De OV-chipkaart is de beoogde elektronische vervanger van de strippenkaart. Heel het openbaar vervoer in Nederland zou er binnenkort mee moeten gaan werken. Maar of dit nog gaat gebeuren is maar zeer de vraag. Er was altijd al veel weerstand tegen de OV-chipkaart vanwege het feit dat het reisgedrag van ieder individu zo makkelijk te volgen was. Maar begin dit jaar kwam de OV-chipkaart pas echt in zwaar weer terecht toen bleek dat de beveiliging te breken was. Dat was echter niet voldoende reden om het hele circus maar af te blazen. Het was immers alleen mogelijk voor echte hackers met de nodige apparatuur om dit voor elkaar te krijgen, en dan alleen nog maar tijdelijk. Hoewel menig expert aangaf dat dit gat in de beveiliging slechts het begin was, vond men het toch een te nemen risico. En zo konden we vrijdag nog lezen dat de OV-chipkaart nu ook in Amsterdam breed ingevoerd gaat worden. Maar misschien dat na vandaag de farce eindelijk stopt. Brenno de Winter, de journalist die al heel lang op deze zaak zit, meldt vandaag op Webwereld dat de broncode voor het klonen van de chip op straat ligt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Wat gebeurt er als de miljoenen bezige bijen uit de fabriek van de wereld tegelijkertijd naar huis willen om het Chinees Nieuwjaar (dit jaar op 7 februari) te vieren? Dan is het druk. Heel druk. Gaat dat goed? Meestal wel… Wat gebeurt er als een week van tevoren moeder natuur losgaat met sneeuwstormen en akelig koude temperaturen in de provincies waar deze mensen wonen of doorheen moeten? Dit:
De elektrische treinen op belangrijke lijnen vanuit Guangzhou, nabij Hong Kong, naar de rest van China (en visa versa) staan spontaan stil. Hoogspanningsleidingen vielen uit en waar er wel stroom was knapten de bovenleidingen. Op de piek van dit drama stonden 136 treinen stil. Niet van die veredelde metrostellen als in Nederland, maar echte, met duizenden mensen aan boord. Het andere favoriete vervoersmiddel om thuis te komen, de bus, vergaat het al niet beter. Honderden staan er vast op de wegen en vele meer vertrekken niet eens meer. Het resultaat. Op het treinstation van Guangzhou staan ongeveer 200.000 mensen op de trein te wachten, op tientallen andere stations in China is het niet veel beter. Een getal dat in Guangzhou zou kunnen stijgen tot 600.000. Op een stukje snelweg stonden op een top 20.000 auto’s en bussen vast met ongeveer 60.000 mensen aan boord. Gisteren maakte de Chinese NS bekend dat er tot 6 februari geen nieuwe treinkaartjes voor de lange routes verkocht zullen worden. Pech dus voor de mensen die nu nog de laatste hand leggen aan (iets van) de helft van wat er komende zomer in de Nederlandse winkels ligt.
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een bijdrage van Tim.
De afgelopen week was er veel te doen over de OV chipkaart. De beveiliging is niet veilig en de privacyregels worden geschonden. We gaan nu over naar onze reporter met een reactie van de staatsecretaris.
“Ik zou toch even een lans willen breken voor de OV chipkaart.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die het weer beter denken te weten, omdat ze een titel hebben. Die zeggen dan dat we dit project beter hadden kunnen geven aan bedrijven die verstand hebben van elektronische betaalgegevens, maar het zijn toch maar chips en die zitten tegenwoordig overal in. Dus hoe moeilijk kan het zijn. Aan de ene kan heb je al die mensen die klagen dat het te lang duurt, maar als je dan de wet een beetje ombuigt om te voorkomen dat zo’n kaart net als de chipknip moet worden gecertificeerd door de Nederlandse Bank, iets dat veel te veel tijd kost, dan is het ook weer niet goed. We moeten het ook niet zo overdrijven allemaal, zo vaak gaat het nu ook weer niet mis…. of het zijn in ieder geval maar kleine bedragen…… en soms krijg je er ook geld bij dus het is meer een kwestie van pech of geluk, misschien moeten we er maar kansspelbelasting over hef….. Ehm..
Zelf heb ik er helemaal geen last van! .. ja ik maak geen gebruik van het openbaar vervoer, maar ik ben dan ook heel druk bezig met Belangrijke en Gewichtige zaken zoals… onzichtbaar zijn en dat lukt natuurlijk niet in het openbaar vervoer!
Ik vind dit zo’n ontstéllend provinciaal Nederlands debat.”
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.