
Of ik iets wou drinken. ‘Doe mij maar een pintje’, zei ik nog. Ik kreeg een kop koffie. Nadat ik in detail uitlegde wat er een uur eerder gebeurde mocht ik gaan. Het was de eerste en de laatste keer dat ik me op het hoofdstedelijk bureau aan de Guldenhoofdstraat moest vervoegen. Niet alleen duwde de luidruchtige Fransman me tegen de muur en spuugde hij op mijn vest, hij zei ook nog eens dat Brel een Fransman was. Dat was de druppel.
Wij van Sargasso laten u vandaag, exact 30 jaar na de dood van Brel, met 10 orginele videoclips van deze uitzonderlijke Brusselaar. De beschouwingen, essays, herinneringen en covers, die mag u zelf schrijven. Chauffe! Chauffe!

Une Valse a Mille Temps
Bruxelles
Jef
Le Plat Pays
Madeleine
Les Bourgeois
Ces Gens La
Quand On N’a Que l’Amour
Tango Funèbre
Les Carreaux