Prioriteiten in de VS

In mei vorig jaar kwam er een internetflyer in omloop voor het fictieve feest Housewitz. Met leuzen als “Tanzen macht frei” stond het filmpje direct frontaal in de schijnwerpers. Het altijd politiek correcte weblog GeenStijl wierp zich erop en onthulde dat de scholier Dicky Thijssen erachter zat en brandde de jongen tot de grond toe af.
Tot in Israël en Polen spraken mensen hun verontwaardiging erover uit en eisten actie.

Thijssen noemde het een uit de hand gelopen grap en bood zijn excuses aan. Lange tijd leek het erop dat het voor de jongen met een sisser zou aflopen en dat vervolging zou uitblijven. Tot afgelopen maandag. Toen maakte het ministerie opeens bekend hem toch te gaan vervolgen. En vandaag was de uitspraak al: een werkstraf van 40 uur.

Wat bezielde het OM in godsnaam om deze jongen te gaan vervolgen? Wat voor een eer was er nog te behalen? Hij was vernederd tot op het bot, had alles al over zich heen gekregen. Moesten ze zo nodig alsnog een punt maken om te laten zien dat we dit soort dingen in Nederland niet tolereren?

Maar waarom zouden dit soort uitingen verboden moeten zijn? Ze zijn onsmakelijk. Ze tonen geen respect. Maar moeten we hier als zogenaamd volwassen maatschappij ook niet een beetje volwassener mee omgaan? Bij de cartoonrellen schreeuwden we om tolerantie toen voor moslims zeer beledigende prenten werden gepubliceerd. En hier zijn we opeens zo verontwaardigd dat we er mensen om veroordelen? Dat is gewoon hypocrisie ten top.

Vanochtend viel mijn oog in het gezondheidsgedeelte van de Nederlandse kwaliteitskrant “Metro” op een artikeltje over een nieuwe methode waarmee chronische oververmoeidheid kan worden aangetoont. In dit soort gevallen is mijn interesse meestal direct gewekt, ik ben namelijk een groot scepticus van ziekten zoals ME, CVS, Fibromyalgie of nog leuker, een combinatie van deze. Meestal slaan deze methodes namelijk nergens op.

Ook deze nieuwe methode raakt kant nog wal. Het gaat als volgt: je zet iemand op een hometrainer en vervolgens laat je hem of haar (vaak haar) een tijdje fietsen. Op het moment dat blijkt dat de proefpersoon sneller verzuurt dan gemiddeld kan je de conclusie ME/CVS trekken.

Nee, natuurlijk kan je die conclusie niet trekken. Je kan hoogstens zeggen dat die persoon een slechte conditie heeft. Maar goed, de Nederlandse regering heeft nou eenmaal besloten dat ME echt een lichamelijke ziekte is, dus je moet toch wat om het onmeetbare te meten.

Gisteren een interessant artikel op GeenStijl. Met de titel “Europa is de bom” rept de weblog over de uitspraak van minister Ben Bot: “We moeten niet altijd achter alles aanhobbelen. Dan heb je geen regering nodig”. De uitspraak gaat over het verzet van het Nederlandse volk tegen de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Europese Unie. Ben Bot zegt in een artikel in de Televaag dat hij niet in de weg gaat liggen.

GeenStijl schermt vervolgens met het “feit” dat 97% van de Nederlanders die de opiniepeiling op NederlandInEuropa.nl hebben ingevoerd dat wel doen. Ik quote: “Van de 100.000 unieke bezoekers nam maar 97 procent de moeite voor de toetreding te gaan liggen van nog meer nieuwe bananenrepubliekjes”.

Een beetje boel kort door de bocht, zo blijkt uit een ultra-korte Verdonk style analyse. 97% van de bezoekers hebben de vragenlijst namelijk ingevuld. En duidelijk niet allemaal anti-toetreding.

Het woord “bananenrepubliek” komt niet voor in de 148 pagina’s van het rapport dat uit dit onderzoek is voortgekomen (zie hier een samenvatting).
Van de mensen die het onderzoek hebben ingevuld staat inderdaad een meerderheid sceptisch tegenover een eventueel Turks toetreden, als we gemakshalve aannemen dat GeenStijl Turkije als bananenrepubliek ziet. Maar dit is slechts 52%. De rest heeft er geen mening over of ziet geen bezwaren. Betreffende andere Oost-Europese landen is de animo nog minder groot. Inderdaad, er kan geconcludeerd worden dat “het Nederlandse volk” niet zit te springen om uitbreidingen. Maar daartegenover staat een grote meerderheid wél positief tegenover de EU (65%). Op basis van zelf aangedikte resultaten eist GeenStijl eigenlijk van Minister Bot dat hij dwars gaat liggen.

Nederland lijdt aan een “verantwoord-voedsel” syndroom. We worden doodgegeooid met reclames over allerhande gezond voedsel. Minder vet en suikers zijn het helemaal, en als er al iets in zit is het de “goede” variant.

Eén van die produkten is Becel pro.activ van Unilver. Zelfs verzekeringsmaatschappijen vergoeden het. Het verlaagt het cholesterol in het bloed, waardoor de kans op hart- en vaatziekten verminderd.
Maar is dit produkt wel zo goed als Becel beweert? Voor de meeste mensen wel, de cholesterolwaarde in het bloed neemt inderdaad af. Maar de stoffen die de verlaging van het cholesterol veroorzaken zijn zogenaamde plantensterolen. Inmiddels vier wetenschappelijke onderzoeken hebben aangetoond dat een verhoogde waarde van plantensterolen in het bloed juist een verhoogde kans op hart- en vaatziekten kan geven. Dit treedt op bij mensen die niet goed in staat zijn deze plantensterolen af te breken. Gelukkig geldt dit voor lang niet iedereen, maar de kans bestaat dat juist jij dat bent. Onwetend kan je dus een hartaanval veroorzaken terwijl je die juist probeert te voorkomen. Kan dit produkt dan zomaar in de supermarkt verkocht worden?

In Canada vonden ze van niet en hebben de margarine dan ook na twee weken uit de schappen laten halen.

Zowel Ebru Umar als Leon de Winter beweren dat Verdonk eergisterenavond – alweer – gelogen heeft. Ze beweerde toen dat ze pas vorige week van de persoonsfraude van Ayaan Hirsi Ali hoorde.

Echter, in een open brief aan de minister schrijft Ebru Umar in 2004 al dat Ayaan Hirsi Ali een andere naam gebruikte en dat ze eigenlijk Magan heet.

Leon de Winter houdt bij hoog en laag vol dat Ali in een telefoongesprek met Verdonk over Taïda Pasic al zei: “Maar Rita, ik heb zelf ook gelogen!”.

Ach, slechts een kleine leugen, dat kunnen we er nog wel bij hebben…