Zomergasten 2023 met Theo en Alida

In VPRO’s Zomergasten gaan we vanavond kijken en luisteren naar Alida Dors, theatermaker, choreograaf en directeur van Theater Rotterdam (TR). Een voorbeschouwing. Sargasso's recensie van deze uitzending vindt u hier. Theo Maasen moest “echt hard huilen bij de voorstelling The Story of Travis”. Een toneelstuk onder regie van Romana Vrede (de eerste Zomergast in 2018) en met choreografieën van Alida Dors. Theo Maasen is van plan haar te vragen: (…) wat haar drijft en hoe ze het voor elkaar heeft gekregen om mij zo aan het janken te krijgen Multi-talent Alida Dors is een multi-talent. Op jonge leeftijd was ze goed met kunstschaatsen, thaiboksen en turnen. Ze heeft twee studies op zak (Fiscale Economie en  master Sociologie). Werkte als danseres bij uiteenlopende groepen en artiesten. Ze is medeoprichtster van hiphopdansschool Solid Ground Movement en begon haar eigen dansgezelschap BackBone. Hiphop waarden Nu is ze, naast choreografe, ook artistiek directeur van Theater Rotterdam. In al dat werk is hiphop de grondwaarde van haar werkpraktijk. Dat verklaarde ze in ‘De Staat van het theater’, de toespraak die ze in 2022 hield bij de opening van het Nederlands Theaterfestival: Mijn bronnen komen uit de hiphop. Mijn dans- en theatertaal staan in die traditie, en mijn leiderschap is erdoor gevormd. Hiphop, waar iedereen welkom is die beweegt vanuit urgentie. Hiphop, waar kleuren, disciplines en generaties elkaar ontmoeten en versterken Wie bekend is met de hiphopcultuur zullen de begrippen van waaruit Alida Dors wil werken niet vreemd zijn. De 'Cypher' (de cirkel waarbinnen breakdancers dansen, ook bekend als een plaats waar kennis wordt gedeeld) is voor haar... ... de kring die ieder uitnodigt te communiceren op de manier die je het beste past, aangemoedigd door de energie van de groep, de opzwepende muziek van de drummers of DJ, wat de Cypher maakt tot een creative meeting of bodies and minds Een ander hiphopbegrip is ‘crew mentality’: Gelijkwaardige samenwerking tussen verschillende generaties en culturen, dát maakt een crew, maakt een crew dope. Dat is de kracht van multiperspectiviteit. In een crew zorg je voor elkaar en mag je van elkaar leren. Each one teach one! De vragen van Theo Het zou een van Theo’s vragen kunnen worden: hoe maak je die hiphopwaarden concreet. En als hij zich iets kritischer opstelt: is hiphop niet een vrouwonvriendelijke, machocultuur? Of is hiphop inmiddels zo mainstream geworden dat er goede én slechte figuren in ronddansen? We gaan het zien vanavond. NO2, de VPRO,  op NPO2, 20.20 uur. In de reacties hieronder zien we weer graag uw indrukken van de uitzending tegemoet. De nieuwe presentator Dit wordt de laatste uitzending van Zomergasten 2023. Een paar beschouwingen. Het Zomergastendebuut van Theo Maassen is overwegend lovend ontvangen. Juist het moment waarop hij het meest kritisch doorvroeg (naar het conflict waar Khadija Arib in is beland), werd door een groot deel van het publiek niet erg gewaardeerd. Of dit de eerste en enige Zomergastenreeks met Theo Maassen zal zijn, hangt natuurlijk vooral af van hoe hij en de VPRO deze reeks zullen evalueren. In een interview met DvhN (Dagblad van het Noorden) liet Maasen zich ontvallen dat na zijn dood op de grafzerk mag staan: “presenteerde eenmalig Zomergasten”. Misschien is dat, los van elke waardering, ook de afspraak met de VPRO. Over waardering gesproken Het programma wordt niet gewaardeerd om de kijkcijfers. In een interview met het Parool werd gevraagd hoe belangrijk de kijkcijfers zijn voor Zomergasten. David Kleijwegt, de huidige eindredacteur, evenals Theo Maassen voor het eerst actief voor Zomergasten zei: Ik zou het niet weten. Dit is voor mij de eerste keer dat het ter sprake komt. Peter van Ingen (presentator van de allereerste Zomergastenreeks en eindredacteur van 2003 tot 2015) antwoordde: Zomergasten is per definitie niet ontworpen om hoge kijkcijfers te scoren Dat is maar goed ook. Want waar andere programma’s sneuvelen als de kijkcijfers tegenvallen, mag Zomergasten blijven. Overigens heeft deze reeks het niet zo heel slecht gedaan, vergeleken met voorgaande edities van Zomergasten. Het gemiddelde mag lager zijn dan dat van vorig jaar, maar is beter dan de vier seizoenen daarvoor. De best bekeken Zomergasten van dit jaar is de uitzending met Khadija Arib. De kring rond Tot slot: is u ook opgevallen hoe de Zomergasten deze keer met elkaar verbonden werden? Ofwel: wat waren de lijntjes van de ene naar de volgende gast? Dat begon vrij duidelijk. Kosmoloog Thomas Hertog had een fragment van de film ‘Interstellar’ (tevens keuzefilm). En wie was de cinematograaf bij die film? Juist,  de tweede gast, Hoyte van Hoytema. Van Hoytema liet een fragment zien uit de film Athena, over een opstand die volgt nadat een dertienjarige jongen door ogenschijnlijk buitensporig politiegeweld om het leven kwam. Ogenschijnlijk, want later blijkt dat drie als agenten vermomde extreemrechtse mannen de moord pleegden. Vanuit deze uiterst gewelddadige film, loopt een (ik geef toe, enigszins wankel) bruggetje naar een fragment bij de volgende Zomergast, Khadija Arib. Zij liet de documentaire  ‘The years of lead in Morocco: the women speak out (2005)’ zien. Voor de verzoeningscommissie vertellen slachtoffers over bruut overheidsgeweld dat tijdens ‘de jaren van lood’, onder koning Hassan II,  werd toegepast. De verbinding tussen Khadija Arib en Bibi Dumon Tak is ‘de vader’. Bij Khadija Arib was dat het fragment uit The Father (2020), waarin een dochter haar vader aan dementie kwijtraakt. Bij Bibi Dumon Tak was dat de gesproken column van Babs Gons, over hoe het is om zonder vader op te groeien. Van Bibi Dumon Tak naar Kamagurka liep een lijntje via ‘de jager’. Zij is bekend om haar kritisch pamflet tegen de jacht ‘In een groen knollenland’ ( ”Moge deze jager branden in de hel, zoveel jaren gelijk een wild zwijn haren heeft”). Kamagurka uitte zijn visie op jagers in dit filmpje. De lijn van Kamagurka naar Alida Dors is dat zij beiden even grote multi-talenten zijn. Dat Alida Dors een choreografe is, maakt de cirkel rond naar het dansfragment uit de eerste uitzending: Prélude à la Mer (2009, regie Thierry de Mey, choreografie Anne Teresa de Keersmaeker). Toeval? Toeval! Nu op naar de uitzending vanavond en morgen leest u bij Sargasso wat onze recensent Max Molovich er van vond.

Door: Foto: Schermafbeelding website VPRO Zomergasten 2023 Alida Dors foto © reinier van brummelen

Closing Time | The Message

Bij Omroep ZWART kun je de vierdelige docuserie Fight The Power: How Hip-hop Changed The World (BBC) kijken. Het verhaal wordt verteld door Chuck D (Public Enemy) die ook andere artiesten en experts aan het woord laat. In de eerste aflevering gaat het over The Bronx in de jaren ’70 en begin ’80, institutioneel racisme en politiegeweld, de stadsplanning van Robert Moses, de aantrekkingskracht van graffiti spuiten op metro’s en “b-boys and b-girls”. Muziek en dans zijn de culturele manifestatie van het leven in een situatie van geweld en uitzichtloosheid, en het is gezien de achtergestelde positie van The Bronx dan ook onvermijdelijk dat muziek over politiek gaat. In 1982 werd hiphop volwassen, aldus de docu, toen het nummer ‘The Message’ van Grandmaster Flash & The Furious Five overal te horen was.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Sorry To Bother You

Voordat de absurdistische antikapitalistische film Sorry To Bother You (2018) uitkwam, was er jaren ervoor een gelijknamig album van regisseur Boots Riley met zijn band The Coup. In 2012 had Riley het scenario al geschreven, maar geen geld om de film te maken, en dus maakte The Coup dit album.

I guess you all wonder why I called this meeting
Paycheck cut can’t stop the bleeding
Sharks are feeding, we ain’t eating
No more pleading, time for stampeding

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Closing Time | No Hard Feelings

No Hard Feelings is een nummer zonder percussie, een rap zonder beats, een spoken word zonder drum. Maar er zijn wel blazers, die voor een onheilspellende sfeer zorgen. Alle ruimte voor de haast dicterende stijl van rappen van Billy Woods.

No Hard Feelings komt van het album Aethiopes, wat vroeger in Europa de benaming was voor Afrikanen. En op de hoes van de plaat staat een Rembrandt, dat zie je niet vaak in de hiphop. Het origineel is te zien in het Mauritshuis.

Closing Time | How Does It Feel Now??? (Live)

Wat Akua Naru op het podium brengt is geen rap, geen hiphop, geen spoken word,  geen soul, geen jazz, maar een energieke mengeling van dat alles, met een band, (waarin een saxofoon). Kritische politieke teksten, sociale actuele kwesties, en ook liefdesliedjes, alles zit erin, soms smooth verpakt, maar het swingt. En in april 2023 treedt ze op in Nederland.

My, I want to drink the sweat off your intellect
reflect,and watch your light passion off my neck
caress the sight of your presence with no question
undress, to the nakedness of love, pure love
I want to make love to my soul mate
my soul mate. make love to my soul mate
my soul mate make
love to my soul mate
shit.

Closing Time | Fresku | Studiosessie 272 |101 Barz

Rap en hiphop, wat weet ik ervan. Niet veel. Waar dat door komt? Te oud, te wit, niet meer bij de tijd, te weing straat, niet meer de op de hoogte, ongeïnformeerd? En als dat laatste het geval is, dan komt er natuurlijk ook geen verandering in die situatie. Als alle hiphop zich buiten mijn favoriete radiostations en websites bevindt, en vrienden of collega’s er ook niet over beginnen, of iets doorsturen of tippen, dan blijft er een boel onopgemerkt. En dan mis ik wel wat. Ik hou wel van songs, liedjes met lappen tekst. Dan ben ik altijd wel benieuwd waar het over gaat, welk verhaal er verteld wordt.

Closing Time | Wu-Lu

I used to live in South London
There’s not much of it left

Wu-Lu maakt zich onder meer boos over gentrificatie: “What made me speak about South London was the fact that it’s a place of nourishment that has now been refined to be a manufactured breeding ground for culture vultures who seem to infest the world over. So it’s a call to arms for all those who resonate with it.” ‘South’ staat op het album LOGGERHEAD, dat een boeiende mix is van hiphop en grunge.

Closing Time | Television, The Drug Of The Nation

De rap, de song als geheel is mij iets te pamflettistisch en te activistisch, en ook iets te veel eer (of blaam) voor de televisie, maar ik moet altijd wel lachen om het fragment: .. why most people think, Central America, means Kansas.

De rap/song van The Disposable Heroes is uit 1991. En er is sindsdien wel wat veranderd. Naast de televisie is nu internet, de smartphone, sociale media etc. Maar of dat de kennis nu vergroot bij de Amerikanen (en burgers in andere landen natuurlijk), of dat het eenvoudigweg nog meer drugs voor de Nation zijn?

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Volgende