Balkenende IV viel eerder bij de nieuwsredactie van RTL dan bij de redactie van het NOS Journaal. Zoals GeenCommentaar eerder al vaststelde, was Frits Wester de eerste brenger van het grote nieuws. De NOS had kennelijk grote moeite dit belangrijke bericht te verifiëren. Pas toen Balkenende sprak, durfde deze met zekerheid te melden dat er nieuwe verkiezingen komen. Bijna een kwartier later dan RTL en tot ergernis van heel veel kijkers. RTL slaagt er herhaaldelijk in om politieke scoops te brengen, terwijl de met onze belastingcenten betaalde journalisten van de NOS zelden met een belangwekkende primeur komen. Zo zwaait RTL al meerdere jaren op rij met de Miljoenennota in beeld op het moment dat ze bij de NOS nog braafjes wachten tot de stukken onder embargo naar de redactie worden gebracht. En RTL kon ons ook als eerste vertellen dat Willem-Alexander zich ging verloven met Maxima Zorreguieta.
Even een geheugensteuntje. Wie zeiden er ook al weer wat over weggaan uit Uruzgan?
(Bewerk) De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Goed, het kabinet is gevallen en het is traditioneel tijd voor, om Maurice de Hond te parafraseren: “een gezelschapsspel”. De uitdaging: vorm een werkbare coalitie op basis van de huidige peilingen. Nee, niet die van Maurice de Hoax uiteraard, maar de wetenschappelijk meer verantwoorde peiling van de Politieke Barometer. En laten wij nou het ultieme bord hebben om dat gezelschapsspel op te spelen: De GeenCommentaar CoalitieChecker!
Compleet geüpdatet staat deze nu voor u klaar en te trappelen om de haalbaarheid van uw ideale, of juist meest gevreesde coalities door te rekenen.
Hartz IV is, sinds enige jaren, de hoop en wanhoop van Duitsland. Ingevoerd onder de rood-groene coalitie van Gerhard Schroder, is het een beduidende versobering van de Duitse verzorgingsstaat. Het is te hard, zeggen tegenstanders op de linkervleugel. Een goed begin, wordt er ter rechterzijde gezegd, maar de afbraak van de verzorgingsstaat moet verder gaan. De linkse coalitie die de wet heeft ingevoerd zal hem bedoeld hebben als een, wellicht wanhopige, poging om de Duitse verzorgingsstaat te redden. Om de economie genoeg dynamiek mee te geven, om een sociaal beleid te kunnen blijven betalen.
Nu is er iets ongelooflijks gebeurd. In oktober vond een aantal ouders met kinderen dat ze, door de nieuwe wetgeving van Hartz IV, te hard waren aangepakt, en hebben een klacht hiertegen ingediend bij het Bundesverfassungsgericht in Karlsruhe, de Duitse tegenhanger van de Hoge Raad. Onlangs deed het Bundesverfassungsgericht uitspraak, over de gehele Hartz IV-wetgeving. De conclusie? Hartz IV is te hard. De staat is verplicht meer te doen voor de allerarmsten, dan slechts in uiterste gevallen bestaanszekerheid te bieden. De armen hebben recht op het beste onderwijs, op toegang tot cultuur, en alles moet in het werk gesteld worden, om ze de kans te gunnen deel te nemen aan het politieke proces.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Nu duidelijk is dat de naaktscanner er komt, kunnen we weer rustig ademhalen. Het is nóg onwaarschijnlijker geworden dat je door een terroristische aanslag met of op een vliegtuig om het leven komt. Inmiddels is de kans dat je door een politieagent gedood wordt dus méér dan acht keer hoger.
We danken de overheid dus op onze blote knietjes dat deze scanners, die onder andere explosieven detecteren die bij fouillering niet gevonden worden, onze luchthavens gaan verrijken en vooral beveiligen. En gelukkig gaan we in Nederland ook nog met respect om met die mensen die om wat voor reden dan ook morele bezwaren hebben tegen de scanner.
Laten we dit stukje dan ook afsluiten met de wijze woorden van de Nationaal Coördinator Terrorisme Bestrijding:
“Wie toch moeite heeft met de scan hoeft er niet doorheen en kan ervoor kiezen om zich te laten fouilleren”.
Ja natuurlijk, da’s logisch.
Surveillance is in zijn meest basale vorm het systematisch waarnemen en eventueel vastleggen van iemands aanwezigheid of gedrag. Het roept al snel associaties op van camerabewaking, of van agent bromsnor die de plaatselijke hangjongeren in de smiezen houdt. Maar er zit veel meer in. We kunnen vijf vormen van surveillance onderscheiden: panoptische surveillance, dataveillance, synoptische surveillance, sousveillance en zelfveillance. Vandaag sousveillance. Waarbij iedereen iedereen in de gaten houdt. Hier afleveringen 1, 2 en 3.
In Engeland hangen inmiddels zoveel camera?s dat er niet genoeg beambten zijn om de beelden uit te kijken. Het bedrijf Internet Eyes CCTV heeft daar een slimme oplossing op bedacht. Zij schakelt de beelden door naar een netwerk van gewone burgers die thuis, vanachter hun pc, de beelden uitkijken voor een vergoeding. Wie ziek thuis zit, zich verveelt, werkloos is, of het gewoon leuk vindt om de mensen in een andere buurt of stad in de gaten te houden, kan zich inschrijven.
var flashvars = { plugins: 'viral-1&viral.onpause=false&viral.functions=all', mute: 'false', file: 'http://www.denaaktemens.nl/wp-content/plugins/proplayer/playlist-controller.php?pp_playlist_id=964-0&sid=1266361086', enablejs: 'true', javascriptid: '964-0', backcolor: '111111', frontcolor: 'cccccc', lightcolor: '66cc00', skin: 'http://www.denaaktemens.nl/wordpress/wp-content/plugins/proplayer/players/skins/stijl.swf', stretching: 'fill', repeat: 'false', autostart: 'false' };
var params = { wmode: 'transparent', allowfullscreen: 'true', allowscriptaccess: 'always', allownetworking: 'all' };
var attributes = { id: 'obj-pro-player-964-0', name: 'obj-pro-player-964-0' };
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Als de ChristenUnie abortus niet kan verbieden, dan probeert de partij het vrouwen wel zo lastig mogelijk te maken via allerlei extra regeltjes. Het laatste wapenfeit is de reactie op het bericht dat het aantal abortussen na het invoeren van de 20-weken-echo is verdubbeld.
Sinds 2007 hebben vrouwen de mogelijkheid om na 20 weken zwangerschap een extra echo te laten maken. Op die echo kunnen ernstige lichamelijke afwijkingen worden geconstateerd, zoals een open ruggetje of een waterhoofd. Naar aanleiding van de bevindingen kan er uiteraard besloten worden tot een abortus. Dat stuit de ChristenUnie tegen het zere been en nu wil de partij de echo pas op 24 weken doen, de wettelijke grens waarna er geen abortus meer mag worden gepleegd. Feitelijk maakt de partij daarmee abortus na zo’n echo onmogelijk.
Laten we het een en ander in perspectief plaatsen. Allereerst klinkt de verdubbeling een stuk dramatischer dan hij is. Het aantal abortussen na een echo bij twintig weken ging van 140 naar 276, op een totaal van zo rond de 30.000 abortussen in Nederland. Tegelijkertijd werden er ruim 180.000 kinderen geboren. Daarnaast is het moment van de echo niet willekeurig gekozen. Op die termijn kan je het onderzoek namelijk het best doen. Doe je het later, dan is de kans dat je grote afwijkingen mist groter.
Toen Sarah Palin door Glenn Beck gevraagd werd wie haar favoriete ‘Founding Father’ ofwel stichter van de Verenigde Staten was, kwam ze met twee niet al te overtuigende antwoorden. Eerst zei ze ‘Well, all of them’, hetgeen bij het kritische deel van het publiek het vermoeden deed opkomen dat ze niet in staat zou zijn om een ‘Founding Father’ bij naam te noemen.
Ze herstelde zich echter enigszins door op te merken dat het dan toch wel George Washington moest zijn. Dit omdat Washington, net als zijzelf, iemand was die eigenlijk geen politieke ambities had, en het land slechts wilde dienen. Nu was Washington gebrand op het presidentschap, en deed hij alleen maar alsof het hoogste ambt hem niet veel kon schelen, maar goed. We kunnen van mevrouw Palin niet redelijkerwijze verwachten dat ze de kleine bibliotheek aan recente Washington-biografieën gelezen heeft.
Hierdoor ben ik eens gaan nadenken wie nou eigenlijk mijn favoriete ‘Founding Fathers’ zijn. Als Sarah Palin ‘all of them’ mag zeggen, dan mag ik er toch minstens wel twee nomineren. Voor mij worden het dan Benjamin Franklin en John Adams. Als tweekoppige draak. Adams was een onbuigzame, moreel hoogstaande man, Benjamin Franklin een linke hypocriet met geslepen ellebogen. Ze werden samen afgevaardigd naar Europa om steun voor de Amerikaanse Vrijheidsoorlog te verwerven. Ze konden elkaar niet uitstaan. En toch is het ze samen gelukt om Frankrijk, Spanje, en Nederland tot steun voor de opstand te bewegen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Marleen Zachte, die onvolledige informatie op de site VolgDeVerkiezingen.nl in kaart bracht. Dit deed ze al eerder voor Amsterdam alleen.[/i]
Onlangs vroeg ik iemand die voor fispr.nl over een nieuwe gemeente schreef, of de partijen die hij noemde de enigen waren die in die plaats meededen. “Volgens de site volgdeverkiezingen wel, daar vertrouw ik op”, was zijn antwoord. Voor die gemeente bleek dat terecht, maar ik wist dat bijvoorbeeld bij Amsterdam slechts acht van de negentien partijen vermeld werden. Blindelings vertrouwen leek niet op zijn plaats. Of was Amsterdam een uitzondering?
Bij het maken van de Amsterdam Centraal Verkiezingswijzer bleek ook de informatie over de Amsterdamse stadsdelen op volgdeverkiezingen.nl (VdV) incompleet te zijn. Zo stonden er bij Amsterdam Centrum twaalf partijen, terwijl er slechts zes meedoen aan de verkiezingen. Leuk detail: een van die zes overbodige partijen was Opheffen Nu, dat in 2006 aan de verkiezingen meedeed met als doel het stadsdeel op te heffen. In plaats daarvan lijkt de partij zichzelf op te heffen; aan de verkiezingen in 2010 doet ON niet mee.
Hoe zou het met de rest van Nederland zitten? Ik nam een steekproef van 26 gemeenten, waaronder de 15 grootste van Nederland (zie volledige grafiek). De verkiezingssites van de gemeenten gebruikte ik voor de correcte gegevens. Wat bleek? In 26 gemeenten doen in totaal 308 partijen mee, VdV komt op 265 uit, een verschil van 43. Van die 265 doen 11 partijen helemaal niet mee op 3 maart. VdV noemt daarmee 254 verkiesbare partijen, een tekort van 54, of 17,5%. Van de 26 gemeenten werden van slechts vier alle parijen correct vermeld.
Soms ben je blij dat een debat wordt uitgesteld, zodat je er nog wat aandacht aan kan geven. Afgelopen maandag was er zo’n debat. De Kamer zou die dag een aanpassing van de Algemene Wet Gelijke Behandeling (AWGB) bespreken. Na de aanpassing zal het op scholen verboden zijn om onderscheid te maken op iemands seksuele voorkeur. Maar het zal tegelijkertijd mogelijk blijven om een leraar of leerling van school te verwijderen als er uiting wordt gegeven aan één specifieke voorkeur: de homoseksuele.
Homo-jongerenorganisatie Expreszo besteedde er aandacht aan en riep homo- seksuele jongeren op zich ziek te melden en naar Den Haag af te reizen om tegen het voorstel te protesteren. De oproep werd blijkbaar ook door de minister gehoord, aangezien zij zichzelf die dag ook ziek meldde. Dus ging het debat niet door.
Zelf heb ik nooit gesnapt waarom een homoseksuele leraar zo nodig op een streng-christelijke school zou willen werken. Dan moet je toch iets masochistisch hebben. Maar mogen ze daarom gediscrimineerd worden? Nee natuurlijk niet. Maar ik heb wel een beetje begrip voor de moeite die onze streng-christelijke medemensen hebben met zulke leraren op hun scholen.
Anders ligt dat met homoseksuele leerlingen. Zij hebben hoogstwaarschijnlijk weinig invloed gehad op de schoolkeuze, en komen vaak pas op de middelbare school achter hun seksuele geaardheid. Feitelijk zadel je deze mensen op met een dubbel probleem, wat het ‘uit de kast komen’ nog verder bemoeilijkt. Als ze willen uitkomen voor hun homoseksualiteit werpt dit een extra drempel op. Niet alleen riskeren ze de afwijzing van hun omgeving, maar ook nog een extra kans op afsluiting van hun vrienden, ook al zijn die bereid de ‘coming out’ te accepteren.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Er is iets heel vreemds aan de hand. Een paar weken geleden werd de iPad aangekondigd, een apparaat dat de acceptatie van e-books wel eens in een flinke stroomversnelling zou kunnen brengen. De uitgevers voelen dat ook, en ze maken zich dan ook klaar voor de toekomst…
Met een prijsverhoging van e-books.
Ja, dat lees je goed, Apple wil graag dat de uitgevers hun bestsellers voor $12,99 of $14,99 gaan verkopen in de Apple shop, en de uitgevers lijkt dat ook wel wat. Ondertussen wordt Amazon, het bedrijf dat de prijzen juist lager probeerde te krijgen en de meeste boeken verkoopt voor $9,99 in een hoek gedreven, en zal die prijzen waarschijnlijk niet erg lang vol kunnen houden.
Het is mij totaal onduidelijk waarom een elektronisch boek 15 dollar moet kosten. In Nederland gaat van een boek meestal zo’n 10% naar de auteur (voor succesvolle auteurs tot 17,5%), vloeit 40% naar de boekhandel en wordt 25% stukgeslagen op de fabricage van het boek. De rest, 25%, is de bruto marge voor de uitgever. Ik denk dat ik redelijk veilig zit als ik zeg dat een elektronisch boek per exemplaar ruim minder dan de helft kost dan een fysiek exemplaar.
Surveillance is in zijn meest basale vorm het systematisch waarnemen en eventueel vastleggen van aanwezigheid of gedrag. Het roept al snel associaties op van camera- bewaking, of van agent bromsnor die de plaatselijke hangjongeren in de smiezen houdt. Maar er zit veel meer in. We kunnen in totaal vijf vormen van surveillance onderscheiden: panoptische surveillance, dataveillance, synoptische surveillance, sousveillance en zelfveillance. Vandaag synoptische surveillance (zie hier afleveringen 1 en 2).
Meestal worden wij in de gaten gehouden en dat klinkt eng. Maar wie denkt dat de burger alleen maar object is van surveillance heeft het mis. Surveillance kan ook de andere kant op werken, richting het gezag, of richting anderen, waarbij de velen de enkelingen in de gaten kunnen houden. Een camera staat bijvoorbeeld gericht op een bouwproject en iedereen kan de beelden bekijken en de voortgang van het project beoordelen. De meetinstrumenten van een vervuilende fabriek zijn raadpleegbaar via internet, zodat de omwonenden kunnen controleren of de uitstoot niet te hoog is. Synoptische surveillance lijkt erg op sousveillance (daarover volgende week meer) en de scheidslijn is niet altijd hard te trekken.
Synoptische surveillance richt zich uitdrukkelijk op het gezag. Hoewel de camera in het fietsenhok niet op synoptische surveillance was ingericht, kreeg het wel die functie, toen hij de Nijmeegse wethouder Paul Depla betrapte. Hij zal de datum 21 november 2007 waarschijnlijk niet meer vergeten, toen onderstaand bericht GeenStijl verscheen: