Ayn Rands pleidooien voor ongebreideld egoïsme en radicale economische ongelijkheid vallen met een beetje creativiteit prima in te passen in een algemener conservatief frame. En dat komt sommige conservatieven goed uit. Binnen de bredere conservatieve beweging is Ayn Rand altijd een controversieel figuur geweest. Aan de ene kant biedt haar dualistische wereldbeeld – waarbij zij onderscheid maakt tussen heroïsche producenten en profiterende uitvreters – een duidelijke rechtvaardiging voor radicale sociale en economische ongelijkheid. En dat is uiteraard iets wat conservatieven, die bestaande ongelijkheid in stand wensen te houden, of zelfs willen vergroten, natuurlijk prima bevalt. Aan de andere kant vielen veel van Rands filosofische overtuigingen, met name haar militante atheïsme, juist weer niet in goede aarde. Ook traditionele religieuze overtuigingen maken immers deel uit van de status quo en kunnen bovendien worden gebruikt om het belang van aardse ongelijkheid ondergeschikt te maken aan dat van een toekomstige hemelse beloning.
Twee dreigingen — weinig begrepen, nog minder bemind — één apocalyps.
Deze quiz geeft je een citaat, jij moet raden of het over ISIS of ebola gaat.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
COLUMN - Omdat ik momenteel een cursus aan het voorbereiden ben over islamitisch Spanje, kocht ik een tijd geleden in mijn favoriete antiquariaat een boek dat daarover leek te gaan: The Mezuza in the Madonna’s Foot van Trudi Alexy. Oral histories exploring 500 years in the paradoxical relationship of Spain and the Jews, zegt de ondertitel. Ik verwachtte iets aan te treffen over de geschiedenis van joden in Spanje na 1492, toen de katholieke majesteiten Ferdinand en Isabella besloten alle joden Spanje uit te jagen.
Mijn nieuwe aanwinst bleek een miskoop, maar en wel hele gelukkige. Over Spaanse joden die ervoor kozen in Spanje te blijven, hetzij als converso, het zij als marrano (jood in het geheim) trof ik wel wat aan, maar bedroevend weinig. Het boek gaat voornamlijk over Joden die tijdens de Tweede Wereldoorlog via het Spanje van Franco een veilig heenkomen zochten en daar in groten getale ook in zijn geslaagd. De auteur was er – als kind – één van.
Zij schetst in haar boek een beeld van de vluchtroute via Spanje door middel van interviews met gevluchte Joden, met mensensmokkelaars en hulpverleners. En passant probeert ze een antwoord te geven op de vraag hoe het mogelijk was dat de bevolking van een land met zo’n enorm vijandige houding tegenover Joden hen toch hielp toen dat nodig was en daarvoor zelfs druk weerstond van bondgenoot Nazi Duitsland om zich anders op te stellen. Dat antwoord komt niet heel goed uit de verf, maar de verhalen zijn een genot om te lezen.
De vierde onthoofding alweer van een Westerling door de zich IS noemende terreurgroep. Dezelfde filmpjes, hetzelfde achtergrondje, dezelfde zwarte en oranje pakjes, dezelfde gezwollen dreigementen. Kennelijk hebben de terroristen er belang bij dat wij elke onthoofding te zien krijgen, en kennelijk hebben we de vorige drie keer precies goed gereageerd. Er volgde immers een vierde keer, en er komt zeker ook een vijfde keer.
Het zou ongehoord zijn als bijvoorbeeld de VS zouden ingrijpen op YouTube om alle fundamentalistische kalifaatrommel er af te flikkeren. Het zou een schandaal van jewelste opleveren als Mark Rutte de verzamelde pers zou vragen – alleen maar vragen! – om geen aandacht meer te besteden aan IS-propaganda. De Telegraaf zou in de allergrootste chocoladeletters PERSBREIDEL op de voorpagina zetten.
En dat zou het ook zijn. Maar is dat altijd fout? Ik weet wel dat censuur bijna een groter taboe is dan pedofilie. Maar we hebben al politie ingezet om ongewenste meningsuitingen te beëindigen, we hebben al een razend populaire politicus die censuur bepleit, en we hebben al media die continu jagen op vlagvertoon. Voorop in deze lopen ironisch genoeg precies dezelfde politici en mediakanalen die met graagte IS-propaganda verspreiden. Propaganda die heel wat effectiever is dan drie jochies met een vlag. En geen hond die er wat van zegt.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Niet alleen worden de zorgprofessionals fors getroffen door de aanstaande stelselwijzigingen, een deel van de bezuinigingen wordt ingezet voor het creëren van nog meer bureaucratie. Nu al zijn de contouren van een nationale zorgramp zichtbaar.
Elke instelling voor jeugd-ggz (kinderpsychiatrie) moet vanaf januari alleen al in Friesland 96 keer per jaar vergaderen met gemeenteambtenaren. [..] [Het] komt erop neer dat een instelling als Accare (Noord-Nederland) 30 gedragswetenschappers en psychologen moet ontslaan zodat er dertig gemeenteambtenaren voor kunnen worden aangesteld. Die onderhandelen met instellingen als Accare
Amsterdam heeft, binnen tien jaar zeg maar, een islamitische meerderheid.
Aldus Frits Bolkestein in november 2005 in het tv-programma Buitenhof (via).
Hoewel de laatste harde cijfers uit 2009 dateren, is het overduidelijk (dat was toen overigens ook al zo) dat Bolkesteins voorspelling pure paniekzaaierij was. Als we genereus zijn, is momenteel misschien vijftien procent van de Amsterdammers moslim. Maar voor hetzelfde geld – bijvoorbeeld als de daling van 2008 naar 2009 geen uitschieter is geweest – is het een procentje of twaalf.
Hoe dan ook: van een meerderheid is bij lange na geen sprake. En dat zit er ook in de toekomst niet in. In 2007 schatte (pdf) het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) dat, uitgaande van het meest waarschijnlijke scenario, in 2050 acht procent van de Nederlandse bevolking uit moslims zal bestaan. En dat cijfer maakt een islamitische meerderheid in Amsterdam, op zijn zachtst gezegd, twijfelachtig – zelfs in 2050.
Die veronderstelde islamitische meerderheid in 2015 was volgens Bolkestein, mede vanwege de komst van de gekozen burgemeester, een ‘zeer groot’ probleem:
Wij moeten vooruitkijken naar de situatie waar Amsterdam een islamitische burgemeester heeft, die dan […] hoofd van de politie zou zijn.
Waarom een islamitische burgemeester een probleem zou zijn, vertelde Bolkestein er echter niet bij. De suggestie was niettemin duidelijk: een islamitische crime fighter is een contradictio in terminis. Of wellicht zou zo’n type de sharia komen brengen.
COLUMN - 14.00 uur: Mijn dienst begint. Mijn collega draagt over en vertelt onder andere dat er gisteren een flinke ruzie heeft plaatsgevonden tussen Kane en Dylan. Mijn collega is er tussen gesprongen, anders was het nog meer uit de hand gelopen. Patricia is langs een aantal winkels geweest en heeft bij eentje een sollicitatieformulier gekregen. Collega R. heeft zich vanochtend ziek gemeld en aangezien er geen vervanging is, sta ik er vanaf 14.30 uur alleen voor. Twee jongeren zijn op hun kamer, de anderen zijn nog op school.
14.30 uur: Ik zet de thee vast klaar. Ik check mijn mail en lees de rapportage. De telefoon gaat. Het is Marijke, Kanes plaatser van Bureau Jeugdzorg, om een afspraak te maken om langs te komen. We plannen een afspraak en ik vertel over de heftige ruzie gisteren bij mijn collega.
14.55 uur: Patricia stormt binnen. Opgefokt vertelt ze dat ze na moest blijven en nu bijna te laat is voor haar halfjaarlijkse evaluatie. Ik ken Patricia inmiddels lang genoeg om te weten dat ze stikzenuwachtig is voor het gesprek van straks. Was het geen nablijven geweest, dan was het wel iets anders. ‘Rustig, Patries, ga even zitten. Je bent mooi op tijd, je voogd is er nog niet eens. Dat van dat nablijven bespreken we straks wel. En die evaluatie, daar hoef je je niet druk om te maken. Die heb ik toch samen met je ingevuld, dus je weet al wat er in staat.’ De tranen springen in haar ogen. ‘Ja, maar straks komt “dat mens” ineens. Alhoewel, ze komt nooit, dus vandaag zeker ook niet.’ Dan gaat de bel. Haar voogd, inderdaad zonder Patricia’s moeder.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Aldus de vorige minister van financiën, Alexej Koedrin.
[…] over een à twee jaar kan de economie van Rusland wel eens tot 4 procent krimpen […]Het zijn vooral de laatste sanctiemaatregelen van september dit jaar van de Verenigde Staten en de Europese Unie die Rusland hard treffen. Ze zijn gericht tegen de olie- en gasbedrijven en de ondernemingen die de infrastructuur aanleggen of voor het transport van energie zorgen. […]
Ook Russische bedrijven die niet onder de westerse sancties vallen, kunnen inmiddels moeilijk op de westerse kapitaalmarkt terecht omdat banken, pensioenfondsen, beleggingsinstellingen en investeerders huiverig zijn om krediet te verstrekken. Bij een volgende westerse sanctieronde kunnen hun Russische cliënten worden getroffen en zitten ze met de gebakken peren. In de praktijk hebben de huidige westerse sancties tegen de grote Russische olie- en gasbedrijven dus een veel groter en bijkomend effect: de geldkraan naar heel veel andere Russische ondernemingen wordt door kredietverstrekkers dichtgedraaid. Zo werken de sancties veel zwaarder door op de economie van Rusland, dan aanvankelijk gedacht.
Bovendien, zo berekende de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBRD) moeten de grote Russische bedrijven vóór eind 2015 190 miljard dollar aan westerse leningen afbetalen, zonder de mogelijkheid die te herfinancieren in Europa of de Verenigde Staten. Tegelijkertijd heeft er een immense kapitaalvlucht uit Rusland plaats. De schattingen voor 2014 lopen al tegen de 100 miljard dollar (79 miljard euro) die snel elders in de wereld is ondergebracht.
Stapel also admitted today that he had been leaving comments on Retraction Watch using a fake name, “Paul,” and referring to himself in the third person, which we consider sock puppetry.
Het heeft er de schijn van dat het vertrek van Diederik Stapel uit Tilburg, anders dan het NRC Handelsblad bericht, niet zoveel heeft te doen met solidariteit met Dautzenberg. Het gebruik van sockpuppets staat in elk geval op gespannen voet met de openheid die van goede wetenschap wordt verwacht.
Een grap waarin slutty slut, feminazi en firebrand liberal Lena Dunham en econoom Thorstein Veblen samen kwamen, liep op hilarische wijze uit de hand.
Aldus Amerikaanse functionarissen over de steeds nijpender wordende situatie in Koerdische stad Kobani.
En uiteraard is dat omdat Turkije de Koerden als een grotere bedreiging ziet dan IS.
De opmerkingen waarvoor de Amerikaanse vicepresident Joe Biden onlangs zijn excuses aan Turkije en de Golfstaten aanbood, waren weliswaar diplomatiek onhandig, maar ook heel erg waar:
“In a room where people unanimously maintain a conspiracy of silence, one word of truth sounds like a pistol shot.” So said Polish defector and poet Czeslaw Milosz when accepting the Nobel Prize in Literature in 1980. The conspiracy of silence around the Gulf States’ links to extremism in Syria hasn’t been unanimous. But there were still many ears ringing after Vice President Joe Biden fired off at Harvard last Thursday. Biden stated that “[his] constant cry was that our biggest problem is our allies—our allies in the region were our largest problem in Syria.” This was because “they were so determined to take down Assad and essentially have a proxy Sunni-Shia war…[that] they poured hundreds of millions of dollars and tens, thousands of tons of weapons into anyone who would fight against Assad—except that the people who were being supplied were al Nusra and al Qaeda and the extremist elements of jihadis coming from other parts of the world.” Biden even said that Turkish president Recep Tayyip Erdogan had admitted to him that Ankara “let too many [fighters]” enter Syria.
Het conflict in het Midden-Oosten leidt ook in Europa tot spanningen:
Koerden en radicale moslims zijn vannacht met elkaar op de vuist gegaan in de Duitse stad Hamburg.
Eerder al waren er al vechtpartijen tussen Yezidi’s en moslims in het Duitse Celle.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.