Jammer maar helaas voor het burgerinitiatief

Vuurwerk (Foto: Flickr/storem)

Nog voor het burgerinitiatief goed en wel van de grond is gekomen is het alweer onder de grond gestopt. Het initiatief “Meer plezier met minder vuurwerk”, dat door 65.000 mensen werd ondertekend wordt niet behandeld in de Tweede Kamer.

En de reden is even bureaucratisch als zielig. Een burgerinitiatief moet namelijk aan de eis voldoen dat de kamer over dat onderwerp de afgelopen twee jaar geen besluit heeft genomen. Volgens de initiatiefnemers is dat het geval, maar volgens Johan Remkes, voorzitter van de commissie voor verzoekschriften en burgerinitiatieven, is dat wel degelijk gebeurd, en wel indirect.

Hij stelt dat minister ter Horst op 29 januari 2008 in een commissievergadering heeft aangegeven consumentenvuurwerk niet te willen verbieden. En volgens Remkes heeft ‘de Kamer impliciet met dit standpunt ingestemd omdat geen moties zijn ingediend waaruit het tegendeel zou kunnen blijken’.

Nu moet ik zeggen dat ik het burgerinitiatief niet heb getekend, omdat ik het ermee oneens ben. Maar zo’n initiatief op deze manier wegwuiven getuigt van minachting voor het volk. Het leuke van deze verklaring van Remkes is natuurlijk dat hij andersom ook te gebruiken was geweest. Stel dát er een motie was geweest, dan had de kamer zich er namelijk wel over uitgesproken en was het burgerinitiatief er ook niet doorgekomen. Een mooie Catch-22.

Het burgerinitiatief is bij deze dus doodverklaard, want op deze manier kan zo goed als alles van tafel geveegd worden. Bah.

  1. 1

    Zo is maar weer aangetoond dat wetten en regels zinloos zijn wanneer bestuurders niet integer zijn.
    Maar na het negeren van het referendum over de EU-grondwet hoefden we daarover toch al geen illusies meer te hebben.

    Overigens, om een burgerinitiatief zo af te serveren moet er nog altijd een minister ooit iets over het onderwerp hebben opgemerkt. Alhoewel je dat met dezelfde zieke logica ook kunt omzeilen. Bijvoorbeeld: ‘De minister heeft nooit in de kamer aangegeven dat ze hier iets aan wilde veranderen. En de kamer heeft nooit gereageerd op het feit dat de minister nooit iets over het onderwerp gezegd heeft. Impliciet heeft de kamer daarmee besloten dat de huidige situatie zo moet blijven. Dus geen burgerinitiatief mogelijk.’

  2. 2

    Tja, als impliciet instemmen ook bespreken is, dan is het einde zoek. Nou was ik toch al geen groot liefhebber van het burgerinitiatief, maar als het er is, moet je het serieus nemen ook.

  3. 3

    Ja, wat had je dan verwacht? Dit gebeurt altijd als een wetje wordt voorgesteld dat volgens de peilingen sympathiek wordt gevonden door een grote meerderheid van de kiezers, maar inhoudelijk de regenten in Den Haag niet bevalt. Dan wordt er een ‘mits’ ingediend dat het hele voorstel kalt stellt. Waarvan akte.

    Net als met opkomstvoorwaarden. Zodra een gemeenteraad tegen de zin van het zittende college een referendum over een gevoelig voorwerp doorduwt, mag het college randvoorwaarden stellen aan de organisatie ervan. En wordt gesteld dat de opkomst minstens 50, 60 of 70 procent moet zijn, en wordt het gehouden tijdens een vakantie, of op een dag dat vrijwel niemand kan gaan stemmen – want voor een referendum geldt geen vrijstelling van werktijd.

    En dan vinden de regenten het zo gek dat de kloof tussen burger en politiek steeds groter wordt…

  4. 4

    Eindelijk. Hier ben ik het 200% mee eens. Onze politici laten meer en meer zien dat ons land steeds meer een schijndemocratie wordt.

    Wat ze daarmee ook nog eens vergeten is dat ze de oppositie in de kaart spelen. Hoe graaf ik mijn eigen graf, zo kan je dit soort acties noemen.