Eigenlijk wilden we laten zien welke tien stukken er sinds 2001 het meest gelezen zijn op Sargasso. Maar omdat we vorig jaar zijn overgestapt van Google Analytics naar Piwik (dat we zelf onderhouden), werd dat terugzoeken wat veel werk. Daarom hier de tien meest gelezen stukken sinds augustus 2012, toen we overgingen. Kliktv, Waan van de dag-artikelen en auteurspagina’s zijn buiten beschouwing gelaten.

10. Daily Mail manipulates graph to suggest stagnant global warming
Datamanipulatie om je eigen beweringen te staven, daar moet je bij Steeph niet mee aankomen. Toen de Daily Mail een grafiek publiceerde waaruit zou blijken dat de aarde de afgelopen vijftien jaar niet opgewarmd zou zijn, ging hij op onderzoek uit.

9. Hoeveel ANPR-camera’s zijn er eigenlijk?
Dimitri Tokmetzis dook de afgelopen jaren in het cameratoezicht in Nederland, en schreef daar een serie artikelen over. Hij onderzocht ook de zogenaamde ANPR-camera’s, die aan kentekenherkenning doen.

8. Obsessie met JSF zal ons duur komen te staan
Jaap Walhout schrijft vaak over onderwijs, maar kon de JSF niet links laten liggen. Zijn conclusie: het toestel is niet alleen te duur, maar ook gewoon niet zo goed. 

7. Zomergastenrecensie – Wouter Bos
Max Molovich: ‘Wouter Bos deed wat-ie altijd doet: Wouter Bos promoten.’

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: OSSCube (cc)

Zuid-Zuid samenwerking vanuit Indiaas perspectief

ACHTERGROND - Naast de traditionele Noord-Zuid ontwikkelingshulp, is inmiddels ook de Zuid-Zuid variant steeds meer in opkomst, waarbij landen als India en China een grote rol spelen.

We hebben misschien de neiging te denken dat Zuid-Zuid samenwerking een nieuw fenomeen is. Maar vanuit historisch perspectief is deze samenwerking helemaal niet zo nieuw, zegt dr. Renu Modi, Indiase politicologe en voormalig directeur van het Centrum voor Afrika Studies in Mumbai. Zij gaf haar lezing over ‘Dispersed Power in a World in Transition’ in het kader van een serie lezingen, georganiseerd door het SID, over ‘South-South Alliances and Tri-angular Cooperation’.

Zuid-Zuid samenwerking is een veelbesproken onderwerp wanneer het om internationale (ontwikkelings)samenwerking gaat. Onder de traditionele (Westerse) donoren wordt deze vorm van ontwikkelingssamenwerking niet altijd met open armen ontvangen en soms zelfs argwanend aanschouwd. Maar waarom eigenlijk? Maakt Zuid-Zuid samenwerking de Noord-Zuid samenwerking overbodig en in hoeverre verschillen deze twee vormen? Dr. Modi biedt inzichten vanuit Indiaas perspectief.

The Global South

Al in de jaren zestig vormde een groot deel van de landen die wij nu tot de Global South rekenen de Non Aligned Movement (NAM), om tijdens de Koude Oorlog een eigen blok te vormen in een bipolaire wereld. Veel van deze landen hadden zich net bevrijd van hun koloniale juk en waren zich aan het ontwikkelen. Zij hadden hun eigen interne problemen en waren niet in staat te investeren in elkaar. Het Zuiden slaagde er dan ook niet in een sterk blok te vormen en veel landen vielen terug op de Washington Consensus voor investeringen met de hoop op ontwikkeling.

Kwakkelende Westerse economieën en de opkomst van sterke economieën in het Zuiden, maken nu aan deze verhoudingen een einde. Landen als China en India investeren enorm in ontwikkelende landen. Modi ziet dan ook geen eenduidige Global South meer, maar een tweedeling in opkomende economieën enerzijds en ontwikkelingslanden – voor een groot deel in Afrika – anderzijds. Waar landen uit de Global South in de jaren zestig het Westen nodig hadden voor investeringen, lijken de landen elkaar nu goed aan te vullen. Zuid-Zuid samenwerking behelst een nieuwe aanpak, waarbij Westerse ideeën en financiële steun niet langer leidend zijn. Deze ontwikkeling wordt hier dan ook vaak met argusogen bekeken.

Foto: tgraham (cc)

Ik haat advertenties omdat ze niet begrijpen wie ik werkelijk ben

COLUMN - Ik ben zo voor advertenties. Mijn leven zou verschralen met een ‘nee-nee’-sticker op de deur. Ik ben verslaafd aan reclamefolders. Heerlijk dat gevoel van schaarste dat van de pagina’s spat, maar waar je niet aan toegeeft. Reclame die ik kan weerstaan, geeft mijn zelfvertrouwen een enorme boost. Dus mag dat ook best digitaal. Alleen verwacht ik daar wel wat intelligentere verleidingen. En dat moet, met alle metrieken die van mij worden bijgehouden, toch geen enkel probleem zijn.

Gek genoeg is het dat wel.

Hoe moeilijk is het nu om mij een boek voor te stellen over 1) journalistiek, 2) moderne geschiedenis, 3) internet of 4) opvoeden (Bol.com)? Hoe lastig kan het zijn om mij een broek aan te smeren (Zalando)? Apple-toebehoren? De nieuwste iPhone voor een stevige korting (ik heb een iPhone, surf met Safari)? Kaarten voor concerten (Spotify) of krantenabonnement (6000 feeds)?

Ik wacht.

Het zijn logische aanbiedingen op basis van informatie die elke site moeiteloos kan bijhouden. Je kan je kwaad maken over wat sites allemaal van je bijhouden, kwader word ik van het resultaat waar die enorme data-opslag toe leidt. De aangeboden waar passen zonder uitzondering bij de onderwerpen in mijn inbox, mijn tweets van de afgelopen 24 uur, mijn blogs bij WordPress of mijn vrienden op Facebook. Probleem: de aangeboden waar past niet bij mij.

Waarom noemen we ‘gezinsdrama’ niet gewoon moord?

Via Frontaal Naakt:

Afgezien van het feit dat de term [‘gezinsdrama’] dus een extra belasting is voor achterblijvende partner en familie (zij zijn de familie waarin het familiedrama plaatsvond, zij waren collectief de dramatische spiraal binnen hun gelederen niet de baas) denk ik dat hij gevaarlijk is. Het maakt het makkelijker voor potentiële daders (mannen die geen ‘nee’ of ‘voorbij’ accepteren en met het rudiment voor dit soort scenario’s in hun hoofd lopen) zichzelf in dat scenario als een slachtoffer, rebel of zelfs soort held te gaan zien, of een combinatie van alle drie. […]

Dit soort karakters is zeer vatbaar voor de gedachte hoe ze herinnerd zullen worden. Het woord ‘gezinsdrama’ kan ze sterken in het waanidee dat er met verdriet en spijt aan ze teruggedacht zal worden, met de gedachte ‘hadden we maar ingezien hoe hij leed….’. De reguliere onvolwassen zelfmoordfantasie gekoppeld aan de walgelijkste vorm van zelfzuchtige controlfreakerij over je graf heen.

Strengere regels zijn niet altijd de oplossing

Uit een bericht op nu.nl:

Omdat vanaf 1 januari 2014 minderjarigen geen alcohol meer mogen drinken willen kroegen en discotheken niet het risico lopen een boete te krijgen en weren ze daarom jongeren tot en met zeventien jaar. […]

Gemeenten maken zich zorgen. Ze zijn bang dat jongeren op straat gaan hangen of zich gaan bezatten in zogenoemde zuipketen.

Wijkteampje oprichten?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende