Liever geen neger?

Je zou het in het geweld van al het positieve nieuws bijna vergeten, maar Obama is echt wat je noemt een 'African American'. Daarvan is naast zijn huidskleur geloof ik niet zo heel veel te merken, maar voor sommige mensen is zo'n donkere tint eigenlijk al te veel van het goede. De vraag die opiniepeilers en andere politieke betrokkenen dan bezig houdt: zeggen die mensen dat ook eerlijk? Volgens sommigen niet, en dat noemen we dan het Bradley-effect. In het kort: wel tegen een opiniepeiler zeggen dat je op de zwarte kandidaat stemt, maar in het stemhokje stiekem op de blanke kandidaat stemmen. Geldt dat nu voor Obama ook?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oneerlijke concurrentie of wisdom of crowds?

Een wijze menigte? (Foto: Flickr/davidChief)

Er wordt wel eens gezegd dat in de VS de verkiezingen gekocht worden. De kandidaat met het meeste geld kan immers de meeste zendtijd kopen en op die manier vaker doordringen in de huiskamers van de kiezers. En ook in de politiek geldt: bekend maakt bemind.

Voor zover ik kon nagaan klopte het in ieder geval de afgelopen drie verkiezingen. In 2004 wint Bush het qua campagnegeld van Kerry, in 2000 wint Bush dit van Gore en in 1996 haalt Clinton veel meer geld binnen dan Dole. De correlatie lijkt er dus weldegelijk te zijn.

Dat in het achterhoofd houdend, lijkt ook de race van 2008 een gelopen zaak. Obama loopt aan alle kanten McCain voorbij. In Amerika maken mensen zich hier zorgen over, en redeneren dat de verkiezingen “gekocht” worden door de partij met het meeste geld.

Een logische gedachte, maar deze gaat wel voorbij aan een mogelijke alternatieve verklaring: bedrijven en mensen zijn niet gek. Iemand is veel minder geneigd geld te geven aan een kandidaat die het toch niet gaat worden. Daarmee verspil je geld, aangezien de verliezer niks in de melk te brokkelen heeft na de verkiezingen. Een bedrijf zal dan ook eerder een donatie doen aan de partij die -volgens het bedrijf- de meeste kans maakt op het presidentsschap.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Republikeinse bastions gaan voor Obama

Esquire steunt obama (Foto: Flickr/bobster1985)

Het rommelt in Republikeinse kringen. Normaal sluiten de rangen zich nadat beide kampen hun kandidaat naar voren hebben geschoven, en “endorsen” de kopstukken binnen de partijen en grote media hun eigen kandidaat. Maar dit keer gaat het wat anders. Gisteren ging Colin Powell namelijk overstag. Vanaf nu steunt de ex-minister van buitenlandse zaken onder Bush de Democraat Barack Obama. Helemaal onverwacht komt dit natuurlijk niet, want Powell had al eerder aangegeven dat hij een overwinning van Obama “electrifying” zou vinden. Ook werd er een tijd lang flink gespeculeerd dat Powell wel eens de running mate zou kunnen worden van Obama.

Een opvallender steunbetuiging komt van de Chicago Tribune, een conservatieve krant die in haar 161-jarige bestaan nog nooit een Democratische kandidaat steunde. De oprichters van de krant hielpen zelfs de Republikeinse partij op te richten. Ook zij steunen Obama in zijn verkiezingsrace.

Het opvallendste dat de krant de Republikeinse kandidaat McCain verwijt is dat hij zijn verkiezingscampagne belangrijker vond dan zijn land door Palin als running mate te kiezen, een vrouw die volgens de krant niet klaar is om president te zijn. En dat is een kwaliteit die elke vice-president bij uitstek moet bezitten.

Nog een steunbetuiging kwam al eerder, toen het blad Esquire voor het eerst in haar 75-jarige bestaan een presidentiële kandidaat koos.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stijlvolle actie of privacycriminaliteit?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Arnoud Engelfriet, ICT-jurist. Op verzoek van GC schreef hij een analyse van het oordeel van het CBP over onze GS-checker. Dit artikel verscheen eerder vandaag ook op zijn eigen blog.

Weet u nog, GC versus GS? Na publicatie van de ?Geenstijlchecker? door weblog Geencommentaar kwam Geenstijl geheel in eigen stijl met een stukje Javascript-malware om de site van GC plat te leggen. Dat kon bepaald niet door de beugel, maar aan de actie van GC hing ook een luchtje. Een privacyluchtje om precies te zijn. GC vroeg het na bij het College Bescherming Persoonsgegevens, en kreeg te horen dat ze fout bezig waren.

Wat GC namelijk deed, was een zwarte lijst aanleggen van mensen die je maar beter niet op je blog moet laten reageren. En zwarte lijsten aanleggen ligt gevoelig onder de privacywet. Die stelt strenge eisen aan alle lijsten, filters en andere systemen waarmee je mensen kunt weren uit je winkel, site of andere dienst.

De belangrijkste eis die GC schond, was dat je mensen vooraf moet informeren over hoe ze op de zwarte lijst terecht kunnen komen. Ook moet je beleid hebben en toelichten over de criteria. Je kunt met andere woorden niet zomaar iemands IP-adres nemen en dat op een lijst zetten die je dan als grote verrassing publiceert als zijnde ?roze randdebielen?.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC, de GeenStijlChecker en het CBP

GSLogo, iets aangepast door GC

Weten jullie nog? Onze fittie met GS die iets uit de hand liep? Het ging over onze GeenStijlChecker, waarmee je de roze horden en aanverwanten, althans een beetje, uit de buurt kon houden.

Door slechts de mogelijkheid te geven om ip adressen in te vullen, en niet de hele lijst te downloaden, dachten we dat we relatief veilig bezig waren. We wisten wel dat we op het randje zaten, maar vonden het interessant om een debat uit te lokken over wat wel en niet mag om “cyberhooligans” af te schrikken. Maar na wat kritiek uit de hoek van mensen die er toch echt wel verstand van hadden gingen we zelf wat meer twijfelen, en legden we de checker voor aan het CBP.

Het CBP heeft inmiddels geoordeeld, en niet geheel tot onze verbazing was dat oordeel negatief. De checker is dan ook offline gehaald, en de database is inmiddels vernietigd.

In de tijd dat de site draaide heeft het echter wel een aantal leuke dingen opgeleverd. Van ouders die hun verontschuldigingen aanboden voor hun kind, tot advocatenkantoren die “not amused” waren over het feit dat hun ip-adres erop stond. We hebben op verzoek tientallen ip-adressen van de lijst verwijderd, en het waren stuk voor stuk beleefde mailtjes. Het aantal negatieve reacties was – buiten onze commentaarpanelen – erg laag. We hebben welgeteld twee mailtjes gekregen waarin we meekregen te sterven. In eentje snel, in de ander langzaam, maar gelardeerd met een aantal ziektes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De anale fixatie van de audiovisuele nieuwsmedia: hoe meer shit, des te beter

Ooit was er het adagium: geen nieuws is goed nieuws. En voorts werd journalisten voorgehouden dat ‘all that’s fit to print’. Maar de tijden zijn veranderd. Nu gelden de wetten van ‘goed nieuws is geen nieuws’ en vooral ‘slecht nieuws is goed nieuws’. Goed nieuws wordt nog wel gemeld bij gebrek aan slecht nieuws; slecht nieuws daarentegen wordt bij de nieuwsmedia op handen gedragen. En als het niet voldoende stinkt, dan wordt het wel van stank voorzien.

De huidige financiële crisis toont aan dat het zo werkt. De helft van de ellende die nu al weken over ons wordt uitgestort valt direct toe te schrijven aan de wijze waarop journaals, talkshows, nieuws- en actualiteitenrubrieken zich schaamteloos storten op de excrementen van het kapitalistische debacle. Op alle stront wordt zo ver als mogelijk ingezoomd, de stank wordt van alle kanten de huiskamers ingeblazen en zonodig worden alle beschikbare klisma’s ingezet, om de darmen van het onheil tot het laatste restje onwelriekendheid uit te spoelen.

Napraten en herhalen

Ooit was er in ons land sprake van een grote mate van pluriformiteit in de pers. Kranten, tijdschriften, radio en tv: ze presenteerden samen een grote diversiteit aan invalshoeken, waar het de interpretatie van feiten en gebeurtenissen betrof. Er was veel ruimte voor nuanceringen, ieder incident was niet meteen een trend, en vooral: gebeurtenissen werden geduid in een breder perspectief, gerelativeerd. In kranten gebeurt dat nog steeds wel, zij het in mindere mate. Maar op radio en tv is dat nauwelijks meer het geval.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Jonathan Maas interviewt zichzelf!

Vorige week plaatsten wij een fictief stuk waarin we Jonathan Maas interviewden. De echte Jonathan Maas wilde graag zijn versie van het verhaal ook nog geven, en doet ons interview nog eens dunnetjes over, maar dan echt!

Foto van jezelf (Foto: Flickr/Darkumber)

GeenCommentaar: Goedemorgen!
Jonathan Maas: Ja, ook goedemorgen!

GC: Nou, u heeft ze mooi te pakken, niet?
JM (lichtelijk verwonderd): Eh, hoe bedoelt u? Wie precies?

GC: Nou, de reaguurders van GeenStijl.
JM: Nou, mijn stuk ging niet specifiek over de reaguurders van GeenStijl, maar over Nederlanders die reageren op nieuwssites in het algemeen. Daarom heb ik bewust de term reageerders gebruikt in plaats van reaguurders. De kop ?Alleen Nederland heeft GeenStijl? was als knipoog bedoeld en sloeg vooral op het gebrek aan stijl waarmee wordt gereageerd op online gepubliceerde nieuwsartikelen. Wat mij vooral is opgevallen is dat GeenStijl geen unicum meer is als het gaat om banale reacties op internet: gescheld en bedreigingen kom je tegenwoordig ook tegen op meer serieuze nieuwssites. In Nederland, wel te verstaan.

GC: Kunt u voor onze lezers nog even melden wat u precies heeft gedaan?
JM: Uiteraard. Ik heb een onderzoek gedaan naar het Nederlandse online debatklimaat. Een journalistiek, en geen wetenschappelijk, onderzoek. Je kunt er dus altijd op afdingen, dat het niet volledig genoeg zou zijn. Als ik er een jaar aan had gewerkt, was het een ander onderzoek geweest. Dat neemt niet weg dat Trouw door het aantal media dat is onderzocht en de variatie ervan (zowel kwaliteits- als populaire media in binnen- en buitenland!) de conclusie kon trekken: Nederlanders reageren op nieuwssites platter en banaler dan andere Europeanen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Cordon sanitaire tegen ‘onparlementair’ taalgebruik is hypocriet en contraproductief

Kamerleden van VVD, PvdA, CDA en ChristenUnie hebben naar eigen zeggen schoon genoeg van “het parlementair onwaardig taalgebruik” dat tijdens Kamerdebatten over de tong gaat. Ze willen dat Kamervoorzitter Verbeet strenger optreedt.
Een verhuld cordon sanitaire tegen wie anders dan: Geert Wilders en zijn PVV. Niet geëerd om zijn ideeën geven zelfs geharnaste tegenstanders openlijk toe dat zijn wijze van debatteren zeer effectief is. Heeft het wel zin om deze (tijd)geest terug in de fles te drijven? Of ontberen deze ‘fatsoenlijke’ politici simpelweg eigentijdse en effectieve debating-vaardigheden?

“Wat u zegt is geheel in strijd met de waarheid” of: “U staat gewoon keihard te liegen!”. Twee uitspraken met een synonieme betekenis, alleen is de tweede directer, duidender en minder omfloerst. Verschil is dat de eerste uitspraak zonder meer in de Handelingen van de Tweede Kamer verschijnt en dat bij de tweede quote de Kamervoorzitter spontaan uitslag krijgt en het Kamerlid zal verzoeken zijn of haar uitspraken te ‘heroverwegen’, of te ‘herformuleren’. Kamervoorzitter Verbeet kan er sowieso slecht tegen als de temperatuur in het debat wat oploopt en ook emoties mee gaan spelen. Dan gaat de rem er al snel op met een opmerking als “Kunnen de leden zich alsjeblieft een beetje inhouden?”

Verbaal lik op stuk

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gecontroleerde krimp graag

Het is wrang om te constateren dat hetzelfde irreële gedrag dat zorgde voor een opgeblazen financieel systeem er nu voor zorgt dat niet alleen dat systeem in elkaar dondert, maar tevens de gewone economie.
Eigenlijk het ultieme bewijs dat economische beschaving niet veel meer is dan een vorm van schijnvertrouwen.
Maar we zitten nu wel in een sterke neerwaartse spiraal en hoe irreëel de geldschuivers nu ook handelen, we zullen er iets mee moeten doen.

Het is daarom belangrijk om te constateren dat, in tegenstelling tot veel van voorgaande economische crises, het fundament van de gewone economie best gezond is. Bedrijven maken winst, werkeloosheid is op een acceptabel niveau, inflatie is onder controle, er zijn geen grote oorlogen gaande en de overheidsfinanciën zijn beheersbaar in de meeste landen.
Dat de beurskoersen kelderen en banken omvallen, zegt meer over de krankzinnige werking van dat systeem dan over de werkelijke status van de wereld.
Er zal dus iets moeten gebeuren met dat financiële systeem. In mijn ogen gaat het dan niet over meer regeltjes voor toezicht. Het moet gaan over een fundamentele verandering van omgaan met geld, investeringen, schuld en beloning. En volgens mij gaat dat via de weg van de lange termijn. De kortcyclische waan van de huidige dag waarin bedrijven ieder kwartaal moeten rapporteren, waar aandelen meerdere malen per dag van eigenaar verwisselen, waar geld sneller over de wereld flitst dan goede ideeën en waar iedere dag nieuwe financiële constructies verzonnen zonder dat er werkelijk meer waarde is, moet stoppen.
Maatregelen zullen dan moeten gaan in de richting van de Tobin-tax, het verbieden van verhandelen van aandelen binnen een jaar na aankoop, het belonen van bestuurders op basis van prestaties van een bedrijf vijf jaar NA hun acties en meer van dat soort zaken. Het mag niet nog een keer voorkomen dat de hysterische zucht naar snel geld de volledige wereld uit zijn balans brengt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nobelprijzenfestival

Alfred Nobel (Foto: Flickr/niznoz)

De vrij onbekende Fransman Jean Marie Auguste Le Clezio heeft de Nobelprijs voor de Literatuur gewonnen. Harry Mulisch heeft weer naast de prijs gegrepen, maar hij is niet de enige. In Amerika is er een batterij literair zwaargeschut dat al lang wacht. John Updike, Philip Roth, Joyce Carol Oates, Don DeLillo en Cormac McCarthy hebben de hoogste literaire prijs ook nog nooit in ontvangst mogen nemen. De laatste Amerikaanse auteur die de prijs won was in 1993 Toni Morrison. Nu heeft recentelijk Horace Engdahl, hoofd van het Nobelprijscomité, de Amerikaanse ambities nog een knauw gegeven, en de Amerikanen daarbij beledigd. Volgens hem zijn de Amerikanen teveel naar binnen gekeerd om nog echt goed te kunnen schrijven. Het literaire hart van de wereld is nog altijd Europa.

Amerikaanse reacties waren wat aan de boze kant, en beschuldigden de Zweed ervan dat hij ‘politiek en literatuur met elkaar verwarde’. Maar ze zitten ernaast. In de andere categorieën winnen de Amerikanen Nobelprijzen zat. Sinds 1993 hebben drie Amerikanen de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen (Al Gore, Jimmy Carter, en anti-landmijnenactiviste Jody Williams). Zou de uitreikende instantie, in dit geval het Noorse parlement, de prijzen uitgereikt hebben omdat ze van mening is, dat de VS de afgelopen vijftien jaar een bovengemiddeld grote bijdrage hebben geleverd aan de wereldvrede?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenCommentaar interviewt Jonathan Maas

Dit is een fictief interview. De echte Jonathan Maas heeft hier het interview overgedaan!

Weer gedoe over hufterigheid op het Nederlandse deel van internet. Daar moet GeenCommentaar natuurlijk bij zijn. Aan de lijn: Jonathan Maas, auteur van onder andere dit stuk in Trouw, afgelopen maandag.

GeenCommentaar: Goedemorgen!
Jonathan Maas: Ja, ook goedemorgen!

GC: Nou, u heeft ze mooi te pakken, niet?
JM (trots): Inderdaad, knock out, mag ik wel zeggen. In da pocket!

GC: Kunt u voor onze lezers nog even melden wat u precies gedaan heeft?
JM: Uiteraard! Ik heb een diepgravend onderzoek gedaan naar het Nederlandse online debatklimaat.

GC: En de uitkomst was?
JM: Niet geheel verrassend, dat klimaat is in Nederland compleet verpest.

GC: En u baseerde dat op…
JM: De reactiepanelen op de sites van de Telegraaf, het AD, GeenStijl en de Volkskrant. Een gedegen, fair en balanced studie mag ik wel zeggen. En uiteraard, een selecte groep sites uit het buitenland.

GC: En in het buitenland…
JM (droomt weg): Is het veel beter gesteld. Ironie, de Nederlander vreemd, viert er hoogtij. Men is wel hard, maar blijft altijd beleefd. Men probeert daar de begroting bijvoorbeeld niet anaal in te brengen bij de minister van Financiën. Ja, het is daar fantastisch. Hoogopgeleiden die elkaar op taalkundig gebied proberen te overtroeven, de crème de la crème van die op het hoogtep…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Filevrije dag tot mislukken gedoemd

File! (Foto: Flickr/lynac)

Op mijn ranglijst “tot mislukken gedoemde initiatieven” staat, naast bepaalde linkse initiatieven, al ruim een week de “filevrije dag” met stip op één. Uiteraard, het zou mooi zijn als het zou werken, maar die kans lijkt me zo goed als niet aanwezig.

Ik neem aan dat het initiatief bedoeld is als eyeopener. Als je door een uurtje later of eerder te beginnen of met de trein gaan de files kan ontlopen, waarom dat dan niet vaker doen? Het eigenlijke doel van de actie lijkt dan ook niet daadwerkelijk files te vermijden. Want daarvoor zijn die 60.000 mensen die zeggen dat ze mee zullen doen bij lange na niet voldoende.

En ikzelf, als NS-forens? Ik denk dat maar eens van de potentieel rustiger wegen profiteer door voor de verandering eens wél met de auto te gaan. Zelfs een minieme kans op een rustiger dag grijp ik met beide handen aan. Alles beter dan die kuttrein, die elke dag voller wordt.

Vorige Volgende