Van je vrienden moet je het maar hebben. In zijn laatste column op Follow the Money boort Ewald Engelende ambitie van de Engelse Jeremy Corbyn om de EU socialer en democratischer te maken bij voorbaat de grond in, en noemt hem naïef. Maar... wie is er nu naïef? Ewald Engelen is een bekend en scherp euro-criticus, maar gelooft niet in verbetering. Hij put zich uit in bewijs dat dit een illusie zou zijn, en valt grofweg terug op twee argumenten: ten eerste dat de EU zich de laatste decennia nu juist bijzonder neoliberaal gedragen heeft, en ten tweede dat dit gedrag inmiddels vastligt in verdragen die niet zo makkelijk te veranderen zijn. Maar resultaten uit het verleden bieden niet altijd garanties voor de toekomst, ook in dit geval. Bovendien is het in het verleden ook wel eens anders gegaan. De verzorgingsstaat van weleer die nu wordt afgebroken door neoliberale sloopdrift is immers ook ooit ontstaan. Daarbij vergeet Engelen maar al te gemakkelijk wat de EU betekend heeft voor de mensenrechten - misschien niet in dit land, maar in Zuid- en vooral Oost-Europa des te meer. En het is zeker waar dat verdragen niet makkelijk te veranderen zijn, maar daartegenover staat dat juist nu meer en meer blijkt dat die verdragen niet in steen zijn uitgehouwen. Zelfs het Schengenverdrag wordt momenteel ter discussie gesteld, waar daar altijd het grootste taboe op lag. Dus waarom zou het niet kunnen dat een brede Europese progressieve beweging uiteindelijk op lange termijn de EU herontwerpt? Het 'neoliberalisme' waar zowel Corbyn als Engelen zich tegen kant is zich in ieder geval steeds verder en verder vast aan het draaien.
De Britse Labourpartij maakt het nieuwe leden lastiger om te stemmen in de komende leiderschapsverkiezingen. Ze moeten nu minimaal 6 maanden lid zijn en de prijs om lid te worden gaat omhoog van 3 pond naar 25 pond. Deze veranderingen worden aangezien als pogingen om zittend partijleider Corbyn dwars te zitten.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
OPINIE - Het is niet de persóón Corbyn, maar de democratisering van Labour an sich die elites (in partij én media) zoveel walging en vrees inboezemt … betoogt David Graeber.
[T]hose who object most violently to the Labour leadership are precisely those who would lose the most personal power were it to be successful: sitting politicians and political commentators.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Our Jewish friends are no more responsible for the actions of Israel or the Netanyahu government than our Muslim friends are for those of various self-styled Islamic states or organisations.”
Wacht even, vergeleek Jeremy Corbyn daar nou Israel met de Islamitische staat? Bij de presentatie van een rapport over hedendaags antisemitisme? Wat was hij denkende?
Corbyn lag als radicale oud-linkse actievoerder al van begin af aan volstrekt verkeerd bij zijn fractie, die hoofdzakelijk uit degelijke burgermannen en -vrouwen met een neoliberaal perspectief op de economie bestaat, en de tegenvallende resultaten in de Brexit-campagne is een mooie gelegenheid om linkse rakker Corbyn te lozen.
Probleem: Corbyn weigert te vertrekken. Hij heeft immers het mandaat van de Labour-achterban.
Ondanks alle kritiek die Corbyn te verduren krijgt in de media en van collega-politici, zit hij steviger in het zadel dan bij zijn aantreden in september 2015, zo blijkt uit een peiling van YouGov.
Corbyn is er in geslaagd een hoop nieuwe leden aan te trekken, en als zijn leiderschap ter discussie zou komen te staan zou volgens deze peiling 64% van alle Labour-leden bij een formele leiderschapsverkiezing op Corbyn stemmen. Slechts 33% van de ondervraagden zegt op een alternatieve kandidaat te zullen stemmen, mocht het tot een officiële stemming komen.
Sky News noemt Jeremy Corbyn in een kop boven een stuk ‘Jihadi Jez’.
Jeremy Corbyn had het namelijk gewaagd te zeggen dat ‘Jihadi John’ (de IS-beul met het Britse accent die afgelopen donderdag door een Amerikaanse drone-aanval werd gedood) bij voorkeur voor het gerecht had moeten verschijnen.
Inmiddels hebben, vind ervan wat je vindt, 40.000 mensen een petitie getekend om Sky News de kop te laten aanpassen en hun excuses te maken.
Eenmans-Khorasangroep Jeremy Corbyn schijnt, naast ebola, ook nog standpunten te hebben.
Toch zou ik Corbyn geen populist willen noemen. Ik denk dat dit het onbegrip versterkt en dat we Corbyn beter kunnen plaatsen binnen de ‘loony left’ waarmee Labour al veel langer te maken heeft. Dat is niet populistisch, maar studentikoos, anti-burgerlijk en politiek correct. Denk aan ‘red’ Ken Livingstone, die het tot burgemeester van Londen schopte, om Blair te pesten. Hij voerde tolpoorten voor de binnenstad in, geen volkse prioriteit, maar meer speelruimte voor de rijken en de radicale chic. Een communist als George Galloway was lang een horzel voor de Labourleiding. Met zijn anti-Israëlstandpunten en pro-moslimhouding doet hij het goed op universiteiten. Maar de Britse arbeidersklasse heeft er niks aan. Hetzelfde geldt voor Corbyn, pacifist én vriend van Hamas, Hezbollah en Poetin. Hij wil namens Labour excuus maken voor de Irakoorlog, de dood van Osama bin Laden noemde hij ‘een tragedie’.
The Labour Party is now a threat to our national security, our economic security and your family’s security.
– David Cameron, 13 september 2015
De taal van dictators om te legitimeren waarom ze aan de macht moeten blijven. Pas op het Rode Gevaar!
In het verleden vaak reden om partijen door de geheime dienst te laten volgen en de mensen te dwarsbomen.
Maar dit is toch 2015? En het Verenigd Koninkrijk is toch een democratie?
There is a demographic lag at play here, but individualism will only dwindle from here on in. Political upheavals from Occupy to Corbymania, and the success of the SNP, all show how the millennial generation understand themselves using a fundamentally different model to those raised in the 20th century, and who still unconsciously use individualism as the basis of their thought. It may take a few more “inexplicable” political shocks before the Westminster consensus grasps what has happened, but the “historical throwbacks” are not those who support Jeremy Corbyn. It is those that are bewildered.
Zelfs Donald Trump is er blij mee:
Update 13-09:
