Minister Guusje ter Horst gaat zich binnen het kabinet sterk maken voor een bindend correctief referendum. Een referendum dat kan worden aangevraagd door het volk, waarbij de besluiten van de overheid kunnen worden teruggedraaid. Ik ben altijd een beetje huiverig voor dit initiatief geweest. Allereerst omdat het soms simpelweg nodig is om impopulaire maatregelen door te voeren, ook al is bijna niemand er gelukkig mee. Anderzijds kan het gebeuren dat bijvoorbeeld een religieuze gek of bedrijf met teveel geld ermee vandoor gaat, een internetpagina bouwt en voor je het weet kan je met z'n allen naar het stemhokje om het recht op het homohuwelijk of abortus te verdedigen of nog erger, ben je aan het meewerken aan het terugdraaien van ziekenhuisbeleid dat een paar farmaceutische bedrijven dwars zit. Een triomf voor de democratie? Misschien, maar een (groot?) deel van zulke referenda zal een lage opkomst kennen, aangezien het buiten de doelgroep niemand kan interesseren. En een te lage opkomst betekent over het algemeen dat de politiek zich er -terecht - niets van aan zal trekken. Iets wat ongetwijfeld kwaad bloed zal zetten in het huidige politieke klimaat.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Als het landsbelang in het geding is, mag iedere minister ons op zondag bellen. Maar deze situatie waar we nu wereld- wijd in zitten, moet op een meer afgewogen manier worden behandeld dan waar de zondagavond ons ruimte voor biedt. [..] De minister mag mij altijd bellen, 24 uur per dag. Maar ik ga er wel vanuit dat hij een juiste inschatting maakt van de urgentie van zijn telefoontje. Hij weet dat zondagsrust ons een lief ding waard is.”
Kamerlid Ernst Cramer, woordvoerder Financiën van de ChristenUnie stelde het niet op prijs dat hij op zondag persoonlijk werd geïnformeerd over het nieuwe steunplan voor de ING. Volgens hem was er geen sprake van een noodsituatie omdat het onderwerp al enkele weken speelde.
The angry mob 2.0 is een van de nadelen van de betrokkenheid van lezers op het net. Ik heb het niet over reaguurders die vanwege een gepost artikel een paar tierende regels posten; vaak gaan dergelijke comments, hoe infantiel ook, wel degelijk over de inhoud. Er is inmiddels een traditie ontstaan op diverse blogs waar posters als eigengereide polemisten een reactie schrijven. Noem ze kinderachtig of overbodig, maar ze zijn part of the deal van blogs en kruiden de discussie.
Nee, ik bedoel een ander type. De homo verontwaardicus als onderdeel van the angry mob 2.0. De homo verontwaardicus uit the angry mob 2.0 schiet een losse flodder in de menigte als reactie op een nieuwsbericht. Neem het gruwelijke bericht van een meisje dat in het noorden van het land is aangereden. Op 4 februari gebeurd. Enkele minuten nadat de Telegraaf het bericht had gepost, stond the angry mob 2.0 klaar. Je hoorde ze met hun digitale hooivorken al aanstormen. En ja hoor: ze zeggen allemaal iets lelijks over het type auto waarmee het ongeluk is veroorzaakt (‘zie je weer, weer zon mercedes aso! Zal wel een taxi chauffeur of zo zijn geweest, want dat zijn ook allemaal asos, stuk voor stuk!’), iets zinloos over het slachtoffer (‘Veel scholieren denken dat ze hier voorrang hebben, terwijl dat niet zo is’) en over hoe dit voorkomen had moeten worden (‘Meer camera toezicht en veel meer bekeuren’). Er is zelfs iemand die een weblog bijhoudt van zijn Telegraaf-commentaren.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Mevr. Sonja Eggerickx, voorzitster van de Unie Vrijzinnige Verenigingen, laat de Vlaamse pers weten (zie o.a. De Standaard 22/01) blij te zijn dat President Obama de ‘ongelovigen’ heeft vermeld in zijn inauguratietoespraak. Nieuw voor Amerika, volgens de UVV-voorzitster. Dat klopt, maar kunnen we als atheïst nu echt opgetogen zijn? Neen, als we ook de rest van de context bekijken.
Samen met een reeks niet-christelijke godsdiensten, word ik als atheïst door Obama enkel vernoemd in een passage over de sterkte van verscheidenheid, duidelijk als onderdeeltje van een strategisch plan waarbij “Amerika zijn rol moet spelen om een nieuw tijdperk van vrede te introduceren.” Dat is alles en de rest is hiermee in flagrante tegenspraak. Overigens: exporteurs van vrede, dat verhaal kennen we nog van Somalië, Afghanistan, Viëtnam en zowat heel Zuid-Amerika. Nog nooit voerde Amerika de ‘vrede’ uit zonder wapens, zonder haar uniculturele kijk op parlementaire democratie, annex cultuur en ‘waarden’ ? zoals godsdienst.
Ik word als atheïst op mijn plicht aangesproken door de president van een rechtsstaat en niet-theocratische republiek, die de eed aflegt op de Bijbel, de inauguratie laat gepaard gaan met een eredienst, de lunch laat voorafgaan door een gebed en een tweede eredienst laat opvoeren ? dit alles per definitie van christelijke inspiratie.
Misschien vormt dit voor de leiders van andere religies – met name de joodse en de islamitische – een sympathiek gebaar, een herkenningsmoment dat diploma- tieke goodwill oproept ‘onder gelovigen’. Atheïsten hebben daar geen boodschap aan. Voor hetzelfde geld zien theocratische leiders van een andere religie, bijvoorbeeld de islamieten van Gaza, Afghanistan en Iran, die christelijke outing als een zoveelste bewijs dat Amerika een land is van aanhangers van het foute geloof en dus een bedreiging vormt voor het ware geloof. En daar heb ik als atheïst al helemaal niets aan, want het bedreigt bovendien de vrede die Obama wenst te exporteren. Monotheïsten hebben de onhebbelijke gewoonte elkaar naar het leven te staan, ook binnen één strekking (zie Ierland en Irak).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Voor alle mensen die zich afvragen waar Verdonk gisteren was tijdens het Irak-debat, hier een still uit een item van omroep flevoland:
Right. Mevrouw moest haar eigen tulp dopen. Vanaf nu heet die specifieke tulpenvariant dus ‘Dutch Pride’. Het is maar wat je belangrijk vindt.
Afstand nemen van ’t scheppingsverhaal is ‘daad van agressie’
Volgens de EO. Typische reactie van de leden: ‘help ons even hoe we dit moeten begrijpen’.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.