Amsterdam heeft, binnen tien jaar zeg maar, een islamitische meerderheid. Aldus Frits Bolkestein in november 2005 in het tv-programma Buitenhof (via). Hoewel de laatste harde cijfers uit 2009 dateren, is het overduidelijk (dat was toen overigens ook al zo) dat Bolkesteins voorspelling pure paniekzaaierij was. Als we genereus zijn, is momenteel misschien vijftien procent van de Amsterdammers moslim. Maar voor hetzelfde geld – bijvoorbeeld als de daling van 2008 naar 2009 geen uitschieter is geweest – is het een procentje of twaalf. Hoe dan ook: van een meerderheid is bij lange na geen sprake. En dat zit er ook in de toekomst niet in. In 2007 schatte (pdf) het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) dat, uitgaande van het meest waarschijnlijke scenario, in 2050 acht procent van de Nederlandse bevolking uit moslims zal bestaan. En dat cijfer maakt een islamitische meerderheid in Amsterdam, op zijn zachtst gezegd, twijfelachtig – zelfs in 2050.
Het conflict in het Midden-Oosten leidt ook in Europa tot spanningen:
Koerden en radicale moslims zijn vannacht met elkaar op de vuist gegaan in de Duitse stad Hamburg.
Eerder al waren er al vechtpartijen tussen Yezidi’s en moslims in het Duitse Celle.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
COLUMN - 14.00 uur: Mijn dienst begint. Mijn collega draagt over en vertelt onder andere dat er gisteren een flinke ruzie heeft plaatsgevonden tussen Kane en Dylan. Mijn collega is er tussen gesprongen, anders was het nog meer uit de hand gelopen. Patricia is langs een aantal winkels geweest en heeft bij eentje een sollicitatieformulier gekregen. Collega R. heeft zich vanochtend ziek gemeld en aangezien er geen vervanging is, sta ik er vanaf 14.30 uur alleen voor. Twee jongeren zijn op hun kamer, de anderen zijn nog op school.
14.30 uur: Ik zet de thee vast klaar. Ik check mijn mail en lees de rapportage. De telefoon gaat. Het is Marijke, Kanes plaatser van Bureau Jeugdzorg, om een afspraak te maken om langs te komen. We plannen een afspraak en ik vertel over de heftige ruzie gisteren bij mijn collega.
14.55 uur: Patricia stormt binnen. Opgefokt vertelt ze dat ze na moest blijven en nu bijna te laat is voor haar halfjaarlijkse evaluatie. Ik ken Patricia inmiddels lang genoeg om te weten dat ze stikzenuwachtig is voor het gesprek van straks. Was het geen nablijven geweest, dan was het wel iets anders. ‘Rustig, Patries, ga even zitten. Je bent mooi op tijd, je voogd is er nog niet eens. Dat van dat nablijven bespreken we straks wel. En die evaluatie, daar hoef je je niet druk om te maken. Die heb ik toch samen met je ingevuld, dus je weet al wat er in staat.’ De tranen springen in haar ogen. ‘Ja, maar straks komt “dat mens” ineens. Alhoewel, ze komt nooit, dus vandaag zeker ook niet.’ Dan gaat de bel. Haar voogd, inderdaad zonder Patricia’s moeder.
CNN verheft angstzaaien tot kunst en waanzin tegelijk:
Video hier.
Let vooral ook op de aanhalingstekens en het vraagteken, waarvan NYU’s mediaprofessor Jay Rosen zegt:
Notice the question mark at the end. That question mark is their “out.” It is the production of innocence. “We’re not saying it, we’re just asking the question.”
By sowing doubt — Wait a minute: the ISIS of biological agents? Could Ebola really be that? Do the people in charge not know? I heard about this thing in Texas …Holy shit! — CNN feeds the fear while at the same time eluding all responsibility. The question mark keeps the audience in a state of pop-eyed astonishment, while limiting CNN’s liability for a statement it refuses to make. […]
What’s funny is that the quotation marks and the question mark add up to: Did someone say this, or not? We have no idea.
Eerder zagen we iets dergelijks al eens langskomen als het Cavuto mark.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Zo weet nu.nl ons te melden:
Bijna een derde van de politiemensen kreeg in een jaar tijd tijdens het werk te maken met agressie en of bedreiging van burgers.
Misschien omdat dit hun werk is? Zo maar een gedachte.
COLUMN - Sommige wetenschapsjournalisten benutten ook Facebook om iets over de wetenschap te vertellen. Eén van hen is Huub Eggen, die elke dag commentaar geeft op een satellietfoto of een foto van de wolken of op een ander voorbeeld van de natuurkunde van het vrije veld. Van hem komt bovenstaande NASA-foto van het Midden-Oosten (je kijkt naar het oosten; klik = groot).
Huub geeft altijd natuurkundig commentaar – laat ik zijn geste eens beantwoorden met wat historisch commentaar. Het is misschien wat pedant als je dingen gaat aanwijzen waar je bent geweest, maar ik heb de afgelopen tien jaar een aanzienlijk deel van dit gebied mogen bereizen. Hier is een foto waar ik wat aantekeningen bij heb gemaakt:
Linksonder staat CP: dat is de Cilicische Poort, een ooit smalle pas door het Taurusgebergte waar mijn reisgenoot en ik in 2003 eindeloos naar op zoek zijn geweest – tot we ons realiseerden dat de poort vanzelfsprekend niet meer smal was maar met dynamiet was verbreed. Meer foto’s hier.
Iets rechtsboven staat Issus: de plaats waar Alexander de Grote in november 333 v.Chr. slag leverde met Darius III Codomannus. Ik houd er niet zo van te spreken over het wereldhistorische belang van deze of gene veldslag, omdat het doorgaans kwakgeschiedenis wordt, maar dit keer kun je achteraf zeggen dat de afloop gevolgen had van enige betekenis. Door toenemende handel en steeds grotere politieke eenheden werd het oostelijk Middellandse Zee-gebied in die tijd cultureel steeds homogener. Door bij Issus het Perzische leger te verslaan, besliste Alexander niet alleen zijn oorlog met de Perzen, maar werd ook duidelijk dat de groeiende culturele eenheid – de vakterm is koinè – een Grieks gezicht zou hebben. Hier is het slagveld van Issus.
ANALYSE - In Nederland kan je giften die je doet aan een goed doel aftrekken van je inkomen. Op die manier betaalt de overheid 36 tot 52% van je gift. De aftrekbaarheid is ooit ingesteld om mensen te stimuleren geld aan goede doelen te geven. Dat klinkt als een goede maatregel die moreel gedrag bevoordeelt. Maar vanuit bepaalde filosofische perspectieven, is het juist onrechtvaardig of zelfs immoreel om bepaald gedrag te bevorderen.
Consequentialisten en deontologen
De moraliteit van een handeling kan je op verschillende manieren beoordelen: op basis van de gevolgen die de handeling heeft of op basis van intentie van de actor. Volgens de eerste doctrine, het consequentialisme, is het bevorderen van het doen van giften heel wenselijk. Immers meer mensen geven aan goede doelen! Daarmee krijgen die goede doelen meer geld om hun goede werk te doen. Iedereen wint!
Maar volgens de tweede benadering, de deontologie, wordt de moraliteit van een handeling bepaald door de intentie van de actor. Stel nu dat iemand 59 euro geeft aan een goed doel; dat is één euro onder het minimumbedrag waaronder je je gift kan aftrekken. Als hij 60 euro uit zou geven zou hij 22 euro terugkrijgen van de belastingen: die ene extra euro levert dus 21 euro op! Als iemand om die reden een extra euro geeft, doet dat volgens deze benadering af aan de moraliteit van de handeling. Liefdadigheid zijn dingen die je doet omdat je er zelf niet beter van wordt. Als je fiscaal gestimuleerd wordt om giften te geven zijn er gevallen waarop je vanuit egoïstisch perspectief beter meer dan minder kan geven. Vergelijk dit met het wettelijk verbod op door rouwstoeten heen rijden. Als je dit alleen maar doet om dat je anders door de wet gestraft wordt, heeft het niets met respect voor de doden te maken maar heeft het alleen te maken met respect voor de wet.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Een van de oorzaken is het ‘anti-islamklimaat’ in Nederland.
Meer achtergrond hier.
Een paar kanttekeningen: vooralsnog gaat het om een beperkte steekproef:
Van de 70 moskeeën, inclusief 4 organisaties, die een vragenlijst over tegen hen gerichte agressie hebben beantwoord, heeft twee derde (48) verschillende vormen van agressie meegemaakt en één derde (22) niet.
Het gaat bovendien om de afgelopen tien jaar en het omvat incidenten variërend van ingegooide ruiten tot herhaalde pogingen tot brandstichting.
ACHTERGROND - De Amsterdamse VVD maakte zich vorige week druk om een activiteit van stichting Kantara-Brug die aparte zwemlessen organiseert voor vooral Turkse en Marokkaanse mannen. De Telegraaf (‘Apartheid in zwembad’) en GeenStijl (‘Raadsvragen om racistisch haatzwembad in 020’) reageerden groots en verontwaardigd.
Waar gaat het over?
Mannenemancipatie
Het zwemmen voor mannen is een een onderdeel van het project ‘Gouden Mannen’ van de Stichting Kantara-Brug. Het is volgens een persbericht van de stichting een onderdeel van het Man 2.0 programma. Dit is een programma gericht op mannenemancipatie. Het is door het Oranjefonds opgezet en werd door het fonds ook financieel en inhoudelijk gesteund. Doel van het programma is de maatschappelijke participatie en emancipatie van autochtone en allochtone mannen in de leeftijd van 15 tot 65 jaar, die laag opgeleid zijn en een sociaalmaatschappelijk geïsoleerd leven leiden, te bevorderen.
Het project van Kantara-Brug, gericht op sociaal-geisoleerde mannen van 50 jaar en ouder, van vooral Turkse en Marokkaanse afkomst (maar ook andere etnische groepen), was één van de 23 deelnemende projecten en kreeg volgens de stichting veel waardering. Net als de andere 22 mannenemancipatieprojecten, was ook het programma van Kantara primair op mannen gericht. Zie voor meer informatie de website van het Oranjefonds.
Kantara schrijft in haar persbericht:
Turken maakten zeventig uur per week, dat deden Hollanders niet.
Wim Barendse, voormalig groenteteler, haalt herinneringen op aan de eerste Turkse gastarbeiders waarmee hij te maken kreeg.
Het waren echte harde werkers, altijd bereid om overuren te maken. Vooral met schoonmaken en vuile was sorteren. En ze gaven niet overal commentaar op.
Aldus Paul Tettero, oud-directeur van Wasserij Eigen Hulp in Den Haag.
Het bevindelijk gereformeerde Van Lodenstein College in Kesteren bindt de strijd aan met leerlingen die in te korte rokjes naar school komen. Zij mogen rekenen op een gesprek met een van de vier ‘kledingcoaches’.
De middelbare scholengemeenschap wil ‘vriendelijk, maar toch ook duidelijk optreden’ tegen leerlingen die ‘niet netjes’ in de les verschijnen. Dat schrijft ze in een brief aan de ouders […]
De kleding moet getuigen van ‘het verschil tussen man en vrouw’.
Geen enkele leerling schendt de rokjesplicht, maar sommigen verschijnen volgens de school wel in erg korte rokjes ten tonele. Volgens de school wordt er ‘door buitenstaanders met verbazing […] gekeken naar hoe enkele leerlingen erbij lopen’. Tijdens een gesprek met een kledingcoach ‘wordt de afspraak gemaakt dat het betreffende kledingstuk de volgende dag niet meer wordt gedragen’.
Stelde de Kamerfractie van PvdA zich in het debat over de missie naar Irak nog terughoudend op, nu wil de partij zo snel mogelijk zoeken naar een juridische basis om ook in Syrië de terreurbeweging Islamitische Staat (IS) te bestrijden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
