Beoogd Belgisch premier blundert

Ik zie u al opveren naar aanleiding van deze kop! Wordt de identificatieplicht afgeschaft? Komt het Electronisch Kinderdossier er toch niet? Worden al onze gegevens niet alvast doorgegeven aan de VS als we daarheen op vakantie gegaan? Kan de regering niet meer nagaan welke boeken we lenen in de bibliotheek? Wordt er geen database meer aangelegd van hangjongeren?

Nee, niets van dat alles. Staatssecretaris Heemskerk van Economische Zaken verlost ons van de telefoonterreur! Vanaf begin volgend jaar wordt het voor callcenters verplicht om een database te raadplegen waarin staat of mensen gediend zijn van telefoontjes of niet.

Waarom hier opeens zo bezorgd om onze privacy? Nou, uit onderzoek blijkt dat 90 procent van de consumenten ongewenste telefoontjes beschouwt als een hinderlijke inbreuk op hun privacy.

Ah, hinderlijk! En daar moet dus wél wat aan gedaan worden. Al het andere hindert niet, dus is niet erg. Maar dat is natuurlijk logisch…

´Ik kan beslissingen van het bestuur niet in mijn eentje overrulen.´ Aldus een licht teleurgesteld klinkende Jan Marijnissen eerder deze week in Nova. De fractievoorzitter van de Socialistische Partij in de Tweede Kamer én de SP-partijvoorzitter bakte ze nog bruiner door te stellen dat de SP de meest democratische partij van Nederland is.

Dat zou kunnen kloppen. Als ?

? je het normaal vindt dat de fractievoorzitter en partijleider ook de partijvoorzitter is.

? je de hoofdredacteur van het huisblad van de Socialistische Partij niet wegstuurt na het schrijven een kritisch artikel over de SP.

? je een senator niet uit je partij zet als deze op basis van voorkeurstemmen gekozen wordt in de Senaat.

? je de mogelijkheid om te reageren op de website van de Socialistische Partij niet weglaat.

Je zou nog je schouders kunnen ophalen bij de manier waarop de SP opereert. Het is immers een interne discussie over partijdemocratie. Boring!

Echter: nu de Socialistische Partij qua omvang bijna de tweede partij van Nederland is, lijkt het tijd geworden om te kijken hoe ze omgaat met democratie, kritiek en strubbelingen. Als de manier van kritiek ontvangen een voorbode is van de wijze waarop Marijnissen cum suis eventueel in een regering zouden gaan zitten, dan bekruipt me toch een wat ongemakkelijk gevoel.

Rouvoet kwam met het onzalige plan van elk kind een elektronisch kinddossier aan te leggen, zodat de hulpverlening meer zicht heeft op het kind en de (thuis)situatie waarin het verkeerd. Dit dossier zou door het consultatiebureau, de organisatie waar je je kind regelmatig een gratis checkup kan laten geven, moeten worden aangemaakt. Verwacht dus vragen als “hoe staat het met het werk?” en “drinkt u veel?”.

Een slecht idee. Straks zullen probleemgezinnen niet meer langskomen omdat ze bang zijn een slechte aantekening te krijgen.

Maar de grote steden vinden het voorstel eigenlijk nog te mager, en zijn bang dat “er vooral medische informatie in terecht komt”.
Een meerderheid van de Tweede Kamer lijkt er ook zo over te denken.

Wat ik het ergste vind aan deze voorgestelde regeling is dat het een reactie is op de recente gevallen waarin het gruwelijk misging. Maar wat bijna al deze gevallen gemeen hebben is dat niet de signalering misliep, maar dat het daarna verkeerd werd opgepakt.

Dat maakt dit voorstel er één in dezelfde categorie als het voorstel om de minimumleeftijd voor alcoholconsumptie van 16 naar 18 jaar op te krikken om alcoholmisbruik onder de 16 tegen te gaan.