Ben jij dat Jaap?

Dit is een gastbijdrage van Ingo Piepers. Hij is militair deskundige en heeft de wetmatige onvermijdelijkheid van het ontstaan van (grote) oorlogen bestudeerd. Met enige regelmaat laat hij op Sargasso zijn licht schijnen op internationale militaire conflicten en/of ontwikkelingen. -- Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam -- Ik werd vandaag 'getroffen' door een foto van de secretaris-generaal van de NAVO - onze eigen Jaap - op bezoek in Georgië. Handen in de zak, grimmig en vastberaden kijkend. Hij deed mij aan Rumsfeld denken. En dat is geen compliment. Zo ken ik hem namelijk niet. Voor alle duidelijkheid: ik ken hem ook niet, maar tot op heden maakte hij op mij een andere indruk, dat is wat ik bedoel. Deze foto riep bij mij de vraag op in hoeverre je als - bijvoorbeeld - secretaris-generaal van de NAVO nog in staat bent om onafhankelijk te denken en te handelen. Kan dat nog wel? Of wordt denken en handelen dan bepaald door de funtie die moet worden vervuld. Met andere woorden door de organisatiebelangen die moeten worden nagestreefd. De vraag stellen is - zeker in het geval van Jaap - ook de vraag beantwoorden. Ik denk (volgens mij onafhankelijk) dat de denkruimte van Jaap (en niet zo zeer van de secrtetaris-generaal van de NAVO, want die staat vast) wordt beperkt door de rol die hij geacht wordt te vervullen (leiders - in tegenstelling tot managers - willen daar nog wel eens van afwijken). En dat is verontrustend, want dat betekent niet veel goeds. De NAVO is een belangrijke aanjager geworden van een nogal verontrustende grootmachtdynamiek die in toenemende mate de kop op steekt. De NAVO - bij monde van de Hoop Scheffer - doet namelijk nogal krasse uitspraken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Quote du Jour

Quote du Jour – Russisch terugneuken

, door

Jarenlang schuimden Westerse journalisten door de post-Sovjet ravage die Rusland heette. Altijd wel een goed verhaal te vinden. Voor een paar honderd dollar per maand huurde je een dubbele kamer in hotel ‘Rossija’, in de Hungry Duck gebeurde alles wat God in Amsterdam al lang verboden had.

Die tijden zijn voorbij. Hotels zijn onbetaalbaar geworden en met 50 euro op zak krijg je amper een paar drankjes. De zonen en dochters van de Russische pers lopen ondertussen vrij rond in Belgie en zenden braaf terug wat het thuisfront wil lezen. Want in het Westen hebben ze het veel slechter dan wij thuis in Moskou! In Oostende maken Tsjetsjeense terroristen het leven van de hardwerkende Vlaming zuur en in Brussel slaan niet alleen de Nederlands- en de Duitstaligen (sic!) elkaar de hersens in, hun vrouwen en kinderen worden ook nog een verkracht door Arabieren. Twee citaten uit de Russische pers die ik u niet wil onthouden…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Trans-dnjestrië is volgend project Moskou

, door

Vanochtend heeft de langdurig arbeidsongeschikte Buster Fonteijn zich op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag gemeld en de toekomstige ambassadeurspost in Trans-dnjestrië opgeeïst. Volgens de vergeten tv-coryfee uit de roerige jaren ’90 heeft hij hier recht op omdat hij namelijk de énige Nederlander is die de naam van de republiek juist kan uitspreken. TranSSSdjNessSSSsstrië, moet volgens hem met ruim voldoende speeksel worden uitgesproken. Maar ook de andere benamingen: Transnistria, Trans-Dniester, Transdniestria en Pridnestrovie (Pridnestrovian Moldavian Republic) vereisen volgens hem speciale articulaire vaardigheden waarover enkel hij beschikt.

Deze week ontmoette de Russische president Dmitry Medvedev de Transdjnestrische president Igor Smirnov. In de bijeenkomst, die buiten het zicht van de pers werd gehouden, gaf Moskou aan alle verdragen die met Moldavië worden gesloten (over onafhankelijkheid van Trans-dnjestrië) te steunen. Met andere woorden is Moldavië impliciet duidelijk gemaakt dat het haar opstandige regio moet uitzwaaien (anders zwaait er wat). Overigens was Trans-dnjestrië een van de eerste ‘landen’ die de onafhankelijkheid van Abchazië en Zuid-Ossetië erkende, in Tiraspol verwachten ze omgekeerd nu dezelfde behandeling. Laten we hopen dat het deze keer zonder bloedvergieten zal verlopen. Een Russische diplomaat zei dat er in ieder geval een “andere atmosfeer dan op de Kaukasus hangt”. Smirnov kreeg verder te horen dat Rusland Trans-dnjestrië graag in haar gezondheids- en onderwijsprogramma opneemt.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du Jour

Quote du Jour – ‘Great country!’

, door

De enige krant die wij op het bureau in Moskou een beetje vertrouwen is ‘Kommersant’. Onlangs verscheen er een heerlijk interview met niemand minder dan Saif-al-Islam Gaddafi. Zoon van. De zelfbenoemde spreekbuis van het Midden Oostenlegt uit waarom hij denkt dat iedereen achter Rusland staat:

“I should say that it’s very silly when the Georgian president complains about the Russian invasion. How can you talk about occupation, when you are occupiers yourself? The Georgians along with the Americans occupy Iraq! And now they are trying to portray themselves as fighters for freedom and democracy.” (link)

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende