In zijn NRC-column van 6 april bekritiseert Bas Heijne een uitspraak van oud CDA-staatssecretaris Pieter van Geel over drinkwater. Van Geel is de nieuwe voorzitter van de belangenvereniging Frisdrank, Waters, Sappen (FWS). Tijd om de feiten boven tafel te krijgen. Pieter van Geel zei in maart (pdf) van dit jaar: 'Ik ben blij dat we in Nederland uitstekend drinkwater hebben. Er zal de komende tijd hard gewerkt moeten worden om dat zo te houden, aangezien er steeds meer diffuse stoffen in het afval water komen.' Het is niet zomaar te zeggen of dat een feit of fabel is.
Ook de Nieuw-Zeelandse MP kan grapen maken in het parlement, maar houdt ondertussen wel een geweldige speech voor gay rights.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - In het zijkamertje was het licht gedempt, bijna beschroomd. De kamer was schaars ingericht: tafel, stoelen, een etalagekast. Op tafel stonden flesjes water, glazen en – vrij prominent – een doos tissues.
Na vijf minuten kwam de dienstdoende mevrouw weer binnen. Ze zette een grote koker, bekleed met groenig glanspapier in een bladmotief, op de tafel en keek me onderzoekend aan. Moest ze de tissues alvast naar me toe schuiven?
Vlak voor me stond wat over was van Christiane, mijn hartsvriendin en mijn onverwachte echtgenote. Ik kon alleen maar denken: ‘Dat ze daar in past! Ze is vreselijk afgevallen… Hoeveel zou ze nu wegen?’
Ik toonde mijn papieren, tekende voor ontvangst, kreeg een lichtgroene draagtas waar de koker in paste – de mevrouw bond hem dicht met een lint – en toog naar huis. (Waar ik Chris subiet op de weegschaal zette: 2,5 kilo.)
Thuis zocht ik naar een mooi doosje waar ik iets van haar as in kon overhevelen. Natuurlijk had ik niets dat geschikt was. In Christianes boedel zaten talloze mooie doosjes, maar niks dat stevig sloot, en ik wilde niet dat Chris langzaam in mijn huis zou verstuiven en ik een leeg doosje overhield.
ANALYSE - Should Europe play a role in the Korean crisis, and if so: what role would that be?
From London or Brussels, the situation on the Korean Peninsula can appear – in the words of former British Prime Minister Neville Chamberlain – a “quarrel in a far-away country between people of whom we know nothing”. On one side, a mad dictator (you only have to look at his hairstyle) with nuclear weapons and long-range missiles of doubtful reliability; on the other side, the country of Gangnam Style and Samsung. The nuclear weapons cannot reach Europe. And the big global powers, the US and China, are already engaged. Europe could leave them to sort things out, at best playing the role of Greek chorus in support of US policy (as a Western ex-official described it recently).
But that would be a mistake. Seasoned Korea watchers say that the current crisis is as serious as they can recall. Against that background, as the US flies B2 bombers over South Korea and Japan deploys ships with anti-missile defences, one could ask, as Stalin did of the Pope, how many divisions the EU has. But while it may not have armies there, Europe has interests and assets in the region. It should think about how to protect the former and use the latter.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hoe luidde de leus ook alweer? Oh, ja, de economie kan wel wat VVD gebruiken. Mwoehahaha.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Man filmt de brand in de kunstmestfabriek, als de explosie plaatsvindt. De angst is groot.
duh…
Tientallen doden.
Sommige geruchten, hoe onwaarschijnlijk ook, zijn gewoon te leuk om niet door te spelen
Rehn, Rutte en de rest, moeten op zoek naar andere wetenschappelijke onderbouwing voor hun beleid. De bezuinigingsprofeten Reinhart en Rogoff, blijken rommelaars.
WTF x WTF!