Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Nederland en zijn migranten
Naar aanleiding van een obscuur interview van een politicus bij een Deense TV-zender is er het nodige aan cijfermateriaal los gekomen in relatie tot de Moslims in Europa.
Samen met een van onze reaguurders, de welbekende MP (dank), hebben we de zoektocht naar gegevens wat breder getrokken. We hebben de belangrijkste zaken rondom immigratie eens op een rijtje gezet. Daarom presenteren wij u hierbij een serie overzichten rondom dit onderwerp. Daarbij aan het eind een mooi overzicht van hoeveel allochtonen (1e en 2e generatie) toch uit welke landen komen (Oh mijn God, we zijn bezet door Duitsland!).
Suggesties voor nog meer grafieken zijn meer dan welkom.
We beginnen echter met een grafiek waarin een relatie te zien is tussen de economische ontwikkeling in Nederland en het migratiesaldo. Als je goed kijkt, zie je dat de migratie met een vertraging van 2 tot 3 jaar de economie volgt (verandering in Bruto Binnenlands Product t.o.v. jaar ervoor). Dit is geheel in lijn met de uitspraak die we hier eerder hadden in een weekendquote.

De volgende grafiek toont de toe en afname van de verschillende allochtone groepen met daarbij de kabinetten.

Het saldo van alle groepen samen voor heel Nederland.
“PvdA heeft mensen in de steek gelaten”
Waarom verloor de Partij van de Arbeid toch zo dramatisch in de afgelopen verkiezingen? Wouter Bos weet het niet; Anita Engbers, raadslid voor de PvdA in Gouda, weet het wel en verwoordt het duidelijk: “Mensen keren ons de rug toe omdat wij hen in de steek gelaten hebben.” Mevrouw Engbers doelt op grote onvrede over een schijnbaar toenemende criminaliteit wat geassocieerd wordt met wat in het populair taalgebruik de “islamisering” van de samenleving mag heten. Met andere woorden: zeven jaar na Fortuyn heeft de PvdA nog altijd geen bevredigend antwoord kunnen geven op het integratievraagstuk dat de gemoederen in het land blijft overheersen. “Niet alleen in Gouda, maar ook in andere Nederlandse steden vragen wij, PvdA’ers, […] sinds jaar en dag om geduld te oefenen en lijdzaam af te wachten totdat wij klaar zijn met het integratieproject,” schrijft Engbers verder. “Klachten over overlast zwakken we vaak af of we zien ze als aansporing om nog harder ons best te doen.” De partij richt zich teveel op de allochtonen en te weinig op de mensen die zich zorgen maken over de verloedering van hun wijken. “De oorspronkelijke bewoners van probleemwijken behandelen we als omstanders, terwijl zij het hebben over hun eigen woonomgeving.”
Ondanks haar scherpe analyse biedt Engbers geen ware oplossing waarmee de PvdA zichzelf uit het dal kan trekken. Samen werken, samen leven en vooral, veel met elkaar praten is haar antwoord maar zonder krachtige, duidelijke boodschap kan de partij maar met moeite opboksen tegen schreeuwers als de SP en Geert Wilders.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Het dilemma in Nederland
Dit is een gastbijdrage van Ton Noorhoff.
Met de immigratie van moslims kwam het vraagstuk van hun integratie. De politieke partijen in het midden -christendemocraten, socialisten en liberalen, samen goed voor een meerderheid- besloten daarom hen binnen boord te halen door positieve discriminatie bij verkiezingen en benoemingen. Voor moslims was dat aantrekkelijk, want zo hoefden zij geen eigen partij te beginnen om dat te bereiken, alleen een coördinerend netwerk tussen die partijen was daarvoor nodig. Het levert hun een invloed die zelfs groter is dan die van een zichtbare partij –met een omvang gebaseerd op hun aantal- zou kunnen zijn.
Maar inmiddels gaan de nadelen van deze strategie de voordelen overtreffen. Zo’n nadeel is dat zij, eenmaal in functie, hun eigen agenda hebben, loyaal aan hun eigen achterban c.q. voorkeursstemmen. Zo doende zijn zij geen deel van de oplossing geworden, zoals gehoopt, maar deel van het probleem gebleven. Integratie is immers, wat hun betreft, niet de aanpassing van een minderheid aan de meerderheid, maar andersom. Overigens was het heel naief van die partijen om dat niet te voorzien.
Daarom proberen de middenpartijen nu, ieder voor zich, die elementen waar zij het mee eens zijn tegen de andere partijen in te zetten. Zo gebruiken de christendemocraten de visie van moslims op schepping, godslastering en samenleving tegen de liberalen en de socialisten, terwijl die op hun beurt het terugdringen van dominante christelijke symbolen, opvattingen en organisaties in het openbare leven wel kunnen waarderen.
Een blue card voor arbeidsmigranten
In aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement, hier in Nederland op 4 juni, biedt Sargasso aan alle partijen deelnemen ruimte om middels gastbijdragen hun standpunten naar voren te brengen. Voorwaarde is wel dat ze meedoen in de discussie die er op volgt.
Judith Sargentini, lijsttrekker van GroenLinks, heeft de eer om het startschot te geven.
Een paar jaar terug bezocht ik Melilla, een Spaanse enclave aan de Marokkaanse kust. De gemeenteraad van Amsterdam, waar ik nog steeds lid van ben, was in de Rif om kennis te maken met de achtergrond van veel Nederlandse Marokkanen. Op onze vrije avond gingen we een glaasje doen in Spanje. We vervoegden ons met onze Europese paspoorten bij de grens, staken probleemloos over, en hadden een mooie Europese avond.
Melilla is echt Spaans. Franco staat nog op het plein en je ziet er – net zoals overal in Spanje – Afrikanen die allerlei dingetjes op straat verkopen. Wij vonden er rust, maar aan de grens gaat het er ruiger aan toe dan aan de grenzen die eerder zag ik in Afrika. In de bossen en heuvels rond de stad wonen Afrikanen van onder de Sahara in brakke bouwsels en onder zeiltjes, wachtend op een kans om Europa binnen te komen. Zo nu en dan houdt de Marokkaanse politie er een razzia en worden die (veelal) mannen in een truck gehesen, om te worden gedumpt in de woestijn op de grens met Algerije. Veel Afrikanen hebben de reis tussen de Algerijnse en de Spaanse grens al meerdere malen gemaakt, zonder hun eindstation te bereiken: Europa.
Melilla is voor mij het symbool van Fort Europa. De moeite die Europa zich getroost om arbeidsmigranten zonder papieren buiten te houden, heeft iets bizars. Mensen zoeken nu eenmaal altijd een plek op waar het beter is, en zoveel hebben wij er nu ook weer niet aan gedaan om te zorgen dat het thuis in sub-Sahara Afrika goed gaat. De economische crisis komt juist in ontwikkelingslanden hard aan. Hun export naar het Westen stort in. Banken geven geen kredieten meer aan Afrikaanse ondernemers.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Komkommer van de Week: De wasbeer

De wasberen komen! Vrijwel alle media nemen een alarmerend bericht van Stichting AAP met die strekking over. Het is echter maar zeer de vraag of de doemverhalen over de aanstaande uitroeiing van de autochtone weidevogels door deze illegale immigrant wel waar zijn.
Even wat achtergrond. De wasbeer komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika. Ze hebben een mooie vacht en werden daarom als pelsdier naar Europa gebracht. Omdat ze er zo schattig uitzien werden ze ook wel als huisdier gehouden. Onvermijdelijk ontsnapten er een stel en omdat het klimaat hier niet veel verschilt van dat in Noord-Amerika en wasberen makkelijke eters zijn, groeide de populatie snel. In Duitsland werd hun aantal in 1956 op 285 geschat, nu zijn er een paar honderdduizend. Niet verwonderlijk dus dat er ook een stel in Oost-Nederland opduiken.
Zijn ze daar echt zo gevaarlijk voor onze vogels als Stichting AAP beweert? Weidevogels worden nu bejaagd door dieren als vossen, ratten, katten en roofvogels. De wasbeer lijkt op het eerste gezicht niet echt bijzondere eigenschappen te hebben die hem gevaarlijker maken dan die jagers.
Met al die wasberen daar, is daar in Duitsland vast onderzoek naar gedaan. En dan blijkt toch de kracht van internet. De Duitse Wikipedia meldt over de ‘Waschbär‘ al (vertaling tussen haakjes):
Illegalen in Europa zijn afbetaling koloniale schulden
De Europese Unie heeft nieuwe regels opgesteld waarmee ze meer illegalen terug naar “huis” wil krijgen.
Met name vanuit Latijns Amerika protesteert men hier heftig tegen.
De Braziliaanse president Lula da Silva zegt dat het discriminerend is en dat het probleem er niet mee opgelost wordt.
President Hugo Chavez van Venezuela gaat nog een stapje verder en noemt de maatregelen fascistisch en dreigt met een olieboycot. Dat laatste heeft overigens weinig zin omdat Europa überhaupt weinig olie uit Venezuela ontvangt.
Maar het meest uitgebreide tegengeluid komt van de Boliviaanse president Evo Morales:
“De Europeanen arriveerden destijds in grote getale in de landen van Latijns- en Noord Amerika, zonder visum of restricties opgelegd door de lokale autoriteiten. Ze waren altijd welkom, en zijn dit nog altijd, in onze landen van het Amerikaanse continent dat hierdoor de Europese economische miserie en politieke crisissen opving. Men kwam naar ons continent om haar rijkdommen te exploiteren en deze door te sluizen naar Europa, met een hoge kost voor de inheemse bevolking van Amerika als gevolg. Neem het voorbeeld van onze Cerro Rico (Rijke Berg) te Potosi met zijn fabuleuse zilvermijnen waarvan de rijkdom de geldvoorraad op het Europese continent omvang gaf van de 16de tot 19de eeuw. De immigrant als individu met zijn bezittingen en rechten werd steeds gerespecteerd.”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Quote van de Dag: Immigratie

In het eerste kwartaal van 2008 immigreerden bijna 32 duizend personen naar Nederland, bijna 6 duizend mensen meer dan een jaar eerder. Meer dan de helft van de stijging van het aantal immigranten betreft personen die in een van de landen van de Europese Unie zijn geboren. Dat blijkt uit de nieuwste kwartaalcijfers van het CBS over de bevolkingsontwikkeling.
Aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), over de toename in immigratie. Het CBS ziet een relatie met de krapte op de Nederlandse arbeidsmarkt. En u?
