Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Quote van de Dag: Ambtelijke exercitie

“De noodzakelijke aanpassing van collectieve uitgaven en inkomsten gaat een ambtelijke exercitie te boven. (…) Het fundamentele en in essentie politieke karakter van deze heroverweging kan immers niet ontlopen worden. Voorkomen moet worden dat de 20%-opgave verwordt tot toepassing van de bekende kaasschaafmethode.”
De crisis vergt daadkracht en dat laat het kabinet niet zien. Niet ambtenaren, maar het kabinet hoort de lijnen uit te zetten. Die kritiek zou uit de mond kunnen komen van welke oppositiepartij dan ook, maar het is de Raad van State die de bijl zet in de enkels van de kabinetsplannen voor de komende jaren. De op Prinsjesdag gepresenteerde plannen van het kabinet voor de komende jaren missen urgentie, aldus de RvS.
“Dit (het doorschuiven naar voorjaar 2010, red.) bevordert niet het besef van urgentie van de ingrijpende en ook pijnlijke aanpassingen die moeten plaatsvinden. Dat besef van urgentie is een belangrijke voorwaarde voor het draagvlak dat nodig is voor de aanvaarding van deze aanpassingen, en voor een goede uitvoering ervan.”
Noem het een tik over de vingers, noem het een duw in de goede richting. Het belangrijkste adviesorgaan van de overheid is duidelijk. Opschieten met de plannen en wees niet zo laf, zet zelf de lijnen uit.
Naming en shaming van falende adviesbureau’s

Als u een beetje politiek geïnteresseerd bent, kent u waarschijnlijk de namen van Mark van der Horst, Geert Dales en Tjeerd Herrema. En dan associeert u ze waarschijnlijk met een van de grootste bestuurlijke blunders van de laatste jaren: de Amsterdamse Noord-Zuidlijn. Van de bovengenoemde drie ex-wethouders is de laatste afgetreden, en de andere twee mogen zich verheugen in behoorlijk grote reputatieschade en een acte de présence voor de onderzoekscommissie. En daar is niets mis mee, want een politicus die slechte beslissing neemt, hoort zich publiekelijk te verantwoorden.
Maar zeggen namen als Royal Haskoning, Grontmij of XTNT u wat? Waarschijnlijk niet. Toch behoren zij tot het leger aan externe adviesbureaus die, in sommige gevallen jarenlang (Royal Haskoning sinds 1994!), betrokken waren bij het project. En daar een flinke hoop geld mee hebben verdiend. Waarom hoeven zij eigenlijk geen verantwoording af te leggen, als zelfs enkele ambtenaren wél consequenties voor het echec moeten dragen, hoewel hun wethouders uiteindelijk de feitelijke verantwoordelijkheid droegen?
Of het nou gaat om de Betuwelijn, het C2000-systeem of de Blauwe Stad, achter elke bestuurlijke ramp schuilt een kluwen van externe adviesbureaus. Die zullen niet noodzakelijkerwijs altijd slecht advies gegeven hebben, maar vaak natuurlijk wel. Daarom stel ik voor dat aan het eind van de grotere projecten, waarbij veel extern advies wordt ingewonnen, bestuurders verslag doen van in hoeverre het externe advies bleek aan te sluiten op de realiteit. Naming en shaming dus. En als het advies ondeugdelijk bleek moet dit meegenomen worden in toekomstige aanbestedingen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
GC-café: Algemene Politieke Beschouwingen

De hoedjes zijn reeds lang afgezet, de gouden koets staat weer in de garage en minister Van Middelkoop is het declaratieformulier voor de huur van zijn jacquet al aan het invullen. Oftewel: gisteren was voor de symboliek, vandaag gaat het om de harde werkelijkheid.
Om kwart over tien begint in de Tweede Kamer het debat van de Algemene Politieke Beschouwingen. Vandaag komen alleen de fractievoorzitters aan het woord, morgen is het de beurt aan het kabinet om de (afwezigheid van) plannen uit te leggen. Voor dit jaarlijkse hoogtepunt van de Nederlandse politiek opent GeenCommentaar graag de deuren van het café.
Ons politiek café is de plek om een weddenschap aan te gaan over of het Agnes Kant lukt haar tandvlees een beetje bedekt te houden, om te kijken wie het best Pechtolds ademhalingstechniek kan imiteren, om te turven hoe vaak Mark Rutte de term “hardwerkende Nederlander” in de mond neemt en natuurlijk om te speculeren wat Wilders nu weer gaat uithalen.
De televisie staat vast afgesteld op politiek24: U bent van harte welkom.
Live-impressies van het debat na de “lees verder”
SP
-Connexxion moet staatsbedrijf worden
–Tobintaks
-specialisten in loondienst
10.44: inkomensafhankelijke kinderbijslag
10.45: zorgpremies inkomensafhankelijk
10.47: “Kabinet gebruikt, nee verspreking, misbruikt de economische crisis om sociale stelsel af te breken”
Voorhoedepartij = achterhoedegevecht

Er is wat reuring ontstaan over een interview dat Femke Halsema heeft gegeven in De Pers. Zoals meestal de laatste tijd wanneer er reuring ontstaat, ging het over de islam. Halsema zei “natuurlijk is de islam een probleem” en hoewel uit de context bleek dat dit over de sociologische constructie islam ging en niet over het metafysische systeem islam, was het toch goed voor de nodige blog- en opiniepaginavulling. Maar goed, storm, glas water en ze heeft het ook allemaal nader toegelicht.
Wat mij echter vooral stoorde als (passief) GL-lid was een uitspraak die te maken heeft met het hoofdonderwerp van het interview: het feit dat Halsema meerdere verkiezingen achter elkaar heeft verloren. De partij staat nu weliswaar op winst dankzij de desintegratie van de PvdA en in mindere mate de SP, maar die zetels gaan vooral naar D66. Halsema zegt daarover:
“Wij weten uit onderzoek dat het aantal mensen dat overweegt op GroenLinks te stemmen kan oplopen tot vijfentwintig zetels. Maar wij hebben scherpe standpunten over veel thema?s en daar stoot je mensen onvermijdelijk mee af. Die keuze maken wij bewust. Wij zijn een voorhoedebeweging.”
Wat is dat gemiep over ‘potentieel vijfentwintig zetels’ en ‘voorhoedebeweging’? Als je zo denkt, wordt het natuurlijk nooit wat met GroenLinks. Ik zie mij daarom als lid toch genoodzaakt mevrouw Halsema hier even te corrigeren: potentieel kan GroenLinks 150 zetels halen (net als alle andere partijen) en GroenLinks is een partij voor ‘de gewone man’. Sterker nog, waar andere partijen zeggen op te komen voor de ‘gewone man’ in Nederland, daar komt GroenLinks op voor ‘de gewone man en vrouw’ in én buiten Nederland.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Landgenoten

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)