Identificatieplicht internetcafé’s?

Begin vorig jaar was ik in Cuba, een fantastisch land met uitermate vriendelijke inwoners. Maar overal merkte ik de hand van de staat. Bijvoorbeeld toen ik even wilde internetten. Dan werd 'netjes' je paspoortnummer opgeschreven. 'Daar herken je de dictatuur aan', dacht ik toen nog. In Nederland zal zoiets nooit gebeuren. Verkeerd gedacht, zo blijkt nu uit berichtgeving van het NRC Handelsblad. Uit een officieel nog geheim rapport, dat in handen viel van het NRC, blijkt dat rechercheteams in Amsterdam, Haarlem, Den Haag en Rotterdam bepleiten om ook in Nederland een identificatieplicht in te stellen voor het gebruik van een internetcafé.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Werven allochtonen in moskee is onzinnig

moskee (Flickr/Bart)

Naarmate overheidsinstanties een betere afspiegeling vormen van de samenleving waar zij uit bestaan en die zij moeten bedienen, wordt de legitimiteit van die instellingen vergroot. Het is dan ook geen wonder dat het staand beleid is om bijvoorbeeld meer vrouwen in topposities te krijgen of om meer allochtone ambtenaren te werven.

Zo ook in Leeuwarden, waar wethouder Marco Florijn (PvdA) het percentage allochtone ambtenaren wil opkrikken van een schamele 3,5% naar 8,5%, een percentage dat in Friesland al gehaald wordt door commerciële bedrijven met eenzelfde werknemersomvang. Een bijzonder opvallend streven is het dus niet, maar men kan zich afvragen of de maatregelen die getroffen worden om dat doel te bereiken voorafgegaan zijn door een goede analyse, of dat politieke idealen het primaat zijn voor ideeën als het inschakelen van moskeebesturen.

Leeftijdsopbouw
Een groter probleem dan -en mogelijke verklaring voor- de lage hoeveelheid allochtonen in gemeentedienst is de leeftijdsopbouw van de ambtenarij. Voor mannen is de gemiddelde leeftijd 50 jaar (hoogste gemiddelde van de gehele overheid), voor vrouwen 42. Daarbij is ook belangrijk dat slechts 7,5% van het totale gemeentepersoneel jonger dan 30 jaar is. Aangezien de leeftijdsopbouw van allochtonen in Nederland (en zeker van Marokkaanse en Turkse Nederlanders) het zwaartepunt op een veel lagere leeftijd heeft, kan leeftijd een vertekenende factor zijn bij het bepalen van het aantal allochtonen in gemeentedienst. Het is dus de vraag wat het aantal allochtone ambtenaren is, wanneer gecorrigeerd wordt voor dit leeftijdseffect.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Samenleving in de gevarenzone

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor P.J. Cokema, die op zijn eigen weblog een artikel over hetzelfde onderwerp heeft staan, maar met een geheel andere strekking.

Foto:Flickr/geertr

Hoe moet de overheid sturing moet geven aan een samenleving in de gevarenzone? Het Congres der Bestuurskunde, meent dat technologische ontwikkelingen niet alleen veel moois oplevert, maar dat ze ook risico’s met zich meebrengen. Dit moderniseringstraject, zoals de bestuurskundigen het noemen, heeft geleid tot een risico- maatschappij. Reden om een tweedaags congres te starten, waarbij drie vragen aan de orde komen:

1. In hoeverre hoort de overheid of de burger verantwoordelijk te zijn tot het beperken of wegnemen van de risico’s?

2. De meeste risico’s zijn tamelijk complex. Is de overheid wel in staat risico’s uit te sluiten of te beperken?

3. Bepaalde maatregelen kunnen ten koste gaan van de vrijheid van de burger. Hoever mag een overheid hierin gaan?

Laten we dat congres eens een handje helpen. Om een goed antwoord op de vragen te kunnen geven, moet je wel weten over welke risico’s het gaat. Als moderne technologie een Apache-helikopter oplevert, die een hele polder van de stroom afsluit, dan is het antwoord op vraag 1: ja, de overheid is verantwoordelijk. Als een autobestuurder meer op zijn TomTom zit te turen dan op de weg, dan is die burger natuurlijk verantwoordelijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Myanmar: voedsel met voorwaarden?

Cycloon Nargis (Foto: Nasa/public domain)

De ramp in Myanmar begint grootse vormen aan te nemen. Volgens de laatste cijfers zijn er minimaal 20.000 mensen omgekomen, en gevreesd wordt dat er wel eens 50.000 doden te betreuren zullen zijn. Tegelijkertijd wordt het pijnlijk duidelijk dat de militaire machthebbers zelfs nu niet het beste voor hebben met “hun” volk en nog moeilijk doen. Men laat het voedsel dat aan de grens staat wel toe, maar de medewerkers van het Rode Kruis die het voedsel moeten distribueren mogen niet mee het land in. En dat is desastreus, want er is lang niet genoeg mankracht om de verspreiding in goede banen te leiden.

De vraag dringt zich dan al snel op: weten we wel zeker dat dit voedsel goed terecht komt? En zo niet, moeten we het dan wel geven? Voor je het weet ben je bezig een militaire dictatuur te versterken, in plaats van een volk te helpen. Bij wijze van spreken een etterende wond te verzorgen in plaats van het dode vlees weg te snijden.

Of is dit allemaal gezeik in de marge gezien de omvang van de ramp en moeten we daar nu maar even niet naar kijken en gewoon geven wat we geven kunnen?

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Pak nu ook de universiteit aan

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor H.W. von der Dunk, emeritus hoogleraar geschiedenis. Deze opinie verscheen eerder in de Volkskrant.

Universiteit (Foto: Flickr/mollyali)

De commissie-Dijsselbloem heeft in het hele land de noodklok over het onderwijs geluid. Of de zeer vernietigende conclusies van deze commissie tot daadwerkelijke verbeteringen zullen leiden, moet nog worden afgewacht. Vooralsnog is enige scepsis gerechtvaardigd. De prompte reactie ‘broddelwerk’ van één van de voormalige topapparatsjiks Roel in ’t Veld was een te verwachten verweer uit de hoek van het management-denken dat zich inmiddels met professorale titels kan tooien, dankzij de inflatie van bijzondere leerstoelen waar de nieuwe kleren van de keizer worden verkocht.

In elk geval is er enige golfslag verwekt en is het parlement even wakker geschud. Maar de recuperatie van het onderwijs zal vermoedelijk kinderspel blijken vergeleken bij die van de universiteiten. Daar zullen wetenschappelijke status en gewicht van alle betrokkenen en vooral de veel complexere functie en onvergelijkbaarheid van het hele wetenschappelijke spectrum, bestrijding van de misstanden veel ingewikkelder maken. Typerend genoeg is het weer eens de fiscus die met zijn vraag naar inkomstenbronnen van hoogleraren aandacht voor die institutie heeft gevraagd; niet een areopagus (vergadering van wijzen -red) van erkende wetenschappers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Belasting voor het milieu of de schatkist?

Afval (Foto: Flickr/rob20)

Verpakkingsbelasting. Een belasting op verpakkingen van producten. Een mooie maatregel om fabrikanten te dwingen milieuvriendelijker verpakkingen te gaan produceren. Of toch niet? De fabrikanten berekenen de belasting direct door aan de consument. Want het is natuurlijk veel duurder om het verpakkingsmateriaal aan te passen of milieuvriendelijker te maken.

Het gevolg? Uiteindelijk betalen de mensen die het product kopen dus de kosten die eigenlijk voor de fabrikant bedoeld waren, zonder dat de consument kan zien voor welk product hij precies hoeveel meer betaalt. Een belastingmaatregel die de mensen dus raakt waarvoor de regeling niet bedoeld is.

En als het geld dan nog voor de volle honderd procent werd besteed aan ‘het milieu’, dan zou ik daar nog wel vrede mee kunnen hebben. Maar nee. Van de verwachte opbrengst van 240 miljoen gaat slechts 115 miljoen naar het Afvalfonds (ah, toe maar weer een nieuw instituut). Wat gebeurt er met de rest? Dat is gewoon mooi meegenomen, en kan aan andere dingen besteed worden, bijvoorbeeld het begrotingstekort.

Wordt het niet weer eens tijd om te gaan kijken welke instituten overbodig zijn in onze democratie, in plaats van de tekorten te financieren met excuus-belastinkjes en extra bureaucratie? Ik stel voor te beginnen met dit kabinet.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een merk als geloof?

Xbox 360 en Playstation 3 gebroederlijk naast elkaar (Foto: Flickr/jorgeq)

De afgelopen tijd zie je het steeds meer op het Internet. Reacties van boze consumenten die het niet meer pikken. En wat pikken ze niet meer? Dat ze slechte service hebben gehad of een ondeugdelijk product hebben gekocht? Nee, zij pikken het niet dat er negatief wordt bericht over “hun merk”. Het meest duidelijk wordt dit aan de hand van de strijd tussen Microsoft’s en Sony’s spelcomputers; de Xbox 360 en de Playstation 3. De zogenaamde “fanboys” van beide merken lijken elkaar soms naar het leven te staan.

Dat mensen “zweren” bij een bepaald merk is absoluut niets nieuws. Men heeft goede ervaringen met een bepaald product en blijft deze vervolgens trouw. De laatste paar jaren echter lijkt dit bij een aantal consumenten door te zijn geslagen naar een blind fanatisme dat mij nog het meest doet denken aan een godsdienstwaanzinnige.

Zo werd recent op de games.blogo een artikel geplaatst over het feit dat consumenten programma Kassa aandacht besteed aan een groot aantal kapotte Playstation 3‘s. Sony wou geen commentaar leveren, de klachten werden slecht behandeld en het ging zelfs zo ver dat klanten soms een goedkoper, minder krachtig model kregen terug gestuurd na maanden wachten op een reparatie. Een schande natuurlijk. Maar hoe reageert een groot deel van de bezoekers op het artikel? Het loopt van ontkenningen tot en met beschuldigingen aan het adres van de redacteur. In de reacties hangt een sfeer dat zij die durven klagen over de slechte service afvalligen zijn van het PS3 geloof.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Balkenende vs. Opinio is een politiek proces

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Paul Cliteur, hoogleraar aan de universiteit van Leiden. Deze opinie verscheen eerder in de Volkskrant.

Opino (Foto:Flickr/christopherbaan)

Premier Balkenende heeft aangegeven zijn juridische actie te willen voortzetten tegen het weekblad Opinio. Een belangrijke reden lijkt dat men in het buitenland wel eens zou kunnen denken dat de gefingeerde redevoering, die aan de premier wordt toegeschreven, zijn ware opvattingen behelst.

Deze kwestie heeft tot nu toe geen aanleiding gegeven tot Kamervragen en dat is in zekere zin begrijpelijk, omdat een zaak die onder de rechter is niet van politiek commentaar moet worden voorzien. Anderzijds zitten aan deze zaak zo veel politieke aspecten dat we het procederen van Balkenende tegen Opinio ook kunnen zien als het voortzetten van de politieke strijd met juridische middelen. Die politieke strijd moet in een democratie gevoerd worden in het parlement en van kritisch commentaar worden voorzien in het publieke debat.

De inzet van dit alles
Wat is de inzet van deze politieke strijd? Die inzet is een verschil van mening over wat een adequate strategie is in de strijd tegen het religieuze terrorisme. Moet die strategie zijn: toegeven aan de wensen van terroristen in de hoop hen daarmee te apaiseren? Of moet de strategie zijn: pal gaan staan voor de eigen waarden van democratie, rechtsstaat en mensenrechten?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Excuses voor slavernijverleden?

Kettingen (Foto: Flickr/Happy A)

Harry van Bommel (SP) vraagt Balkenende in Suriname namens Nederland formeel excuses aan te bieden voor het slavernijverleden. Volgens de politicus zouden “excuses passend zijn voor het enorme leed dat wij als Nederlanders deze mensen hebben aangedaan”.

Balkenende moet volgens Van Bommel een voorbeeld nemen aan voormalig Engels premier Tony Blair, de Australische premier Kevin Rudd en Duits bondskanselier Angela Merkel. Deze boden in het verleden al hun excuses aan voor respectievelijk de Ieren, de Aboriginals en de Joden.

Hoewel ik Van Bommels uitspraken wel begrijp, weet ik niet wat hij ermee wil bereiken. Hij zal toch vast wel weten dat minister Van Boxtel in 2001 excuses namens de Nederlandse regering aanbood? Om een paar jaar daarna wederom je excuses over aan te bieden lijkt me enigszins overtrokken. Het mag uiteraard, maar het is niet zo noodzakelijk als Van Bommel suggereert. Daarnaast, de vergelijking die Van Bommel trekt met Ierland, de Joden en de Aboriginals om zijn punt te illustreren gaat mank.

Het lijkt me een losse politieke flodder van de SP’er, waar volgens mij ook geen Surinamer écht op zit te wachten. Ja, misschien in combinatie met herstelbetalingen wel, ja.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Druk tegen fatwa’s door moslims helpt

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, ditmaal voor Said Bouddouft, directeur Stichting Meander, Centrum voor Maatschappelijke Ontwikkeling, provincie Zuid-Holland. Deze opinie verscheen eerder in Trouw.

Minaret (Foto: Flickr/Jungle Boy)

De heer Fawaz, de moefti der lage landen uit Den Haag, heeft zijn fatwa tegen de voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart, Ahmed Marcouch, ingetrokken. Als reden om zijn vonnis in te trekken geeft hij op dat hij Marcouch niet wil bestempelen als hypocriet of afvallige. Volgens hem was zijn eerdere uitspraak in die richting geen fatwa. Hij zou ‘slechts een weerlegging’ hebben geschreven en zijn ‘ongenoegen hebben geuit op de uitspraken van Marcouch bij de omroep NMO’. Wie de tekst van Fawaz heeft gelezen, weet wel beter.

Fawaz en Marcouch zijn sinds enkele weken verwikkeld in een hevige polemiek. Fawaz had in zijn aanval op Marcouch zijn tekst ondertekend als lid van een fatwacommissie. Dit is niet een normale ondertekening van zijn teksten en het is in dit geval een bewuste keuze. Dus zo onschuldig als hij het nu doet voorkomen, was zijn uitspraak niet.

Fawaz heeft geen enkele poging gedaan om inhoudelijk in te gaan op de uitspraken van Marcouch. Hij sprak zich uit over het dragen van een sluier en handenschudden met iemand van het andere geslacht. Zijn bewering dat hij slechts de uitspraken van Marcouch wilde weerleggen, is aantoonbaar onjuist. Bovendien citeerde imam Fawaz ruim uit de Koran en Assoena (uitspraken van profeet) om de beschuldiging van hypocrisie en afvalligheid te onderbouwen. Hij heeft deze beschuldigingen zo goed uitgewerkt dat een vergissing uitgesloten is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gouden toekomst voor gouden rijst?

Gouden rijst (Foto: Golden Rice Humanitarian Board © 2007)

Battle-scarred, Potrykus says he hasn’t given up hope that the regulatory system can be overhauled so that GM technology can benefit the poor. He believes a massive, multimillion-dollar information campaign might help convert the public.

Het had hét succesverhaal moeten worden onder de genetische gewassen: gouden rijst. Niet ontstaan in de labs van Monsanto of Syngenta om de winst op te krikken, maar een ideel project bedoeld om het vitamine-A-tekort onder armen in Azië te bestrijden door beta-caroteen door rijst te laten maken. Maar acht jaar nadat Ingo Potrykus, één van de twee leidende wetenschappers in het project, op de voorpagina van Time stond is er nog steeds geen gouden rijst op de markt.

Science ging uitzoeken hoe het zat en zocht Potrykus en zijn mede-onderzoeksleider Peter Beyer op, alsmede een groot aantal andere hoofdrolspelers. Conclusie: de gouden rijst is door verbeteringen en de ontdekking dat beta-caroteen veel beter door het lichaam wordt opgenomen dan destijds werd gedacht eigenlijk nog veelbelovender dan toen. Door een uiterst effectieve mediacampagne van met name Greenpeace is gouden rijst echter nog steeds het lab niet uit. Dit in tegenstelling tot succesvolle commerciële gentechgewassen als Bt-katoen en Roundup Ready soja. Waarschijnlijk heeft Monsanto samen met de agrarische sector toch beter tegengas gegeven door lobbyen dan de minder rijke goudenrijstondersteuners.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schaf Koninginnedag af!

Sinds 1949 vieren wij in Nederland Koninginnedag op 30 april. Volgend jaar is het feest dus zestig jaar oud, en een mooi rond getal nodigt uit om een punt achter deze traditie van zaklopen, koekhappen en andere lulligheden te zetten. Niet omdat we niet trots op Nederland zouden mogen zijn, maar juist omdat we trots zijn. Te trots om Nederland te blijven neerzetten als een land van lallende idioten, en in oranje geklede anencephalen die op een vloerkleedje hun ouwe troep willen verkopen voor een veel te hoge prijs. Daarom: schaf Koninginnedag af.

Moet daarvoor iets anders in de plaats komen? Ja natuurlijk, maar dat hoeft niet iets nieuws te zijn.

Binnenkort vieren we ook weer Vijf Mei, om onze vrijheid te vieren. Ook met bier en muziek op sommige plekken, maar in elk geval zonder vrijmarkt. Dat is alvast een beginnetje. Het is ook gunstig voor de economie, aangezien mensen een dag langer kunnen werken. Maar belangrijker is dat we de viering van ons land weer een beetje kunnen oppoetsen naar acceptabel niveau. Naast de bevrijdingsfestivals kan iedere stad immers op allerlei gebieden zijn beste producten, kunst, architectuur en mensen in het zonnetje zetten.

Vorige Volgende