Hongarije bouwt nu ook aan de Kroatische grens een hek Na het sluiten van grensovergang met Servië proberen Syrische en Afghaanse vluchtelingen massaal via Kroatië en Hongarije verder te komen. Aanvankelijk sloot ook Kroatië de grens met Servië, inmiddels laat het wel mensen door. Die dreigen nu dan alsnog te stranden aan de grens met Hongarije. Tot nu toe worden ze daar direct op de trein gezet naar Oostenrijk. Als dat niet meer kan rest hen nog een weg via Slovenië. Maar die route is minder aantrekkelijk omdat dit Schengen-land, anders dan Hongarije en Kroatië vluchtelingen meteen registreert en dan lopen ze het risico dat aanvragen voor andere landen worden afgewezen. Een andere mogelijkheid is om naar Hongarije te reizen via Roemenië. Roemenië is net als Kroatië nog geen lid van de Schengen-zone. Hongarije wel, maar dat land registreert geen vluchtelingen en stuurt iedereen meteen door. Het heeft inmiddels wel afgezien van een voorlopige omheining (drie boven elkaar liggende rollen van "Navo-prikkeldraad") aan de grens met Schengen-buurland Slovenië .
Onderhandelingen over TTIP pas halverwege, twijfels over halen eindstreep aldus gelekte documenten van de Europese Commissie.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Laatste foto van Aylan Kurdi tijdens zijn leven
COLUMN - Stel u het volgende voor. Een bouwvakker vergeet een olielampje uit te zetten, de wind blaast het om, er lekt olie en er is een vlam. Een plaatselijk brandje dat aanvankelijk niet eens wordt opgemerkt omdat het zo klein is. Maar even later brandt het paleis compleet af. Hoe kan zoiets gebeuren?
Dat heeft te maken met gebrekkige zuurstofaanvoer. Datgene wat door het olielampje begint te branden – een behang, misschien een stoel – brandt niet goed en de vrijkomende dampen stijgen deels onverbrand op en hopen zich op onder het plafond. Hier groeit langzaam een wolk van roet en onverbrand gas, dat langzaam opwarmt. Op een gegeven moment is dan één vonkje voldoende om de gaswolk te laten exploderen en desnoods een compleet paleis te laten ontploffen. Zo’n brand heet een “delayed flashover” en de gaswolk die klaarstaat om te ontploffen, heet “metakritisch”.
Ik weet dat dit een raar voorbeeld was, want dit stukje gaat over Aylan Kurdi, de verdronken kleuter die iedereen inmiddels op het netvlies heeft.
Van de analogieën die ik kon bedenken, was de paleisbrand echter nog de minst vreemde. Sorry. Het punt dat ik probeer te maken is dat de ogenschijnlijke oorzaak, één vonkje, in feite niets zegt. De crux is dat het gas metakritisch was geworden.
COLUMN - Er komt steeds weer slecht nieuws boven over TTIP, het Transatlantic Trade and Investment Partnership en TTP, het Trans-Pacific Partnership, waarin de handelsbetrekkingen tussen de VS en Europa, respectievelijk Australië geregeld worden.
De tekst van de verdragen is geheim. Wat de afgelopen maanden is gelekt, suggereert echter dat bedrijven een grotere vinger in de pap krijgen en nationaal beleid behoorlijk in de wielen mogen rijden. Zo kunnen internationale bedrijven een financiële claim indienen wanneer overheidsbeleid hun ‘voorziene’ winst schaadt. Denk bijvoorbeeld aan milieuvereisten en regels rond voedselveiligheid die de ondernemersvrijheid van multinationals nationaal aan banden leggen, of die striktere eisen aan een bedrijf opleggen om in de Europese markt actief te mogen zijn dan in de VS gebruikelijk is.
De verdragen voorzien in een internationaal orgaan waar bedrijven zulke claims kunnen indienen: de zogeheten Investor-State Dispute Settlements (ISDS). Zaken die bij ISDS worden ingediend, worden volgens de gelekte plannen via arbitrage en onder geheimhouding afgehandeld. Er zal geen mogelijkheid tot beroep zijn, en er komt geen rechter aan te pas. Noch iemand die de rechten van burgers in de gaten houdt, trouwens.
De clausule over ISDS was zo controversieel, dat het EU-parlement – dat in de rest van de TTIP-besprekingen vrij mak is – daar een stokje voor stak. Of nou ja: ze stelden bespreking daarvan uit tot later. Wat bepaald niet hetzelfde is als tegenstemmen, helaas.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
EU wil nieuw servies voor €2,8 miljoen.
Update (27-6-2015): Dit bleek niet correct. Ging om bovengrens van contract voor vervanging bestaand servies
ANALYSE, LONGREAD - De problemen waarmee Europa te maken heeft, vertonen allemaal gebrek aan Europees engagement. Zodra het er om gaat spannen, prefereren regeringen hun eigen nationale aanpak. Die voorkeur sluit aan bij wat het publiek vandaag van Europa vindt. Dat voorspelt niet veel goeds voor Europa, schrijft Jan Werts (journalist en publicist in Brussel) in een artikel op het Montesquieu Instituut.
1. Vijfvoudige inzet
De inzet is deze zomer vijfvoudig:
Er is hierover afgelopen weken dag en nacht vergaderd. Politici, ambtenaren en verslaggevers snakken naar vakantie. Hieronder blijkt dat concreet weinig is besloten. Waar is kanselier Angela Merkel, informeel de hoogste leider in Europa? Waar bleef de hele Europese Raad? Volgens de verdragen bepalen die regeringsleiders toch ‘de algemene politieke beleidslijnen en prioriteiten’. Waar was voorzitter Donald Tusk waarvan wij niks horen?
Europa is al 5,5 jaar in de ban van Griekenland. Opmerkelijk, aangezien dat land niet eens twee procent voorstelt van de EU-economie. Aanvankelijk werkte Athene mee aan sanering. In ruil voor hervormingen kreeg Griekenland volgens de Europese Commissie per inwoner van dat land tot nu toe 33.000 euro steun. Dit los van de forse regionale en cohesie- en landbouwsteun van de EU.
Ook in de laatste weken liep her en der de discussie over wat nou de werkelijke problemen waren van Griekenland hoog op. Echter, niet alle voorbij vliegende argumenten werden gestaafd door feiten.
Deze post is bedoeld om de wel verzamelde feiten op een rijtje te zetten. Deze post is levend en wordt dus regelmatig van updates en aanvullingen voorzien. U kunt er aan bijdragen via de reacties.
Pensioenleeftijd
Grieken gaan niet veel vroeger met pensioen dan inwoners andere landen in Europa. En ook in Griekenland stijgt de afgesproken pensioenleeftijd.
Data: OECD, 2012
Andere artikelen:
– Artikel over de historische problemen Grieks pensioenstelsel (2011)
Gewerkte uren
Als de Grieken werk hebben, hoeveel uren werken ze dan per jaar in vergelijking met andere Europese landen?
Data: OECD
Overheidspersoneel
Hoeveel mensen werken er bij de Griekse overheid in verhouding tot de bevolking? Is dat veel of weinig?
Maar daar het aandeel mensen dat werk heeft per land ook sterk verschilt, hier ook een grafiek waarin het totale aantal mensen in overheidsdienst (inclusief staatsbedrijven) als aandeel van de werkende bevolking wordt weergegeven:
Data: ILO (en Eurostat voor oa bevolkingsaantallen)
Belasting
Belasting als aandeel BBP. Griekenland (code EL) weer in middenmoot. Let op, BBP Griekenland laatste jaren wel dalende.
Data: Europese Commissie (pdf)
Via
Meer data: Meerjarenoverzicht (PDF, Griekenland pagina 91)
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Interview met ex-minister van Financiën van Griekenland, Yanis Varoufakis.
“The complete lack of any democratic scruples, on behalf of the supposed defenders of Europe’s democracy.”
Hoeveel is waar? Interessant is het in ieder geval.
COLUMN - Geld weggeven functioneert vaak als statussymbool. Als je geld weggeeft, kun je je dat blijkbaar veroorloven. Als je echt rijk bent, kun je heel veel geld weggeven- of iets wat nog kostbaarder is: tijd. Dat is aantrekkelijk, blijkt uit een Amerikaans onderzoek naar een cohort van 6000 man dat zestig jaar gevolgd werd. Mannen die vrijwilligerswerk doen, krijgen gemiddeld meer kinderen.
Soms leidt de zoektocht naar status tot aparte taferelen: er zijn gevallen bekend van miljonairs die soep opscheppen voor daklozen. Voor de miljonair is tijd schaarser dan geld, en dus ‘duurder’ voor hemzelf om weg te geven. En kostbare giften leveren meer brownie points op, in zijn eigen ogen en die van anderen. Terwijl de daklozen voor het equivalent van het uurloon van de oliemagnaat waarschijnlijk best zelf hun soep willen opscheppen. In zo’n geval zit het verkrijgen van status voor de vrijwilliger dus het goede doel in de weg.
Vrijwilligerswerk verrichten we niet altijd om iets nuttigs voor een ander te doen, maar soms onbewust om iets te doen wat van ons een zo groot mogelijk offer vergt. Naast die statusbeluste vrijgevigheid kun je de tegenovergestelde variant zetten, ‘effectief altruïsme’, waarbij elke euro zo nuttig mogelijk wordt ingezet. Dat zou in principe de meest lovenswaardige vorm van hulp zijn, en daarmee de meest aantrekkelijke.
Het was 1993 en de Koude Oorlog leek voorbij. Met een zich verenigend Europa zou er een periode van ongekende welvaart en vrede aanbreken.
Een vriend van me smeekte me praktisch het album Zooropa niet aan me uit te hoeven lenen: niet omdat hij er zo aan gehecht was; omdat hij bang was dat ik de verkeerde indruk zou krijgen van de door hem zo geliefde band (het album wordt nog altijd tot de slechtste plaat van U2 ooit gerekend).
Ik vond de plaat niet eens zo beroerd, al had ik niet veel met de blikkerige, computergegeneerde sound. Wat me daarin echter wel intrigeerde was de kille, technische sfeer die het opriep in combinatie met de ijle zangstem van Bono, waaruit bijna existentiële wanhoop sprak; de wanhoop van iemand wiens leven gestempeld wordt door orde, regelmaat en materieel gemak, maar die juist daardoor dreigt uitgevlakt te worden als integrale, samenhangende persoon. Iemand die zijn ziel aan het verliezen is.
Er is de afgelopen twintig jaar veel gepraat over ‘de ziel’ van of voor Europa. Een mens, maar ook een continent, leeft van meer dan economie alleen.
Brekend: EU sluit deal met Griekenland
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
DATA - NB: English translation
Het aantal terroristische aanslagen in de EU is van 152 in 2013 naar 201 in 2014 gestegen (NB: zie update onderaan). Het aantal dodelijke slachtoffers daalde van 7 naar 4. Die vier vielen allemaal bij religieus geïnspireerd terrorisme. In dit geval islamitisch.
De cijfers komen uit de net verschenen jaarlijkse rapportage van Europol.
We hebben de belangrijkste zaken van de afgelopen jaren weer in een paar grafieken gevat.
Eerste het aantal aanslagen en het aantal arrestanten per jaar:
Vervolgens het aantal doden dat er jaarlijks bij viel en specifiek daarbij die van religieus geïnspireerd terrorisme.
Tot slot het aantal aanslagen uitgesplitst naar categorie.
Update 22:00 uur: In bovenstaand plaatje zat oorspronkelijk een grote groep “overig”. Het bleek bij nadere lezing rapport dat daarin ook 109 incidenten in Noord-Ierland waren opgenomen. Die vallen dus eigenlijk onder “separatists”. Ook blijkt daaruit dat de stijging zoals hierboven genoemd dus volledig is toe te schrijven aan het Verenigd Koninkrijk. Zonder die staat is er sprake van een daling.
Link naar post van vorig jaar.