In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een stuk van Arend Jan Boekestijn. Hij zit voor de VVD in de Tweede Kamer als defensie woordvoerder. Op het eerste gezicht lijkt de situatie in Uruzgan vrij overzichtelijk. Op verzoek van de VN en de regering Karzai proberen onze soldaten de taliban te bestrijden zodat het land na drie decennia van oorlogvoering eindelijk opgebouwd kan worden. Dat is geen eenvoudige opgave maar er is geen alternatief: niets doen zal de taliban aan de macht helpen en in haar voetspoor de trainingskampen van Al Qaida. En dan begint de ellende weer opnieuw. Helaas probeert niet alleen de taliban het bereiken van deze nobele doelstelling te voorkomen. Sterker nog, de taliban kan gerust zijn eigen propaganda-afdeling opheffen want er zijn krachten in het Westen werkzaam die nog veel effectiever opereren dan zijzelf. Het betreft hier overigens geen bewuste politiek. Die Westerse krachten begrijpen namelijk niet, of willen niet begrijpen, dat de strategie van de taliban er voornamelijk op is gericht om de politieke wil in het Westen ten faveure van de missie in Afghanistan te breken. De vrienden van de taliban in het Westen, de 21ste eeuwse variant van Lenin’s nuttige idioten, zijn dus niet zozeer slecht maar oliedom en dat is, zoals bekend, nog veel erger. Slechtheid is immers een vast bestanddeel van het menselijk tekort maar domheid is, misschien niet bij iedereen, vermijdbaar. De misère is allemaal begonnen met een eenzijdige interpretatie van de artikel 100 brief van het vorige kabinet van december 2005. Deze brief is een gevolg van artikel 100 van de grondwet die de regering voorschrijft de Kamer informatie te verschaffen voordat de krijgsmacht wordt ingezet voor vredesmissies. Die brief was opvallend eerlijk. Het vorige kabinet informeerde de kamer dat de missie bijzonder lastig en gevaarlijk zou worden. Zo kon men lezen dat de opbouw misschien wel zou mislukken en dat er ongetwijfeld slachtoffers zouden vallen. En men kon ook lezen dat er naast opbouw wel degelijk gevochten zou gaan worden. Zonder veiligheid immers geen opbouw. Zelden werd in ons land een missie realistischer afgeschilderd dan in de winter van 2005.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De executive order vs De berichtgeving: welke conclusie trekt u?
Aangenaam, ik ben de Killer Das. Losgelaten door de Britse troepen in Basra om zoveel mogelijk Irakese burgers te terroriseren. Ik moord en plunder en ben praktisch onoverwinnelijk. Zelfs Al-Jazeera neemt mij serieus en alle complottheoretici willen met me dansen. Of ben toch maar gewoon een Komkommer Das…?
“The frustration that resulted from our inability to get back at those who were attacking us led to tactics that seemed designed simply to punish the local population…”
> Sergeant Camilo Mejía, 31, from Miami, National Guardsman, 1-124 Infantry Battalion, 53rd Infantry Brigade. Six-month tour beginning April 2003
“I just remember thinking, ‘I just brought terror to someone under the American flag’.”
> Sergeant Timothy John Westphal, 31, of Denver, 18th Infantry Brigade, 1st Infantry Division. In Tikrit on year-long tour beginning February 2004
“A lot of guys really supported that whole concept that if they don’t speak English and they have darker skin, they’re not as human as us, so we can do what we want.”
> Specialist Josh Middleton, 23, of New York City, 2nd Battalion, 82nd Airborne Division. Four-month tour in Baghdad and Mosul beginning December 2004
“I felt like there was this enormous reduction in my compassion for people. The only thing that wound up mattering is myself and the guys that I was with, and everybody else be damned.”
> Sergeant Ben Flanders, 28, National Guardsman from Concord, New Hampshire, 172nd Mountain Infantry. In Balad for 11 months beginning March 2004
50 veteranen vertellen.
Zou het dan toch nog zulk een gezellige Rock’n’Roll-war kunnen worden als toen in Vietnam? Met wat funky series over twintig jaar (“CSI Irak”, “Lost”, “24 years”, … ) ?