ChristenUnie: stop met 20-weken-echo

Zo ziet een echo bij 20 weken eruit (foto: flickr/Etolane

Als de ChristenUnie abortus niet kan verbieden, dan probeert de partij het vrouwen wel zo lastig mogelijk te maken via allerlei extra regeltjes. Het laatste wapenfeit is de reactie op het bericht dat het aantal abortussen na het invoeren van de 20-weken-echo is verdubbeld.

Sinds 2007 hebben vrouwen de mogelijkheid om na 20 weken zwangerschap een extra echo te laten maken. Op die echo kunnen ernstige lichamelijke afwijkingen worden geconstateerd, zoals een open ruggetje of een waterhoofd. Naar aanleiding van de bevindingen kan er uiteraard besloten worden tot een abortus. Dat stuit de ChristenUnie tegen het zere been en nu wil de partij de echo pas op 24 weken doen, de wettelijke grens waarna er geen abortus meer mag worden gepleegd. Feitelijk maakt de partij daarmee abortus na zo’n echo onmogelijk.

Laten we het een en ander in perspectief plaatsen. Allereerst klinkt de verdubbeling een stuk dramatischer dan hij is. Het aantal abortussen na een echo bij twintig weken ging van 140 naar 276, op een totaal van zo rond de 30.000 abortussen in Nederland. Tegelijkertijd werden er ruim 180.000 kinderen geboren. Daarnaast is het moment van de echo niet willekeurig gekozen. Op die termijn kan je het onderzoek namelijk het best doen. Doe je het later, dan is de kans dat je grote afwijkingen mist groter.

En laten we reëel zijn: de 20-weken-echo is deels opgezet om abortus op die termijn mogelijk te maken, om te voorkomen dat er kinderen die geen kans op overleven hebben geboren worden. Dat zou een onnodig traumatische gebeurtenis zijn voor de vrouw. Het overgrote deel van de mensen die zo’n echo laat maken is “bewust” zwanger en wil de zwangerschap uitdragen. Natuurlijk zitten er rotte appels tussen die een kind om niets laten aborteren, maar dat zijn de uitzonderingen.

Dit voorstel, dat duidelijk is ingegeven door religie en niet door ratio, is een grote “fuck you” naar alle vrouwen (en mannen) die de moeilijke beslissing hebben moeten nemen om de zwangerschap op zo’n late termijn af te breken.

Esmé Wiegman, de initiator van het voorstel, geeft inmiddels toe dat er te weinig draagvlak is voor haar voorstel: “Maar het is in ieder geval wel onderwerp van gesprek geweest!“.

  1. 2

    Joost, ik ben het met je eens, o.a. als vader. Die CU-ers denken zeker dat het een lolletje is om je zwangerschap na 20 weken nog af te breken. Hun moraliteit grenst aan een sadistische dwang om mensen met een gezinsprobleem op te zadelen.
    Keer op keer valt me op hoe groot de woorden zijn van christenen als het om “pro-life” gaat, en hoe weinig hun daden voorstellen. Al sinds zijn aantreden zit Rouvoet met de jeugdzorg te rotzooien en hij kan geen wapenfeit laten zien. Maar wel die paar gezinnen – met misschien al meer gehandicapte kinderen – opzadelen met het gevoel een misdadiger te zijn.

  2. 3

    Ik heb een poosje schoongemaakt bij een man ooit geboren met spina bifida, het open ruggetje. De man zit nu in een rolstoel en ik ken weinig mensen met een sterkere drang om te leven dan hij. Maar toch werken we toe naar het idee dat een afwijking geaborteerd zou moeten worden.

    In dat spectrum waardeer ik de positie van de CU. Er moet iets van morele aarzeling zijn in deze kwesties. Dat gezegd hebbende, 24 weken is een erg laat tijdstip om te aborteren. Ergens tussen conceptie en geboorte moet je zeggen: hier mag je niet meer aborteren. In dat spectrum is 24 weken vrij laat.

    Ik sta in deze niet achter het voorstel van de CU. Maar er is geen groot gelijk te vinden in dergelijke grenskwesties.

  3. 4

    “Natuurlijk zitten er rotte appels tussen die een kind om niets laten aborteren, maar dat zijn de uitzonderingen.”

    Waarom zou je dan eerst nog een echo laten doen?

  4. 5

    @Rob: Dat 24 weken misschien te laat is lijkt me een andere discussie.

    In Nederland is het gewoon toegestaan om tot die tijd een abortus te doen, dus dat hebben we (vooralsnog) te respecteren. Ook als mensen een andere keuze maken als wij.

    Wat vaak vergeten wordt is dat er twee partijen zijn in zo’n situatie. Het ongeboren kind én de ouders. Wat zo’n kind met het leven van ouders doet wordt vaak onderschat of gebagatelliseerd, maar het hebben van zo’n kind is een extreme belasting. Vaak moet een van de ouders daarvoor een carrière opgeven.

    In mijn leven zou zo’n kind niet passen. Of ik voor abortus zou kiezen zal per geval verschillen.

  5. 6

    @5 Very true en zo’n voorstel vind ik ook een slinkse manier om alsnog iets aan de abortuspraktijk te doen. Iets wat binnen de huidige coalitie niet bespreekbaar is en dat weten ze zelf ook. Vandaar ook #1.

  6. 7

    Bismarck.

    Die opmerking is niet ingegeven op enige vorm van kennis.

    Abortussen worden juist in 89% van de gevallen gedaan omdat het niet de juiste tijd is, men zichzelf te jong vindt etc.

    Net zoals bijv. obesitas is het percentage wat er echt via ongelukkig omstandigheden in rolt te klein om te noemen.

    de vraag is en blijft een ethische. Het recht van het ongeboren kind of het recht van de ouder(s).

    Als je mij nu vraagt of ik liever niet geboren had willen worden of met een open rug dan weet ik het ook niet. Lastig dus.

  7. 8

    Ik ga die website van #8 niet aanklikken, maar is ’t niet opvallend dat er de laatste tijd heel veel van dit soort dubieuze komplimentjes komen?