Dit is wederom een gastbijdrage van Jochem Meijer.
In NOVA Politiek van zaterdagavond zei Balkenende dat hij de hypotheekrenteaftrek tot een breekpunt maakte omdat de VVD steeds beweerde dat het CDA niet duidelijk genoeg was. “Als mij zo’n verwijt wordt gemaakt, kies ik voor helderheid. Wij hebben nu aangegeven dat het ons echt menens is.
Ofwel: waar hij eerst nog geen stelling nam in het zwart-wit denken van de breekpunten, laat hij de nuance varen en kiest voor zwart, om duidelijkheid te verschaffen.
Duidelijkheid is ook waar kiezers op wachten, en het CDA kiest ervoor deze te bieden door een extreme positie in te nemen. Dat is nogal een simplistische benadering: alsof duidelijkheid alleen bestaat bij de gratie van een extreem standpunt, tegenwoordig ook wel ‘breekpunt’ genoemd. “We hebben in het coalitieakkoord afgesproken dat we van de hypotheekrenteaftrek zullen afblijven. We hebben een contract met de kiezer”, zei CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel hier eerder over.
De handelswijze van Balkenende en co in dit geval doet denken aan de besluitvorming van de PvdA inzake Uruzgan: We hebben ooit iets beloofd, en nu doen we dit omdat we het ooit beloofd hebben. Doodgewone ontwikkelingen, zoals veranderende omstandigheden of voortschrijdend inzicht (o, het is in Uruzgan toch niet zo voortvarend gegaan als we eerst verwachtten, dus we kunnen misschien beter nog even blijven) worden zo uitgesloten.
