Enkele weken geleden heeft een Amerikaanse rechtbank bevolen dat de website Wikileaks.org, na een klacht van de Zwitserse bank Julius Baer, onbereikbaar moet worden gemaakt. Vervolgens heeft diezelfde rechtbank deze onbereikbaarheid weer ongedaan gemaakt. Gisteren heeft de bank zijn aanklacht tegen Wikileaks ingetrokken. Wikileaks.org is een website waarop klokkenluiders anoniem informatie en documenten kunnen plaatsen over misstanden in de politiek en het bedrijfsleven. Hoewel Wikleaks nooit onomstreden is geweest en de site zelfs als CIA project werd afgeschilderd heeft met name de informatie over de behandeling van gevangenen in de gevangenis van Guantánamo Bay de nodige internationale ophef veroorzaakt. Naast de commotie rondom Wikileaks kwam deze week Fred Spijkers opnieuw in het nieuws. Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam brachten een rapport uit met de conclusie "ministers, staatssecretarissen en hun ondergeschikten hebben Spijkers het leven gedurende 23 jaar onmogelijk gemaakt, omdat hij onrecht aan de kaak stelde." Tenslotte berichte dit medium gisteren over een schandaal binnen de Belgische overheid, waarbij wederom niet naar de boodschap maar naar de boodschapper gekeken werd.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Ferdinand Delcker. Ferdinand is filosofiestudent aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Dit artikel verscheen eerder in Trouw Meer!
Als het wetsvoorstel de Eerste Kamer passeert, worden psychedelische paddestoelen binnenkort verboden. Waarom? Omdat paddo?s een gevaar zijn voor de volksgezondheid. Dat zijn ze tenminste volgens minister Ab Klink.
De Bacchanten
Maar eigenlijk schuilt er iets anders achter het verbod: De angst voor de vrijheid en de terugkeer naar een autoritaire politiek. Laten we hopen dat het niet zo gruwelijk afloopt als in de Griekse tragedie. ?De Bacchanten? van Euripides begint met een verbod en eindigt uitermate bloederig.
De jonge god Bacchus keert terug naar zijn thuisstad Thebes. Met hem komen zijn volgelingen, de bacchanten, die hem eren door te zuipen en het vieren van wilde feesten. Pentheus, de koning van Thebes, ziet niets in deze nieuwe godsdienst, hoewel zijn eigen moeder en tantes er enthousiast aan deel nemen.
Hij verbiedt de bacchische rituelen en beveelt alle Bacchanten op te laten sluiten. De blinde ziener Teiresias, die door Pentheus op weg naar een bacchisch feestje wordt opgepakt, waarschuwt hem niet te verbieden wat niemand verbieden kan. Maar de koning luistert niet.
Tegelijkertijd is Pentheus nieuwsgierig. God Bacchus weet hem te verleiden zich als vrouw te verkleden en zelf een kijkje te gaan nemen. Hij wordt ontdekt en verscheurd door zijn eigen moeder Agave en haar zussen. Agave brengt vervolgens trots het hoofd van haar zoon naar huis ? in haar roes geloofde ze een bergleeuw gedood te hebben.
Het lijkt erop dat Wilders’ film niet vertoond gaat worden op de Nederlandse televisie. Wilders zal wel gaan roepen dat de omroepen een stelletje dhimmi’s zijn, te laf om zijn film uit te zenden. Maar zoals Van Gelderen van Netwerk al zegt: “Ik ben dol op kijkcijfers, maar niet tot elke prijs”.
Want Wilders stelt vreemde eisen, waarvan de belangrijkste is dat de film integraal, dus in zijn geheel wordt uitgezonden. Nu is dat voor een politieke film al hoogst ongebruikelijk, maar daar viel vast nog wel een mouw aan te passen, ware het niet dat er nog een aanvullende eis ligt: de omroepen mogen de film slechts vooraf bekijken als ze beloven hem ook daadwerkelijk uit te zenden.
Hoofdredacteur Kuyl van NOVA noemt deze eis terecht “tamelijk bizar”. En al zeker als je je realiseert dat dit vooral een politiek document is, dat zal worden ingezet om stemmen te trekken. Een programma in de zendtijd voor politieke partijen eigenlijk, maar dan ‘on steroids’.
Eén lichtpuntje voor Wilders: hij mag zijn film presenteren in Nieuwspoort, en het internet staat al weken te popelen om te doen wat de Nederlandse omroepen nooit zullen kunnen: Fitna honderden miljoenen kijkers bezorgen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Gisterenochtend een vermakelijk artikel in De Pers waarin Hillary Clinton tips kreeg van, uitgerekend, Rita Verdonk. Tips om toch nog te winnen van Obama. Rijkelijk laat, zeker gezien Hillary minder dan een dag had om het advies uit te voeren. De reporter noemt Rita in het artikel ‘de Hillary van de Lage Landen’. Tot vannacht ontging het me compleet waarop die vergelijking gebaseerd is.
In het stuk gaf Rita drie tips aan Hillary, waarmee ze het tij nog zou kunnen keren: “Doorgaan tot het bittere eind”, “Altijd uitstralen dat je een winnaar bent” en “Verras ons met een actie waarmee je Obama op het verkeerde been zet”.
Way to go, Rita! Een intelligente, diepgaande analyse van de situatie, die focust op de inhoud, en niet op uiterlijkheden. Maar het moet gezegd worden, het heeft blijkbaar geholpen. Clinton won en is nog volop in de race. En hier beginnen de mogelijke overeenkomsten tussen de twee toch wel duidelijk te worden.
Want ook met Rita gaat het niet meer zo goed. Ze krijgt steeds meer kritiek te verduren en ze is nog weinig in het nieuws. Daardoor kalft haar aanhang langzaam af. Kan ze dit, net als Clinton, nog ombuigen?
Als de markt van Paniniplaatjes een indicatie was, dan had Hillary Clinton begin deze week al haar biezen gepakt. Een Obamaplaatje met handtekening kostte 3.122 dollar, terwijl een gesigneerd Clintonplaatje ‘slechts’ 1.325 dollar deed. Zo langzaam als de campagne van de senator uit New York reageerde op de signalen van de markt van Paniniplaatjes, zo snel was Obama´s reactie op de ’telefoon-aanval’ afgelopen week. Maar het was niet voldoende om de definitieve knock-out te slaan.
Hillary Clinton heeft vannacht gewonnen in Texas en Ohio en maakt zich op voor een lange Democratische race. Voor Hillary bleek het toch ‘The Comeback Kid’ in plaats van ‘The End Of The Road’. Man Bill Clinton voerde een paar weken geleden nog de druk op door op te merken dat zijn vrouw zowel Texas als Ohio zou moeten winnen om in de race te blijven. Zij gebruikt nu dit argument nogmaals, maar om de Democratische partij ervan te overtuigen dat deze staten nodig zijn voor een landelijke overwinning:
“No candidate in recent history ? Democratic or Republican ? has won the White House without winning the Ohio primary. We all know that if we want a Democratic president. We need a Democratic nominee who can win Democratic states just like Ohio.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De spanning loopt op tussen Colombia enerzijds, en Venezuela en Ecuador anderzijds. Het begon allemaal op 1 maart, toen Colombia een belangrijke FARC-rebellenleider doodde op het grondgebied van Ecuador. President Chávez van Venezuela, die recent nog bemiddelde tussen de Colombiaanse overheid en de rebellen, noemde de gedode leider een ‘goede revolutionair’ en de Colombiaanse president een crimineel. Vervolgens stuurde hij troepen naar het grensgebied en maakte hij Colombia duidelijk dat een actie van hun leger op Venezolaans grondgebied niet zal worden getolereerd.
Maar ook Colombia liet zich verder niet onbetuigd. Het land beschuldigde president Correa van Ecuador ervan banden te onderhouden met FARC, iets wat het buurland met klem ontkent. Gisteren deed Colombia er nog een schepje bovenop door naar buiten te brengen dat Chávez 300 miljoen dollar zou hebben geschonken aan de rebellen.
De huidige situatie lijkt in grote mate veroorzaakt door Chávez. Sinds jaar en dag staat hij de rebellen, die hij duidelijk symphatiek vindt, toe om te terug te vallen op Venezolaans grondgebied als de grond hen te heet onder de voeten wordt. Het lijkt er daarbij steeds meer op dat de rebellen het land niet alleen meer als zodanig gebruiken, maar nu ook in standaard in Venezuela opereren. De bevolking van Venezuela is daarvan de dupe, maar vooralsnog onderneemt Chávez geen actie. Er wordt zelfs gezegd dat Venezuela en de rebellen een ‘non-agressie’-pact hebben gesloten.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, ditmaal voor Kathalijne Buitenweg.
Eurocommissaris Neelie Kroes van Mededinging moet binnenkort besluiten of het online-advertentiebedrijf DoubleClick mag worden overgenomen door Google. De privacy van internetgebruikers vormt een goede reden om de overname te blokkeren, vindt Europarlementariër Kathalijne Buitenweg van GroenLinks.
Als ik de zoekmachine van Google gebruik, bewaart Google niet alleen de zoektermen die ik invoer, maar ook mijn IP-adres, het ?telefoonnummer? van mijn computer. Tevens plaatst Google een ?cookie? op mijn computer. Zo kan het bedrijf mij, terwijl ik google, advertenties tonen die zijn toegesneden op mijn gebruikersprofiel. Er is een goede kans dat Google voldoende van mij weet om mijn naam te achterhalen, zeker wanneer ik ook van andere diensten van de internetgigant gebruik maak.
Maar wil ik wel dat Google al deze informatie over mij opslaat? Zou het bedrijf niet op z?n minst om mijn toestemming moeten vragen? Ja, zeggen de Europese toezichthouders voor de bescherming van persoonsgegevens (.pdf). Zij vinden dat ?aan het einde van elke zoeksessie geen gegevens die aan een individuele gebruiker kunnen worden gekoppeld bewaard mogen blijven, tenzij de gebruiker daarvoor expliciete en geïnformeerde toestemming heeft gegeven?.
Google trekt zich hier weinig van aan. Anders dan de Europese privacybewakers beschouwt het bedrijf vaste IP-adressen niet als persoonsgegevens, zo bleek tijdens een hoorzitting die het Europees Parlement onlangs organiseerde. We moeten nu eenmaal weten wie welke websites raadpleegt, zo vertelde de bedrijfsjurist van Google, anders werkt de business niet.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De vaste commissie voor Justitie had het eind januari even over de kansspelen. Wat nou precies het doel van het overleg was, is me na het lezen nog niet duidelijk. Laten we het houden op elkaar een beetje bij praten.
Wat wel fraai naar voren komt is hoe weinig oprecht er naar deze materie gekeken wordt. Iedereen weet dat er met de Holland Casino’s en de kansspelbelasting veel geld wordt binnen gehaald. Maar toch wil men graag gezegd hebben dat men zich zorgen maakt over de kansspelverslaafden.
Behalve dhr Teeven (VVD), die ziet het punt niet zo:
“Dat eenvoudig pokeren tot verslaving leidt is totaal niet bewezen. 87% van de pokeraars hebben geen problemen.”
“De spelverslaving is aanzienlijk minder dan die aan drugs en alcohol.”
Die eerste uitspraak is een fraai staaltje van misbruiken van getallen overigens. Maar dat terzijde.
De uitspraak van Kamerlid de Wit (SP) geeft echter een heel ander beeld:
“Wat het internetgokken betreft, is er sprake van 535 000 verslaafden jonger dan 55 jaar. Omdat de getallen zo schrikbarend zijn, kan Nederland niet anders dan een restrictief beleid voeren.”
Dhr de Wit stelt vervolgens echter niet het principe van de kansspelbelasting ter discussie, wel vraagt hij zich af of er een rechtvaardiging voor een verhoging is. Daar waar een hoge prijs bij roken wel als argument gebruikt wordt als rem-middel, is dat hier kennelijk niet van toepassing:
“Hoe staat het met de uitvoering van de motie van de Eerste Kamer (EK 31 205/31 206, letter F) waarin wordt gevraagd de effecten van de kansspelbelasting inzichtelijk te maken alvorens de kansspelbelasting te verhogen? Wordt er gewacht met de verhoging van de kansspelbelasting totdat deze gegevens er zijn?”