1. 1

    Dat is de echte katholiek en islamiet: onderwerpen aan God is de vrijheid. Je bent vrij zolang je doet wat er je gezegd wordt. Ik snap het.

    …om te doen wat je behoort te doen. En wie bepaalt wat behoort?

  2. 3

    Wat een droeftoeter. Zijn enige argument is dat het nu zo slecht is omdat zijn clubje niet meer achter de knoppen mag zitten. Het leest vrijwel als een natte scheet van Hans Jansen.

  3. 4

    Bart Jan Spruyt, waarom?!

    Kunnen we niet een reeks inspirerende quote du jours plaatsen? Ik houd er ook wel eens van om me te ergeren maar dit is gewoon beneden niveau (en bovendien kan ik dan net zo goed de meningenpagina van De Volkskrant lezen…oh wacht, daar komt het vandaan.)

  4. 5

    Eigenlijk zonde van mijn tijd, maar ik moet toch even wijzen op de tegenspraken waar Bart zich makkelijk op laat betrappen, alleen al in dit stukje:

    “christelijke traditie is tolerantie geen deugd die je in de eerste plaats van anderen eist, maar een zelfbeperking die je jezelf oplegt. Zij bestaat in de overtuiging dat je je eigen overtuiging niet aan anderen oplegt”

    En een paar regels daarvoor:
    “de laatste mens is niet alleen een feit maar ook een programma. Hij zal namelijk niet rusten voordat … iedere vorm van discriminatie tot in de kleinste uithoek is uitgerookt, er geen ambtenaren met gewetensbezwaren meer zijn, … er geen jongen meer wordt besneden. Ik zou niet weten waarom je in die wereld zou willen wonen. Geef mij dan maar de christelijke era.”

    Maar goed, het hele stukje lezende, lijkt die Spruyt me prima passen bij de conservatieve Volkskrant van tegenwoordig.

  5. 6

    Nou beste meneer Spruyt, als je zonodig een religie wilt hebben om maar iets te hebben om je aan vast te houden dan zijn er opties die geen centrale macht van norse, oude blanke mannen kennen en waarbij je niet bang hoeft te zijn om eeuwig te branden als je seks voor het huwelijk hebt gehad. Ja, nu denk je vast “shit, had ik dat vroeger maar geweten…”

  6. 8

    Hij snapt zijn Nietzsche gewoon niet helemaal.

    Nietzsche stelde de diagnose dat God* dood was, en voorspelde dat, zodra dit besef eenmaal is doorgedrongen in de samenleving, de mensheid daar maar moeilijk mee zou kunnen omgaan … en dus een alternatief streven nodig zou hebben. (Nietzsche stelde zoals bekend een streven naar de ‘Übermensch’ voor.)

    Spruyt11, echter, stelt vast dat wij mensen dit alternatieve streven blijkbaar helemaal niet nodig hebben. En baalt dáárvan: ‘steeds minder mensen lijden nodeloos onder ouderwetse hiërarchieën en niemand zit daarmee!’ is wat hij lamenteert.

    En stelt dus de reanimatie van God voor om die ouderwetse hiërarchieën, en het nodeloze lijden die ze met zich meebrengen, opnieuw rechtvaardiging in te blazen.

    Maar het zit verschil met Nietzsche zit dus niet alleen in de voorgestelde oplossing (‘Übermensch’ v. de reanimatie van God) maar vooral in de diagnose van het probleem: Nietzsche dacht namelijk een probleem te zien (en een probleem vraagt nou eenmaal een oplossing) maar Spruyt ziet juist geen probleem—en zoekt dáár een ‘oplossing’ voor.

    Totaal geperverteerd dus, die man.
    _____
    * d.w.z., de ‘hogere wereld’, lange tijd ons traditionele streven, de zin en het doel van ons bestaan …

  7. 9

    Het is ook een schizofreen stuk. Het verdwijnen van de christelijke politiek is een ramp, aldus Spruyt, want alleen de christelijke politiek staat borg voor tolerantie en democratie. In werkelijkheid hebben christelijke partijen — of althans, die partijen waar Spruyt mee sympathiseert, de CHU en de SGP — zich met hand en tand verzet tegen uitbreidingen van het kiesrecht. Evenmin waren het voorvechters van een tolerante samenleving. Dat weet Spruyt natuurlijk ook wel. Hij is feitelijk helemaal geen liefhebber van democratie en tolerantie. Waar hij nostalgisch naar terugverlangt is een hiërarchische samenleving, geordend naar Gods vaste wetten, een samenleving waarin iedereen zijn plaats kent en zich gehoorzaam schikt naar de boven ons gestelde autoriteiten. Dat mag Spruyt best vinden, maar het zou eerlijker en moediger zijn als Spruyt hier gewoon voor uitkwam, in plaats van te huichelen dat ’t hem gaat om democratie, tolerantie en een zorgzame samenleving.

    Diezelfde huichelachtige schizofrenie blijkt ook uit de individuele voorbeelden. Er is een “nieuwe meerderheid” gekomen, volgens Spruyt, “die van seculiere, blanke, liberale heren”. Zou Spruyt graag meer macht zien voor vrouwen, socialisten en zwarten? Nee, natuurlijk niet. De kritiek is slechts ‘concern trolling’. Een andere klacht luidt dat de “post-christelijke wereld geen enkele prioriteit [schenkt] aan primaire impulsen als defensie en veiligheid, families en gezinnen, geloof en voortplanting”. In plaats daarvan houdt men zich bezig met “secundaire impulsen”, zoals bijvoorbeeld “zorg, kinderdagverblijven, ouderschapsverlof”. Ik zou denken dat deze drie alles te maken hebben met de primaire impulsen van “families en gezinnen”. Maar Spruyt stelt alleen belang in het traditionele gezin. Dit verbergt hij echter achter irrelevant geneuzel over ‘primaire en secundaire impulsen’. (Wat betreft defensie zou Spruyt weinig reden tot klagen moeten hebben. Nederland is alweer aan een nieuwe oorlog begonnen — wat is ‘t? de vierde, de vijfde, in 10 jaar tijd?)

  8. 10

    @9: “die van seculiere, blanke, liberale heren” daar moest ik ook wel een beetje om lachen. Vervang immers seculiere door religieuze en liberale door conservatieve en je hebt de oude meerderheid waar Spruyt zo naar terug verlangt. Daarbij gesteld dat in Spruyt’s goede oude tijd die blanke heren nog veel meer in de meerderheid waren dan nu op de plaatsen waar het telde. Een stukje verder noemt hij zelfs nog de aanwezigheid van vrouwen op alle kieslijsten als één van de gruwelbeelden van de wereld waar hij niet in wil wonen.

  9. 11

    @1: Ik miste eigenlijk nog het meest voor de hand liggende: Arbeit macht Frei. En kom nou niet met dat verdomde Godwin-argument. Spruyt – whats in a name – zegt het gvd met bijna zoveel woorden.

    Zeg het maar: Spruyt is gewoon een gore… vooruit, KLOOTZAK.