Wilders’ Finest Hour
Terug bij af. Het vuur tussen Geert Wilders en Gerard Spong laait weer op omdat het Hof het Openbaar Ministerie alsnog opdracht heeft gegeven voor het vervolgen van Wilders vanwege artikel 137d Sr: het ‘demoniseren’. Of het zin heeft, vraag ik me ernstig af. Toch snap ik de verontwaardiging en de zet van Spong en consorten, die aangifte deden tegen Wilders. Vooral omdat Wilders’ uitspraken nooit enige nuance hebben gekend.
Nog afgezien van de makkelijke beledigingen, is Wilders’ felle kritiek op de islam altijd hol geweest. Hij heeft het bijvoorbeeld over ‘Islamisering’ (zie het fragment van 21 januari van het NOS-journaal). Wat betekent dat? Ik veronderstel dat Wilders doelt op een overname, of een versmelting van de islam met de seculiere maatschappij.
Ku Klux Klan
Ik ben zelf niet gelovig opgevoed en heb altijd defensief tegenover betweters en betogers uit de kerk gestaan. Dat zal ik altijd blijven doen, bij elke godsdienst. Ik denk aan de film Jesus Camp, over de dictatoriale verschrikkingen van een kinderzomerkamp vol christelijke dwalingen van Becky Fischer en haar Kids in Ministry. Maar heeft Fischer iets met het zalvende ‘God bless America’ van Obama te maken? Ook de maximalistische zionisten die met grof geschut te werk gaan, zoals momenteel in de Gaza-strook, verwerp ik – het geloof gaat ook daar hand in hand met radicale daden. Voor Nijntje-illustrator Dick Bruna zal het joods zijn een andere betekenis hebben. De Ku Klux Klan strijdt in naam van God, maar is mijlenver verwijderd van modern EO-discipel Arie Boomsma.


Het is wellicht een wat cynische benadering, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Israël de afgelopen weken het machtsvacuüm in de Verenigde Staten heeft gebruikt om nieuwe feiten te realiseren in de strijd tegen Hamas in de Gazastrook.
Wie heel cynisch wil zijn, zou zelfs kunnen beredeneren waarom de Verenigde Staten het handelen van Israël op zijn minst hebben gedoogd. Voor scheidend president Bush was deze 
