Macht: dé smeerolie van dit kabinet

De tandem Mark-Maxine, met Geertje sturend en krijsend in het babyzitje, loopt gesmeerd dankzij de wonderolie die macht heet. Als machtsbehoud een doel op zich is, dan zijn idealen, feiten en overtuigingen slechts hinderlijke morele ballast. Minder agenten, minder groene energie en minder geld voor universiteiten. Daarmee maakt Mark Rutte Nederland veiliger, schoner en slimmer. De oppositie roept lauwtjes dat ze het niet geloven. Mark is niet vatbaar voor hun argumenten. Argumenten zijn voor de rasdebater weerloze vliegjes. Daar ga je niet serieus mee in debat, die schiet je met een nonchalante beweging naar het hiernamaals. Zelfs al komen die argumenten van protesterende professoren of verontruste partijgenoten. In de Volkskrant werd de regeringsfilosofie mooi verwoord door minister Melanie Henriëtte Schultz van Haegen-Maas Geesteranus. Zij had wel even getwijfeld aan deelname aan regeren met de PVV. Vond zij Wilders z’n stigmatiseringen vervelend voor alle hardwerkende moslims? Botste de visie van Wilders met haar eigen liberale gedachtegoed? Neen. “Ik dacht wel even aan mijn reputatie, met dit kabinet” Tja. Zo’n uitspraak zegt waarschijnlijk meer dan Melanie bedoelde. Macht is een prima smeermiddel, maar kan ook verlammend werken. Dat zien we aan het duivelse dilemma van de linkse oppositie: samenwerken of de eigen partij positioneren? Progressieve samenwerking is een nobel doel, maar daarmee wordt het eigen Unique Selling Point onzichtbaar. Elkaar zwartmaken dan? Dat kan virtuele zetelwinst opleveren, maar daarmee breng je het kabinet niet ten val. Lastig.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De meesterzet van Rutte

Hoewel ongetwijfeld ingegeven door rattus catholicus Verhagen deed Rutte vandaag een meesterzet. Met de aangekondigde politionele acties trainingsmissie zaait hij uiterste verdeeldheid in de oppositie. Het Kabinet gebruikt een D66/Groenlinks-motie van voor Cablegate om weer iets te gaan doen in Afghanistan zodat Nederland “internationaal op groot respect kan bogen” om de Minister van Buitenlandse Zaken maar te citeren.

Met een Europees sausje wordt er een artikel 100 brief naar de Kamer gestuurd. PvdA, SP en PVV laten meteen weten mordicus tegen te zijn en GroenLinks en D66 laten tezamen weten vooral te willen letten op het proces, daarnaast willen ze een hoorzitting vooraleer er een standpunt komt. Ondertussen heeft heel de wereld dankzij WikiLeaks kunnen lezen dat Van Rompuy stelt dat niemand meer in Afghanistan gelooft. Enkel en alleen om Amerika te paaien wil het Kabinet Henk en Ingrid gaan naaien zou zomaar een slogan kunnen zijn waarmee de PVV de Statenverkiezingen Senaatsverkiezingen wil gaan winnen. Ironisch genoeg kost de trainingsmissie ongeveer evenveel als de BTW-verhoging op concert- en theaterkaartjes jaarlijks moet gaan opbrengen.

Daarmee heeft het Kabinet Rutte-Verhagen de inzet voor de verkiezingscampagne knap gekaapt. Over de aangekondigde bezuingingen zal het niet meer gaan. Om over echte provinciale items nog maar te zwijgen. De inzet van #PS2011 wordt het wel of niet opleiden van mogelijke overlopers naar de Taliban. Of van mensen die snel geneigd zijn hun AK-47 op de Afghaanse variant van marktpaats.nl aan te bieden. Terwijl WikiLeaks aantoont dat de oorlog tegen het terrorisme een grote leugenmachine is weet Bruin I het zo te manouvreren dat de ontevreden rechtsmens gewoon achter het PVV-geluid kan blijven aanlopen terwijl van de progressieve oppositie (en ook de ChristenUnie en silent partner de SGP) verwacht wordt dat ze uiteindelijk wel voor zullen stemmen. Zonder die verwachting had het Kabinet namelijk nooit een dergelijk voorstel gedaan.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ik heb het niet van Joris Luyendijk, maar…

Uitsnede van de cover van 'Je hebt het niet van mij, maar…' van Joris Luyendijk

Met veel interesse heb ik het boekje van Joris Luyendijk gelezen ‘Je hebt het niet van mij, maar…‘. Luyendijk, journalist en antropoloog bracht een maand door aan het Binnenhof en probeerde de relaties tussen journalisten, politici, voorlichters en lobbyisten bloot te leggen. Luyendijk legt interessante patronen bloot.

In de ogen van Luyendijk is er een rare dynamiek aan de hand. We reduceren politiek tot wat er op het Binnenhof gebeurt en dat dan weer tot conflicten tussen politici. Maar daar ligt volgens Luyendijk eigenlijk niet de echte macht: de slecht ondersteunde Nederlandse politici laten hun oren met name hangen naar lobbyisten. Veel mensen wisselen ook tussen deze rollen: oud-politici worden lobbyisten, woordvoerders worden journalist en journalisten worden politici. Volgens Luyendijk is dit allemaal niet transparant en krijgen burgers hier maar moeilijk zicht op.

Luyendijk legt mooi de opmerkelijke elementen van de Haagse politiek weer. Laat ik een voorbeeld noemen: kamerleden hebben maar weinig ondersteuning. De medewerkers zijn vaak net-afgestudeerde academici. Luyendijk vergelijkt hen met co-assistenten die lange dagen en weken draaien in de hoop om een positie als ‘specialist’ (kamerlid) te krijgen. Sommige Amerikaanse senatoren hebben een staf van wel meer dan vijftig mensen. Een Nederlandse kamerlid heeft ongeveer één medewerker. Veel van de problemen in Den Haag zijn in mijn ogen op een manier op te lossen: betere ondersteuning. Meer medewerkers zodat Kamerleden zichzelf beter kunnen informeren, wat betekent dat ze minder afhankelijk zijn van lobbyisten; dat Kamerleden minder afhankelijk zijn van fractiespecialisten en dus zelfstandiger op kunnen treden; dat kamerleden beter contact kunnen houden met ‘de mensen in het land’ en dus niet alleen via de krant zich hoeven te informeren over wat er in de samenleving gebeurt; en dat de Tweede Kamer een beter tegenwicht kan geven tegen de ambtenaren op ministeries.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Een ‘nucleair scenario’

SaillantLOGODe Eerste Kamer moet de begroting van Rutte afschieten. Dit kabinet gaat Nederland niets goeds brengen, des te eerder het struikelt des te beter.

Onze nieuwe premier Rutte zei bij het aantreden van zijn gedoogkabinet dat er voor de oppositie genoeg speelruimte zou zijn om punten binnen te halen. In de praktijk blijkt zijn ‘uitgestoken hand’ echter een dikke middelvinger te zijn. Bovendien steunt de PVV het kabinet vrijwel onvoorwaardelijk, dus heeft de oppositie sowieso het nakijken. Deze week bleek dit nog maar weer eens. De Eerste Kamer nam een motie aan tegen de BTW-verhoging op de podiumkunsten en Rutte laat doodleuk weten er niets mee te doen. Sterker nog hij waarschuwt voor een “nucleair scenario“. Dat klinkt als een dreigement en dat is het ook. Daarnaast is het ook een neologisme. Nederland heeft immers helemaal geen kernwapens, maar dit terzijde.

Rutte-1 maakt duidelijk waar dit kabinet voor staat. Als een regerings de gedoogpartner voorstelt om Iran te bombarderen dan stelt Rosenthal dat dit “niet aan de orde” is. Als de oppositie een begroting zou kunnen gaan torpederen omdat het kabinet een volslagen logische motie niet uitvoert dan is er sprake van een “nucleair scenario”. Het maakt eens te meer duidelijk dat dit kabinet elk gevoel voor proportie ontbeert. Ik zei het eerder en ik zeg het nog maar een keer: Rutte verdient geen steun van de oppositie voor zijn kabinet. Rutte noemt de PVV zaterdag in de Volkskrant een “normale, volwassen partij”. Dan kan hij wat mij betreft ook normaal en volwassen met de PVV regeren. Het gedoogkabinet gedraagt zich als een volslagen ‘normaal kabinet’, onderhandelingsruimte is er niet. De oppositie moet zich daarom niet verder laten piepelen en de begroting waarvan de zo vurig gewenste rechtse bezuinigingen toch een wassen neus zijn in de Eerste Kamer wegstemmen. Wie de baal kaatst kan hem nou eenmaal terug verwachten. Politiek is niet voor zachtaardigen, dan maar een “nucleair scenario”…

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratie zonder een gezamenlijke moraal

Brug tussen links en rechts? (Foto: Flickr/ecstaticist)

Onze samenleving wordt steeds diverser. Er ontstaan steeds grotere meningsverschillen over welke kant de samenleving op moet. Dat uit zich misschien het best door de recente vorming van een kabinet waarbij ‘rechts zijn vingers af zou likken’ en dat op allerlei ‘linkse hobby’s’ bezuinigt. Is het een probleem als er niet een gemeenschappelijke moraal is? Dat is de vraag die centraal stond bij de tweede debatavond van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks en de GroenLinks Academie. De avond stelde het consensus-gerichte denken van Klaas van Egmond tegenover de opvattingen van Dick Pels, die het belang van politieke tegenstellingen daartegenover stelde.

Klaas van Egmond is professor milieukunde aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor was hij als directeur van het Milieu- en Natuurplanbureau betrokken bij het onderzoek naar en het beleid over milieu en klimaat. Zijn centrale stelling is dat we als samenleving een gedeelde doelstelling moeten hebben: “Dat betekent dat je een visie moet hebben over het goede leven. Zeker nu we de grenzen aan de groei bereikt hebben, moeten we kiezen: voor welke kwaliteit van leven bieden we ruimte?” Van Egmond onderscheidt, twee grote tegenstellingen in waardenorientaties van mensen. Hij ziet een tegenstelling tussen materiele en immateriele waarden, en tussen zelf- en gemeenschaps-gerichte waarden. In alle vier de richtingen kan een samenleving doorslaan. In reactie op het ontaarden van het communisme, dat te sterk op de groep gericht was, slaat de huidige samenleving door in het egoisme. In ons huidige economische stelsel ‘graait’ volgens Van Egmond ‘de invisible hand er op los’. Dat is de reden van de financieel-economische crisis: “Er is niets mis met voor je zelf opkomen, maar in overdrijving is het rampzalig.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Broodje progressief

,,Een samengaan van GroenLinks en D66 lag lang voor de hand. Maar D66 kruipt naar het midden. GroenLinks praat met de PvdA. De SP houdt zich voorlopig afzijdig,” aldus NRC Handelsblad deze zaterdag. Desondanks proberen PvdA en GroenLinks tot substantiële samenwerking te komen om op te trekken tegen het huidige minderheidskabinet en gedoger PVV. Die samenwerking moet vorm krijgen in het zogenoemde Broodje Progressief-beraad, waar ook D66 en SP voor zijn uitgenodigd. Die houden de boot dus af.

Leuke weekenddiscussie: Is zo’n samenwerking nodig? En zo ja, hoe ver moet die samenwerking gaan?

Update: SP wil ook meer samenwerking

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stemgedrag bij regeringsverklaring: kloof oppositie-coalitie

Het stemgedrag van partijen betreffende de moties die zijn ingediend bij het debat over de regeringverklaring laten een duidelijke kloof tussen oppositie en coalitie zien. Aan de kant van de oppositie staan SP, GroenLinks, D66, PvdA en (iets verder weg) de ChristenUnie. Het ‘regeringskamp’ wordt naast VVD en CDA bevolkt door PVV en SGP. Hoewel er enkele verschillen zijn tussen de regeringspartijen en hun gedoogpartner PVV stemmen zij toch in 74% van de niet-unanieme stemmingen gelijk. De overeenkomst tussen oud-coalitiegenoten CDA en PvdA is 47%.

Op basis van het stemgedrag van partijen kun je een schatting maken van hun ‘ideaalposities’: de onderliggende verschillen van inzicht die ten grondslag liggen aan het stemgedrag. Het eendimensionale model hieronder afgebeeld is behoorlijk accuraat: met behulp van deze partijposities (en bijbehorende posities van elke motie) kun je 88,8% van de stemkeuzes correct voorspellen.

Stemgedrag rond de regeringsverklaring (1-dimensionaal, lijnen geven 95% credibility interval aan)

Aan de linkerkant van het spectrum staan achtereenvolgens PvdD, GroenLinks, PvdA, D66, SP en ChristenUnie. De laatste partij staat al iets verder naar het centrum. Aan de rechterzijde van het spectrum staan SGP, VVD, CDA en PVV. Dit stemgedrag lijkt sterk op dat in het vorige parlement, met een belangrijk verschil: PvdA en CDA staan nu duidelijk verder uit elkaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De droom van het dualisme

Nu de mooiste analyses bij het debat over de regeringsverklaring al gemaakt zijn door Tom Louwerse (verschilt het taalgebruik van Balkenende en Rutte? En wat zijn de patronen in het stemgedrag in de eerste stemmingen met dit nieuwe kabinet?) rest mij niets anders dan een inhoudelijke analyse te geven van het eerste optreden van het Kabinet-Rutte, zijn gedoogpartner Wilders en oppositie.

De formatie van het minderheidskabinet was in mijn ogen een mogelijkheid om de traditionele tegenstelling tussen oppositie en coalitie te overwinnen. Een mogelijkheid voor dualistischere politiek. De progressieve partijen, GroenLinks, D66 en de ChristenUnie, zouden het CDA en de VVD kunnen overhalen om socialer en groener beleid te maken: papaverlof, AOW-leeftijd, innovatie, dierenwelzijn, ontslagrecht noem maar op. De echte beslissingen zouden kunnen worden overgelaten aan de Tweede Kamer.

Er is in de Nederlandse politiek traditioneel een sterke tegenstelling tussen de coalitie en de oppositie. Dat noemen wij zelf in Nederland monisme. De coalitie steunt de ministersploeg en hun plannen door en door. De ideeën van de oppositie komen er nooit doorheen, onafhankelijk van de kwaliteit, omdat de coalitie en bloc tegenstemt. Alle belangrijke beslissingen worden vooraf genomen door de coalitie, en zo wordt het parlement uitgeschakeld. Een minderheidskabinet zou een mogelijkheid kunnen zijn voor nieuwe dualistischere verhoudingen. Een minderheidskabinet moet voortdurend voor haar voorstellen op zoek gaan naar meerderheden. Dit schept de mogelijkheid van wisselende meerderheden en laat ruimte voor initiatieven van oppositiepartijen. In deze verhoudingen zouden argumenten kunnen tellen en niet de vraag of een voorstel wordt gedaan door een coalitie- of een oppositiepartij.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Links moet Rutte-1 iedere steun onthouden

SaillantLOGODe (linkse) oppositie moet weigeren om met Rutte-1 samen te werken.

Rutte roept de oppositie op om constructief met zijn kabinet samen te werken. Op zich logisch, want er valt immers wat de halen voor de oppositie gezien de wankele basis van de gedoogconstructie. Rutte pretendeert hiermee min of meer een handreiking te doen naar links, maar iedereen weet dat het er geen is. Rutte heeft de oppositie gewoon hard nodig, want de PVV heeft weliswaar aangegeven het kabinet niet te laten vallen over zaken die in het regeerakkoord staan, maar dat betekent nog niet dat ze de inhoud van het akkoord dus ook klakkeloos steunen.

De oppositie moet Rutte lekker laten zitten met zijn gebakken peren. Links heeft er geen enkel belang bij om dit kabinet op punten te steunen, sommige linkse stokpaardjes zijn al in goede handen (met dank aan de PVV) en voor de rest: als het kabinet eenmaal gevallen is dan zien we wel verder. Er zijn namelijk goede redenen om Rutte geen vinger, laat staan een hand te geven:

• Het regeerakkoord is het recept voor een economisch drama, alleen hard bezuinigingen maar zonder enige structurele hervormingen. Dit heeft niets te maken met andere keuzes, maar simpelweg met slecht beleid. Alle vooraanstaande vaderlandse economen van links tot rechts hebben dit bevestigd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Cohen wil de PVV-kiezer terug

[qvdd]

Het antwoord op de vraag hoe je de PVV-stemmers kunt terughalen, zit in de centrale uitgangspunten van de PvdA. Dat is het begrip bestaanszekerheid op een behoorlijk niveau voor veel mensen. Dat moet je opnieuw vorm en inhoud geven.

Die bestaanszekerheid zit in de eerste plaats op economisch terrein. Daar is weer de grootst mogelijke behoefte aan, door de economische crisis: mensen zijn door de globalisering niet meer zeker van hun baan.

Tweede punt is onzekerheid op het sociaal-culturele terrein. Mensen voelen zich onzeker doordat ze terechtgekomen zijn in een samenleving waar ze niet om gevraagd hebben. Dat is voor ons een reden om te zeggen: aan integratie en inburgering moet veel aandacht worden besteed. Niet op bezuinigen, maar juist mee doorgaan. En ten derde geeft onzekerheid een gevoel van onveiligheid. Op dat terrein doet het kabinet dingen die ik wel begrijp.

In een interview met de Volkskrant van vandaag kondigt PvdA-leider Job Cohen aan dat hij scherp oppositie gaat voeren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oppositiestrategie PvdA

Vandaag lekte de ‘PvdA oppositiestrategie’ uit via de Telegraaf. Misschien wel omdat de mokkende medewerkers van deze krant de laatste tijd wat vaker contact hebben met de vakbonden? Afijn, als we de Telegraaf mogen geloven gaat de PvdA voortdurend de spanningen in de coalitie blootleggen dat ze consequent het ‘kabinet Wilders’ zal noemen. Hierbij zal samenwerking gezocht worden met de milieubeweging, ouderen- en jongerenorganisaties. Groenlinks, SP en D66 worden slechts als figuranten gezien, de PvdA wil altijd de centrale spil in het oppositiefront zijn. Dit laatste is in tegenspraak met de oproep voor Een Ander Nederland waarbij Kamerleden van PvdA, SP en GroenLinks juist pleiten om samen op te trekken?

Rechtssite Elsevier was er als de kippen bij om tegenstrijdigheden in deze oppositiestrategie bloot te leggen. Maar aangezien de keuring van deze strategie uiteraard gedaan moet worden door mensen die daadwerkelijk het kabinet Wilders verafschuwen biedt Sargasso u hier de mogelijkheid om u uit te spreken over deze aanpak. Hier werd immers twee jaar geleden het al op voorhand verguisde concept Links Terugneuken bedacht, toen was Nederland er nog niet klaar voor maar wellicht zijn we inmiddels wel op het vereiste niveau beland?

Vorige Volgende