Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso in getallen (1) | Posts

DATA - Ruim 30.000 posts, 90 pagina’s en 711.000 reacties zijn er op Sargasso verschenen in de afgelopen twaalf jaar. Een kleine data-analyse.

Om het wat exacter te zeggen, tot en met 31 oktober hebben we 30.585 posts, 22.025 waanlinks en 734 KlikTV-items gepubliceerd.
Hieronder zie je de maandelijkse productie van de postjes sinds de start:

post_per_maand2_475

Daar vallen twee zaken in op. Ten eerste het gat in 2004. Ja, toen waren we er bijna vier maanden tussenuit omdat het post-Pim-tijdperk ons niet in de koude kleren was gaan zitten. Het had niet veel gescheeld of daar was het echt gestopt. Maar eind oktober was er de doorstart. Een paar dagen later werd Theo van Gogh doodgeschoten.

Ten tweede de hogere aantallen tussen 2005 en 2011. Dat komt doordat in die periode GeenCommentaar nog los van Sargasso stond. Na de fusie was er wat minder noodzaak om alles dubbel te doen.

Op welke momenten van de dag komen die posts nou online?

posts_per_uur2_475

Een heel andere invalshoek betreft de lengte van de artikelen (in aantal karakters). Laten we het gemiddelde per dag van de week eens nemen.

lengte_weekdag_475
Het moge duidelijk zijn dat we in het weekend wat meer tijd nemen om over zaken uit te weiden. En dat dinsdag onze kort maar krachtig dag is.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

De participatiesamenleving lijkt doel op zich te worden

De participatiesamenleving moet de economie weer vlot helpen trekken. Maar is de economie er voor ons, of zijn wij er voor de economie?

Nederland lijkt te zijn vergeten dat de economie de behoefte van de maatschappij moet dienen en niet omgekeerd. Onze regering doet er alles aan om de economische efficiëntie van ons land te vergroten. Flexibel ontslagrecht, afbouwen van marktverstorende sociale vangnetten en ruim baan aan marktwerking om onze productiviteit te verhogen. Dit beleid heeft alleen een aantal vervelende bijwerkingen; het vergroot de inkomensverschillen en de kans op armoede.

Foto: Eu Council Eurozone (cc)

Jeroen Dijsselbloem en de schaduwkant van onze economie

OPINIE - Gisteravond was Minister van Financiën en voorzitter van de Eurogroep Jeroen Dijsselbloem te gast bij de Universiteit Utrecht om zijn visie te geven op de toekomst van de Europese economie. Vlak voor aanvang, was ik even in de gelegenheid een vraag aan hem te stellen. Dijsselbloems antwoord, samen met de daaropvolgende lezing, gaven een aardig inkijkje in het vermogen en onvermogen van een moderne minister van financiën.

Op mijn vraag of grote financiële crises, zoals we die de afgelopen vijf jaar hebben meegemaakt, een inherent onderdeel zijn van ons economisch systeem, antwoordde Dijsselbloem als volgt:

Iedere economie kent vette en magere jaren, maar een crisis van deze omvang hoeven we niet te accepteren. Door middel van betere regulering en beter bestuur kunnen we de reusachtige financiële bubbels, die de oorzaak van de huidige crisis zijn geweest, voorkomen. Strakker toezicht is een middel om de excessen in de financiële sector binnen de perken te houden. Niet alleen nu, maar in principe ook over dertig jaar.

Wel is het zo dat je als bestuurder altijd de vorige oorlog aan het uitvechten bent. Maar toch is het wel degelijk mijn ambitie om toekomstige crises, ook op de lange tot zeer lange termijn, te voorkomen.

Foto: todaysart (cc)

Ontwikkeling salaris directie goede doelen in perspectief

DATA - Een maand geleden lieten we u zien dat de salarissen van de directeuren van de belangrijkste goede doelen van Nederland nauwelijks stijgen. Maar hoe staat dat in verhouding tot de financiële prestaties van de goede doelen zelf? We verzamelden nog wat meer cijfers.

De terechte reactie op onze vorige post was dat het wel leuk en aardig is dat de salarissen nauwelijks stijgen, maar als de baten van de goede doelen enorm zouden dalen, waarom de salarissen dan ook niet? Aangezien er al een tijd sprake is van crisis en er maar weinig positieve geluiden in de media verschenen over de opbrengsten van goede doelen, leek het ons verstandig om wederom in de cijferbrij te duiken.

We hebben voor u drie reeksen opgegraven. We beginnen met de directiesalarissen:

gd_directie_475

Plat gezegd, een stijging van 11% tussen 2007 en 2012.

Vervolgens tonen we u de ontwikkeling van de baten (inkomsten):

gd_baten_475

Ook weer vrij vertaald: een stijging van 13%. Beter dus dan de salarissen. (Let er wel op dat de y-as, de verticale as links, in iedere grafiek een andere schaal heeft.)

Dan gaan we naar de kostenkant. Eerst die voor beheer en administratie (zeg maar personeel en organisatie):

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Nederlands-Turkse journaliste veroordeeld tot levenslang

Uit een bericht op nu.nl:

De Nederlands-Turkse journaliste Füsun Erdogan is in Turkije veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf wegens “het leiden van de MLKP”, een linkse organisatie die Turkije als terroristisch aanmerkt. […]

Füsun Erdogan zat al sinds 2006 achter de tralies. Volgens internationale journalistieke organisaties is het bewijs zwak en wordt Füsun alleen om haar journalistieke werk vervolgd.

Esben Orberg, waarnemer van de Europese Federatie van Journalisten, zei gisteren tegen de onafhankelijke internetkrant Bianet dat de zaken waarvan de journaliste wordt beschuldigd in geen enkel Europees land strafbaar zijn.

Foto: tom.beetz (cc)

Jazz

OPINIE - Volgens sommige mensen kun je in de keuken de mooiste multiculturele verrassingen creëren. Nou ben ik helemaal geen fijnproever, tot woede overigens van diegenen die dat wel zijn en niet in Italië wonen, en dus is al dat geëxperimenteer in de keuken niet aan mij besteed. Doe mij maar jazz.

Neem nou Buckshot Lefonque, een project van jazzsaxofonist Branford Marsalis. Hij gooide jazz, hiphop, funk, rock en R&B in de blender en dat leidde tot verrassende resultaten – luister bijvoorbeeld eens naar Some Cow Fonque (1994). Nou is dat nog niet zo heel erg multicultureel natuurlijk; het is allemaal zwarte Amerikaanse muziektraditie. Maar het mooie van muziek, net als lekker eten, is dat het niet gebonden is aan de grenzen van taal en cultuur. En zo kun je ergens in een Japans park ineens Japanners tegenkomen die… Some Cow Fonque spelen.

Het wordt voor mij pas echt interessant als je radicaal verschillende smaken samenbrengt. Jazz en klassieke muziek bijvoorbeeld. Kan dat? Nina Simone wilde klassiek pianiste worden; helaas was dat voor een zwart meisje in het Amerika van de jaren vijftig onmogelijk. Luister even naar die pianosolo op Love Me Or Leave Me (1958): dat is honderd procent Johann Sebastian Bach. Ook Miles Davis liet zich inspireren door Europese klassieke muziek. Zijn album Sketches of Spain bevat niet alleen zijn interpretatie van het Concierto de Aranjuez (1939) van de Spaanse componist Joaquín Rodrigo maar ook Will o’ the Wisp (1960), gebaseerd op het Andalusische muziekstuk El amor brujo (1915) van Manuel de Falla.

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | Zionistische archeologie

COLUMN - Het berichtje was even onopvallend als curieus: de grafkamer van de Joodse koning Herodes, waarvan Israëlische archeologen vijf jaar geleden met veel bombarie de ontdekking aankondigden, bleek bij nader inzien geen graf te zijn. Het gebeurt niet vaak dat men in Israël een archeologische vergissing erkent.

Er is daar namelijk iets vreemds aan de hand met de archeologie. Neem de huidige opgraving in Khirbet Qeiyafa, een heuvelfort uit de Vroege IJzertijd dat uitziet over de Vallei van Elah: de plaats waar David zou hebben gestreden met Goliath. Ik schrijf ‘zou hebben gestreden’, want de heldendaad wordt in de Bijbel ook toegeschreven aan een zekere Elhanan (2 Samuël 21.19). Aangezien men in de Oudheid de neiging had bijzondere daden toe te schrijven aan beroemde mensen, is het aannemelijker dat Elhanan dan David de eigenlijke held geweest. Dat weet elke oudheidkundige, dus ook de opgravers van Khirbet Qeiyafa.

Het onderzoek bracht een monumentalere nederzetting aan het licht dan was verwacht. Je kunt hier de mensen prachtig uitleggen hoe de archeologische puzzel werkt, maar dat is niet hoe de opgravers het presenteren: ze brengen het als een fort dat door koning David is gebouwd – hoewel dus onbewezen is dat hij hier ooit is geweest.

Het CDA gaat voor ‘stout’

Srsly:

‘Stouter en scherper’, gaat Esther de Lange namens het CDA campagne voeren bij de verkiezingen voor het Europees Parlement.

En dus gaat het CDA nu ook officieel voor hol geroep:

Eerder liet De Lange weten dat zij geen liefhebber is van nuance, want wie een standpunt moet gaan uitleggen heeft al verloren.

Dat Esther de Lange het goed voorheeft met de gewone man én met Europa is verder een logisch gevolg van haar afkomst:

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Themablog | Investeer in inhoud

Sargasso bestaat sinds 2001 en is daarmee één van de oudste weblogs in Nederland. In de rijke historie van Sargasso vind je de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek en de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur. Als rode draad door het bestaan van Sargasso loopt de overtuiging dat journalisten en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso is daar hét platform voor.

De afgelopen jaren hebben we ons online platform uitgebouwd met twee journalistieke takken. Sargasso heeft datajournalistiek in Nederland op de kaart gezet. Via het ANP verspreidden we vrijwel dagelijks datajournalistieke stukken, klein en groot, over alle media in Nederland. En we hebben talloze Wob-verzoeken gedaan en ingewilligd gekregen. Op die manier hebben we onder andere alle camera’s in de openbare ruimte in kaart gebracht en ambtelijke corruptie in de gemeente Helmond aan het licht gebracht.

Deze week gaan we in het themablog eens schaamteloos navelstaren en brengen we stukken over wat Sargasso de afgelopen jaren allemaal gedaan heeft. Op woensdag bijvoorbeeld geven we een korte verantwoording over de subsidie die we in 2011 van het Stimuleringsfonds van de Pers kregen, maar geven we ook beknopt onze toekomstplannen weer. Verder staan datastukken over artikelen, thema’s en Wob-verzoeken van Sargasso op de rol.

Foto: Sarith C (cc)

Brief aan de PVV-dissident

BRIEF - Geachte PVV-dissident,

Ik zou met liefde aan jullie allemaal aandacht besteden. PVV-dissidenten zijn immers vaak best vermakelijk. Het is alsof jullie rechtstreeks uit Koefnoen afkomstig zijn. Het probleem is alleen dat ik niet meer aan andere onderwerpen zou toekomen als ik aan jullie allemaal een eigen brief zou schrijven. Daarvoor stappen er simpelweg te vaak mensen op bij de PVV.

Gelukkig heb ik een oplossing bedacht. Aangezien jullie verhalen opvallend vaak gelijkenissen vertonen, heb ik een template gemaakt dat je kunt zien als een invuloefening. Streep bij de sterretjes door wat niet van toepassing is en vul tussen de haakjes jouw gegevens in. Kan niet mis gaan. En als je klaar bent, lijkt het net alsof de brief speciaal voor jou is geschreven. Heb je toch je 2 minutes of fame te pakken.

Geachte [vul hier je naam in],

Jarenlang heb je je ingezet voor de PVV. Vergaderen, debatteren, moties indienen, het land in, er kwam geen einde aan. Je zette alles aan de kant voor Wilders, de man die zo mooi kon verwoorden wat jij voelde en dacht. Je was er trots op dat jij er als fractielid/ raadslid* kon bijdragen aan de opmars van de Grote Blonde Leider richting De Macht.

Vorige Volgende